Ayyıldız2 | 2008 TR Yapısı • 1-99 Orta Emek Destan • Oto Avsız • 10 Temmuz 21:00 HEMEN TIKLA!
Switch özellikle uzun bir ömrünün alacakaranlık yıllarına girerken, Nintendo yayın takvimini doldurmak için eski kataloğunun yeniden düzenlemelerine giderek daha fazla yöneldi. Bu, 3DS'te nispeten yakın zamanda yayınlanan 2013'ün yeniden düzenlenmiş versiyonu olan Luigi's Mansion 2 HD'nin bağlamıdır. Devam oyunu, ilk Luigi's Mansion tarafından sunulan fikirlere keskinleştirilmiş, rafine bir bakış açısı sunan ve daha da iyi olan Luigi's Mansion 3 için temel oluşturan bir oyundur; bu nedenle serinin tarihinin bu parçasına 3DS'ten bağımsız olarak erişebilmek onu çok daha değerli hissettiriyor. Yakın zamanda olması onu Metroid Prime veya Super Mario RPG gibi eski klasiklerin bazı yeniden düzenlemelerinden daha az önemli hissettirse de, bulmacaları çözmek, hayaletleri jerry-rigged elektrikli süpürgenize atmak ve yol boyunca bazı hafif korkuların tadını çıkarmak hala aynı derecede eğlenceli.
Orijinal Luigi's Mansion, Luigi'nin Mario'nun ürkek ve isteksizce kahraman kardeşi olarak kişiliğini pekiştirmeye yardımcı olan sevimli bir eğlence-teknoloji demosuydu. Bir sürü hayalet yakalamak için iradesine karşı yazılmış, Ghostbusters yoluyla Resident Evil'a çocuk dostu bir yaklaşımdı tank kontrolleri, bulmacalar ve birbirine bağlı malikane ortamına kadar. Buna karşılık Luigi's Mansion 2, tek ortamı, Evershade Valley adlı son derece perili bir mahallede bulunan bir dizi farklı binayla değiştiriyor. Bu, oyuna hem önceki hem de sonraki oyunlarından daha bağlantısız, görev tabanlı bir his veriyor, bunun karşılığında birbirinden çok farklı sunulan ve temalı perili evler hissine izin veren ortamlar var: eski bir mezar, gıcırdayan eski bir kar kulübesi, vb.
Tamamlanması yaklaşık 15-20 dakika süren tek hedeflere odaklanan görev yapısı, oyunun orijinal platformu olan 3DS'te taşınabilir oyun için hazırlanmış gibi görünüyor ve bu da Luigi's Mansion 2'ye belirli bir ritim kazandırıyor. Bir seferde bir veya iki aşamayı alıp sindirmek kolay ancak aynı adımları tekrar tekrar yapıyormuş gibi hissetmeden uzun süreler boyunca kaybolmak daha zor. Tipik bir görevde, araştırdığınız binanın belirli bir bölümünü keşfetmeniz, genellikle bir bölümü açmak için biraz MacGuffin bulmanız, birkaç dağınık hayaleti emmeniz ve birkaç hayaletle en az bir arena tarzı dövüşe katılmanız gerekir. Durulayın, tekrarlayın.
Luigi kademeli olarak üç önemli ekipmana erişim kazanır: Poltergust, Strobulb ve Dark-Light Device. Nintendo oyunları dünyalarını eğlenceli dokunuşlarla doldurmada mükemmeldir ve bu araçlar ortamı canlı hissettirmek için anahtardır. Poltergust'unuz çoğunlukla hayaletleri ortadan kaldırmak için kullanılır, ancak aynı zamanda para da emebilir, gizli geçitleri ortaya çıkarmak için sahte duvar kağıdı çıkarabilir, fanları döndürebilir veya ortamı birkaç başka şekilde etkileyebilir. Strobulb hayaletleri sersemletir, ancak elektronik düğmeleri ve anahtarları da etkinleştirir. Ve Dark-Light Device çoğunlukla perili resimlerden anahtarları ve diğer nesneleri çıkarmak için kullanılır, ancak daha sonra hayalet bir "Polterpup" köpeğinin ayak izlerini takip etmek gibi aktiviteler için kullanılır. Bu ekipman parçalarının her biri ayrıca daha güçlü ve daha hızlı olmak için yükseltilir, ancak bu ilerleme doğrusaldır ve hangi ekipmana öncelik vereceğiniz konusunda gerçek bir kontrolünüz yoktur. Yine de, biraz keşif yaptığınız sürece ihtiyacınız olan yükseltmelerle hızınızı koruyacaksınız.
Tank kontrollerine alışmak biraz zaman alabilir, özellikle hayaletler köşeyi döndüğünde ve Poltergust veya Strobulb'u onlara doğrultmak için Luigi'nin vücudunu döndürmeniz gerektiğinde. Sağ çubuk, aracınızın işaret ettiği yönü kontrol ederken, Poltergust, Strobulb ve Dark-Light Device sırasıyla ZR, R ve L'ye eşlenir. Sağ çubukla araçlarınızı özgürce işaret edebilirsiniz, bu da X düğmesinin "yukarı bak" işlevini orijinal 3DS kontrollerinin garip bir kalıntı parçası haline getirir. Omnidirectional olarak listelenen standart tank kontrollerine ek olarak, biraz daha doğal hissettiren hareket için Yatay bir seçenek var, ancak yine de yönünüzü hızlı bir şekilde bulmak zor olabilir.
3DS kökenleri de başka tuhaf kalıntılara sahip. Bir görev seçerken her ortamın yukarıdan çekimleri tekdüze düşük kalitede görünüyor, bu da göze çarpıyor. Bazen, nesneler serinin daha ürkütücü, köşeli estetiğine rağmen, kasıtsız görünen şekillerde şaşırtıcı derecede engebeli görünüyor. Ancak, anakronistik eserlerin hepsi davetsiz değil; Luigi, açıkça sadece hantal eski bir birinci nesil Nintendo DS olan bir "Dual Scream" cihazıyla iletişim kuruyor. Orijinalde zaten aptalca bir görsel şakaydı, ancak bu kadar yıl sonra, düpedüz nostaljik.
Luigi's Mansion 2 HD, özellikle Luigi'nin animasyonlarıyla, hala ışıltılı bir kişilik ve mizah duygusu sergiliyor. Bu hayalet yakalama işine kendi isteği dışında dahil edildiği ve bunu gerçekten yapmak istemediği açık, ancak Profesör E. Gadd bariz itirazlarını savuşturuyor. Hayaletlerin kendileri de genellikle komik oluyor, özellikle de onları bir gözetleme deliğinden veya duvardaki bir çatlak aracılığıyla gözetlediğinizde, slapstick şakalarına girişiyorlar. Bir noktada, bir odaya göz attım ve bir hayaletin omzunun üzerinden gazete okurken tuvaletin üzerinde süzüldüğünü fark ederek güldüm.
Profesör E. Gadd'den bahsetmişken, tasarımına gerçekten dayanamıyorum. Bu özellikle Luigi's Mansion 2 HD'nin hatası değil - orijinal ve Luigi's Mansion 3'tekiyle büyük ölçüde aynı görünüyor. Ancak Luigi veya Boo gibi klasik, ikonik bir tasarıma, çılgın bir bilim adamıyla bir bebeğin karışımı gibi görünen bu iğrenç derecede çirkin tasarımın yanında bakmak zor. Nintendo, Luigi'nin hayalet maceralarının itici gücü olarak ne yazık ki E. Gadd ile evli görünüyor, ancak bu karakterin görünümü korkunç derecede eskidi.
Luigi's Mansion 2'nin büyük çoğunluğu oldukça basit, temel bulmacaları çözmek ve birkaç hayalet yakalamak arasında iyi bir tempo hissi var. Sadece ara sıra bir bulmaca çözümü belirgin olmadığında afalladığımı hissettim, ancak oyun genellikle en azından bir sonraki odayı keşfetmeniz gereken doğru yöne işaret etme konusunda güvenilirdir.
Buna rağmen, özellikle düşman karşılaşmalarının uzun bir koridoru olan belirli bir aşamada, savaş zorluğu sonunda ciddi şekilde artıyor. Çeşitli şekillerde size karşı kalkanlanmış hayaletler ve sizi şaşırtan ve geçici olarak kontrolü ortadan kaldıran diğerlerinin birleşimi, yönetmeyi çok daha zor hale getiriyor. Bu noktada, diğerlerinden daha fazla, kontrol noktalarının eksikliğini şiddetle hissettim. Luigi's Mansion 2, hızlı, sindirilebilir görevler etrafında tasarlandığından, kontrol noktaları temelde mevcut değildir bir görevi başarısızlığa uğrarsanız, onu en baştan yeniden başlatırsınız. Çoğu zaman bu sorun değil, ancak oyunun sonlarında bir görevin %95'ini tamamladığınızda ve sonra başarısızlığa uğradığınızda ve her şeye yeniden başlamanız gerektiğinde çok daha az sorunlu hissettiriyor.
3DS versiyonunda olduğu gibi, tek oyunculu kampanya, Switch Online hizmeti üzerinden oynanabilen bir dizi rastgele zorluk olan çok oyunculu Scarescraper moduyla zenginleştirilmiştir. Dört oyuncuya kadar bir avuç moddan birlikte haritayı keşfedebilirsiniz. Örneğin, Hunter Modu'nda bir dizi hayalet ortadan kaldırmaya çalışırken, Polterpup Modu'nda devam etmek için dolaşan bir Polterpup'ın pati izlerini takip edersiniz.
Çok oyunculu için yaratılmış olmasına rağmen, çoğu zaman en iyi seçeneğiniz bölünmek ve farklı odaları ayrı ayrı ele almaktır, bu nedenle normal bir oyun oturumundan çok da farklı hissettirmez sadece Lego parçaları gibi birbirine uyan rastgele odalar vardır. Ancak, maç sonrası mücadele için takım çalışması ve koordinasyon şarttır, çünkü Kırmızı Paralar harita boyunca dağılmıştır ve zamanlayıcı hepsini kendiniz makul bir şekilde toplamak için çok kısadır. Tüm Kırmızı Paraları toplamak, ekibinize aşama sonrası bir bonus kazandırır, bu nedenle hayalet avlama yeteneklerinizi en üst düzeye çıkarmak istiyorsanız, böl ve yönet yaklaşımı şarttır. Ancak, güçlendirmeler bir seferde tek bir oyuncuya rastgele dağıtılır, bu nedenle bir oyuncu diğerlerinden daha iyi ekipman alabilir ve kaçıran oyuncular için herhangi bir telafi mekanizması yok gibi görünüyor.
Bu zorlukları beşli katlarda, bir seferde 25 aşamaya kadar üstlenebilir ve bunları tamamladığınızda Sonsuz modun kilidi açılır. Teknik olarak bu görevleri tek bir oyuncuyla da tamamlayabilirsiniz, ancak bu çok daha zor olur ve güçlendirmeleri kaçırmanız neredeyse kesindir, bu yüzden muhtemelen çok hızlı bir şekilde mantıksız bir şekilde zorlaşır. Ayrıca Scarescraper'da kazandığınız paraları yükseltmeler için tek oyunculu moda geri götürebilirsiniz. Ancak, sınırlı bir oyun oturumunda, ne kadar ganimet topladığıma bakılmaksızın, beş katlı bir zorluk için yalnızca 50 altın kazandım. Daha üst düzey tek oyunculu yükseltmelerin on binlerce paraya mal olduğu göz önüne alındığında, çok oyunculu modda bunları öğütmeyi gerçekçi bir şekilde bekleyemezsiniz. Bu nedenle Scarescraper çoğunlukla arkadaşlarınızla eğlenmek için var, gerçek oyun ilerlemesi sağlamak için değil. Bu amaçla, düşük etkili ve rahattır, ancak birkaç oyun oturumundan fazla sürmesi olası değildir.
Luigi's Mansion: Dark Moon 3DS'te alışılmamış bir oyun için şaşırtıcı bir canlanmaydı. Luigi's Mansion 3'e sahip olduğumuza göre, seri daha da kendine geldi ve ikinci oyun ne öncü ne de rafine edilmiş üçüncü giriş. Bu, Luigi's Mansion 2 HD'yi tuhaf bir hale getiriyor diğer bazı Switch yeniden yapımlarından daha az önemli, ancak Luigi'nin bulmaca serisinin gelişiminde ilginç bir ara adım, kendi cazibesi ve seri tarihindeki yeri ile.
Orijinal Luigi's Mansion, Luigi'nin Mario'nun ürkek ve isteksizce kahraman kardeşi olarak kişiliğini pekiştirmeye yardımcı olan sevimli bir eğlence-teknoloji demosuydu. Bir sürü hayalet yakalamak için iradesine karşı yazılmış, Ghostbusters yoluyla Resident Evil'a çocuk dostu bir yaklaşımdı tank kontrolleri, bulmacalar ve birbirine bağlı malikane ortamına kadar. Buna karşılık Luigi's Mansion 2, tek ortamı, Evershade Valley adlı son derece perili bir mahallede bulunan bir dizi farklı binayla değiştiriyor. Bu, oyuna hem önceki hem de sonraki oyunlarından daha bağlantısız, görev tabanlı bir his veriyor, bunun karşılığında birbirinden çok farklı sunulan ve temalı perili evler hissine izin veren ortamlar var: eski bir mezar, gıcırdayan eski bir kar kulübesi, vb.
Tamamlanması yaklaşık 15-20 dakika süren tek hedeflere odaklanan görev yapısı, oyunun orijinal platformu olan 3DS'te taşınabilir oyun için hazırlanmış gibi görünüyor ve bu da Luigi's Mansion 2'ye belirli bir ritim kazandırıyor. Bir seferde bir veya iki aşamayı alıp sindirmek kolay ancak aynı adımları tekrar tekrar yapıyormuş gibi hissetmeden uzun süreler boyunca kaybolmak daha zor. Tipik bir görevde, araştırdığınız binanın belirli bir bölümünü keşfetmeniz, genellikle bir bölümü açmak için biraz MacGuffin bulmanız, birkaç dağınık hayaleti emmeniz ve birkaç hayaletle en az bir arena tarzı dövüşe katılmanız gerekir. Durulayın, tekrarlayın.
Luigi kademeli olarak üç önemli ekipmana erişim kazanır: Poltergust, Strobulb ve Dark-Light Device. Nintendo oyunları dünyalarını eğlenceli dokunuşlarla doldurmada mükemmeldir ve bu araçlar ortamı canlı hissettirmek için anahtardır. Poltergust'unuz çoğunlukla hayaletleri ortadan kaldırmak için kullanılır, ancak aynı zamanda para da emebilir, gizli geçitleri ortaya çıkarmak için sahte duvar kağıdı çıkarabilir, fanları döndürebilir veya ortamı birkaç başka şekilde etkileyebilir. Strobulb hayaletleri sersemletir, ancak elektronik düğmeleri ve anahtarları da etkinleştirir. Ve Dark-Light Device çoğunlukla perili resimlerden anahtarları ve diğer nesneleri çıkarmak için kullanılır, ancak daha sonra hayalet bir "Polterpup" köpeğinin ayak izlerini takip etmek gibi aktiviteler için kullanılır. Bu ekipman parçalarının her biri ayrıca daha güçlü ve daha hızlı olmak için yükseltilir, ancak bu ilerleme doğrusaldır ve hangi ekipmana öncelik vereceğiniz konusunda gerçek bir kontrolünüz yoktur. Yine de, biraz keşif yaptığınız sürece ihtiyacınız olan yükseltmelerle hızınızı koruyacaksınız.
Tank kontrollerine alışmak biraz zaman alabilir, özellikle hayaletler köşeyi döndüğünde ve Poltergust veya Strobulb'u onlara doğrultmak için Luigi'nin vücudunu döndürmeniz gerektiğinde. Sağ çubuk, aracınızın işaret ettiği yönü kontrol ederken, Poltergust, Strobulb ve Dark-Light Device sırasıyla ZR, R ve L'ye eşlenir. Sağ çubukla araçlarınızı özgürce işaret edebilirsiniz, bu da X düğmesinin "yukarı bak" işlevini orijinal 3DS kontrollerinin garip bir kalıntı parçası haline getirir. Omnidirectional olarak listelenen standart tank kontrollerine ek olarak, biraz daha doğal hissettiren hareket için Yatay bir seçenek var, ancak yine de yönünüzü hızlı bir şekilde bulmak zor olabilir.
3DS kökenleri de başka tuhaf kalıntılara sahip. Bir görev seçerken her ortamın yukarıdan çekimleri tekdüze düşük kalitede görünüyor, bu da göze çarpıyor. Bazen, nesneler serinin daha ürkütücü, köşeli estetiğine rağmen, kasıtsız görünen şekillerde şaşırtıcı derecede engebeli görünüyor. Ancak, anakronistik eserlerin hepsi davetsiz değil; Luigi, açıkça sadece hantal eski bir birinci nesil Nintendo DS olan bir "Dual Scream" cihazıyla iletişim kuruyor. Orijinalde zaten aptalca bir görsel şakaydı, ancak bu kadar yıl sonra, düpedüz nostaljik.
Luigi's Mansion 2 HD, özellikle Luigi'nin animasyonlarıyla, hala ışıltılı bir kişilik ve mizah duygusu sergiliyor. Bu hayalet yakalama işine kendi isteği dışında dahil edildiği ve bunu gerçekten yapmak istemediği açık, ancak Profesör E. Gadd bariz itirazlarını savuşturuyor. Hayaletlerin kendileri de genellikle komik oluyor, özellikle de onları bir gözetleme deliğinden veya duvardaki bir çatlak aracılığıyla gözetlediğinizde, slapstick şakalarına girişiyorlar. Bir noktada, bir odaya göz attım ve bir hayaletin omzunun üzerinden gazete okurken tuvaletin üzerinde süzüldüğünü fark ederek güldüm.
Profesör E. Gadd'den bahsetmişken, tasarımına gerçekten dayanamıyorum. Bu özellikle Luigi's Mansion 2 HD'nin hatası değil - orijinal ve Luigi's Mansion 3'tekiyle büyük ölçüde aynı görünüyor. Ancak Luigi veya Boo gibi klasik, ikonik bir tasarıma, çılgın bir bilim adamıyla bir bebeğin karışımı gibi görünen bu iğrenç derecede çirkin tasarımın yanında bakmak zor. Nintendo, Luigi'nin hayalet maceralarının itici gücü olarak ne yazık ki E. Gadd ile evli görünüyor, ancak bu karakterin görünümü korkunç derecede eskidi.
Luigi's Mansion 2'nin büyük çoğunluğu oldukça basit, temel bulmacaları çözmek ve birkaç hayalet yakalamak arasında iyi bir tempo hissi var. Sadece ara sıra bir bulmaca çözümü belirgin olmadığında afalladığımı hissettim, ancak oyun genellikle en azından bir sonraki odayı keşfetmeniz gereken doğru yöne işaret etme konusunda güvenilirdir.
Buna rağmen, özellikle düşman karşılaşmalarının uzun bir koridoru olan belirli bir aşamada, savaş zorluğu sonunda ciddi şekilde artıyor. Çeşitli şekillerde size karşı kalkanlanmış hayaletler ve sizi şaşırtan ve geçici olarak kontrolü ortadan kaldıran diğerlerinin birleşimi, yönetmeyi çok daha zor hale getiriyor. Bu noktada, diğerlerinden daha fazla, kontrol noktalarının eksikliğini şiddetle hissettim. Luigi's Mansion 2, hızlı, sindirilebilir görevler etrafında tasarlandığından, kontrol noktaları temelde mevcut değildir bir görevi başarısızlığa uğrarsanız, onu en baştan yeniden başlatırsınız. Çoğu zaman bu sorun değil, ancak oyunun sonlarında bir görevin %95'ini tamamladığınızda ve sonra başarısızlığa uğradığınızda ve her şeye yeniden başlamanız gerektiğinde çok daha az sorunlu hissettiriyor.
3DS versiyonunda olduğu gibi, tek oyunculu kampanya, Switch Online hizmeti üzerinden oynanabilen bir dizi rastgele zorluk olan çok oyunculu Scarescraper moduyla zenginleştirilmiştir. Dört oyuncuya kadar bir avuç moddan birlikte haritayı keşfedebilirsiniz. Örneğin, Hunter Modu'nda bir dizi hayalet ortadan kaldırmaya çalışırken, Polterpup Modu'nda devam etmek için dolaşan bir Polterpup'ın pati izlerini takip edersiniz.
Çok oyunculu için yaratılmış olmasına rağmen, çoğu zaman en iyi seçeneğiniz bölünmek ve farklı odaları ayrı ayrı ele almaktır, bu nedenle normal bir oyun oturumundan çok da farklı hissettirmez sadece Lego parçaları gibi birbirine uyan rastgele odalar vardır. Ancak, maç sonrası mücadele için takım çalışması ve koordinasyon şarttır, çünkü Kırmızı Paralar harita boyunca dağılmıştır ve zamanlayıcı hepsini kendiniz makul bir şekilde toplamak için çok kısadır. Tüm Kırmızı Paraları toplamak, ekibinize aşama sonrası bir bonus kazandırır, bu nedenle hayalet avlama yeteneklerinizi en üst düzeye çıkarmak istiyorsanız, böl ve yönet yaklaşımı şarttır. Ancak, güçlendirmeler bir seferde tek bir oyuncuya rastgele dağıtılır, bu nedenle bir oyuncu diğerlerinden daha iyi ekipman alabilir ve kaçıran oyuncular için herhangi bir telafi mekanizması yok gibi görünüyor.
Bu zorlukları beşli katlarda, bir seferde 25 aşamaya kadar üstlenebilir ve bunları tamamladığınızda Sonsuz modun kilidi açılır. Teknik olarak bu görevleri tek bir oyuncuyla da tamamlayabilirsiniz, ancak bu çok daha zor olur ve güçlendirmeleri kaçırmanız neredeyse kesindir, bu yüzden muhtemelen çok hızlı bir şekilde mantıksız bir şekilde zorlaşır. Ayrıca Scarescraper'da kazandığınız paraları yükseltmeler için tek oyunculu moda geri götürebilirsiniz. Ancak, sınırlı bir oyun oturumunda, ne kadar ganimet topladığıma bakılmaksızın, beş katlı bir zorluk için yalnızca 50 altın kazandım. Daha üst düzey tek oyunculu yükseltmelerin on binlerce paraya mal olduğu göz önüne alındığında, çok oyunculu modda bunları öğütmeyi gerçekçi bir şekilde bekleyemezsiniz. Bu nedenle Scarescraper çoğunlukla arkadaşlarınızla eğlenmek için var, gerçek oyun ilerlemesi sağlamak için değil. Bu amaçla, düşük etkili ve rahattır, ancak birkaç oyun oturumundan fazla sürmesi olası değildir.
Luigi's Mansion: Dark Moon 3DS'te alışılmamış bir oyun için şaşırtıcı bir canlanmaydı. Luigi's Mansion 3'e sahip olduğumuza göre, seri daha da kendine geldi ve ikinci oyun ne öncü ne de rafine edilmiş üçüncü giriş. Bu, Luigi's Mansion 2 HD'yi tuhaf bir hale getiriyor diğer bazı Switch yeniden yapımlarından daha az önemli, ancak Luigi'nin bulmaca serisinin gelişiminde ilginç bir ara adım, kendi cazibesi ve seri tarihindeki yeri ile.
Son düzenleme:
