HERAKLES Otomatik Avlı kalıcı sunucu. 19 Haziran'da açılıyor. Atius & Wizard güvencesiyle hemen kayıt ol, ön kayıt ödülleri aktif. HEMEN TIKLA!
Ultros İnceleme
Ultros daha ilk görüntüsüyle farklı bir yerde durduğunu belli ediyor. Renkler çok canlı, dünya neredeyse organik bir tablo gibi ve etraftaki her şey biraz yabancı hissettiriyor. Dev kozmik yapı Sarcophagus'un içinde uyanıyor, ne olduğunu anlamaya çalışırken yaratıklarla, bitkilerle ve garip döngülerle karşılaşıyorsunuz. Klasik bir metroidvania gibi başlıyor ama zamanla kendi fikrini ortaya koyuyor.
Ultros'ta dövüş var ama oyunu asıl akılda bırakan şey, dünyanın canlı bir bahçe gibi davranması. Bitki ekip büyütüyor, sonra onların açtığı yollarla daha önce ulaşamadığınız yerlere gidiyorsunuz. Döngü sistemi de her dönüşte çevreye biraz daha dikkatli bakmanızı sağlıyor. Yani sadece haritada yeni oda açmıyor, bulunduğunuz yeri yavaş yavaş okumayı öğreniyorsunuz.
Oyunun savaşları bazen görsel tasarımı kadar güçlü hissettirmiyor; bazı anlarda neyin nerede olduğunu anlamak da zorlaşabiliyor. Ama farklı bir metroidvania arayanlar için Ultros'un cesur bir kimliği var. Renkli, tuhaf, biraz kafa karıştırıcı ama merak ettiren bir oyun. Türe alışkın olanlara daha çok hitap edeceğini düşünüyorum.
Bitkilerin sadece süs değil, ilerleme aracı olması oyuna güzel bir kimlik veriyor. Bir yere ulaşmak için önce çevreyi değiştirmek, sonra döngü içinde bunun sonucunu görmek farklı hissettiriyor. Ultros bu yüzden alışılmış metroidvania reflekslerini biraz bozmayı başarıyor.
Ultros'ta bazen ne yaptığınızı tam anlamadan ilerliyorsunuz, ama bu oyunun havasına ters düşmüyor. Dünya zaten yabancı ve organik hissettirdiği için keşif biraz sezgiyle, biraz da denemeyle ilerliyor.
Ultros'a düz metroidvania gözüyle girince ilk başta insanın kafası karışabiliyor. Renkler fazla, dünya tuhaf, neyin neye yaradığını hemen anlamıyorsunuz. Ama oyunun olayı da biraz bu; kuralları ezberletmek yerine sizi garip bir ekosistemin içine atıyor.
İyi Forumlar.
Ultros daha ilk görüntüsüyle farklı bir yerde durduğunu belli ediyor. Renkler çok canlı, dünya neredeyse organik bir tablo gibi ve etraftaki her şey biraz yabancı hissettiriyor. Dev kozmik yapı Sarcophagus'un içinde uyanıyor, ne olduğunu anlamaya çalışırken yaratıklarla, bitkilerle ve garip döngülerle karşılaşıyorsunuz. Klasik bir metroidvania gibi başlıyor ama zamanla kendi fikrini ortaya koyuyor.
Ultros'ta dövüş var ama oyunu asıl akılda bırakan şey, dünyanın canlı bir bahçe gibi davranması. Bitki ekip büyütüyor, sonra onların açtığı yollarla daha önce ulaşamadığınız yerlere gidiyorsunuz. Döngü sistemi de her dönüşte çevreye biraz daha dikkatli bakmanızı sağlıyor. Yani sadece haritada yeni oda açmıyor, bulunduğunuz yeri yavaş yavaş okumayı öğreniyorsunuz.
Oyunun savaşları bazen görsel tasarımı kadar güçlü hissettirmiyor; bazı anlarda neyin nerede olduğunu anlamak da zorlaşabiliyor. Ama farklı bir metroidvania arayanlar için Ultros'un cesur bir kimliği var. Renkli, tuhaf, biraz kafa karıştırıcı ama merak ettiren bir oyun. Türe alışkın olanlara daha çok hitap edeceğini düşünüyorum.
Bitkilerin sadece süs değil, ilerleme aracı olması oyuna güzel bir kimlik veriyor. Bir yere ulaşmak için önce çevreyi değiştirmek, sonra döngü içinde bunun sonucunu görmek farklı hissettiriyor. Ultros bu yüzden alışılmış metroidvania reflekslerini biraz bozmayı başarıyor.
Ultros'ta bazen ne yaptığınızı tam anlamadan ilerliyorsunuz, ama bu oyunun havasına ters düşmüyor. Dünya zaten yabancı ve organik hissettirdiği için keşif biraz sezgiyle, biraz da denemeyle ilerliyor.
Ultros'a düz metroidvania gözüyle girince ilk başta insanın kafası karışabiliyor. Renkler fazla, dünya tuhaf, neyin neye yaradığını hemen anlamıyorsunuz. Ama oyunun olayı da biraz bu; kuralları ezberletmek yerine sizi garip bir ekosistemin içine atıyor.
İyi Forumlar.
Şu an konuyu görüntüleyenler (Toplam : 0, Üye: 0, Misafir: 0)
Benzer konular
