HERAKLES Otomatik Avlı kalıcı sunucu. 19 Haziran'da açılıyor. Atius & Wizard güvencesiyle hemen kayıt ol, ön kayıt ödülleri aktif. HEMEN TIKLA!
Crimson Desert İncelemesi (PS5)
Crimson Desert ilk çıktığında yalan yok, hevesim biraz kursağımda kalmıştı. Ama Pearl Abyss oyunu o halde bırakıp kaçmadı. Aylardır üst üste o kadar çok yama getirdiler ve hataları toparladılar ki, en sonunda şu devasa açık dünyaya bir şans daha vereyim deyip tekrar başına oturdum. İyi ki de oturmuşum.
Şimdi şöyle bir durum var; oyunun haritası gerçekten muazzam. Pywel bölgesi o kadar büyük ki, 100 saat devirmeme rağmen hala haritada ayak basmadığım, sisler içinde duran yerler var. Bazen görev falan yapmayıp sadece atı ufka doğru sürdüğünüzde bile o Red Dead Redemption 2'deki gibi doğal, yaşayan bir dünyada olduğunuzu hissediyorsunuz. Görsellik ve detaylar cidden çok başarılı.
Ama iş hikayeye ve görevlere gelince insan biraz duraksıyor. Greymanes klanının lideri Kliff ile oynuyoruz, amacımız klanı toparlamak falan ama hikaye akışı epey kopuk. Karakterlerin motivasyonları tam işlenmiyor, diyaloglar bazen havada kalıyor. Bir de oyunun temposunu çok dengesiz ayarlamışlar. Mesela bir görevde devasa bir kale kuşatmasına girip kılıç sallıyorsunuz, aksiyon şahane. Sonraki görevde oyun sizi tutup bir NPC'nin arkasına saklıyor, dakikalarca o yavaş konuşmalarını gizlice dinlemek zorunda kalıyorsunuz. Pearl Abyss ne kadar mekanik varsa oyuna eklemek istemiş ama bunu yaparken oyunun ana odağını biraz kaçırmış gibi.
Yan görevlerde o meşhur Black Desert Online alışkanlıkları hemen göze çarpıyor. Git şunu al, buraya getir tarzı angarya işler çok fazla ve çoğunun bir derinliği yok. Allahtan dünya tasarımı çok güzel de, yolda giderken manzaraya dalıp o angaryaları biraz göz ardı edebiliyorsunuz.
Çatışma kısmı başlarda biraz hantal gelebilir. Yetenek ağacı çok yavaş açıldığı için oyun sizden net bir sabır bekliyor. Ama o kılıç ve güreş hareketlerini açmaya başladığınızda sistem acayip keyifli bir hale geliyor. Düşmanı savuşturup diğerini tutup fırlatmak, o güç fantezisini hissetmek çok tatmin edici. Normal yaratıklarda pek çeşitlilik yok ama dövüş sisteminin kendi akıcılığı bunu bir şekilde tolere ettiriyor.
Performans olayına gelirsek, PS5'te ilk başlardaki o felaket FPS düşüşleri büyük oranda toparlanmış. Yamalar gerçekten işe yaramış. Sadece çok aşırı kalabalık ve efektli sahnelerde hala ufak tefek dalgalanmalar oluyor ama oyun deneyimini tamamen baltalayacak boyutta değil artık.
Uzun lafın kısası, Crimson Desert her şeyi yapmaya çalışırken bazı yerlerde tökezlemiş bir oyun. Ama o sunduğu devasa harita ve sonradan açılan keyifli dövüş sistemi sayesinde kendini bir şekilde oynatıyor. Eğer ufak tefek pürüzleri dert etmeden uzun uzun takılabileceğiniz bir fantezi RPG arıyorsanız, şu anki toparlanmış haliyle bence bir şansı hak ediyor.
