Stellar Blade İncelemesi

MUHAF1Z · 23 Şub 2025

Stellar Blade birçok yönden harika. Aksiyon harika, müzik harika, dünya harika. Ancak perdeyi biraz aralayıp tüm gösteriş ve stilin arkasına baktığınızda Shift Up'ın karakter aksiyon oyununun oldukça sıkıcı olabileceğini görüyorsunuz.

Bu ikilemlerin olduğu bir oyun, güzel ama düz, keyifli ama sinir bozucu, geniş ama sığ. Stellar Blade'de sevilecek çok şey var ama aynı zamanda sevilmeyecek çok şey de var ve Eve olarak 30 saat kadar koştuktan sonra oyunun bazı yönlerden daha rafine, diğer yönlerdense daha zorlayıcı olmasını dileyerek ayrıldım.

Stellar Blade , Hava İndirme Timi 7 alayının bir askeri olan ve Naytibalar adı verilen ucube uzaylıların istilasını ortadan kaldırmak için Dünya'ya gönderilen Eve'i takip ediyor. Eve, insanlığı yok olmaktan kurtarma umuduyla bu canavarlarla savaşırken, Naytibaların gerçek kökeni hakkında bir komploya rastlar.

İşlerin göründüğü gibi olmadığı ortaya çıkar ve kısa süre sonra Eve bölgeden bölgeye uçar, bıçağını bir kaykay gibi sürer ve her şeyin ardındaki gerçeği ortaya çıkarmak için uzaya kısa bir yolculuk yapar.

Naytibalar, insanlığın son kalıntıları, diğer Hava İndirme Timi üyeleri ve hatta kendisi. Tahmin edilebilir olsa da, Naughty Dog'un Uncharted'ında görebileceğiniz türden yüksek oktanlı aksiyonun yanı sıra bazı iç gözlem anları da içeren rüzgarlı bir anlatı . Ne yazık ki, bu harika hikaye bayat karakterler ve sinir bozucu platformlar tarafından engelleniyor.

Yıldız dünyası, yıldız olmayan platformlar

Oyunun dünyası büyüleyici. Ana merkez alanı Xion var, klişe "son insan karakolu" hissine sahip: boş sokaklar, harap evler, nakliye konteynerlerinden oluşan binalar, kitaplar ve gitarlar gibi terk edilmiş eşyalar.

Çoğu görevin başladığı ve bittiği yer burası, ayrıca karakterizasyonun da gerçekleştiği yer burası, çünkü etkileşimde bulunduğunuz NPC'lerin çoğu burada yaşıyor. Ne yazık ki, karakterlerin kendileri tek boyutlu hissettiriyor.

İngilizce seslendirme, özellikle duygusal anlarda ve gergin durumlarda arzulananın çok altında kalıyor. Önemli senaryoları sığ bir hiçliğe dönüştüren satır sunumunun arkasında sıfır aciliyet var.

Stellar Blade'de , özellikle karakter modelleri ve çevresel detaylarda, görülecek gerçek bir güzellik var, ancak karakterler 3D'den çok 2D olduğu için yazıya yüklenen duygusal ağırlığa rağmen onlarla etkileşimler düz ve cansız görünüyor.

Xion'un dışında, her biri farklı bir doğal elemente dokunan, keşfedebileceğiniz birkaç açık bölge var: çimen, toprak, taş, su.

Bu açık bölgeler çok büyük, savaşılacak birçok düşman, görülecek yerler, toplanacak eşyalar ve tamamlanacak yan hedeflerle dolu. Bu yerlerde kaybolmak kolay ve bunu kötü anlamda söylemiyorum.

Elbette, kelimenin tam anlamıyla kaybolabilirsiniz. Alanların çoğu birbirine giriyor ve yollar birbirinin altından ve üstünden katlanarak gezinmeyi zorlaştırıyor.

Ancak Stellar Blade'de yapılacak ve görülecek çok şey olduğu için , sık sık kaybolmayı dert etmiyorsunuz. Büyük olasılıkla, kaybolursanız, isteğe bağlı bir boss, çarpıcı bir kıyafet, muhteşem bir manzara veya okyanus derinliklerinde sonunda o yan görevi tamamlayabilmeniz için o tek eşyaya rastlayacaksınız, kahretsin.

Üzgünüm, bu bir projeksiyondu. Demek istediğim, Stellar Blade şeylerle dolu. Burada her taşı ters çevirmek heyecan verici çünkü hepsi bir şekilde faydalı.
Bu oyunda platform oluşturmanın çok kötü olması gerçekten üzücü. Eve'in çok tuhaf bir ağırlığı var. Minyon yapısına rağmen, bir patates çuvalı gibi hissettiriyor.

Aynı zamanda, havada hızla koşmasını ve çift zıplamasını sağlayan bir hafifliği var. Hem çok ağır hem de çok hafif, bu da Stellar Blade'in sizden istediği hassas platform oluşturma deneyimini sinir bozucu hale getiriyor.

Sol çubuğu hafifçe eğdiğinizde Eve hareket ediyor, ancak sol çubuğu bıraktığınızda Eve hemen durmuyor. Bunun yerine, kırmızı ışığa doğru yavaşça yaklaşan bir araba gibi yavaşlıyor.

Bununla atlama mesafelerini tahmin etmekte iyi şanslar, çünkü momentumu platformların en ufak parçalarını bile baş ağrısına dönüştürüyor. Ve hızlı hareket ettiği ancak yavaş durduğu ve çıkıntıların üzerinden atlamak onlara yakın olduğunuzda otomatik olduğu için, Eve sizin istemeseniz bile her türlü engeli ve yüzeyi aşacak.

Size platformlarda momentum sorunları nedeniyle herhangi bir düşmandan, hatta patronlardan daha fazla öldüğümü söylediğimde, bunu kastediyorum. Gollum seviyesinde kötü değil, ama göz kapaklarımın ardından o oyunun parıltılarını gördüm. Neyse ki, Sméagol'un aksine, Eve müthiş bir mücadele sergileyebiliyor.

(Damlama) adına (uzaylıları) öldürmek

Stellar Blade birçok oyunla karşılaştırıldı: Bayonetta , DmC: Devil May Cry (benim kişisel favorim), Nier: Automata , Sekiro: Shadows Die Twice . Bu karşılaştırmaların hepsi yerinde, çünkü Shift Up'ın karakter aksiyon oyunu yakın hafızadaki diğer karakter aksiyon oyunlarına benziyor.

Ancak, Nier ve Sekiro'dan çok fazla fikir ödünç alırken , tavrının Devil May Cry'a daha yakın olduğunu düşünüyorum. Eve, Dante gibi şık. Küstah veya küstah olmayabilir, ancak yeteneklerinin ve uzmanlığının gayet farkında. Ve Dante gibi, Eve de saçma sapan şeylere tahammül etmiyor.

Ancak, her şey hisler değil, çünkü Eve'in dövüş mekanikleri bile Devil May Cry serisindeki Dante'ninkine benziyor.
Öğrenilecek birçok saldırı var, her biri bir öncekinden daha gösterişli. Hafif ve ağır saldırıları karıştırarak, Eve jimnastik dersinde bir bıçak dansçısı gibi kılıcını savururken taklalar atıp dönerken giderek daha karmaşık hale gelen zincir komboları yapabilirsiniz.

Eve ayrıca saldırılardan kaçmanızı, gelen hasarı engellemenizi ve düşmanları ölümcül infazlara açmak için saldırıları doğrudan saptırmanızı sağlayan bir kaçma ve savuşturma özelliğine sahip.

Hiçbir şey çok da zorlayıcı değildi, düşman tasarımlarının ne kadar korkutucu olduğunu düşündüğümüzde bu ironik. İki kılıç kullanan kıskaç böcek görünümlü uzaylılardan, ağızlarından patlayan cesetler fırlatan irin dolu ampullere ve tren büyüklüğünde silahlar kullanan canavarlara kadar, Stellar Blade'in Bloodborne Lies of P hizmetindeki düşmanlarla savaşması gerekiyor.

Sadece aynı şekilde korku salmıyorlar. Her oyunun cezalandırıcı derecede zor olması gerektiğini söylemiyorum ve Stellar Blade'in nişan yardımı ve otomatik hızlı zamanlı etkinlik tamamlama gibi şeyler için makul bir erişilebilirlik seçeneği yelpazesine sahip olduğunu görmek beni mutlu ediyor.

Yine de, gerçekten terlemeye başlamak için yolculuğun sonunu beklemek yerine biraz daha fazla zorluk isterdim. Ama ne yazık ki, düşman kalkanlarına mükemmel hasar veren, daha hızlı infazlar için onları dengelerinden eden ve sağlık çubuklarından sağlam parçalar alan iki veya üç sert vuruşlu kombo bulduğumda, çoğu düşman aptaldı.

Oyun çok gösterişli olsa da, bazen o gösterişin özü hiçbir şey değil, sadece stil oluyor.