Altın Konu Dust to the End İnceleme

Carissa · 5 Ara 2023

Büyütüldüğünüz yer altı mahzeninden çıkın ve küresel bir nükleer savaştan sonra gelişen tuhaf, kıyamet sonrası açık dünyayı keşfedin. Tanıdık geliyor değil mi? Ancak Dust to the End'de, güç zırhı yerine mermilerden ve itme arabalarının geliştirilmesinden ziyade yenilebilir yumru köklere ve sabuna daha fazla dikkat edeceksiniz.

Beni yanlış anlamayın, tıpkı Fallout serisinde olduğu gibi, haydutlarla, mutantlarla ve canavarlarla karşılaşacaksınız ve birkaç tuhaf çorak arazi grubu daha var ve onlarla savaşmak ya da onların yanında yer almak sizin seçiminiz olacak .

Ancak buradaki temel döngü keşfetmek, savaşmak ve geliştirmek değildir. Al, seyahat et, sat, tekrar et. Bir köye tuz taşı, kârla sat; tuzdan elde ettiğiniz kazancı sabuna yatırın, onu bir sonraki köye taşıyın ve kârla satarsınız; sabun karınızı kirece (veya pamuğa, gübreye veya betona) yatırın.

Bu mutlaka kötü bir şey değil. EVE Online'ın "uzaydaki e-tablolar" olarak tanımlandığını duyduysanız ve bunun bir hatadan çok bir özellik gibi göründüğünü düşünüyorsanız veya özellikle burada açıkça bir ilham kaynağı olan eski Caravaneer tarayıcı oyunlarından hoşlanıyorsanız o zaman hedef kitle sizsiniz.

Burada oldukça fazla ekonomik karmaşıklık var ve ticaret yollarını öğrenmenin ve bu şeyi nereden düşük fiyata alıp yüksek fiyata satacağınızı öğrenmenin yanı sıra, kendi hayatta kalmanızı yönetmek de çok önemlidir. Çorak araziler affetmez; yiyecek ve su, ticari mal olmanın yanı sıra seyahat için de gereklidir ve hem sağlığınızı hem de parti moralinizi etkileyebilir.

Temiz suya ve sebzelere bağlı kalın, sorun olmayacak ama kirli su ve fare eti sizi sadece perişan etmekle kalmayacak, hatta hasta bile edebilecek.

Dust to the End'in ortamı tam olarak benzersiz olmasa da yine de oldukça büyüleyici ve her zamanki radyoaktif zombiler ve küçük kasaba savaş ağalarının yanı sıra, örneğin savaş sırtlanları besleyen bir yamyam çetesiyle de karşılaşacaksınız. Dürüst olmak gerekirse oldukça heyecan verici bir şey, ancak oyunun yavaş temposu ve amansız ekonomik eziyeti nedeniyle tartışmalı bir şekilde engelleniyor.

Çölde kamp kuran açlıktan ölmek üzere olan bir sivile yiyecek götürmek gibi isteğe bağlı küçük yan görevler bile eziyete dönüşüyor. Yiyecek satın almak için para biriktirmeniz, yiyecekleri taşımak için araçlarınızı geliştirmeniz (oyunda genel olarak kullanılan ve el arabaları ve arabaları içeren bir terim) ve tabii ki ölmeden oraya gidip gelmek için yeterli malzeme stoklamanız gerekecek.

Savaş da benzer şekilde yavaş ve öğütücüdür, geliştiricilerin otomatik bir dövüş çözümü seçeneği oluşturmasına yetecek kadar hızlı bir şekilde daha az ilgi çekici hale gelen temel bir konumlandırma ve sıra tabanlı meseledir.

Potansiyel ilerleme hızı sorunları bir yana, Dust to the End'in elektronik tablo meraklılarına ve X serisi veya EVE Online gibi oyunları uzay korsanlarından ziyade tüccar olarak oynayan kişilere sunabileceği çok şey var.

Bir Wasteland veya Fallout oyununun "sadece bir karşılaşma daha" zorunluluğunu pek yaratmasa da, açlık, dehidrasyon ve ölümcül ishalden oluşan üçlü tehditleri ortadan kaldırmak için düzenli kaynak yönetimi, şimdi üç ve bir olduğu kadar ilgi çekicidir.

Ve oyunun görsel yaklaşımı yerinde, ortamın kasvetli, zorlu doğasını çağrıştıracak kadar cesur ama göze hitap edecek kadar karikatürize ve renkli. Elbette, son zamanlarda estetik bir geri dönüş yapan veba maskeleri gibi, gömleksiz, gaz maskeli serseriler de bol miktarda bulunuyor.

Bu, yavaş yavaş da olsa içinizde büyüyor ve düşündükçe, atıklara daldığınızda palanızla birlikte bir satış defterini de paketleme fikrinden vazgeçmediğiniz sürece kesinlikle bunu tavsiye ederim.