Altın Konu The Outer Worlds İnceleme

Carissa · 22 Tem 2023

Şirketler bizi güneş sistemimizin sınırlarının ötesine taşıdı, ancak galaktik sınırda yaşam inşa eden şirketler ağır bir bedel ödedi. Mezarlığınızın kirasını ödeyene kadar işinizi yapacaksınız, yoksa kanun kaçağı olarak damgalanacaksınız.

The Outer Worlds'de, bu haydutlardan birisiniz. Obsidian'ın acımasız RPG'si, sizi onlarca yıllık askıya alınmış animasyondan sonra henüz donmamış olan müstakbel bir kolonistin yerine koyuyor. Kolonideki işleri yöneten şirketlerden oluşan çekişmeli bir grup olan Kurul, koloni geminizi ölüme terk etti ve siz sadece Phineas Welles adlı birinin biraz çılgın bilimi sayesinde hayatta kalabildiniz. Kurul'un sırları var ve Welles'in diğer donmuş kolonicileri uyandırmak için kaynaklara ihtiyacı var, bu da sizi koloniler arasında hem cevaplar hem de kimyasallar aramaya bırakıyor.

The Outer Worlds ilk çıkışından bu yana Fallout ile karşılaştırılsa da retro fütüristik estetiğin, birinci şahıs rol oynamanın ve serinin orijinal oluşturucularının katılımının bir kombinasyonu bunu yapacak. Eylemde Black Isle klasikleri veya Bethesda sonrası açık dünyalar gibi neredeyse hiçbir şey hissettirmiyor. Bunun yerine, bu daha çok 2000'lerin ortalarında kayıp bir BioWare oyunu gibi karşımıza çıkıyor.

Ana hikayenin sizi işaret ettiği yerlerin çoğu, yerleşik kuralların dışında yaşayan bir şirket ve grup arasındaki bir tür çatışmanın içinde. Hedefleriniz genellikle bu rekabetlerle kesişecek ve maceranızın o bölümünün sonunda büyük bir ahlaki seçimde nihayet bir taraf seçene kadar sizi iç içe geçen yan görevler sarmalından geçirecek. Başka bir deyişle, Obsidian panteonunda bu, Knights of the Old Republic II'yi Fallout: New Vegas'tan çok daha yakından takip ediyor.

İlk büyük karar, sizi Spacer's Choice şirket kolonisi ile şehir surlarının dışındaki bir karakolda yaşamayı seçen bir grup asi arasında sıkışıp bırakıyor. Gezegenden çıkmak için bir güç tahrikine ihtiyacınız var ve onu ancak bir elektrik santraline gizlice girerek ve bir taraftaki, gücü kapatarak elde edebilirsiniz. Şirketin enerji kaynağını kapatmak bir sürü insanı işsiz bırakacağından, bunun zor bir seçim olduğu fikrine biraz sözde bağlılık var.

Zamanınızın çoğunu geçireceğiniz daha büyük dünyalar, çoğunlukla açık uçlu bir haritanın vahşi doğasına yayılmış şehirler, ileri karakollar ve saklanma yerleri gibi yoğun ilgi noktalarından oluşur. Bu vahşi alanlar, oyunun modern Fallout'a en çok benzediği yerlerdir, ancak hedefleriniz ağırlıklı olarak bulduğunuz görevler tarafından belirlendiğinden, aynı keşif duygusuna sahip değiller. Bir sonraki ilginç yere ulaşana kadar içinden geçmeniz gereken aynı birkaç haydut ve vahşi canavar koleksiyonundan başka bir şey değil. Cömert bir hızlı seyahat sistemi en azından aynı bölgede iki kez yürüyüş yapmak zorunda kalmayacağınız anlamına gelir.

Combat, sizi FPS ve RPG arasındaki o garip orta yola sokar, ancak rol oynama becerilerinizde, oyunun özel bir nişancı oyunu gibi hissetmediği gerçeğini telafi etmeye yetecek kadar derinlik vardır. Bir düğmeye basarak zamanı yavaşlatabilirsiniz. Eğlenceli bir şekilde, öğreticide maruz kaldığınız kafa travmasının sonucu bu, güçlü ve zayıf yönlerini görmek için düşmanları incelemenize olanak tanır. Bu yeteneği yöneten sayaç, siz hareket edene kadar temelde donmuştur, böylece bir an oturabilir, eylemlerinizi değerlendirebilir, ardından temizlemek için gerçek zamanlı savaşa dönmeden önce birkaç kafa vuruşu veya sakatlayıcı bacak vuruşları yapabilirsiniz.

Beceri puanları, çeşitli silah türleri ile etkinliğinizi belirler ve her seviyede elde ettiğiniz daha önemli avantajlar, bazı oldukça sıra dışı yapılar oluşturmanıza izin verir. Zırhlı düşmanlara karşı erkenden mücadele ettim, çünkü her menzilli atışta bir düşmanın zırh puanını düşürmeme izin veren bir yetenek elde edene kadar, onları devirmek için asla yeterince ağır cephaneye dayanamadım.

Kenarlarda, aksi takdirde oldukça tanıdık gelecek olan savaşa biraz hayat katmaya yardımcı olan çok sayıda eğlenceli küçük mekanik var. Yan görevler aracılığıyla topladığınız bilim silahları, geleneksel muadillerinin hasarını karşılamaz, ancak yağmacıları havaya fırlatmaktan devasa böcekleri uygun karınca boyutuna küçültmeye kadar her şeyi yapmanıza izin verir.

Her parti üyesinin de tek bir benzersiz yeteneği vardır. Tüm bunlar, müttefikiniz bir silah hazırlarken, bir miktar hasar verirken ve onları gönderdiğiniz düşmana geçici bir debuff (oyundaki karakter veya düşman üzerinde geçici bir zarar veren durum) uygularken, bir ara sahne için aksiyonu kısa bir süre duraklatır.

Güvenlik sistemlerini kapatmak için bilgisayarları hackleyebilir veya bu beceriye yeterince sahipseniz, robotik savunucuları efendilerine karşı çevirebilirsiniz. Bazen, bu konumlardan birine gidene kadar yaptığınız isteğe bağlı görevler, ilerledikçe size beklenmedik müttefikler kazandırabilir.

Ancak The Outer Worlds'ü oluşturan öğelerin çoğu "yeterince iyi" ile "harika" arasında yer alırken, meşru bir kötü nokta var: Kullanıcı arayüzü. Bir seferde yalnızca bir görevi takip edebilirsiniz, bu, aynı yerde ilgilenecek üç veya dört tane olduğunda sinir bozucudur ve hangisinin takip edildiğini belirlemenin tek yolu, onu haritada bulmaktan geçer. Envanter yönetimi de benzer şekilde sinir bozucudur, ekipmanı karşılaştırmak olması gerekenden çok daha zordur, yükseltme ve mod sistemlerini sıralamak, sağladıkları faydalara kıyasla çok daha fazla zaman alır ve bir şekilde, parti üyelerini donatırken tüm normal sıralama seçenekleriniz kaybolur.