Kimse Dünyayı Kurtaramaz İncelemesi

Fauda · 6 Şub 2022

- Kimse Dünyayı Kurtaramaz İncelemesi -

2014'te Drinkbox Studios, hem eleştirmenlerin hem de oyuncuların övgülerini hızla kazanan Guacamelee adlı çılgın bir aksiyon platform oyunu yayınladı. Bunu 2018'de aynı derecede mizahi bir devam filmi izledi ve hayranlar geliştiricinin bundan sonra neler sunacağını görmek için sabırsızlanıyor. Platformculara bir ara veren Drinkbox'ın en son eseri Kimse Dünyayı Kurtarmıyor , oyuncuların beklediği mizahın bir kısmını sunan ve uzun süredir kurulmuş klasik RPG tropiklerinin hafif bir yeniden görünümünde fırlatan bir zindan tarama RPG'sidir .

Çoğu insan bir RPG'yi düşündüğünde, sihir, zırh, kılıç, goblinler ve elbette bir fantezi ortamı gibi belirli unsurlar hemen akla gelir. Bu standart formülden ayrılan bir RPG otomatik olarak yenilikçi hissettirir ve Dünyayı Kimse Kurtaramaz örneğinde bu biraz doğrudur. Yine de oyunun tozlu RPG kinayelerinden kaçındığına dair genel izlenime rağmen, bu kapsamlı bir farklılık değil. Kimse Dünyayı Kurtaramaz başlığı bile, oyunun aslında RPG'lerde en yaygın ve aşırı kullanılan temalardan birine dayandığını ilan ediyor.

Oyuncular oyuna hiçbir şeyi olmayan, isimsiz, hafızasız ve kıyafetsiz, özelliksiz bir kimse olarak başlarlar. Yine de bir şekilde bu hayaletimsi solgunluk hafızasını kaybetmiş, sihirli bir değnek elde ediyor ve çok geçmeden bir kontrol listesi üzerinde çalışıyor. Amacı? Tabii ki dünyayı kurtarmak için. Calamity adlı büyüyen karanlık bir güç, ülkeyi bozmak için geri döndü. Normalde yardım için çağrılacak olan süperstar büyücüler ortadan kayboldu ve bir nedenden dolayı Kimse tek yedek plan değil. Bu kadar. Kimse Dünyayı Kurtaramaz'ın hikayesi , gerekli olduğu için üzerine tokatlanmış bir çerez kesici taslak gibi görünüyor.

Yine de kimse sonsuza kadar kimse olarak kalmayacak. Oyunun kahramanı, izinsiz ödünç aldığı sihirli değnek sayesinde, her türlü faydalı yaratığa şekil değiştirme yeteneği kazanır . Ve burada Kimse Dünyayı Kurtaramaz'ın satış noktası yatıyor . Farklı karakterlerin veya biçimlerin her birinin güçlü, zayıf yönleri ve benzersiz yetenekleri vardır. Sümüklü böcek, düşmanları yavaşlatan bir balçık izi bırakır, kaplumbağa kabuğuna çekilir ve onları geri püskürtmek için düşmanlara çarpar ve korucu, zamanla zayıflatıcı hasar vermek için zehirli uçlu oklar kullanır.

Bu yetenekleri keşfetmek ve gerektiğinde bunları kullanmayı öğrenmek eğlencenin bir parçası ve her karakterin becerileri sezgisel olarak diğerlerini tamamlıyor. Sıçan, mana kazanmak için düşmanları kemirir, ardından bu manayı düşmanları tüketmek, büyük hasar vermek ve sağlığını geri kazanmak için harcar. Düşmanları aynı anda yavaşlatan yetenek, salyangoza hız artışı sağlayarak, güvenli bir mesafeden fırlayıp pörtlek gözlerinden yaşlar akmasına izin verir. İlk başta, geniş karakter seçimi sınırlayıcı olabilir ve oyuncuları sadece yararlı bir veya iki beceriye erişmek için sevmedikleri formları kullanmaya zorlayabilir. Ancak bir becerinin kilidi açıldığında, herhangi bir biçimde donatılabilir ve bu, karıştırma, eşleştirme ve bireysel oyun stillerine uygun bir karakter oluşturma için ilginç yollar açar.

Ne yazık ki, kilidi açılabilir karakter sayısı farklı bir nedenden dolayı negatiftir. Kimse Dünyayı Kurtaramaz'da deneyim , canavarları öldürerek değil, yalnızca görevleri tamamlayarak kazanılır. Yine de oyundaki görevlerin çoğu tekrar eden ve tatmin etmeyen yoğun işlerdir. Her karakter tarafından öğrenilen her yeni beceri için, oyuncu bir dizi monoton görevi tamamlamalıdır. Örneğin, oyun, oyuncudan kaplumbağanın su spreyi ile 100 düşmanı öldürmesini, ardından 200'ü öldürmesini ve ardından üç düşmanı bir kerede 25 kez öldürmesini isteyecektir. Desen, oyundaki çoğu saldırıyla tekrarlanır.

Ama bunun bile ötesine geçiyor. Karakterler birbirlerinin yeteneklerini kullanabildikleri için, diğer karakterlerin becerilerini kullanarak düşmanları yenmek için görevler de vardır. Bu çok hızlı bir şekilde gereksiz hale gelir ve görevlerin ne kadar geri dönüştürüldüğünü gizlemeye yönelik hiçbir girişim yoktur. Özür dilemeden, tekrar tekrar tamamlanabilecek üç görev bile var. Elbette oyun, bir laneti iyileştirmek için iksir getirmek, zindandan bir şövalyeyi kurtarmak veya bir cadı için çikolata toplamak gibi daha sıradan görevler de sunuyor ve bunlar monotonluğa hoş ve bazen eğlenceli bir mola veriyor.

Bu tekrarlanabilirlik, satıcılardan satın alınabilecek ürünlere bile uzanır. Birkaç bonus beceri dışında, satılık olan her şey aynı altı öğenin farklı seviyeleridir. Fiziksel saldırı ve savunma yükseltmeleri, büyülü saldırı ve savunma yükseltmeleri ve sürekli yenilenen zindan anahtarları ve beceri yükseltme belirteçleri var. Bu, RPG'lerin temel bir unsuru, düşmanları yenerek para toplama, biraz tatmin edici değil çünkü sadece aynı şeyleri tekrar tekrar satın almak için kullanılıyor.

Kimse Dünyayı Kurtaramaz'daki zindanlar prosedürel olarak oluşturulur. Bu muhtemelen, derinliklere yapılan her gezinin en azından biraz yeni bir maceraya atılmak gibi hissetmesi gerektiği anlamına gelir, ancak durum böyle değil. Görevleri tamamlamak, seviye atlamak ve karakterlerin kilidini açmak için gerekli olan aynı zindanda bir veya iki defadan fazla oynamak, çok hızlı bir şekilde aynı hissi vermeye başlar. Prosedürel neslin getirdiği varyasyonlar, zindanları yeterince değiştirmiyor ve her oyun, tıpkı diğerleri gibi hissettiriyor. Karşılaşmalar aynı, genel düzen aynı ve bitiş aynı. Aslında tüm zindanlar aynı şekilde tamamlanıyor, bu da finallerin tespit edilmesini ve keşif duygusunun ortadan kaldırılmasını oldukça kolaylaştırıyor.

Öte yandan zindanların çeşitliliği, insanların ilerlemesini sağlamak için yeterlidir. Oyuncular bir cadının şeker evini keşfedecek, bir kefaret kulesine tırmanacak, bir UFO'yu araştıracak ve bir balinanın karnına girecekler. Yeni bir zindana ilk kez adım atmak, tıpkı bir hediyeyi açmak gibi her zaman biraz heyecan vericidir ve zindanların birçoğunun, zorluğa katkıda bulunan özel parametreleri vardır. Örneğin Cadı Kraliçesi Yeraltı Mezarlarında, onarıcı öğeler hem oyuncuyu hem de düşmanları iyileştirir. Balina zindanındaki düşmanlara roket misillemesi yapılır ve Big Gnarly zindanı, “All Damage x9999”un korkutucu koşuluna sahiptir.

Kimse Dünyayı Kurtaramaz'ın bir diğer gücü olan grafikler de göz ardı edilemez. Cilalı, renkli ve ayrıntılı sanat tarzı çok çekici ve oyuna kişilik katıyor. Sunum tasasız ve neşelidir ve zindanlar gibi dünyanın ortamları da keşifleri ödüllendirecek kadar çeşitlidir.

Genel olarak, Dünyayı Kimse Kurtaramaz istisnai olabilirdi, ancak eksik olan bazı yönler var. Beklenen Drinkbox Studios mizahı, insanları bir sonraki adımı görmek için oynamaya devam ettirecek kadar yaygın değil, hikaye ihmal edilebilir ve oyunculara gönülsüz bir amaç duygusu vermek için atılmış bir şey gibi görünüyor ve görevlerin tekrarı çok çabuk yorucu oluyor. Oyunun olumlu yönleri - çekici sanat tarzı, çeşitli beceriler ve zindanlar ve belki de çok oyunculu - oyuncuların ilgisini çekmek için yeterli olmayabilir. Bununla birlikte, Kimse Dünyayı Kurtaramaz'ın oynanışı ve sunumu şüphesiz birçok insanı kazanacak ve uzun bir süre boyunca başkalarının dikkatini çekebilir.