Ayyıldız2 | 2008 TR Yapısı • 1-99 Orta Emek Destan • Oto Avsız • 10 Temmuz 21:00 HEMEN TIKLA!
Blue Fire , diğer birkaç oyundan öğeleri kendi kimliğini oluşturmayı başaracak şekilde bir araya getiren büyük bir başarıdır.
Her şeyden önce, bu bir platform oyunudur. Ve platformları olan bir platform oyununu kastediyoruz . Kapsamlı platformlar. Bu saçmalık değil; Burada uğraştığımız şey, sizi şaşırtmaktan, reflekslerinizi test etmekten ve boşlukta asılı duran küçük bir platforma atlamayı kaçırırsanız sizi ölüme terk etmekten korkmayan, meydan okurcasına eski tarz bir 3D aksiyon macera oyunu!
Oldukça ferahlatıcı, gerçekten. Biraz belirsiz bir seçim, ancak Blue Fire bize çoğunlukla klasik bir NES oyununun zorluk hassasiyetlerine sahip bir PlayStation platform oyunu olan daha cilalı bir Jersey Devil'i hatırlattı . Bu haksızlık demek değil , Zamanında A Hat gibi çağdaşlarına kıyasla şaşırtıcı derecede talepkar bir duyguya sahip olmaktan daha fazlası bir oyundur.
Ayrıca, oldukça geleneksel ancak şaşırtıcı derecede nadiren görülen bir şekilde en yoğun platformdan geçilen keşif de karışıma atıldı; Oyun dünyasında yolculuk ederken, "Boşluk" aşamalarıyla karşılaşacaksınız - esasen sadece kısa süreli platform oluşturma zorlukları, bizim hesabımıza göre, çoğu kişi Super Mario Sunshine'daki FLUDD'suz aşamaları soyut, uzayda gezinen tarzlarıyla hatırlıyor. . Keşif alanları, Darksiders serisi gibi bir şeye daha çok benziyor - platform oluşturma hala mevcut, ancak yapılacak mücadele, getirme ve anahtar vurma var.
Çatışma muhtemelen Mavi Ateş'in zayıf halkasıdır, ancak bu kötü olduğu anlamına gelmez . ZL tetiğine kilitlendiğinizde, yararlı atılma hareketinizle düşmanların etrafında dans edebilir, saldırıları savuşturmak için bir bloğu etkinleştirebilir ve elbette düşmanlarınıza çılgınca kaydırabilirsiniz. Biraz dağınık hissettiriyor, ancak bu bölümlerin zorluğu oldukça düşük olduğundan, bir kez daha boksörlük zamanı geldiğinde kendinizi rahatsız hissetmeyeceksiniz. Yine de dikkatli oynamanız gerekecek çünkü bu savaşların çoğu dengesiz zeminde gerçekleşiyor, yani vur-kaç stratejisi optimal hale geliyor.
Kontrol açısından biraz gevşek ama sinir bozucu olmaktan çok daha özgürleştirici bir şekilde. Oldukça eski bir klipte hareket ediyorsunuz ve yukarıda belirtilen hava atışı hareketi çok fazla yeri kaplıyor. Hareket sırasında ZR düğmesini bırakarak kısa sürede durdurabilirsiniz, ancak ikinci Boşluk aşaması bile bunu oldukça tehlikeli bir zeminde yapmanızı gerektirdiğinden, bu mesafeyi nasıl hızlı bir şekilde değerlendireceğinizi öğrenmeniz gerekir. Çatışma kontrollerinin nakavt hissi, savaşa uyuyor , bu da oyunun gerçekten zorlayıcı bir parçası olmaktan çok bir sonuca götüren oyundur.
Özelleştirme de büyük bir rol oynar - geçişinize yardımcı olan yeni yeteneklerle, bir çift zıplama ve sadece bir çiftin adını taşıyan bir duvar koşusu ile artırabilir ve yükseltebilirsiniz.
Bu güçler, koleksiyon eşyalarıyla geliştirilebilir (mükemmel Hollow Knight'a benzer şekilde ) ve oyun boyunca her zaman oynayacak yeni bir şeyleriniz olacak. Ve bu çok fazla oyun, oyunumuzun 20 saat boyunca tekrarlayan veya sıkıcı olmadan oynayabilirsiniz. Ayrıca silahlarınızı yükseltebilir ve birincisi animasyonlarınızı değiştirecek kadar ileri giden kıyafetinizi değiştirebilirsiniz - bunun çok fazla TLC ile yapılmış bir oyun olduğuna dair birçok işaretten biri budur.
Studio Ghibli filmlerinin daha karanlık, daha tuhaf sahnelerini anımsatan eterik, sıra dışı bir estetikle de hepsi çok güzel. Kısa NPC karşılaşmalarını zenginleştiren eğlenceli yazılarla karakter tasarımları çekici. Blue Fire'ın performansıyla işler biraz yere indiriliyor - 30 fps civarında geziniyor gibi görünüyor, ancak kesinlikle tutarlı değil. Oyununuzu etkileyecek bir şekilde aksamaz, ancak kesinlikle daha iyi olabilir.
