- Katılım
- 15 Ocak 2016
- Konular
- 108
- Mesajlar
- 1,264
- Çözüm
- 4
- Online süresi
- 27d 22h
- Reaksiyon Skoru
- 296
- Altın Konu
- 25
- TM Yaşı
- 10 Yıl 5 Ay 2 Gün
- Başarım Puanı
- 189
- MmoLira
- 3,209
- DevLira
- 9
HERAKLES Otomatik Avlı kalıcı sunucu. 19 Haziran'da açılıyor. Atius & Wizard güvencesiyle hemen kayıt ol, ön kayıt ödülleri aktif. HEMEN TIKLA!
Broken Age: Act 1 İncelemesi
Full Throttle, Grim Fandango, Brütal Legend’ı tasarlayan, ilk iki Monkey Island oyununu yaratanlardan Tim Schafer, 90’ları geri getirme çabasında. Adventure dendiğinde akla gelen ilk isimlerden biri olan Schafer, son olarak kurduğu Double Fine isimli oyun stüdyosuyla ve bu stüdyonun Kickstarter üzerinen rekor düzeyde para topladığı Double Fine Adventure projesiyle adından söz ettirmişti. Şimdi ise bu “Double Fine Adventure”ın “Broken Age” olmuş hali karşımıza çıkıyor.
16 yıldır çıkan ilk Tim Schafer adventure’ı olan oyun genel olarak iki kahramanın, iki farklı dünyada geçen iki farklı hikâyesini anlatıyor. Her ne kadar öyküler tamamen farklı olsa da bu öyküler tek bir özellikte kesişiyor: “hayatlarındaki gelenekselliği bozmak”
Karakterlerimiz Vella ve Shay
Hikâyemizin kadın kahramanı Vella Tartine, Mog Chotra ismindeki dev bir yaratığın tehdidindeki bir dünyada yaşıyor. Köylüler bu yaratığın felaketinden kurtulmak için kendisine, köyün 18 yaşına yeni girmiş bakire kızlarını kurban ediyorlar. Bu durum köylerde o kadar normal bir hale gelmiş ki, kurban edilecek kızlar bile kurban edilip tarihe birer kahraman olarak geçmek için can atıyorlar. Ancak Vella bu kızların hiçbirine benzemiyor. Her ne kadar ailesi kızlarına kurban edilmesi gerektiğini düşünse de (büyükbabası buna karşı çıkıyor neyse ki), Vella kurban edileceğine bu yaratığa karşı savaşılması taraftarı.
Gelelim erkek kahramanımız Shay Volta’ya. Shay, bir uzay gemisinde yaşıyor ve bu geminin tek insan sakini. Onun dışında gemide herhangi bir canlı bulunmuyor. Shay’ın tek “dostu” denilebilecek olan Mom ise gemiyi yöneten bir yapay zekâ. “Mom” adından da anlaşılacağı gibi Shay’a bir anneymiş gibi yaklaşıyor. “Tatlım!”, “Canım” şeklinde Shay’a seslenen Mom, uyurken üstünü örtüyor, yatmadan dişlerini fırçalıyor, sabah kahvaltısını ve günlük yemek ihtiyacını, çeşitli otomatik cihazlar sayesinde sağlıyor. Shay, bu gibi aktiviteleri yapmak için uğraşmıyor. Bir nevi uzay gemisinde tembellikten ölmek üzere. Aslında kendisi “Project Dandelion” isimli bir projenin bir parçası. Yok olmak üzere olan gezegeninden son kurtulan olan Shay, kendisine uygun bir gezegen bulmaya çalışıyor. Ancak bunun yanında her gün yapmak zorunda olduğu çeşitli “kahramanlıklar” var. Tabi bu kahramanlıklar bir yerden sonra rutin haline geliyor.
Geleneklerden kurtulmak
Broken Age aslında eskinin gelenekselliğini, günümüzün rutinini kırmak üzerine bir adventure oyunu. Bunu da hem oynanışı hem de anlatımıyla oyuncuya aktarıyor.
Tim Schafer dialoglardaki yeteneğini burada da konuşturmuş. Her ne kadar bir Grim Fandango olmasa da, dialoglar eğlenceli ve bazı yerlerde kendinizi gülmekten alamıyorsunuz. Buna rağmen oyunun çıkan ilk Act’ini oynadığımız için, şu ana kadar ana karakterlerin yapacağı etkiyi hissedemiyoruz. Ne bir Manny Calavera ne de bir Eddie Riggs gibi öne çıkamıyorlar. Her ne kadar Shay’i, özellikle Lord of the Rings filmlerindeki Frodo rolüyle hatırlayacağınız Elijah Wood seslendiriyor olsa da, bahsettiğimiz gibi oyunun önüne geçecek kadar kaliteli değiller. Buna rağmen oyunda Wood’un yanı sıra Jack Black, Wil Wheaton, Jennifer Hale gibi ünlü isimler de oyunda seslendirme yapıyor. Seslendirme kadrosunda Schafer’ın eski oyunlarında da seslendirme yapmış isimlerin de yer aldığını belirtelim.
Peki ya oyunun görselliği ne durumda? Schafer, adventure oyunlarında yeni dünyalar yaratmakta oldukça başarılı bir isim. Broken Age de bu açıdan Schafer’ın yeteneğini konuşturduğunun bir kanıtı. İki boyutlu olarak tasarlanan Broken Age, görsellik açısından günümüzdeki birçok 3 boyutlu oyundan daha iyi görünüyor. Hikâye anlatımına büyük katkıları olan görsellik, detay konusunda biraz sınıfta kalmıyor değil. Bunun nedeni ise zamanında Monkey Island veya Grim Fandango’da gördüğümüz detay seviyesinin bulunmaması. Etrafta etkileşime geçebileceğini nesnelerin sayısı çok az. Çoğu etkileşim de zaten karakterinizin nesneler hakkında yaptığı yorumdan öteye geçemiyor. Bu da bir yerden sonra bulunulan ortamları sıkıcı bir hale sokuyor. Detay düşüklüğü, oyunda amaca yönelik hareket etmeye teşvik ediyor ve bu da bir adventure oyununun en önemli özelliklerinden biri olan oynanış süresini kısaltıyor.
Full Throttle, Grim Fandango, Brütal Legend’ı tasarlayan, ilk iki Monkey Island oyununu yaratanlardan Tim Schafer, 90’ları geri getirme çabasında. Adventure dendiğinde akla gelen ilk isimlerden biri olan Schafer, son olarak kurduğu Double Fine isimli oyun stüdyosuyla ve bu stüdyonun Kickstarter üzerinen rekor düzeyde para topladığı Double Fine Adventure projesiyle adından söz ettirmişti. Şimdi ise bu “Double Fine Adventure”ın “Broken Age” olmuş hali karşımıza çıkıyor.
16 yıldır çıkan ilk Tim Schafer adventure’ı olan oyun genel olarak iki kahramanın, iki farklı dünyada geçen iki farklı hikâyesini anlatıyor. Her ne kadar öyküler tamamen farklı olsa da bu öyküler tek bir özellikte kesişiyor: “hayatlarındaki gelenekselliği bozmak”
Karakterlerimiz Vella ve Shay
Hikâyemizin kadın kahramanı Vella Tartine, Mog Chotra ismindeki dev bir yaratığın tehdidindeki bir dünyada yaşıyor. Köylüler bu yaratığın felaketinden kurtulmak için kendisine, köyün 18 yaşına yeni girmiş bakire kızlarını kurban ediyorlar. Bu durum köylerde o kadar normal bir hale gelmiş ki, kurban edilecek kızlar bile kurban edilip tarihe birer kahraman olarak geçmek için can atıyorlar. Ancak Vella bu kızların hiçbirine benzemiyor. Her ne kadar ailesi kızlarına kurban edilmesi gerektiğini düşünse de (büyükbabası buna karşı çıkıyor neyse ki), Vella kurban edileceğine bu yaratığa karşı savaşılması taraftarı.
Gelelim erkek kahramanımız Shay Volta’ya. Shay, bir uzay gemisinde yaşıyor ve bu geminin tek insan sakini. Onun dışında gemide herhangi bir canlı bulunmuyor. Shay’ın tek “dostu” denilebilecek olan Mom ise gemiyi yöneten bir yapay zekâ. “Mom” adından da anlaşılacağı gibi Shay’a bir anneymiş gibi yaklaşıyor. “Tatlım!”, “Canım” şeklinde Shay’a seslenen Mom, uyurken üstünü örtüyor, yatmadan dişlerini fırçalıyor, sabah kahvaltısını ve günlük yemek ihtiyacını, çeşitli otomatik cihazlar sayesinde sağlıyor. Shay, bu gibi aktiviteleri yapmak için uğraşmıyor. Bir nevi uzay gemisinde tembellikten ölmek üzere. Aslında kendisi “Project Dandelion” isimli bir projenin bir parçası. Yok olmak üzere olan gezegeninden son kurtulan olan Shay, kendisine uygun bir gezegen bulmaya çalışıyor. Ancak bunun yanında her gün yapmak zorunda olduğu çeşitli “kahramanlıklar” var. Tabi bu kahramanlıklar bir yerden sonra rutin haline geliyor.
Geleneklerden kurtulmak
Broken Age aslında eskinin gelenekselliğini, günümüzün rutinini kırmak üzerine bir adventure oyunu. Bunu da hem oynanışı hem de anlatımıyla oyuncuya aktarıyor.
Tim Schafer dialoglardaki yeteneğini burada da konuşturmuş. Her ne kadar bir Grim Fandango olmasa da, dialoglar eğlenceli ve bazı yerlerde kendinizi gülmekten alamıyorsunuz. Buna rağmen oyunun çıkan ilk Act’ini oynadığımız için, şu ana kadar ana karakterlerin yapacağı etkiyi hissedemiyoruz. Ne bir Manny Calavera ne de bir Eddie Riggs gibi öne çıkamıyorlar. Her ne kadar Shay’i, özellikle Lord of the Rings filmlerindeki Frodo rolüyle hatırlayacağınız Elijah Wood seslendiriyor olsa da, bahsettiğimiz gibi oyunun önüne geçecek kadar kaliteli değiller. Buna rağmen oyunda Wood’un yanı sıra Jack Black, Wil Wheaton, Jennifer Hale gibi ünlü isimler de oyunda seslendirme yapıyor. Seslendirme kadrosunda Schafer’ın eski oyunlarında da seslendirme yapmış isimlerin de yer aldığını belirtelim.
Peki ya oyunun görselliği ne durumda? Schafer, adventure oyunlarında yeni dünyalar yaratmakta oldukça başarılı bir isim. Broken Age de bu açıdan Schafer’ın yeteneğini konuşturduğunun bir kanıtı. İki boyutlu olarak tasarlanan Broken Age, görsellik açısından günümüzdeki birçok 3 boyutlu oyundan daha iyi görünüyor. Hikâye anlatımına büyük katkıları olan görsellik, detay konusunda biraz sınıfta kalmıyor değil. Bunun nedeni ise zamanında Monkey Island veya Grim Fandango’da gördüğümüz detay seviyesinin bulunmaması. Etrafta etkileşime geçebileceğini nesnelerin sayısı çok az. Çoğu etkileşim de zaten karakterinizin nesneler hakkında yaptığı yorumdan öteye geçemiyor. Bu da bir yerden sonra bulunulan ortamları sıkıcı bir hale sokuyor. Detay düşüklüğü, oyunda amaca yönelik hareket etmeye teşvik ediyor ve bu da bir adventure oyununun en önemli özelliklerinden biri olan oynanış süresini kısaltıyor.
