HERAKLES Otomatik Avlı kalıcı sunucu. 19 Haziran'da açılıyor. Atius & Wizard güvencesiyle hemen kayıt ol, ön kayıt ödülleri aktif. HEMEN TIKLA!
İtiraf Ediyorum:
Kimseyle muhabbet etmeden geçen geceleri sevmiyorum.
Kimseyle muhabbet etmeden geçen geceleri sevmiyorum.
İtiraf ediyorum; İlkOkul Aşkım Wardı Hala Aklımda 
1 kere cıktık bu kızla sonra ayrıldım ana avrat sövdüm 1 ay sonra tekrar aşık oldugumu hatırlıyorum sonra tekrar çıkmaya başladık sonra tekrar ayrıldım ana avrat gene sövdüm şuan 21 yaşındayım ve kız tam karşı komşum oldu ve bana aşık
1 kere cıktık bu kızla sonra ayrıldım ana avrat sövdüm 1 ay sonra tekrar aşık oldugumu hatırlıyorum sonra tekrar çıkmaya başladık sonra tekrar ayrıldım ana avrat gene sövdüm şuan 21 yaşındayım ve kız tam karşı komşum oldu ve bana aşık
Herkesin kapılarına geliyordur şu kalaycı, overlokcular. Hatta epey de bir dalga konusu olmuşlardır şimdiye kadar.
Bugün bizim kapımızda da vardı bir tanesi. Adam güneşin altında 3-5 kuruşa çalışıyor, annesi desen... Ama o kadar çok muntazam Türkçeleri vardı ki şahsen ben hayran kaldım.
Ananemlere gitmem gerekiyordu giderken kızları da oralardaydı. Konuştuk 2-3 dakika. Kız benimle yaşıt. Şöyle bir baktım;
kulağında eski hem de çok eski bir küpe. Kolunda iki tane ince bilezik bir de yüzük takılı parmağında. Eski bir bulüz, eski bir şalvar, ayağında da kötü bir terlik...
Gözleri yeşil. Çok güzel bir kız ama...
Konuşurken sordum yüzüğü, bileziği: "Nişanlıyım." dedi. Büyüyünce 1-2 isteyeni olmuş, ailesi de onu yabancıya gitmesin diye akrabasıyla nişanlamış.
"Okudun mu?" diye sordum. "Okudum, ilkokul bitirdim." dedi. İlkokul bitirmeyi okumaktan sayıyordu, garip... Ama gene de gözlerinin içi gülüyordu.
Böylesine kötü bir hayat sürerken bile mutlu olan bu kıza imrendim. Kendime baktım bir de. Yediğim önümde, yemediğim arkamda...
Ve bir kere daha şükrettim Allah'a. Beni böylesine kötü bir hayatta, Dünya'ya getirmediği için...
Bugün bizim kapımızda da vardı bir tanesi. Adam güneşin altında 3-5 kuruşa çalışıyor, annesi desen... Ama o kadar çok muntazam Türkçeleri vardı ki şahsen ben hayran kaldım.
Ananemlere gitmem gerekiyordu giderken kızları da oralardaydı. Konuştuk 2-3 dakika. Kız benimle yaşıt. Şöyle bir baktım;
kulağında eski hem de çok eski bir küpe. Kolunda iki tane ince bilezik bir de yüzük takılı parmağında. Eski bir bulüz, eski bir şalvar, ayağında da kötü bir terlik...
Gözleri yeşil. Çok güzel bir kız ama...
Konuşurken sordum yüzüğü, bileziği: "Nişanlıyım." dedi. Büyüyünce 1-2 isteyeni olmuş, ailesi de onu yabancıya gitmesin diye akrabasıyla nişanlamış.
"Okudun mu?" diye sordum. "Okudum, ilkokul bitirdim." dedi. İlkokul bitirmeyi okumaktan sayıyordu, garip... Ama gene de gözlerinin içi gülüyordu.
Böylesine kötü bir hayat sürerken bile mutlu olan bu kıza imrendim. Kendime baktım bir de. Yediğim önümde, yemediğim arkamda...
Ve bir kere daha şükrettim Allah'a. Beni böylesine kötü bir hayatta, Dünya'ya getirmediği için...
Şu an konuyu görüntüleyenler (Toplam : 0, Üye: 0, Misafir: 0)
Benzer konular
