HERAKLES Otomatik Avlı kalıcı sunucu. 19 Haziran'da açılıyor. Atius & Wizard güvencesiyle hemen kayıt ol, ön kayıt ödülleri aktif. HEMEN TIKLA!
Şuanlık bu kadar yazabıldım umarım beğenirsiniz.
Sabah kalktığımda apartmandan tuhaf sesler duyuyordum ve kapı deliğinden bir kontrol ettim üst kattakı komşumuz oğlunu kovalıyordu.Hem şaşırdım hemde korktum.Çünkü bu normal bir kovalama değildi farklı tarzdan tuhaf sesler çıkararak çok hızlı bir şekilde kovalıyordu.Sanki ona bir ilaç falan vermişlerdi ve çok korkmuştum daha sonra apartmandan dışarı çıktılar.Bunu kapının açılış sesınden anladım ve camdan baktım oğlu baba yapma! diye bağırıyordu yardım edinn ! diye bağırıyordu çocuk.Ben hiçbirşey yapamadım ve tam içeri giricektim ki adam oğluna vurdu ve oğlu yere düştü.Daha sonra kolunu koparıp yemeye başladı.Ben artık pes etmiştim ve çok kötü korkmuştum.Polisi aramıştım ve sonra birden çocukta babası gibi oldu daha sonra diğer insanlarda böyle oldu ben kapının önüne ağır birşeyler koymuştum.Sonunda polisler gelmişti ancak polislerede saldırdılar.Ne yapıcağımı bilmiyordum sanki birden bir kaos çıkmıştı.Hemen televizyonu açtım ve haberlerdede böyleydi insanlar mutasyona uğrayıp birbirlerini yiyorlardı ve daha sonra yenilenlerde onlardan birine dönüşüyorlardı.Arkadaşlarımı aradım ancak hiçbirine ulaşamamıştım.Ailemi aradım onlarada ulaşamadım ve evden çıkmamaya karar verdim.Bir kaç saat sonra televizyonda görüntü gitmişti.Biraz uyumaya karar verdim ancak o acayip sesleri çıkartmalarından çok korkuyordum ve uyuyamıyordum radyoyu açtım çalışıyordu.Ve bir duyuru yaptılar "Kimse evlerinden çıkmasın yaşayan her kişinin adreslerini alıp sizi kurtarıcaz".Bu duyuruyu duyduğumda içim çok rahatlamıştı.Akşam olduğunda herkes sokaktan gitmişti.Ve rahat rahat uyumaya karar verdim.Saat sabah 5.43 uyandım ve camdan baktım tekrar gelmişlerdi.Ve bana bakıyorlardı.Tekrar korktum ve apartmanın delisi çıkıp tüfeğiyle onlara ateş etti ancak hepsini vuramamıştı.Malesef oda onlardan biri oldu.Neyse olaydan beri 4 gün olmuştu ancak yardım gelmemişti.Bir kaç gün daha bekledim fakat gelmiyceklerini anlamıştım.Ve bu gece burdan çıkmaya karar vermiştim.Yanıma alabildiğim kadar az ancak gerekli olan eşyalarımı aldım ve artık bu varlıkların insan olmadıklarını bildiğim için kendimi korumam gerekiyordu ve o delinin tüfeğini ve mermisini aldım fazla yoktu ancak kendimi koruyabiliceğimden emindim.Neyse aldığım gibi yola koyuldum ve caddeye çıktım.Arabamın dikiz aynasından baktığımda arkamdan kovalıyorlardı ve ibreyi biraz daha arttırdım.Bir tanesi önüme çıktı ve camdaydı arabayı kaydırdım ancak gitmemişti ve ilk kez silah kullanmaya karar verip ateş etmiştim ancak o zaman gidebilmişti.Artık onların nasıl bir varlık olduğunu biliyordum çünkü onlarla yakından tanışmıştım ve bu çok korkunçtu benzinim fazla yoktu ve benzin durağında durdum tam yüklerken diğer arabaların birinden çıkıp beni kovalıyordu en sonunda vurdum ama ölücem diye çok korkmuştum ve hemen benzini yükleyip burdan toz oldum.Nereye gidiceğimi bilmiyordum ancak kendimi koruyabilmek için iyi bir silah ve cephaneye ihtiyacım vardı.Ailemi ve arkadaşlarımı çok özlüyordum.Saat gece 3.09'du çok uykum gelmişti ama uyumamaya gayret ediyordum.Fakat geceleri çıkmadıklarını bildiğim için.Gizli bir yerde arabayı durdurdum ve kapıları kilitleyip camları kapadım.Biraz mola verdim.Neyse 1 saat uyudum ve yoluma devam ettim.Arabayı sürerken birden telefonum çaldı ve çok şaşırmıştım arkadaşım arıyordu bende hemen açtım bir müddet konuştuktan sonra bağlantı kopmuştu.Bana sadece şunları söyleyebildi."Biz yaşıyoruz kendimizi korumaya çalışıyoruz.Şuan İst. Aaaa !" Dedi ve arkadan bir ses duyulduğu gibi bağlantı koptu.Sanırım İstanbul diyecekti.Bende ordaydım ancak nerede olduklarını bilmiyordum sadece kaldıkları yurdu biliyordum ve oranın yolunu tuttum giderken yerde bir ceset gördüm yanındada bir çanta vardı ve sanırım içinde de silah vardı.Arabadan çıkıp çantayı açtım ve çok sevinmiştim.İçinde bir sürü kendimi koruyabiliceğim her çeşit silah ve mermi vardı.Hemen çantayı alıp arabaya koydum ve yurda gittim.Sonunda ulaşmıştım ve yanıma kendimi koruyabileceğim iyi bir silah aldım.Yurda girdim.Ama görünüşe göre herkes burdan gitmiş gibiydi.Arkadaşımın odasına girdiğimdede kimse yoktu ve çıkıyordum ki birden karşıma zombi çıktı üstüme atladı ve yere düştüm tam ısırıyordu ki bir yumruk attım ve çekilip silahı alınca hemen vurup arabaya doğru gittim.Tam binicekken o zombi tekrar bana saldırdı ve bir kere daha ateş ettim anca öldü.Burda tek kurşun kullanılmamasını öğrendim.Şimdi kalıcak bir yer bulmam gerekiyordu ve sabah olucağı için çok korkmuştum.
Sabah kalktığımda apartmandan tuhaf sesler duyuyordum ve kapı deliğinden bir kontrol ettim üst kattakı komşumuz oğlunu kovalıyordu.Hem şaşırdım hemde korktum.Çünkü bu normal bir kovalama değildi farklı tarzdan tuhaf sesler çıkararak çok hızlı bir şekilde kovalıyordu.Sanki ona bir ilaç falan vermişlerdi ve çok korkmuştum daha sonra apartmandan dışarı çıktılar.Bunu kapının açılış sesınden anladım ve camdan baktım oğlu baba yapma! diye bağırıyordu yardım edinn ! diye bağırıyordu çocuk.Ben hiçbirşey yapamadım ve tam içeri giricektim ki adam oğluna vurdu ve oğlu yere düştü.Daha sonra kolunu koparıp yemeye başladı.Ben artık pes etmiştim ve çok kötü korkmuştum.Polisi aramıştım ve sonra birden çocukta babası gibi oldu daha sonra diğer insanlarda böyle oldu ben kapının önüne ağır birşeyler koymuştum.Sonunda polisler gelmişti ancak polislerede saldırdılar.Ne yapıcağımı bilmiyordum sanki birden bir kaos çıkmıştı.Hemen televizyonu açtım ve haberlerdede böyleydi insanlar mutasyona uğrayıp birbirlerini yiyorlardı ve daha sonra yenilenlerde onlardan birine dönüşüyorlardı.Arkadaşlarımı aradım ancak hiçbirine ulaşamamıştım.Ailemi aradım onlarada ulaşamadım ve evden çıkmamaya karar verdim.Bir kaç saat sonra televizyonda görüntü gitmişti.Biraz uyumaya karar verdim ancak o acayip sesleri çıkartmalarından çok korkuyordum ve uyuyamıyordum radyoyu açtım çalışıyordu.Ve bir duyuru yaptılar "Kimse evlerinden çıkmasın yaşayan her kişinin adreslerini alıp sizi kurtarıcaz".Bu duyuruyu duyduğumda içim çok rahatlamıştı.Akşam olduğunda herkes sokaktan gitmişti.Ve rahat rahat uyumaya karar verdim.Saat sabah 5.43 uyandım ve camdan baktım tekrar gelmişlerdi.Ve bana bakıyorlardı.Tekrar korktum ve apartmanın delisi çıkıp tüfeğiyle onlara ateş etti ancak hepsini vuramamıştı.Malesef oda onlardan biri oldu.Neyse olaydan beri 4 gün olmuştu ancak yardım gelmemişti.Bir kaç gün daha bekledim fakat gelmiyceklerini anlamıştım.Ve bu gece burdan çıkmaya karar vermiştim.Yanıma alabildiğim kadar az ancak gerekli olan eşyalarımı aldım ve artık bu varlıkların insan olmadıklarını bildiğim için kendimi korumam gerekiyordu ve o delinin tüfeğini ve mermisini aldım fazla yoktu ancak kendimi koruyabiliceğimden emindim.Neyse aldığım gibi yola koyuldum ve caddeye çıktım.Arabamın dikiz aynasından baktığımda arkamdan kovalıyorlardı ve ibreyi biraz daha arttırdım.Bir tanesi önüme çıktı ve camdaydı arabayı kaydırdım ancak gitmemişti ve ilk kez silah kullanmaya karar verip ateş etmiştim ancak o zaman gidebilmişti.Artık onların nasıl bir varlık olduğunu biliyordum çünkü onlarla yakından tanışmıştım ve bu çok korkunçtu benzinim fazla yoktu ve benzin durağında durdum tam yüklerken diğer arabaların birinden çıkıp beni kovalıyordu en sonunda vurdum ama ölücem diye çok korkmuştum ve hemen benzini yükleyip burdan toz oldum.Nereye gidiceğimi bilmiyordum ancak kendimi koruyabilmek için iyi bir silah ve cephaneye ihtiyacım vardı.Ailemi ve arkadaşlarımı çok özlüyordum.Saat gece 3.09'du çok uykum gelmişti ama uyumamaya gayret ediyordum.Fakat geceleri çıkmadıklarını bildiğim için.Gizli bir yerde arabayı durdurdum ve kapıları kilitleyip camları kapadım.Biraz mola verdim.Neyse 1 saat uyudum ve yoluma devam ettim.Arabayı sürerken birden telefonum çaldı ve çok şaşırmıştım arkadaşım arıyordu bende hemen açtım bir müddet konuştuktan sonra bağlantı kopmuştu.Bana sadece şunları söyleyebildi."Biz yaşıyoruz kendimizi korumaya çalışıyoruz.Şuan İst. Aaaa !" Dedi ve arkadan bir ses duyulduğu gibi bağlantı koptu.Sanırım İstanbul diyecekti.Bende ordaydım ancak nerede olduklarını bilmiyordum sadece kaldıkları yurdu biliyordum ve oranın yolunu tuttum giderken yerde bir ceset gördüm yanındada bir çanta vardı ve sanırım içinde de silah vardı.Arabadan çıkıp çantayı açtım ve çok sevinmiştim.İçinde bir sürü kendimi koruyabiliceğim her çeşit silah ve mermi vardı.Hemen çantayı alıp arabaya koydum ve yurda gittim.Sonunda ulaşmıştım ve yanıma kendimi koruyabileceğim iyi bir silah aldım.Yurda girdim.Ama görünüşe göre herkes burdan gitmiş gibiydi.Arkadaşımın odasına girdiğimdede kimse yoktu ve çıkıyordum ki birden karşıma zombi çıktı üstüme atladı ve yere düştüm tam ısırıyordu ki bir yumruk attım ve çekilip silahı alınca hemen vurup arabaya doğru gittim.Tam binicekken o zombi tekrar bana saldırdı ve bir kere daha ateş ettim anca öldü.Burda tek kurşun kullanılmamasını öğrendim.Şimdi kalıcak bir yer bulmam gerekiyordu ve sabah olucağı için çok korkmuştum.
Düşünmen çok güzel ama çok hatan var.
filan kelimesi bir kitapda bulunmamalı.
hem şaşırdım hemde korktum yerine,şaşkın ve bir o kadar korkulu gözlerimle onlara bakıyordum..kelimesi dahada sürükler.
baba yapma!..diye bağırıyordu yardım edinn! bu 2 si ayrı ayrı olmaz mesela yan yana baba yapma,yardım edin diye bağrışmalarını duyabiliyordum demeliydin.
diğerlerini artık sen bul ve düzelt tavsiyem adını ve konusu en baştan belirle ve okuyucu nasıl sürükletirim kitaba onu düşün
filan kelimesi bir kitapda bulunmamalı.
hem şaşırdım hemde korktum yerine,şaşkın ve bir o kadar korkulu gözlerimle onlara bakıyordum..kelimesi dahada sürükler.
baba yapma!..diye bağırıyordu yardım edinn! bu 2 si ayrı ayrı olmaz mesela yan yana baba yapma,yardım edin diye bağrışmalarını duyabiliyordum demeliydin.
diğerlerini artık sen bul ve düzelt tavsiyem adını ve konusu en baştan belirle ve okuyucu nasıl sürükletirim kitaba onu düşün
Şu an konuyu görüntüleyenler (Toplam : 0, Üye: 0, Misafir: 0)
Benzer konular
