HERAKLES Otomatik Avlı kalıcı sunucu. 19 Haziran'da açılıyor. Atius & Wizard güvencesiyle hemen kayıt ol, ön kayıt ödülleri aktif. HEMEN TIKLA!
Venba İnceleme
Venba kısa süren ama derdini net anlatan bir oyun. 1980'lerde Kanada'ya göç etmiş Tamil bir ailenin yıllar içindeki değişimini, en çok da mutfak üzerinden izliyorsunuz. Oyunun merkezinde anne Venba var; yemek tarifleri onun için sadece karın doyurmak değil, memleketle, dille ve ailesiyle kurduğu bağı ayakta tutmak anlamına geliyor.
Her bölümde eski bir tarif kitabından yemek yapıyorsunuz. Fakat sayfalar yıpranmış, bazı adımlar eksik ya da silinmiş. Bu yüzden dosa, idli veya biryani gibi yemekleri hazırlarken doğru sırayı deneme yanılmayla bulmanız gerekiyor. Bulmacalar zorlayıcı değil, ama yemeğin kokusunu neredeyse hissettiren sıcak bir ritmi var. Mutfakta geçen küçük anlar, aile içindeki mesafeyi ve özlemi güzel anlatıyor.
Venba'nın süresi oldukça kısa; yaklaşık bir iki saat içinde bitiyor. Daha uzun oynanış, derin sistemler ya da karmaşık bulmacalar bekleyenler için hafif kalabilir. Ama oyunun hedefi zaten büyük bir macera sunmak değil. Göçmenlik, kuşak farkı ve evde konuşulan dilin kaybolma korkusu gibi konuları sade ve duygusal bir yerden anlatıyor. Kısa ama anlamlı bir deneyim arayanlara uygun.
Oyunun en dokunaklı tarafı, yemeklerin aile içinde konuşulamayan şeyleri görünür kılması. Bir tarifin eksik satırı bile bazen dilin, hafızanın ve kuşaklar arası mesafenin sembolü gibi duruyor. Venba kısa sürede büyük laflar etmeden derdini anlatmayı başarıyor.
Venba'nın kısa olması bence eksiden çok bilinçli bir tercih gibi duruyor. Gereksiz uzamadan, birkaç yemek ve birkaç aile anı üzerinden anlatmak istediği duyguyu verip çekiliyor.
Venba'yı uzunluk üzerinden eleştirmek kolay ama bence oyun zaten kısa bir anı gibi çalışıyor. Birkaç tarif, birkaç aile konuşması ve arada kalan o göçmenlik hissi... Fazla uzasa belki etkisi dağılırdı. Bu haliyle küçük ama yerinde bir hikâye bırakıyor.
İyi Forumlar.
Venba kısa süren ama derdini net anlatan bir oyun. 1980'lerde Kanada'ya göç etmiş Tamil bir ailenin yıllar içindeki değişimini, en çok da mutfak üzerinden izliyorsunuz. Oyunun merkezinde anne Venba var; yemek tarifleri onun için sadece karın doyurmak değil, memleketle, dille ve ailesiyle kurduğu bağı ayakta tutmak anlamına geliyor.
Her bölümde eski bir tarif kitabından yemek yapıyorsunuz. Fakat sayfalar yıpranmış, bazı adımlar eksik ya da silinmiş. Bu yüzden dosa, idli veya biryani gibi yemekleri hazırlarken doğru sırayı deneme yanılmayla bulmanız gerekiyor. Bulmacalar zorlayıcı değil, ama yemeğin kokusunu neredeyse hissettiren sıcak bir ritmi var. Mutfakta geçen küçük anlar, aile içindeki mesafeyi ve özlemi güzel anlatıyor.
Venba'nın süresi oldukça kısa; yaklaşık bir iki saat içinde bitiyor. Daha uzun oynanış, derin sistemler ya da karmaşık bulmacalar bekleyenler için hafif kalabilir. Ama oyunun hedefi zaten büyük bir macera sunmak değil. Göçmenlik, kuşak farkı ve evde konuşulan dilin kaybolma korkusu gibi konuları sade ve duygusal bir yerden anlatıyor. Kısa ama anlamlı bir deneyim arayanlara uygun.
Oyunun en dokunaklı tarafı, yemeklerin aile içinde konuşulamayan şeyleri görünür kılması. Bir tarifin eksik satırı bile bazen dilin, hafızanın ve kuşaklar arası mesafenin sembolü gibi duruyor. Venba kısa sürede büyük laflar etmeden derdini anlatmayı başarıyor.
Venba'nın kısa olması bence eksiden çok bilinçli bir tercih gibi duruyor. Gereksiz uzamadan, birkaç yemek ve birkaç aile anı üzerinden anlatmak istediği duyguyu verip çekiliyor.
Venba'yı uzunluk üzerinden eleştirmek kolay ama bence oyun zaten kısa bir anı gibi çalışıyor. Birkaç tarif, birkaç aile konuşması ve arada kalan o göçmenlik hissi... Fazla uzasa belki etkisi dağılırdı. Bu haliyle küçük ama yerinde bir hikâye bırakıyor.
İyi Forumlar.
Şu an konuyu görüntüleyenler (Toplam : 0, Üye: 0, Misafir: 0)
Benzer konular
