HERAKLES Otomatik Avlı kalıcı sunucu. 19 Haziran'da açılıyor. Atius & Wizard güvencesiyle hemen kayıt ol, ön kayıt ödülleri aktif. HEMEN TIKLA!
Slay the Princess İnceleme
Slay the Princess çok basit bir cümleyle başlıyor: ormana gidip kulübedeki prensesi öldürmeniz gerekiyor, yoksa dünya yok olacak. Kulağa düz bir görev gibi geliyor ama oyun daha ilk konuşmadan itibaren sizi şüpheye düşürüyor. Anlatıcıya güvenebilir misiniz, prenses gerçekten tehlikeli mi, yoksa sizin yaptığınız seçimler mi onu tehlikeli hale getiriyor?
Slay the Princess'te asıl oynadığınız şey, verdiğiniz cevapların yarattığı huzursuzluk. Bir cümleyi seçiyorsunuz ve prensesin tavrı, odanın havası, hatta kafanızın içindeki sesler değişmeye başlıyor. Aynı kabine tekrar girdiğinizde her şey tanıdık ama bir o kadar da bozulmuş duruyor. Bu yüzden oyun okumaktan ibaretmiş gibi görünse de seçimlerin ağırlığını iyi hissettiriyor.
Slay the Princess'in gücü büyük aksiyonda değil, gerilimli yazımında ve seçimlerin yarattığı tuhaf sonuçlarda. Çok fazla okumak istemeyen ya da klasik korku bekleyen biri için ağır gelebilir. Fakat dallanan hikâyeleri, psikolojik gerilimi ve kara mizahı seviyorsanız oldukça farklı bir tat veriyor. Birkaç saatte bitecek gibi dursa da farklı yolları görmek için tekrar tekrar dönmek istiyorsunuz.
Görsel tarzın elde çizilmiş gibi duran sert çizgileri de hikâyeye çok yakışıyor. Prensesin her yeni halinde aynı mekânın başka bir duyguya bürünmesi oyunun en iyi numaralarından biri. Küçük değişiklikler bile bir sonraki seçimi merak ettiriyor.
Slay the Princess'te en güzel duygu, doğru cevabın gerçekten olmadığını hissetmek. Her seçim bir şeyi açarken başka bir şeyi karartıyor ve prensesin değişen halleri bu kararsızlığı çok iyi besliyor.
Slay the Princess'i güzel yapan şey, size rahat bir doğru-yanlış alanı bırakmaması. Bir seçim yapıyorsunuz, sonra oyun sanki "emin misin?" der gibi bütün sahneyi başka bir yöne büküyor. Bu yüzden metin tabanlı oyun sevmeyen biri sıkılabilir ama karanlık hikâye seveni kolay yakalar.
İyi Forumlar.
Slay the Princess çok basit bir cümleyle başlıyor: ormana gidip kulübedeki prensesi öldürmeniz gerekiyor, yoksa dünya yok olacak. Kulağa düz bir görev gibi geliyor ama oyun daha ilk konuşmadan itibaren sizi şüpheye düşürüyor. Anlatıcıya güvenebilir misiniz, prenses gerçekten tehlikeli mi, yoksa sizin yaptığınız seçimler mi onu tehlikeli hale getiriyor?
Slay the Princess'te asıl oynadığınız şey, verdiğiniz cevapların yarattığı huzursuzluk. Bir cümleyi seçiyorsunuz ve prensesin tavrı, odanın havası, hatta kafanızın içindeki sesler değişmeye başlıyor. Aynı kabine tekrar girdiğinizde her şey tanıdık ama bir o kadar da bozulmuş duruyor. Bu yüzden oyun okumaktan ibaretmiş gibi görünse de seçimlerin ağırlığını iyi hissettiriyor.
Slay the Princess'in gücü büyük aksiyonda değil, gerilimli yazımında ve seçimlerin yarattığı tuhaf sonuçlarda. Çok fazla okumak istemeyen ya da klasik korku bekleyen biri için ağır gelebilir. Fakat dallanan hikâyeleri, psikolojik gerilimi ve kara mizahı seviyorsanız oldukça farklı bir tat veriyor. Birkaç saatte bitecek gibi dursa da farklı yolları görmek için tekrar tekrar dönmek istiyorsunuz.
Görsel tarzın elde çizilmiş gibi duran sert çizgileri de hikâyeye çok yakışıyor. Prensesin her yeni halinde aynı mekânın başka bir duyguya bürünmesi oyunun en iyi numaralarından biri. Küçük değişiklikler bile bir sonraki seçimi merak ettiriyor.
Slay the Princess'te en güzel duygu, doğru cevabın gerçekten olmadığını hissetmek. Her seçim bir şeyi açarken başka bir şeyi karartıyor ve prensesin değişen halleri bu kararsızlığı çok iyi besliyor.
Slay the Princess'i güzel yapan şey, size rahat bir doğru-yanlış alanı bırakmaması. Bir seçim yapıyorsunuz, sonra oyun sanki "emin misin?" der gibi bütün sahneyi başka bir yöne büküyor. Bu yüzden metin tabanlı oyun sevmeyen biri sıkılabilir ama karanlık hikâye seveni kolay yakalar.
İyi Forumlar.
