Bilişsel Öğrenme Teorisi

[Carissa]

ROHAN2 WORLD 1-120 TR TİPİ OFFICIAL YOHARA, BALATHOR VE AMON! 80. GÜNÜNDE! +10.000 ONLİNE! HİLE VE BOT %100 ENGELLİ HEMEN TIKLA!

Bilişsel Öğrenme Teorisi, öğrenmenin, çevreden alınan uyarıların ve deneyimlerin zihinsel süreçlerle işlendiği, bilgi ve becerilerin beyin tarafından aktif olarak yapılandırıldığı bir öğrenme teorisidir. Bu teori, öğrenmenin sadece çevresel uyaranlara verilen yanıtlarla sınırlı olmadığını, bireylerin dış dünyadan aldıkları bilgiyi nasıl algıladıkları, işledikleri ve anlamlandırdıkları üzerine yoğunlaşır. Kısacası, bilişsel öğrenme, bireylerin çevresindeki dünyayı içsel zihinsel süreçler aracılığıyla anlamlandırması ve bilgiye dönüştürmesi sürecidir.

Bilişsel Öğrenme Teorisinin Temel Prensipleri:​

1. Zihinsel Temsil ve Bilgi Yapıları:Bilişsel öğrenme teorisine göre, öğrenme süreci, zihinsel temsillerin ve bilgi yapılarının oluşumuyla ilgilidir. Öğrenciler çevreden aldıkları bilgileri, zihinsel şemalar veya şemalar (bilgi yapıları) aracılığıyla organize eder. Bu şemalar, yeni bilgilerin yerleştiği mental kalıplar olup, önceki deneyimler ve bilgilerle şekillenir. Örneğin, bir çocuk "kedi" hakkında yeni bir bilgi edindiğinde, kediye dair mevcut zihinsel şeması genişleyebilir veya değişebilir.
2. Bilgi İşleme:Bilişsel öğrenme, bireylerin çevresel bilgiyi nasıl aldığını, organize ettiğini ve depoladığını araştırır. Bu süreç, hafızanın farklı aşamalarından (kısa süreli bellek, uzun süreli bellek) ve bilişsel süreçlerden (dikkat, algılama, işlem yapma) oluşur. İnsanlar, dışarıdan gelen bilgiyi aktif bir şekilde işler, değerlendirir ve anlamlandırırlar.
3. Metabiliş (Meta-Kognisyon):Bilişsel öğrenme teorisi, bireylerin kendi öğrenme süreçlerini fark etmelerini ve bu süreçler üzerinde düşünmelerini vurgular. Metabiliş, bireylerin kendi düşünme, öğrenme ve problem çözme stratejilerini izlemeleri ve yönetmeleri anlamına gelir. Bireyler, neyi bildiklerini, nasıl öğrendiklerini ve hangi stratejileri kullanmaları gerektiğini bilerek daha etkili öğrenme süreçleri gerçekleştirebilirler.
4. Aktif Katılım:Bilişsel öğrenmede, öğrenen kişinin aktif katılımı çok önemlidir. Öğrenciler yalnızca pasif bir şekilde bilgi almazlar, bilgiyi aktif bir şekilde işler ve yapılandırırlar. Bu nedenle, öğrenme süreci öğrencinin zihinsel çabalarını gerektirir; yani, öğrenme sadece dışsal uyarıcılara verilen yanıtlarla sınırlı değildir.
5. İçsel Temas ve Anlamlandırma:Bilişsel teoride, öğrencinin öğrendiği bilgiyi içselleştirmesi ve anlamlandırması önemlidir. Bilgi, sadece ezberlenmekten öte, öğrencinin önceki bilgilerle ilişkilendirilir, yapılandırılır ve uygulamaya konulur. Bu şekilde, öğrenci, öğrendiği bilgiyi daha kalıcı ve anlamlı bir şekilde içselleştirebilir.

Bilişsel Öğrenme Teorisinin Temsilcileri ve Katkıları:​

1. Jean Piaget:Piaget, bilişsel gelişim alanında en önemli figürlerden biridir. Piaget'e göre, öğrenme, bireylerin çevresel etkileşimlerle aktif olarak bilgi inşa etmeleriyle gerçekleşir. Piaget'in kuramına göre, çocuklar çevreleriyle etkileşimde bulundukça, zihinsel yapılarını sürekli olarak geliştirirler. Piaget'in öne sürdüğü temel kavramlardan biri **"şema"**dır. Şemalar, bireylerin dünyayı anlamalarını sağlayan zihinsel yapılar olup, sürekli olarak değişir ve gelişir. Ayrıca, "uyum" (adaptation) ve "dengeleme" (equilibration) kavramları, bireylerin dış dünyayla uyum sağlamak için zihinsel yapılarında nasıl değişiklikler yaptıklarını anlatır.
2. Lev Vygotsky:Vygotsky, bilişsel öğrenmeye sosyal etkileşimin rolünü ekleyen bir başka önemli teorisyendir. Vygotsky'e göre, öğrenme toplumsal bir süreçtir ve bireyler, başkalarıyla etkileşimde bulunarak ve sosyal bağlamda bilgi edinerek gelişirler. "Zihinsel Gelişim Alanı" (Zone of Proximal Development - ZPD) kavramı, bir çocuğun bireysel olarak yapamayacağı ama rehberlik veya işbirliği ile gerçekleştirebileceği görevleri ifade eder. Bu bağlamda, öğretmen ve daha yetkin kişiler, öğrencinin gelişiminde önemli bir rol oynar.
3. Jerome Bruner:Bruner, bilişsel öğrenmeyi destekleyen bir diğer önemli teorisyendir. Bruner, öğrencilerin bilgiye aktif katılımının öğrenme sürecinde önemli olduğunu savunur. Bruner, "keşif yoluyla öğrenme" anlayışını benimsemiş ve öğrenmenin, öğrencinin kendi içsel stratejileriyle keşfetmesi gerektiğini belirtmiştir. Bruner ayrıca, "simgesel temsiller" ve "mantıklı düşünme" gibi kavramları öne çıkarmıştır.
4. David Ausubel:Ausubel, anlamlı öğrenme kuramını geliştirmiştir. Anlamlı öğrenme, öğrenci için yeni bilgilerin, mevcut bilgi yapıları ile ilişkilendirilmesiyle gerçekleşir. Ausubel'e göre, öğrenmenin etkili olabilmesi için öğrenci, yeni bilgiyi daha önce öğrendiği bilgilerle bağlantılı hale getirebilmelidir. Bu bağlamda "önceden bilinen bilgilerin" (önbilgi) öğrenmede büyük bir rolü vardır.

Bilişsel Öğrenme Teorisinin Uygulamaları:​

1. Problem Çözme ve Keşif Öğrenme:Bilişsel öğrenme, problem çözme ve keşif yoluyla öğrenmeyi teşvik eder. Bu, öğrencilerin bilgiyi aktif bir şekilde işledikleri ve kendilerine yeni anlamlar oluşturdukları bir süreçtir. Öğrenciler, çözmeleri gereken problemlerle karşılaşarak bu problemleri çözmeye çalışırken, yeni stratejiler geliştirirler.
2. Zihinsel Modeller ve Şemalar:Eğitimciler, öğrencilere yeni bilgileri mevcut şemalarına bağlayarak öğretmeyi tercih ederler. Bu, öğrencinin daha önce öğrendiği bilgileri kullanarak yeni bilgileri daha kolay anlamasına ve hatırlamasına yardımcı olur.
3. Metabilişsel Stratejiler:Öğrencilere, kendi öğrenme süreçlerini izlemeyi, kendi bilgi yapılarını fark etmeyi ve hangi stratejileri kullanarak daha verimli öğrenebileceklerini öğretmek önemlidir. Bu metabilişsel beceriler, öğrencilerin öğrenme süreçlerini daha etkin hale getirir.
4. İçsel Motivasyon ve Anlamlı Öğrenme:Öğrencilerin yeni bilgiyi anlamlandırma süreçlerine katılmaları ve bu süreci içselleştirmeleri gerektiği vurgulanır. Öğrencilerin yalnızca ezberleme yerine anlamlı öğrenme gerçekleştirmeleri için, derslerdeki içerik ve uygulamalar anlamlı ve öğrenciye ilgi uyandırıcı olmalıdır.

Sonuç:​

Bilişsel öğrenme teorisi, öğrenmenin zihinsel süreçlerle ilişkili bir olay olduğunu ve bireylerin çevreden aldıkları bilgiyi aktif bir şekilde işleyerek anlamlı hale getirdiklerini vurgular. Bu teori, öğretmenlerin öğrencilerin düşünme süreçlerine dikkat etmelerini ve onlara keşif, problem çözme ve anlamlı öğrenme fırsatları sunmalarını sağlar. Bilişsel öğrenme, öğrencilerin daha derinlemesine anlamalarına, bilgiyi organize etmelerine ve uzun süreli belleğe yerleştirmelerine yardımcı olur.