Andless Ojean: Laminkous

KERİM ERBAY · 8 Ağu 2024

**Endless Ocean: Luminous**, şiddet içermeyen oyunların altın çağında, sizi tehlikeden ve şiddetten uzak bir şekilde rahatlatmayı vaat eden bir denizaltı deneyimi sunuyor. Ancak bu, "Eğlenceli bir dalış" beklentisini karşılamaktan uzak kalıyor. Oyun, açık denizde dolaşmanın ve deniz yaşamını keşfetmenin bir yolu olarak tasarlandı, ama ilerleme hızı oldukça yavaş ve gerçekçilikten uzak bir yapım. Bu nedenle, oyun hızla eskiyor ve potansiyelinin altında kalıyor.

Bilim insanları, okyanusun sadece %5'inin keşfedildiğini söylüyor. "Endless Ocean" adı ve okyanusun keşfedilmemiş doğası, büyük bir macera ve olasılık vaat ediyor. Ancak gerçekte, Endless Ocean: Luminous'da yapacak pek bir şey yok. Tek başınıza haritayı keşfedeceğiniz Solo Dalgalar, arkadaşlarınızla birlikte aynı haritayı çevrimiçi keşfedeceğiniz Paylaşımlı Dalgalar (Nintendo Switch Online hizmeti aracılığıyla) ve kısa görevlerle ve diyaloglarla sınırlı Hikaye Modu olmak üzere üç ana mod var.

Bu sınırlı seçenekler ve ilerleme engelleri, oyunun çeşitlilik eksikliğini daha da artırıyor. İlk birkaç hikaye görevinden sonra, diğer görevler, Paylaşımlı veya Solo dalışlarda okyanus canlılarını taramanızı gerektiriyor. Tarama işlemi, deniz yaşamına L düğmesini basılı tutarak yaklaşmanızı ve ölçümün dolmasını sağlıyor. Ancak ilerleme engelleri o kadar yüksek ki, yenilik hızla kayboluyor. İlk kapı 500 tarama gerektiriyordu, bu mantıklıydı. Sonraki kapı ise 1.000 tarama gerektiriyordu ve bu beni rahatsız etti. Bir sonraki kapı ise 2.000 tarama, yani başka 1.000 tarama gerektiriyordu ve bu durumda rahatlatıcı atmosfer kayboldu. Oynadığınız haritada yaklaşık bir saat geçirdikten sonra, sadece 200 birim ilerleme kaydettiğinizi görmek sinir bozucu olabilir. Ayrıca, oyun içindeki deniz canlılarının toplamda yaklaşık 600 tür olduğu göz önüne alındığında, neden 2.000 tarama yapmanız gerektiğini anlamak zor.

Hikaye kısmında anlatılacak çok fazla şey de yok. Yeni bir dalgıç olarak, AI bir yardımcıyla beraber parlayan balıkları keşfetmeye çalışıyorsunuz ve bazen cesur (ama aslında korkak) bir dalgıç olan Daniel size eşlik ediyor. Hikaye görevleri kısa ve genellikle olaydan yoksun. Bazen o kadar hızlı bitiyorlar ki gerçekten şaşırıyorsunuz. Diğer zamanlarda ise, bunlar bir tür öğretici gibi hissediliyor ve bu da özgürce keşif yapmayı gerektirmesi biraz garip. Hatta bazı görevler, tamamen kesit sahnelerden oluşuyor ve gerçek dalış oyunu içermiyor. Ara sıra, büyük veya fantastik balık türleri gibi eğlenceli ve beklenmedik şeyler sunulsa da, bu anlar oldukça nadir. Bir eski kalıntının yer aldığı bir meta-hikaye var; 99 bölmeli ve bu bölmeleri keşfetmek için rastgele bulunan eserler ya da başarı hedeflerini yerine getirerek dolduruyorsunuz. Ancak bu daha çok bir meşguliyet listesi gibi görünüyor, gerçek bir hikaye motifi değil.

Tarama gereksinimlerinin aşırı olması nedeniyle, küçük aksilikler daha büyük bir etki yaratıyor. Tarama sırasında zaten taranmış bir balığı tekrar seçmek kolay olabilir. Her taramada balığın detaylı görünümü için ekranın yakınlaştırılması gerekiyor ve yeni türleri bulmak için listenin aşağısına kaydırmanız gerekiyor. Eğer bunu yapmazsanız, tanımlanamayan balık tanımlanmış olarak kalıyor. Ayrıca, Solo Dalgalar'da harita yavaş yavaş keşfedilen segmentlerle dolduruluyor; ama haritayı sürekli kontrol etmek, yüzme esnasında balık kaçırmanıza veya derinlik değişimlerini gözden kaçırmanıza neden olabiliyor.

Dalışlarınız size deneyim puanı kazandırıyor, bu da dalış kapasitenizi artırıyor ve deniz canlılarını yanınıza almak için kullanılıyor. Başlangıçta sadece en küçük deniz canlılarını yanınıza alabilirsiniz, ancak kapasitenizi artırdıkça daha büyük canlıları da yanınıza alabilirsiniz. Ancak, bulmacaların çözümleri çok katı. Örneğin, bir "Yelken Balığı" getirdiğinizde hiçbir şey olmuyor çünkü bulmacanın spesifik çözümü değilmiş. Hikaye ilerlemesi ve dalış kapasitesinin yanı sıra, seviyeniz yükseldikçe kişiselleştirme seçenekleri de açılıyor ama bunlar çok sınırlı. Bunlar arasında dalgıcınıza renk değiştirme seçenekleri, SCUBA kıyafet parçaları, profilinize uygulayabileceğiniz etiketler ve emojiler bulunuyor. Farklı bir miğfer veya ağız parçası bile yok, sadece varsayılan renklerde.

Endless Ocean, sanırım bir sanal, etkileşimli deniz müzesi yaratma amacındaydı ve deniz yaşamının çeşitliliği bunu destekliyor. Yeni bir deniz kaplumbağası veya soyu tükenmiş bir megolodon köpeği gördüğünüzde heyecan verici olabilir, hatta bunlar size zarar veremese de. Ancak mekanik eksiklikler, bu potansiyeli engelliyor. Örneğin, her balık türünün bazı ilginç deniz bilgilerini içeren bir özeti var, AI yardımcı tarafından okunuyor. Bu, eğitici bir özellik olabilir ama binlerce tarama yaparken her özeti dinlemek zor. Ayrıca, bir özeti daha önce duyup duymadığınızı gösteren bir gösterge yok ve tekrar eden türleri hatırlamak neredeyse imkansız.

Endless Ocean, şiddet içermeyen doğası nedeniyle okyanusu gerçekçi bir şekilde sunmuyor; oksijeniniz sınırsız, sıcaklık veya derinlik konusunda endişelenmenize gerek yok. Hiçbir deniz canlısı size saldırmıyor. Balık türleri, harita boyunca rastgele dağılmış, bu da bazı tuhaflıklara neden oluyor; büyük ölçekli canlıları sığ sularda bulmak veya derin deniz canlılarını orta derinliklerde keşfetmek gibi. Ayrıca, Switch donanımının sınırlamaları nedeniyle, balıklar, mercanlar ve okyanus zeminleri fotoğraf gerçekçiliğinde değil, bu da ihtişam ve büyüleyiciliği hissedememenize neden oluyor.

Endless Ocean, çoğunlukla arkadaşlarınızla dalış yaparak zaman geçirmenizi istiyor gibi görünüyor. Paylaşımlı Dalgalar menüde ilk sırada ve diğer dalgıçlarla eşleştiğinizde basit prosedürel hedefleri yerine getirmek daha kolay. Ancak, Switch oyunlarında olduğu gibi, arkadaşlarınızla dijital kod kullanarak oyuna katılıyorsunuz ve yerleşik sesli sohbet yok, bu nedenle deniz altı sanal lobisi gibi davranamıyorsunuz. Ayrıca, balıkları arkadaşlarınızla taramak, grup eğlencesini sadece en meraklı deniz yaşamı tutkunları için sürdürebilir.

Endless Ocean: Luminous, gerçek bir SCUBA simülatörü, arkadaşlarınızla balık bulmaya odaklanan rahatlatıcı bir oyun veya etkileyici ve soyu tükenmiş deniz canlılarını keşfetmeye dayalı bir hikaye oyunu olabilirdi. Ancak, bu unsurlardan herhangi birine odaklanmadığı için, okyanusun büyüklüğünü ve ihtişamını keşfetmeyi sıkıcı ve tekrarlayan bir görev haline getiriyor.