Altın Konu Inkbound İncelemesi

Lorenzo · 20 Nis 2024

Inkbound'un roguelike taktik-rpg türünü ele alması kalıpları bozmuyor ancak sıra tabanlı dövüşü ilgi çekici ve zorlu hale getirmeyi başarıyor.

Inkbound'u Hades ve Dead Cells gibi diğer savaş odaklı roguelike oyunlarla karşılaştırmamak zor , ancak Inkbound, savaşını daha çok Slay the Spire veya Persona 5 Tactica'ya benzeyen sıra tabanlı bir sistem haline getirerek karışıma bir değişiklik katıyor . Şu anda mevcut olan diğer taktiksel RPG oyunlarından bazılarına göre daha fazla öngörü ve planlama gerektiren bir oyun türüdür .

Inkbound'un dövüş sistemi şaşırtıcı derecede iyi çalışıyor, ancak benzersiz hissine rağmen, şu anda var olan diğer roguelike'ler arasında asla öne çıkmayı başaramıyor. Geliştirici Shiny Shoe, hikayelerin mürekkebini çalan canavarlar hakkında eğlenceli ve sürükleyici bir oyun yapmak için çok çabalıyor; birçok açılabilir öğe, çok oyunculu savaş ve oyuna özgün bir görünüm kazandırmaya yardımcı olan çok sayıda anında yapım özelleştirmesi var. Ancak erken erişimden çıkan 1.0 sürümüyle oyun ortalamanın üzerinde bir oyun deneyimi olmasına rağmen oyuncular genel dövüş, ölme ve tekrar döngüsü konusunda kendilerini biraz sıkıcı bulabilirler.

Inkbound'un sıra tabanlı dövüş stili yeni değil, ancak becerilerin artırılması, koşular sırasında yeni becerilerin kilidinin açılması ve oyunun temel yönlerini değiştiren kalıntılar adı verilen pasif yeteneklerin eklenmesiyle mümkün olan derinlik miktarı aslında oldukça derin ve eğlenceli. Çoğu dövüş, oyuncuların bir savaş çemberine girip dövüşe başlamasıyla başlatılır ve oyunun roguelike rastgele düşman çeşitlerinin ortaya çıkmasını tetikler. Buradan itibaren neredeyse tüm dövüşler yalnızca ekrandaki her düşmanın yenilgisini gerektiriyor.

İşin ilginç yanı, oyuncuların alanlarda ilerledikçe dövüşçülerini nasıl inşa etmeyi seçecekleri. Zehir yığınları ekleyen saldırılar, yangın saldırıları ekleyen eylemler, düşmanlara zarar veren veya oyuncuyu güçlendiren açılış eylemleri ve çok daha fazla seçenek var. Çeşitli kategorilerdeki yükseltilebilir seçeneklerin sayısı başlangıçta çoktur, ancak oyuncular seviye atladıkça, yeni öğeler keşfettikçe ve çeşitli görevleri tamamladıkça giderek daha fazla seçenek açılır. Yeni başlarken bile geçici yapıların bu kadar derinleşebilmesi oldukça etkileyici.

Oyun yalnızca dört oynanabilir sınıfın kilidi açılmış olarak başlar ve belirli görevler tamamlandığında daha fazlası kullanılabilir. Başlangıç sınıfları yine de eğlenceli olmaktan çok daha fazlasıdır. Devasa çekiçler, iplikler, fırlatılabilir yıldız yıldızları veya ikili kalkanlar olsun , her biri kendine göre eğlenceli ve yetenekleri açısından çeşitlidir. Neyse ki Inkbound , görevlere çıkmadan önce dünya merkezinden sınıfınızı özgürce değiştirmenize olanak tanıyor, böylece oyuncular en çok sevdikleri bir veya ikisini bulmak için her birini deneyebiliyor. Diğer sınıfların kilidini açmak biraz zahmetli olabilir, ancak canlı hizmet modeline veya sezonluk sürümlere katlanmak zorunda kalmadan biraz çalışmayı umursamayanlar, şüphesiz onlar için çalışmaktan keyif alacaklardır. Kilidi açılabilir sınıfların başlangıç seçimlerinden itibaren karmaşıklığı biraz artıyor, bu da daha karmaşık bir deneyim arayan oyuncular için bir motivasyon olabilir.

Patronlar, oyuncuları belirli durumlarda saldırmayı bile iki kez düşünmeye zorlayabilecek benzersiz saldırılar ve tepkiler sunarak sıradan kötülerle savaşmanın monotonluğunu kırmaları açısından düzenlidir. Bunlar hayatta kalmak için en azından biraz planlama gerektirir, çünkü konumlarına dikkat etmezlerse oyuncuları ek düşmanlarla veya alan saldırılarıyla hızla bunaltabilirler. Bu, arkadaşlarınızla veya diğer oyuncularla savaşırken iki kat daha fazla olur.

Görünümleri oyuncuların hangi kitaba atladığına göre belirlenen ve zorluk derecesi genellikle vasat olan aynı düşman dalgalarıyla savaştıktan sonra eklenen zorluk genellikle memnuniyetle karşılanır. Bu, bazı normal dövüşlerin zorlu olmadığı anlamına gelmez, ancak kullanıcıların dövüşlerin bitmesini isteyeceği anlar olur, böylece düşmanları temel saldırılarla tekrar tekrar ezmek zorunda kalmadan ilerleyebilirler, özellikle de yeni başlıyanlar.

Çok oyunculu mod, diğer üç rastgele oyuncuya katıldığınızda bile eğlencelidir , ancak kullanıcıların etkileşimler sırasında seçim yaparken dikkatli olmaları gerekecektir. Sıra tabanlı dövüş, her oyuncunun kararlarını birbirinden bağımsız olarak almasına olanak tanır, ancak bu, oyuncuların sıralarını takım arkadaşlarından çok önce bitirmek için acele etmeleri durumunda bazı hasarlara neden olabilir. Bazı düşmanlar saldırganlarıyla yüzleşmek için döndüğünden bu durum, oyuncuların dikkatli bir şekilde dikkat etmemesi durumunda şanssız bir karaktere art arda hasar verilmesine neden olabilecek durumlara yol açabilir.

Dövüşlerin gelgitleri, doğru grupla kesinlikle harika hissettirebilir, ancak bu, kötü grupların gerçekten berbat olduğu anlamına gelir. Yine de, birden fazla oyuncunun aynı anda saldırdığı kavgalarda ilerlemek birçok kaotik güzel an yaratabilir. Shiny Shoe, oyuncuların çevrimdışı oynamasına da izin verecek kadar güzeldi, bu nedenle tek başına oynamak isteyen herkes bu seçeneğe sahip olacak.

Karakter özelleştirme, diğer birçok RPG oyunuyla karşılaştırıldığında basit gibi görünüyor ancak yine de kullanıcıların her seferinde farklı bir görünüm oluşturmasına olanak tanıyor. Saç parçalarının tümü standarttır ve yalnızca renklerinin değiştirilmesine izin verilir, ancak her oyuncu için çok sayıda açılabilir parça mevcuttur. Silah görünümleri, farklı kıyafetler, yüz boyaları, arka yuvalar, hatta takip efektleri, bulunabilecek veya kilidini açabileceğiniz tonlarca parça var. Buna, oyuncuların oyunda kazanılabilen belirli bir para birimini harcayabilecekleri kozmetik bir kasa da dahildir; bu, çoğu oyunun satın alınabilir her andan para kazanma girişiminden bir adım uzaktadır. Bunlar fevkalade tasarlanmış zırh ve silahların bir kısmı ve, standart para kazanma uygulaması haline gelen şeyden bir adım uzaklaşıyor, bu da dikkate alınmayı hak eden bir karar.

Alanın çevresel tasarımları ilk başta düzgündür, ancak aynı temaları tekrar tekrar gördükten sonra hızla ilgi çekiciliğini kaybetmeye başlarlar. Her kitabın farklı bir teması vardır ve hem ton hem de tasarım açısından birbirlerinden çılgınca farklılık gösterirler, ancak hepsini bir kez gördükten sonra ilginizi çekecek pek bir şey kalmaz. Ayrıca, oyun içi para için çeşitli nesneleri kırmak veya bunları yedikten sonra geçici bir güçlendirme sağlayan rastgele balık tutma yerleri bulmak dışında, çevreyle gerçek bir etkileşim de yoktur. Dövüşler arasındaki geçiş de pek ilginç gelmiyor çünkü köprüler, oyuncunun bir sonraki alana gitmek istediği yolu seçtikten sonra kolayca oluşturuluyor. Bu basit bir geçiş yöntemi, ancak geçişin daha etkileşimli veya bir şekilde daha eğlenceli hale getirilmesiyle oyunun daha iyi sunulabileceği neredeyse anlaşılıyor. Çeşitli kitapları hızlı bir şekilde okumaya çalışırken diğer oyuncuları beklemek de acı verici olabilir.

Oyuncuların oyunun ana merkezinde ve dövüşler arasında koşarken tuhaf bir hisse alışmaları gerekecek. Karakterler, koşu animasyonlarının izin verdiğinden daha hızlı hareket ediyormuş gibi görünüyor ve sanki harita üzerinde buz pateni yapıyormuş gibi görünüyorlar. Bu daha çok hassas bir sorun ve oynanışı hiç etkilemeyen bir sorun ama yine de dikkate alınması gereken kadar sarsıcıydı.

Kalabalıktan hiçbir zaman gerçekten öne çıkmasa da eşit derecede eğlenceli ve zorlu bir dövüş, ölme ve tekrar döngüsü yaratma konusunda iyi bir iş çıkarıyor. Çeşitli kitapların zorluklarını arkadaşlarla veya yabancılarla koşmak şüphesiz eğlenceli bir deneyimdir ve kilidi açılabilir şeyler oyun içinde kazanılabildiğinden, belki de birçok oyuncuyu normalden biraz daha uzun süre çalışmaya devam etmeye itecektir. Tanıdık ama yeni bir dokunuş arayanlar gözlerini Inkbound'dan ayırmamalı ve kitaplara dalıp kendi maceralarını yazmaya hazır olmalı.