HERAKLES Otomatik Avlı kalıcı sunucu. 19 Haziran'da açılıyor. Atius & Wizard güvencesiyle hemen kayıt ol, ön kayıt ödülleri aktif. HEMEN TIKLA!
Arknights: Endfield; Genshin Impact tarzı aksiyon-RPG oynanışını fabrika kurma ve otomasyon mekanikleriyle harmanlayan, devasa ve inanılmaz derecede benzersiz bir aksiyon-macera oyunudur.
Oyunun temel döngüsü; savaş, keşif ve fabrika yönetiminden oluşuyor. Fabrika yönetimi, oyun süremizin neredeyse yarısını kaplıyor; çünkü oyundaki ana para birimini ve üst düzey ekipmanları elde etmenin temel yolu buradan geçiyor. Maden kuleleri kurup ham maddeleri işlediğimiz bu otomasyon mekanikleri, bana fazlasıyla Satisfactory ve Factorio gibi türün ikonik örneklerini hatırlatıyor.
Savaş sistemi, dört karakterden oluşan bir takım (party) etrafında şekilleniyor. Ancak Genshin Impact veya Wuthering Waves’deki gibi karakterler arasında anlık geçiş yapmak yerine, tüm ekip sahada sürekli olarak bizimle birlikte savaşıyor ve biz de dilediğimiz an onların özel yeteneklerini tetikleyebiliyoruz.
Teoride bu sistemin çok daha strateji odaklı savaşlara yol açması beklenir; fakat yeteneklerin tam olarak nereye isabet edeceğini milimetrik olarak kontrol edemediğimiz için, dövüşler bir süre sonra diğer klasik gacha oyunlarının o kendini tekrar eden kombo ve rotasyon ritmine teslim oluyor.
Haritayı keşfederken bir yandan maden kuleleri dikiyor, hızlı seyahat için zipline hatları çekiyor ve ürettiğimiz enerjiyi aktarmak için röle kuleleri inşa ediyoruz. Tıpkı Death Stranding’de olduğu gibi, diğer oyuncuların kurduğu yapılar da zaman zaman asenkron bir şekilde bizim dünyamızda belirebiliyor. Ancak bu parıltılı mekaniklerin dışında kalan saf keşif hissinin, oyuncuyu tam anlamıyla tatmin etmekten uzak ve sığ kaldığını belirtmek gerek.
Teknik ve estetik açıdan ise oyun tam anlamıyla görsel bir şölen sunuyor. Şık mimari yapılar, adeta nefes alan canlı manzaralar, özgün karakter tasarımları ve fütüristik arayüz (UI) kombinasyonu sayesinde görsellik tek kelimeyle muazzam duruyor.
Madalyonun diğer yüzünde ise Endfield, oyuncunun hızını sürekli kesen ve can sıkan aşırı uzun bir eğitim bölümüyle baltalanıyor. Savaş ve keşif dinamikleri de türün devlerine kıyasla biraz sığ hissettiriyor; yine de yapım, gacha mekanikleri ve genel içerik kalitesi açısından rakiplerinin ilk çıkış dönemlerindeki ham hallerine kıyasla çok daha eli yüzü düzgün bir başlangıç yapıyor.
Yapımda eleştiremeyeceğim tek nokta, kusursuz işleyen fabrika yönetimi oldu. Saf otomasyon oyunlarına kıyasla oldukça basitleştirilmiş olsa da, bir RPG oyununa yedirilmiş harika bir ana mekanik olarak öne çıkıyor.
Oyundaki yeni karakterler ve silahlar, oynadıkça kazandığımız premium para birimiyle "gacha banner"ları üzerinden şansa dayalı olarak açılıyor. Neyse ki oyunda adil bir acıma (pity) sistemi mevcut ve geliştirici stüdyo Hypergryph, oyunculara karşı eli açık olmasıyla biliniyor.
Arknights: Endfield; klasikleşen mikro ödemeler, sezon biletleri (battle pass) ve aylık abonelik sistemleri üzerinden gelir elde ediyor. Ancak dengeli karakter havuzu ve oyunun cömertçe dağıttığı bol kaynaklar sayesinde, tek bir kurşun kuruş harcamadan tamamen ücretsiz oynayan oyuncular için bile harika bir deneyim sunmayı başarıyor.
