HERAKLES Otomatik Avlı kalıcı sunucu. 19 Haziran'da açılıyor. Atius & Wizard güvencesiyle hemen kayıt ol, ön kayıt ödülleri aktif. HEMEN TIKLA!
Bir franchise olarak Sonic, herkesin bildiği gibi tutarsız, bazı inanılmaz yüksekler, bazıları gerçekten korkunç düşükler ve unutulmayacak kadar vasat olan birkaç oyun sunuyor. Ama bir de birçok Sonic'in içine girdiği garip bir kategori var: bir şekilde inkar edilemeyecek şekilde kusurlu olan ama yine de bir Sonic oyununu özel hissettiren bir şeye sahip olan oyunlar. Belki herkes onları harika yapan şeyin ne olduğunu hissedemeyebilir, ancak diğerleri için bu nitelikler tüm olumsuzlukları gölgede bırakacaktır. Sonic Superstars da böyle bir oyundur, göze çarpan kusurları olan ve çok sevdiğim bir oyundur .
Şu ana kadar işlerin nasıl gittiğini hepimiz biliyoruz: Sonic'in baş düşmanı Dr. Eggman'ın hiçbir amacı yok ve kaynaklarını kötü planlar için kullanabileceği yeni bir yere gözünü dikmiş durumda. Doktor'u durdurmak, Kaos Zümrütlerini kurtarmak, geri dönen ama bilinmeyen hayranların en sevdiği kötü adam Fang the Sniper ile savaşmak ve günü kurtarmak için yepyeni bir arkadaşla tanışmak Sonic'e ve yakın dostları Tails, Knuckles ve Amy'ye kalmış. Bu görevi başarmak, yüzükleri toplarken, Badnik'leri patlatırken ve her bölgenin farklı hileleri ve tehditleriyle uğraşırken 11 temalı yan kaydırma bölgesinden hızla geçmeyi içerir. Burada melodramatik hikaye sahneleri, RPG veya sim unsurları veya tuhaf aşklar yok: Saf, klasik Sonic platformu.
Ancak bu, tamamen yeni fikirlerden yoksun olduğu anlamına gelmez. Bölgelerin tümü yepyeni: Önceki oyunlardan hileler ve düşmanlar gibi tanıdık unsurlar geri gelebilir, ancak her aşama orijinaldir. Kaos Zümrüdü toplamak artık oyuncuların yeterli enerjiye sahip olmaları koşuluyla hemen hemen her zaman kullanabileceği özel bir Zümrüt Gücü sağlıyor. Ve belki de en büyük yenilik Sonic Superstars'ın artık dört kişilik, ortak çok oyunculu modu desteklemesidir. Elbette birisi oyuncu 2'nin pad'ini alıp Sonic 2 ve 3'te Kuyruk gibi sallayabilirdi ama bu son derece sınırlıydı; Superstars'ta sahip olduğumuz şey benzersiz bir tür kontrollü kaostur.
Sonic Superstars'taki yeni Bölgeler, bazı tanıdık Sonic arketiplerini (çok sayıda döngüye sahip yemyeşil bir ada, hareketli bir karnaval tipi alan, fabrika tipi bir konum) ve bazıları kullanılmayan sahne konseptlerini temel alan yeni sahne konseptlerini kapsıyor. En iyi ihtimalle, bu alanlar sizi tekrar dalmaya ve daha fazlasını keşfetmek için yeniden oynatmaya teşvik eden unutulmaz, yaratıcı unsurlarla doludur; voksel grafiği, elektriği sıkıştıran, dönüşüm ağırlıklı Siber İstasyon, her şeyin yolunda gideceğini hissettirir. Uzun süredir Sonic hayranlarının favorisi. En kötü ihtimalle, seviye hileleri bölgeleri berbat bir zorluğa dönüştürür. Press Factory Act 2, su altı zamanlayıcı öğesini alır ve bunu tüm sahneye uygular , sizi anında ölüme doğru geri sayımı sıfırlamak için sürekli olarak anahtarlara basmak zorunda bırakır.
Seviyelerde gezinmek için oynayacağınız dört kahramandan birini seçeceksiniz. Yetenekler oyuncu kadrosu arasında büyük farklılıklar gösterdiği için bu seçim oldukça önemlidir: Sonic, Sonic Mania'dan Drop Dash'e sahiptir, Tails'in zamanlı uçuşu vardır, Knuckles süzülerek duvarlara tırmanabilir ve görece yeni gelen Amy, çok daha büyük bir vuruşla çift zıplama sağlar. Çoğu seviye herhangi bir karakter kullanılarak oynanabilirken, küçük bir kısmı belirli bir karakter için özel olarak tasarlanmıştır. Hepsi eğlenceli, ancak diğer karakterlerin sunduğu ekstra yön bulma ve saldırı çok yönlülüğü nedeniyle Sonic'in kendi oyununda kendini üstün hissetmesi tuhaf .
Ancak mavi dostumuz, arkadaşlarının dikeyliğine sahip olmasa da Emerald Powers, aradaki boşluğu bir nebze olsun kapatmaya yardımcı olmaya hazır. Toplanan her Zümrüt, son derece durumsal olanlardan (Aqua, suda kolayca gezinmenizi sağlar, bu da yakın/su içinde olmayı gerektirir; Vision, bölgedeyse gizli platformları ve güzellikleri ortaya çıkarır) kadar inanılmaz derecede faydalı olanlara (Ivy) kadar değişen, kalıcı yeni bir güç verir. dikey platformlardan oluşan bir asma oluşturur; Bullet sizi uzun mesafelere uçurur; Avatar, öğeleri toplamak ve düşmanlara zarar vermek için ekranı dolduran bir klon dalgası çağırır). Karakter yeteneklerini daha faydacı Emerald güçleriyle birleştirmek, çok çeşitli hareket seçenekleri sunarak, Sonic'in koleksiyonluk bir hediye veya alternatif bir rota görüp ona atlamaktan kaynaklanan yaygın hayal kırıklığını hafifletmeye yardımcı oluyor.
Ancak bu Zümrütleri almak oldukça garip bir deneyim. Seviyelerde bulduğunuz dev halkalar aracılığıyla özel bir aşamaya giriyorsunuz; bu halkalar, sizi çeşitli yüzen kıskaç noktalarından bir bağlama kirişiyle fırlatarak yüzen, hareket eden Kaos Zümrüdü'nü yakalamanız gereken 3 boyutlu bir ortama ışınlıyor. Zemin olmadığından ve çevrede küreler, halkalar ve tuhaf şekilli hız noktaları dışında çok az şey olduğundan iyi bir mesafe referansı yoktur, bu da Emerald'ı almaya ne kadar yakın olduğunuzu veya bazen ne kadar yakın olduğunuzu tespit etmeyi zorlaştırır.
Ancak Özel Aşamaların ara sıra yarattığı rahatsızlık, bazı Sonic Süperstarlarının boss savaşlarıyla karşılaştırıldığında hiçbir şey değildir. Boss'ların kötü tasarlanmış olması pek de önemli değil; çok eğlenceli ve zorlayıcı saldırı düzenleri ve zayıflıkları var. Sorun şu ki, çoğu için hasar verme fırsatı ancak çok uzun bir süre kaçıp hareket ettikten sonra gelir ve onlara zarar verdiğinizde (ya da Allah korusun, pencereyi kaçırdığınızda) çok çok uzun bir bekleme süresi olur. Bazen bunu aşmanın yolları vardır Amy'nin büyük hasar yarıçapı ve Avatar yeteneği, vuruşları aldatabilir ancak bunlar bile, patron yeniden ortaya çıkmadan önce, yüzen bir platformda uzun bir süre boyunca ateş patlamalarından kaçmaktan kurtulamaz.
Ve sonra genel bir ödül eksikliği var. Sonic Origins'in Yıldönümü modu gibi, Sonic Superstars da sınırlı yaşamları ortadan kaldırdı. Yüzük toplamak ve 1UP monitörleri aramak yerine, tuhaf yerlerde ve bonus aşamalarında saklanan madalyaları toplayacaksınız. Bu madalyalar, çevrimiçi çok oyunculu oyunda avatarınızı kişiselleştirmek için kullanabileceğiniz parçalarla değiştirilebilir... ve başka pek bir şeyle değil, bu da eğer çevrimiçi oynamayacaksanız onları almak için pek bir teşvikiniz olmadığı anlamına gelir. Bu, sonuç olarak seviyeleri keşfetme arzusunu azaltabilir. Aşamaların birçoğu tekrar oynamaya değer çünkü etrafta dolaşmak eğlenceli, ancak çok azı eğlenceli değil ve dönen, yavaş hareket eden Sonic 1'den ilham alan bonus aşamalarının cazibesi oldukça erken bir zamanda zayıflamaya başlıyor.
Çok abartılı olan co-op çok oyunculuya gelince, ne kadar eğleneceğiniz muhtemelen nasıl ve kiminle oynadığınıza bağlıdır. Bölünmüş ekranlı oynanış yerine, tüm oyuncular aynı ekran alanını paylaşıyor ve geride kalanlar, Sonic 2 ve 3'te Tails'in size yeniden katılması gibi, sonunda liderlere yeniden katılmak için hızla ilerleniyor. Genellikle gruptan birinin olmasıyla oluyor. herkesin yedek olarak hareket ettiği bir "lider" rolüne düşer. Örneğin, Sonic oynayarak büyüyen ve klasik bir Sonic deneyimini genç, daha az yetenekli çocuklarıyla paylaşmak isteyen ebeveynlerseniz, bu format harika çalışıyor. Eğer Hydrocity'nin doğru telaffuzu konusunda tartışan bir oda dolusu Sonic emektarınız varsa ve hepsinin nereye gidileceği ve neye öncelik verilmesi gerektiği konusunda farklı fikirleri varsa, durum tam bir karmaşa olabilir.
Çevrimiçi çok oyunculu oyun da pek etkileyici değil; küçük bir grup oyuncunun öğeleri toplamak, düşman saldırılarından kaçmak ve birbirlerini enerji atışlarıyla patlatmak gibi çok basit mini oyunlarda birbirleriyle mücadele etmesinden oluşuyor. En iyi ihtimalle aşırı basit ve en kötü ihtimalle kafa karıştırıcı derecede kaotikler, sosyal medyadaki şüpheli bir mobil oyun reklamında görebileceğiniz oynanış hissi veriyor ve benziyorlar.
Görünüşe göre pek çok soruna değindim ama övebileceğim daha pek çok şey var. Ana hikaye modunu geçtiğinizde, yeni dikenli sürüngen arkadaşınız Trip olarak, onun duvarları aşma yeteneklerini sonuna kadar kullanmanıza olanak tanıyan aşamaların özel olarak değiştirilmiş versiyonlarında oynayacağınız yeni bir mod açılır. Bunu bitirdiğinizde Super Sonic ile aynı anda çok uzun ve gerçekten harika olan büyük, nihai son boss karşılaşmasını oynayabilirsiniz. Perili bir ev alanı için hayalet kostümleri giyen düşmanlar gibi birçok renkli ortam ve küçük grafik dokunuşlarla görsel tasarım mükemmeldir. Sonic Mania bestecisi Tee Lopes, film müziğine keyifli bir hava katmak için geri dönüyor ve Sonic film müziği ustası Jun Senoue gibi diğerlerinin yanı sıra bazı mükemmel parçalar da sunuyor. Sondan ikinci bölgede, tüm zamanların Sega arcade klasiğinin, çoğu insanın aklını başından alacak ama eski hayranlarını da mutlak bir keyifle dolduracak bir riff'i var.
Sonic Superstars en iyi Sonic olmaktan uzaktır ve kusurları hem çok hem de açıktır. Buna rağmen, özünde hala temel Sonic yüksek hızlı platform keyfi var ve inişe harika yeni bir fikirle, benzersiz bir sürprizle veya takılıp düşme şekillerini gölgede bırakacak büyüleyici bir geri dönüşle gerçekten gerçekleştirdiği o ultra harika anlar var. Sonuçta, yıldızlara ulaştığınızda bazen aşırıya kaçarsınız; ancak bu, ışıltılı zaferi yakaladığınız anları daha da tatlı hale getirir.
Şu ana kadar işlerin nasıl gittiğini hepimiz biliyoruz: Sonic'in baş düşmanı Dr. Eggman'ın hiçbir amacı yok ve kaynaklarını kötü planlar için kullanabileceği yeni bir yere gözünü dikmiş durumda. Doktor'u durdurmak, Kaos Zümrütlerini kurtarmak, geri dönen ama bilinmeyen hayranların en sevdiği kötü adam Fang the Sniper ile savaşmak ve günü kurtarmak için yepyeni bir arkadaşla tanışmak Sonic'e ve yakın dostları Tails, Knuckles ve Amy'ye kalmış. Bu görevi başarmak, yüzükleri toplarken, Badnik'leri patlatırken ve her bölgenin farklı hileleri ve tehditleriyle uğraşırken 11 temalı yan kaydırma bölgesinden hızla geçmeyi içerir. Burada melodramatik hikaye sahneleri, RPG veya sim unsurları veya tuhaf aşklar yok: Saf, klasik Sonic platformu.
Ancak bu, tamamen yeni fikirlerden yoksun olduğu anlamına gelmez. Bölgelerin tümü yepyeni: Önceki oyunlardan hileler ve düşmanlar gibi tanıdık unsurlar geri gelebilir, ancak her aşama orijinaldir. Kaos Zümrüdü toplamak artık oyuncuların yeterli enerjiye sahip olmaları koşuluyla hemen hemen her zaman kullanabileceği özel bir Zümrüt Gücü sağlıyor. Ve belki de en büyük yenilik Sonic Superstars'ın artık dört kişilik, ortak çok oyunculu modu desteklemesidir. Elbette birisi oyuncu 2'nin pad'ini alıp Sonic 2 ve 3'te Kuyruk gibi sallayabilirdi ama bu son derece sınırlıydı; Superstars'ta sahip olduğumuz şey benzersiz bir tür kontrollü kaostur.
Sonic Superstars'taki yeni Bölgeler, bazı tanıdık Sonic arketiplerini (çok sayıda döngüye sahip yemyeşil bir ada, hareketli bir karnaval tipi alan, fabrika tipi bir konum) ve bazıları kullanılmayan sahne konseptlerini temel alan yeni sahne konseptlerini kapsıyor. En iyi ihtimalle, bu alanlar sizi tekrar dalmaya ve daha fazlasını keşfetmek için yeniden oynatmaya teşvik eden unutulmaz, yaratıcı unsurlarla doludur; voksel grafiği, elektriği sıkıştıran, dönüşüm ağırlıklı Siber İstasyon, her şeyin yolunda gideceğini hissettirir. Uzun süredir Sonic hayranlarının favorisi. En kötü ihtimalle, seviye hileleri bölgeleri berbat bir zorluğa dönüştürür. Press Factory Act 2, su altı zamanlayıcı öğesini alır ve bunu tüm sahneye uygular , sizi anında ölüme doğru geri sayımı sıfırlamak için sürekli olarak anahtarlara basmak zorunda bırakır.
Seviyelerde gezinmek için oynayacağınız dört kahramandan birini seçeceksiniz. Yetenekler oyuncu kadrosu arasında büyük farklılıklar gösterdiği için bu seçim oldukça önemlidir: Sonic, Sonic Mania'dan Drop Dash'e sahiptir, Tails'in zamanlı uçuşu vardır, Knuckles süzülerek duvarlara tırmanabilir ve görece yeni gelen Amy, çok daha büyük bir vuruşla çift zıplama sağlar. Çoğu seviye herhangi bir karakter kullanılarak oynanabilirken, küçük bir kısmı belirli bir karakter için özel olarak tasarlanmıştır. Hepsi eğlenceli, ancak diğer karakterlerin sunduğu ekstra yön bulma ve saldırı çok yönlülüğü nedeniyle Sonic'in kendi oyununda kendini üstün hissetmesi tuhaf .
Ancak mavi dostumuz, arkadaşlarının dikeyliğine sahip olmasa da Emerald Powers, aradaki boşluğu bir nebze olsun kapatmaya yardımcı olmaya hazır. Toplanan her Zümrüt, son derece durumsal olanlardan (Aqua, suda kolayca gezinmenizi sağlar, bu da yakın/su içinde olmayı gerektirir; Vision, bölgedeyse gizli platformları ve güzellikleri ortaya çıkarır) kadar inanılmaz derecede faydalı olanlara (Ivy) kadar değişen, kalıcı yeni bir güç verir. dikey platformlardan oluşan bir asma oluşturur; Bullet sizi uzun mesafelere uçurur; Avatar, öğeleri toplamak ve düşmanlara zarar vermek için ekranı dolduran bir klon dalgası çağırır). Karakter yeteneklerini daha faydacı Emerald güçleriyle birleştirmek, çok çeşitli hareket seçenekleri sunarak, Sonic'in koleksiyonluk bir hediye veya alternatif bir rota görüp ona atlamaktan kaynaklanan yaygın hayal kırıklığını hafifletmeye yardımcı oluyor.
Ancak bu Zümrütleri almak oldukça garip bir deneyim. Seviyelerde bulduğunuz dev halkalar aracılığıyla özel bir aşamaya giriyorsunuz; bu halkalar, sizi çeşitli yüzen kıskaç noktalarından bir bağlama kirişiyle fırlatarak yüzen, hareket eden Kaos Zümrüdü'nü yakalamanız gereken 3 boyutlu bir ortama ışınlıyor. Zemin olmadığından ve çevrede küreler, halkalar ve tuhaf şekilli hız noktaları dışında çok az şey olduğundan iyi bir mesafe referansı yoktur, bu da Emerald'ı almaya ne kadar yakın olduğunuzu veya bazen ne kadar yakın olduğunuzu tespit etmeyi zorlaştırır.
Ancak Özel Aşamaların ara sıra yarattığı rahatsızlık, bazı Sonic Süperstarlarının boss savaşlarıyla karşılaştırıldığında hiçbir şey değildir. Boss'ların kötü tasarlanmış olması pek de önemli değil; çok eğlenceli ve zorlayıcı saldırı düzenleri ve zayıflıkları var. Sorun şu ki, çoğu için hasar verme fırsatı ancak çok uzun bir süre kaçıp hareket ettikten sonra gelir ve onlara zarar verdiğinizde (ya da Allah korusun, pencereyi kaçırdığınızda) çok çok uzun bir bekleme süresi olur. Bazen bunu aşmanın yolları vardır Amy'nin büyük hasar yarıçapı ve Avatar yeteneği, vuruşları aldatabilir ancak bunlar bile, patron yeniden ortaya çıkmadan önce, yüzen bir platformda uzun bir süre boyunca ateş patlamalarından kaçmaktan kurtulamaz.
Ve sonra genel bir ödül eksikliği var. Sonic Origins'in Yıldönümü modu gibi, Sonic Superstars da sınırlı yaşamları ortadan kaldırdı. Yüzük toplamak ve 1UP monitörleri aramak yerine, tuhaf yerlerde ve bonus aşamalarında saklanan madalyaları toplayacaksınız. Bu madalyalar, çevrimiçi çok oyunculu oyunda avatarınızı kişiselleştirmek için kullanabileceğiniz parçalarla değiştirilebilir... ve başka pek bir şeyle değil, bu da eğer çevrimiçi oynamayacaksanız onları almak için pek bir teşvikiniz olmadığı anlamına gelir. Bu, sonuç olarak seviyeleri keşfetme arzusunu azaltabilir. Aşamaların birçoğu tekrar oynamaya değer çünkü etrafta dolaşmak eğlenceli, ancak çok azı eğlenceli değil ve dönen, yavaş hareket eden Sonic 1'den ilham alan bonus aşamalarının cazibesi oldukça erken bir zamanda zayıflamaya başlıyor.
Çok abartılı olan co-op çok oyunculuya gelince, ne kadar eğleneceğiniz muhtemelen nasıl ve kiminle oynadığınıza bağlıdır. Bölünmüş ekranlı oynanış yerine, tüm oyuncular aynı ekran alanını paylaşıyor ve geride kalanlar, Sonic 2 ve 3'te Tails'in size yeniden katılması gibi, sonunda liderlere yeniden katılmak için hızla ilerleniyor. Genellikle gruptan birinin olmasıyla oluyor. herkesin yedek olarak hareket ettiği bir "lider" rolüne düşer. Örneğin, Sonic oynayarak büyüyen ve klasik bir Sonic deneyimini genç, daha az yetenekli çocuklarıyla paylaşmak isteyen ebeveynlerseniz, bu format harika çalışıyor. Eğer Hydrocity'nin doğru telaffuzu konusunda tartışan bir oda dolusu Sonic emektarınız varsa ve hepsinin nereye gidileceği ve neye öncelik verilmesi gerektiği konusunda farklı fikirleri varsa, durum tam bir karmaşa olabilir.
Çevrimiçi çok oyunculu oyun da pek etkileyici değil; küçük bir grup oyuncunun öğeleri toplamak, düşman saldırılarından kaçmak ve birbirlerini enerji atışlarıyla patlatmak gibi çok basit mini oyunlarda birbirleriyle mücadele etmesinden oluşuyor. En iyi ihtimalle aşırı basit ve en kötü ihtimalle kafa karıştırıcı derecede kaotikler, sosyal medyadaki şüpheli bir mobil oyun reklamında görebileceğiniz oynanış hissi veriyor ve benziyorlar.
Linkleri görebilmek için Turkmmo Forumuna ÜYE olmanız gerekmektedir.
Görünüşe göre pek çok soruna değindim ama övebileceğim daha pek çok şey var. Ana hikaye modunu geçtiğinizde, yeni dikenli sürüngen arkadaşınız Trip olarak, onun duvarları aşma yeteneklerini sonuna kadar kullanmanıza olanak tanıyan aşamaların özel olarak değiştirilmiş versiyonlarında oynayacağınız yeni bir mod açılır. Bunu bitirdiğinizde Super Sonic ile aynı anda çok uzun ve gerçekten harika olan büyük, nihai son boss karşılaşmasını oynayabilirsiniz. Perili bir ev alanı için hayalet kostümleri giyen düşmanlar gibi birçok renkli ortam ve küçük grafik dokunuşlarla görsel tasarım mükemmeldir. Sonic Mania bestecisi Tee Lopes, film müziğine keyifli bir hava katmak için geri dönüyor ve Sonic film müziği ustası Jun Senoue gibi diğerlerinin yanı sıra bazı mükemmel parçalar da sunuyor. Sondan ikinci bölgede, tüm zamanların Sega arcade klasiğinin, çoğu insanın aklını başından alacak ama eski hayranlarını da mutlak bir keyifle dolduracak bir riff'i var.
Sonic Superstars en iyi Sonic olmaktan uzaktır ve kusurları hem çok hem de açıktır. Buna rağmen, özünde hala temel Sonic yüksek hızlı platform keyfi var ve inişe harika yeni bir fikirle, benzersiz bir sürprizle veya takılıp düşme şekillerini gölgede bırakacak büyüleyici bir geri dönüşle gerçekten gerçekleştirdiği o ultra harika anlar var. Sonuçta, yıldızlara ulaştığınızda bazen aşırıya kaçarsınız; ancak bu, ışıltılı zaferi yakaladığınız anları daha da tatlı hale getirir.
Moderatör tarafında düzenlendi:
Şu an konuyu görüntüleyenler (Toplam : 0, Üye: 0, Misafir: 0)
Benzer konular
