Avatar: Frontiers of Pandora İnceleme

Carissa · 2 Mar 2024

EGST_StoreLandscape_2560x1440_2560x1440-4207efea668639964f50064af970da15.jpg

Avatar: Frontiers of Pandora'nın ilk saatinde haritanın bir kısmını temizlemek için bir üssü ele geçiriyorsunuz.

Nadiren bir oyun bu kadar hızlı bir şekilde durma noktasına gelir. Avatar'ın açılış saatlerinin mavi tenli bir Far Cry devamı gibi hissettirmesi neredeyse çok zor ve oyun perspektifinden bakıldığında formülü biraz yenilemek için bazı şeyler yapsa da, oyun nadiren bundan daha heyecan verici hale geliyor.

Avatar: Frontiers of Pandora, oyuncunun RDA (insan sömürgeciler) tarafından kaçırılan ve yeniden eğitim programına zorlanan bir Navi çocuğunu canlandırmasıyla açılıyor. Başarısız bir firar sırasında karakteriniz, dış dünyaya kaçmalarına, miraslarıyla yeniden bağlantı kurmalarına ve Pandora'yı RDA'dan kurtarmalarına ilham verecek bir trajediye maruz kalır.

Avatar, önceki döneme ait büyük bütçeli bir açık dünya oyunudur. Bunlardan oldukça iyi bir tanesi ve eğer bu oyun 5 yıl önce çıkmış olsaydı, çok daha güçlü bir şekilde karşınıza çıkacaktı, ancak açık dünya yorgunluğu, özellikle de Ubisoft açık dünya yorgunluğu hala devam ediyormuş hissine kapılmadan edemiyoruz.

Ekipmanınızı önemsiz miktarlarda geliştirebilecek işçilik malzemeleri toplamak için dünyayı dolaşıyorsunuz. Menülerde küçük istatistik güçlendirmelerinin yararlarını tartışarak zaman harcıyorsunuz, yalnızca öğelerin görev ödülleriyle hızla alakasız hale getirilmesi için.

Oyun, ana harekât için iki mod sunuyor; bunların her biri, görevlerin size ne kadar hakimiyet sunacağını belirliyor. Modlardan biri, bir sonraki adımda nereye gitmeniz gerektiğine dair genel ipuçları önerir veya size belirli bir görev işaretçisi yerine bir yerin adını söyler ve nereye gitmeniz gerektiğini belirlemek size kalmıştır.

Bu, oyunu oynamanın çok daha iyi bir yoludur ve parlayan kürenin sizi bir sonraki görevinize yönlendirmesini seçtiğinizde büyük ölçüde ortadan kaldırılan bir keşif hissi sunar.

Avatar'daki yay savaşı çok eğlenceli ve RDA kamplarında gizlice düşmanları birer birer avlamak hala keyifli. Karakterinizin yaklaşık 2 metre boyunda olduğunu hatırladığınızda bu biraz gülünç hale geliyor, ancak yine de alternatiften daha iyidir: açık ateş.

Olay örgüsünden dolayı karakteriniz ateşli silahlarla eğitilmiştir, yani dış dünyaya girdiğinizde bir saldırı tüfeği alıp RDA'ya ateş açabilirsiniz. Bu, oyunun asla çözemediği bir dengesizliği ortaya koyuyor.

Gizli bir oyunda silahı çekip ateş açmanız gereken noktaya gelirseniz muhtemelen kaybetmişsinizdir. Elbette aslında ölmeyebilirsin ama oyunu bu şekilde oynaman gerekmiyor.

Frontiers of Pandora'da silahlar o kadar güçlü ki etrafta gizlice dolaşmaya gerek yok. Bunu, oyunun başında size verilen inanılmaz derecede güçlü bir sersemletici el bombasıyla birleştirirseniz, daha az saf Navi ve daha çok John Ramblue'yu gezinirsiniz.

Bunların hepsi son derece tutarsız bir hikayeye yardımcı oluyor. Karşınıza aynı anda çok fazla terim ve yer adı çıkıyor ve bu da biraz bunaltıcı oluyor. Oyunda, bazı şeyleri biraz daha yavaş bir hızda açıklamak için kullanılabilecek yerleşik bir sudan çıkmış balık cihazı var, ancak Frontiers of Pandora, son derece hızlı bir şekilde bilginin yabani otlarına saplanıyor.

Bu, gerçek hayattaki siyasi huzursuzluklara garip bir şekilde tarihli göndermeler içeren tipik bir isyan hikayesidir, ancak unutulmaz bir hikaye olmaktan uzaktır ve bu da onu oyunun fikri mülkiyete en sadık unsurlarından biri haline getirir.

Hikâyenin bizim için hiçbir faydası olmasa da dizinin asıl yıldızı Pandora'nın ta kendisi. Pandora, keşfedilecek inanılmaz bir açık dünya yerelidir ve açık dünyaların son on yılının gerçekçi vahşi doğalarından taze bir nefes alır.

Filmlerdeki gibi Frontiers of Pandora da fizik yasalarını parçalara ayırarak, biyolüminesan boyalarla tamamen çılgına dönerek ve dünyayı popüler hale getirerek eğleniyor. Gerçekten büyüleyici bir oyun ve şimdiye kadar oynadığımız en iyi görünümlü açık dünya oyunlarından biri.

Horizon Forbidden West, Red Dead Redemption 2 ve diğer yeni açık dünya koşucuları gibi oyunların yanında ve bazen de önünde durabilen teknik bir gösteri.

Avatar Frontiers of Pandora'daki müzik de dikkat çekicidir; iyi zamanlanmış müzik ipuçları, yaptığınız işe rutin olarak bir ihtişam ve destansı ölçek duygusu katar. Uçan bineğinizle Pandora semalarında ilk havalanışınız çok etkileyicidir. Sunumu kesinlikle çivilenmiş bir oyun, ancak bunun performansın bedeli var.

En üst düzey PC donanımlarında bile ara sahnelere girip çıkarken sürekli yavaşlamayla karşılaştık ve diyalog oynatılırken karakterlerin çoğu zaman olduğu yerde donmasına neden olduk. Diğer zamanlarda oyun en yüksek ayarlarda kusursuz bir şekilde çalışıyor, sonra aniden duruyor ve saniyede tek haneli karelere düşüyordu.

Avatar: Frontiers of Pandora, iki farklı nesilde devasa bir mavi ayağa sahip olan iyi bir oyundur. Sunum açısından mükemmel olmasına rağmen, oynanış açısından bakıldığında, nadiren yeni bir şey sunar ve hala çok fazla alay edilen harita temizleme karmaşasına dayanır.