Altın Konu Iratus: Lord of the Dead İnceleme

Carissa · 8 Ara 2023

Iratus: Lord of the Dead, Darkest Dungeon tarzında tasarlanmış taktiksel, sıra tabanlı bir RPG'dir.

Ancak burada, yüzey dünyasına doğru savaşmak ve kıyametini serbest bırakmak için derinliklerden yukarıya doğru ilerleyen ve zombilerden, iskeletlerden ve diğer ölümsüz korkulardan oluşan geniş bir orduyu toplayan itibarlı büyücünün rolünü üstleniyorsunuz. Kuvvetlerin oluşturulduğu, yükseltildiği ve organize edildiği stratejik bir yönü taktiksel RPG savaş sistemiyle birleştiren Iratus, yalnızca DLC: Wrath of the Necromancer tarafından desteklenen birçok içeriği bir araya getiriyor.

Iratus için, bunun eski moda bir oyun gibi hissettirdiğini, abartılı tematik diyaloglarla dolu olduğunu ve hepsi zarif bir şekilde birleşen mükemmel bir taktik deneyimi besleyen birbirine bağlı sistemlerin birkaç katmanını içerdiğini söylemekten daha uygun bir övgü düşünemiyorum.

Kapsamlı bir eğitim, hem oyunun tüm bu farklı yönlerini öğretmeyi hem de eğlenceli kalmayı başarmayı başarır; basit bir başarı yok. Tek eleştirim, bu eğitimin kolay modda kilitli olması ve gerçek oyunun başlayabilmesi için tamamlanmasının gerekli olmasıdır. Bazıları bunun mantıklı olduğunu iddia edebilir; Oyun, zorluğu konusunda dürüst ve hatta bunun zorlu olacağına dair bir uyarıyla birlikte geliyor, ancak ilk oyunuma standart zorlukta başlama seçeneğini tercih ederdim.

Eğitim sona erdiğinde, normal zorlukta yeni bir oyuna başlamaya ve başlamaya karar verdim. Oyunun çoğunluğu iki bölüme ayrılmıştır: biri büyücünün karanlık ininde, diğeri ise düşmanlarla savaşta. İn, çeşitli amaçlar için kullanılır, ancak en önemlisi yeni kölelerin inşasıdır.

Derinlerde ilerledikçe ölümsüz seçeneklerin büyük bir listesi ortaya çıkıyor. Keyifli bir şekilde acımasız bir ek olarak, bunlar, yaratılan ölümsüzlere daha güçlü istatistikler katkıda bulunan ödül "parçaları" ile harekâtınızda katlettiğiniz kişilerin kalıntılarından üretilebilir. Öldürülen düşmanlardan toplanan beyinler, ölümsüz minyonlara bile aşılanarak onların anında daha yüksek bir seviyeye yükseltilmesi sağlanabilir.

Diğer seçenekler arasında savaşta kullanılmak üzere iksirler oluşturmak için bir simya laboratuvarı, hem kölelerin hem de büyücünün kendisi tarafından kullanılacak bir eser envanteri, keşfedilen düşmanların bir kodeksi, büyücü için bir yetenek ağacı ve hatta uzun vadeli binalar için bir yer altı mezarlığı yer alır.

Minyonlar gösterinin yıldızları olmaya devam ediyor. Her ne kadar seçim biraz sınırlı olsa da, onlara farklı görünümler verilebileceğini görmek beni memnun etti (bir minyonun her bir parçasının görünümünü daha kesin bir şekilde özelleştirebilmek güzel olurdu). Kölelerime yeniden isim verebilmeyi, onlara o küçük kişiliği verebilmeyi seviyordum ki bu da elbette yok olduklarında durumu daha da acı verici hale getiriyor.

Oyunun diğer tarafı ise dört ölümsüz iblisin yollarına çıkan her şeye karşı sıraya girip şehre gittiği sıra tabanlı bir sistemde yürütülen savaştır. Farklı astlar arasındaki çeşitli etkileşimler muhteşemdir ve çeşitli stratejiler hemen ortaya çıkar.

En sevdiğim erken oyun tekniklerinden biri, Kara Şövalye'nin savunma istatistiklerine dayalı olarak hasar verme yeteneğini temel İskeletin güçlendirme yetenekleriyle birleştirmek, ilerideki bir siperin saldırı ve savunma güçlerini aynı anda yükseltmek ve aynı zamanda arkaya bir okçu yerleştirmekti. biraz uzun menzilli ateş gücü. Bu sayısız olası yaklaşımdan sadece bir tanesidir.

Düşman çeşitliliği de etkileyici ve kendilerine ait sinerjik stratejileri var. İlk düşmanlar madencilerden çılgın büyücülere kadar çeşitlilik gösterir, ancak kısa sürede cüceler ve diğer güçlü düşmanlar ortaya çıktıkça daha da sertleşmeye başlarlar. Hepsi eninde sonunda ölümsüz sürüye katkıda bulunacak, ancak o zamana kadar güçlü bir tehdit oluşturuyorlar ve oyunun ilk aşamaları sona erdiğinde Iratus'un elinden hiçbir şey gelmiyor.

Buradaki hoş küçük bir ayrıntı, bu zavallı aptalların, zalim sonuçlara yol açacak şekilde tüketilebilecek akıl sağlığı ölçüm cihazlarının (Darkest Dungeon'ın temalarının eğlenceli bir şekilde tersine çevrilmesiyle) olmasıdır.

Müzik, karanlık temalar ve meşum notalarla bunu desteklemeyi başarıyor; bu da, adını taşıyan büyücünün serbest bırakmaya karar verdiği her kendinden memnun monologun altını çiziyor. Buradaki sunum her yönüyle mükemmel.

Sonuç olarak Iratus, en iddialı leş lorduna yakışan muazzam bir derinlik ve muazzam bir meydan okuma sunan mükemmel bir taktiksel RPG oyunudur. Çok sayıda karakter ve derin taktiklerle sürükleyici bir RPG macera deneyimi arıyorsanız, burada seveceğiniz çok şey bulacaksınız.

Wrath of the Necromancer'ın sunduğu içerik artışı, Iratus'un en sonunda çürüyüp gitmeden önce uzun süre ayaklarını sürüyerek eğlence sunmaya devam etmesini sağlıyor.