Rikard Swahn'ın yazdığı Barney's Dream Cruise'da, şanssız antropomorfik bir köpek olan Barney olarak oynuyorsunuz.
Şu anda mücadele ediyor; evi darmadağınıktır ve banka hesabında hiç para yoktur ama Barney, arkadaşı Donnie'ye bir doğum günü hediyesi vermek ve onun hakkında gerçekte ne hissettiğini açıklamak ister. Planları, ne şekilde olursa olsun hediye almak için pek çok şüpheli aktiviteyi içeriyor.
Barney iyi bir insan değil. Açıkçası o düpedüz çürümüş, alaycı, benmerkezci ve kötü şeyler yapmaktan gerçekten zevk alan bir birey. Genel olarak bende pek çok karışık duygu bıraktı.
Kötü bir insan olarak oynamayı umursamıyorum - aslında bazı oyunları ve durumları daha eğlenceli hale getirebilir; ancak bu oyunun "kötü insan simülatörünü" daha eğlenceli hale getirebilecek çekicilik ve mizahtan yoksun olduğunu düşünüyorum.
Gübre yapmak için tuvaletten dışkı toplamak veya "Tavşanlar Çıldırdı" adlı bir web sitesine tıklamak gibi şakalar ve durumlar nispeten kabadır. Bunlar, oyunun neredeyse South Park gibi dizilere benzemesine neden oluyor, ancak Barney's Dream Cruise'un, oyunu daha keyifli hale getirmek için mizahını daha eğlenceli şekillerde kullanabileceğini hissettim.
Bence yardımcı olmayan bir husus da oyunun genel anlatımıdır. Basit ama çok sade, dolayısıyla tek notalı bir his veriyor. Ve oyunun tamamlanması yalnızca bir saatten biraz fazla sürdüğünden, dünyayı veya karakterlerini detaylandırmak için gerçekten yeterli zaman yok. Bu, karakterinin herhangi bir telafi edici değeri olmadığından Barney'i desteklemeyi daha da zorlaştırıyor. Seyrek anlatım aynı zamanda oyunun yan karakterlerine de zarar veriyor ve onların kendilerini fazla boş hissetmelerine neden oluyor.
Yine de bu oyunun konseptini gerçekten seviyorum. Görünüm, ses ve his açısından 90'ların başındaki bir CD-ROM eğitici-eğlence oyununa benziyor. Bu, "Ya bu mütevazı, eğlenceli karakterlerden biri kötü olsaydı?" fikrini incelemek gibi bir şey. Konsept sağlam ancak oyun bu fikri daha eksiksiz ve eğlenceli bir deneyime dönüştürmüyor.
Oyun, modern bir tıklamalı oyundan beklediğiniz gibi oynanıyor. Çoğu öğenin bir kullanımı vardır ve bulmacalar nispeten basittir; komşuların postalarını karıştırmak, çalmak ve hatta esrar yetiştirmek gibi birçok eylem içerir. Barney baştan sona bir takım tuhaf ve zararlı şeyler yapıyor.
Keşke her şey daha eğlenceli olsaydı. Belki de mizah bana pek uymadı ve belki de kaba mizah hayranları bu oyundan benden daha fazla keyif alabilirler.
Estetik olarak oyun konseptini mükemmel bir şekilde ortaya koyuyor. Barney's Dream Cruise, doğrudan geçmişten koparılmış gibi görünüyor. Renkler göz kamaştırıyor ve karakterler benzersiz. Bu, oyuna etkileşimli bir hikaye kitabı hissi verir. Küçük ayrıntılı ortamlar güzel bir şekilde çizilmiştir ve harika görünür. Duvarlardaki ve bitki örtüsündeki ayrıntılar gibi şeyler, ortamlara hoş bir derinlik katar. Basit ama ayrıntılı piksel sanatının tamamı iyi bir şekilde uygulanmıştır.
Bu oyun aynı zamanda sağlam bir MIDI tarzı film müziğine sahiptir. Müzik oyunu daha da retro hissettiriyor. Estetik ve tasarıma mükemmel uyum sağlar. Ayrıca oyuna bir parodi katmanı da ekler. Oyunun kaba, suç dolu macerasına eşlik eden neşeli melodiler, işleri biraz daha keyifli hale getirdi.
Barney's Dream Cruise gerçekten daha çok beğenmek istediğim bir oyundu. Harika bir konsepti var ama bence yozlaşmanın daha eğlenceli bir yolculuğu için yeterli değil. Eğer kaba mizahtan hoşlanıyorsanız ve kötü adamı oynuyorsanız bu oyun tam size göre olabilir.
