Altın Konu Whitestone İnceleme

Carissa · 2 Ara 2023

Whitestone, kahramanımız Jack'in, birçok kişiye ev sahipliği yapan mini bir kasaba merkezi gibi hizmet veren son teknoloji ürünü bir hava gemisine ulaşmasıyla başlıyor.

Jack hızla arkeoloji bölümüne atanır, ancak geldikten kısa bir süre sonra tuhaf olaylar yaşamaya başlar: gizemli bir adam kaybolur ve Jack hayalet benzeri figürler ve hatta kendiliğinden yanma olayları görmeye başlar! Hepsinden önemlisi tuhaf yaratıklarla da savaşmak zorunda. Bu çok tuhaf ve ilgi çekici bir düzen.

Etkileşimli birçok NPC'den ve diyalog seçeneklerinden geminin geniş düzenine kadar bu oyunun tam olarak gerçekleştirilmiş olmasını seviyorum. Hailstorm Games'in bu oyuna tamamen gerçekleşmiş, ete kemiğe bürünmüş bir dünya gibi hissettirmek için çok fazla emek harcadığı açık. Whitestone, Persona serisinden büyük ölçüde ilham alan iddialı bir oyundur.

Bir Persona oyunu oynadıysanız ne bekleyeceğinizi bilirsiniz: Canavarlarla savaşmak ve ilişkiler kurmakla ilgili bir yaşam simülatörü RPG'si. Zaman geçtikçe deneyimlerinizi şekillendirmek için farklı aktiviteler seçebilirsiniz; bu ister belirli bir NPC ile daha güçlü bir ilişki kurmak ister seviye atlamak ve istatistikler oluşturmak için aktiviteler takip etmek olsun.

Yeterli miktarda seçim özgürlüğü var ve bence bu Persona formülünü oldukça iyi bir şekilde yerine getiriyor. Whitestone baştan sona benimle ilgilendi ve oyunun kapsayıcı, gizem dolu olay örgüsü hakkında daha fazla bilgi edinmek istedim. NPC'lerle ilişki kurma eylemi bile keyifliydi. Oyunun bu tarafı çok eğlenceliydi.

Kendisine ilham veren oyunlara benzer şekilde Whitestone da ağırlıklı olarak diyaloga odaklanıyor. Oyunun çoğu, NPC'lerle konuşmak, onlarla ilişkiler kurmak ve konuşmalar ve diyalog seçenekleri aracılığıyla insanlar ve olay örgüsü hakkında daha fazla şey öğrenmekten oluşuyor.

Neyse ki diyaloglar mükemmel, pek çok iyi geliştirilmiş, inandırıcı karakter ve gizem ve entrika dolu bir anlatım, daha fazlasını öğrenmek için keyifli bir yolculuk sağlıyor. Whitestone'daki yazımdan keyif aldım ve bunun modern bir Persona oyunuyla aynı seviyede olduğunu söyleyebilirim.

Ne yazık ki, keşke olayların dövüş tarafı daha iyi olsaydı. Zeplin etrafında koşmanın ve insanlarla konuşmanın yanı sıra, tuhaf yaratıklarla savaşmak zorunda olduğunuz belirli zamanlar da vardır.

Savaş gerçek zamanlıdır; Diablo tarzı bir oyuna benzer ve biraz az pişmiş ve ciladan yoksun bir his veriyor. Düşmanlar zemini delip geçiyor. Bazen bir silahı sallamak karakterinizi birkaç saniyeliğine olduğu yerde dondurur.

Düşmanlara ateş etmek ve onlara kilitlenmek bazı önemli isabet tespit sorunlarına neden olur. Mermilerinizin doğrudan düşmanlarınızın içinden geçmesi tüm savaş deneyimini gerçekten alt üst ediyor… gerçekten sinir bozucu.

Bu göze çarpan sorunlar bir yana, savaş genel olarak kullanışlı görünüyor ancak harika değil.

Genel sanat tarzı söz konusu olduğunda beğenilecek çok şey var. Whitestone, animeden ilham alan karanlık fantazi tonuna uyan cel-gölgeli bir stil uyguluyor. Karakter portreleri sevgiyle çizilmiş, kirli alanlar ve canlı mekânlar ise güzel bir şekilde detaylandırılmış.

Tek sorun oyunun kare hızından kaynaklanıyor. Özellikle ekranda çok sayıda parçacık efektinin olduğu dövüş sırasında bir takım yavaşlamalar yaşadım. Bu olaylar çok sık olmadığı için çok yaygın değildi ama kesinlikle farkediliyordu.

Whitestone, seçimlerin önemli göründüğü bir RPG sim deneyimine olan bağlılığıyla gerçekten parlıyor. Diğerleri yerine belirli NPC'lerle konuşmayı seçmek organik ve tasarım gereği hissettiriyor.

Üretim, seviye atlama ve keşif gibi tanıdık sistemler sağlam bir şekilde uygulanıyor. Bu sistemlerden gerçekten keyif aldım; Keşke dövüş de aynı derecede keyifli olsaydı.

Genel olarak Whitestone, kusurları nedeniyle zaman zaman dengesiz bir oyun gibi görünüyor, ancak RPG simülasyon yönlerinden hoşlanan biri olarak savaş sorunlarını gözden kaçırmak biraz daha kolay. Bu oyunu Persona tarzı bir oyun arayan ancak vasatın altındaki dövüşlerin ötesine geçmek isteyenlere tavsiye ederim.