HERAKLES Otomatik Avlı kalıcı sunucu. 19 Haziran'da açılıyor. Atius & Wizard güvencesiyle hemen kayıt ol, ön kayıt ödülleri aktif. HEMEN TIKLA!
Into the Necrovale, kahramanın sürgüne gönderilmesi ve ölüler diyarına gönderilmesiyle başlar. Hayatta kalabilmek için diğer mahkumların yardımıyla ve bir sürü ganimetle Necrovale'i keşfetmemiz gerekiyor.
Necrovale'in seviyeleri rastgele odalara bölünmüştür ve bunların her biri, ilerlemek için tamamlanması gereken tüm düşmanları öldürmek veya bir NPC'yi korumak ve onunla birlikte savaşmak gibi bir hedef içerir.
Çoğu zaman oyun, bir sonraki bölüme geçmek için seçebileceğiniz iki farklı oda sunar. Bunu gerçekten beğendim; Sağlığım azalıyorsa, iksir satan NPC'nin bulunduğu odayı seçebilir veya silahlarımdan veya zırh parçalarımdan birinin istatistiklerini iyileştirecek demirhanenin bulunduğu odayı seçebilirdim. Bu düzeyde bir seçim, keşfin biraz daha açık ve daha az doğrusal olmasına yardımcı olan harika bir eklentidir.
Odaların küçük olması ve seviyelerin tamamlanmasının çok uzun sürmemesi nedeniyle oyun daha kolay sindirilebilir ve daha az bunaltıcıdır. Örneğin, bir zindanın bir seviyesine giriyorum, altı farklı odadan geçiyorum ve ardından doğrudan merkez dünyasına geri dönüyorum. Bu seviye tabanlı zindan keşfi tarzı, deneyimi daha bağışlayıcı ve daha az dayanıklılık testi haline getirir.
Pek çok Rogue benzeri, deneyimi daha zorlu hale getirmek için ağırlıklı olarak rastgele ganimetlere, ekipmanlara veya ortamlara güveniyor. Bu, koşuların her seferinde farklı hissettirmesine rağmen, oyuncuların iyi eşyalarla şanslı olmayı ya da kötü bir koşuya maruz kalmayı umarak rastgele seçimin insafına kaldığı birçok oyuna yol açar.
Ancak Into the Necrovale, oyuncu becerisine daha çok güveniyor. Elbette, rastgeleleştirmenin bir rolü var, ancak bu daha az koltuk değneği. Bunun yerine kaçma veya engellememin tutarlı olduğundan ve saldırılarımın buna göre sıralandığından emin olmam gerekiyordu.
Genel olarak, Into the Necrovale daha çok hack-and-slash tarzı bir oynanışa sahiptir ve oyunun tüm mekaniklerini kullanmanızı gerektirir. Geçtiğimiz birkaç yılda oynadığım daha rastgele düşme odaklı Rogue benzeri oyunlardan hoş bir değişiklik.
Neyse ki oyun, savaşı eğlenceli hale getirecek kadar çeşitli ganimet sunuyor. Yaylar, asalar, kılıçlar, bıçaklar, her birinin kendine özgü istatistikleri var; bu konuda deneyebileceğiniz çok sayıda silah var ve bu da size birçok eğlenceli seçenek sunuyor.
Ekipmanlar da soğuma sürelerini azaltmaya yardımcı olan öğelerden element hasarı ekleyen öğelere kadar oldukça çeşitlidir. Burada beni meşgul edecek kadar çeşitlilik vardı.
Zorluk açısından Into the Necrovale, çoğu Rogue benzeri oyundan daha kolay hissedilebilir. Beceriye dayalı olduğu için güzel bir silah ve yetkin bir zırh bulursanız işler çok daha kolay olacaktır.
Ancak zorluk yavaş yavaş artıyor, bu nedenle oyun, başarılı olmak için daha yüksek seviyeli silahlar ve ekipmanlar bulmanız gerektiğini garanti ediyor. Genel olarak, kontrolleri iyi bir şekilde tuttuğunuz sürece oyunun zorluğunun yönetilebilir olduğunu söyleyebilirim.
Her seviyeyi tamamladıktan sonra Umut Taşları ile ödüllendirilirsiniz. Oyundaki temel para birimi olan Umut Taşları, merkez alanında satıcıların kilidini açmak ve kapalı odaları açmak için kullanılır.
Bu sistemin özgürlüğünü sevdim; örneğin, önce iksir satıcısının kilidini açmayı erteledim çünkü iksir düşüşlerini yüzde 300 artıran bir eşya bulmuştum. Umut Taşlarını istediğim gibi kullanmak güzel bir özgürlük seviyesi sundu ve bunu takdir ettim.
Oyunda bazı ufak sorunlar yaşadım.
Birincisi, keşfedilecek rastgele alanlar çok genel ve tanıdık geliyor. Rastgeleleştirilmiş odaların tanıdık düzenleri Into the Necrovale'in bir dereceye kadar tekrarlayıcı olmasını sağlıyor.
Ayrıca NPC odaklı hedefler (ya bir NPC'yi koruyun ya da onunla birlikte savaşın) çok sık tekrarlanıyor. Keşke her koşunun ve seviyenin daha az tanıdık gelmesi için bu konuda daha fazla çeşitlilik olsaydı.
Estetik olarak oyun, ölüler diyarını tasvir ediyor. Umutsuzluk ve korku hissi uyandırmak için hafif renkler ve loş ışıklı alanlar içerir.
Alanların çok karanlık olduğu düşünülebilir, ancak bunun çok fazla atmosfer kattığını düşünüyorum. Piksel grafikleri, öğelerin ve karakterlerin iyi bir şekilde öne çıkmasını sağlayacak kadar ayrıntı sunar.
Into the Necrovale aynı zamanda kasvetli müziği ve daha sürükleyici dövüş müziğini de oyunun aksiyona dayalı dövüşüne tam olarak uyacak şekilde birleştiriyor. Genel olarak, görsel karanlığın ve müziğin gerçekten etkili kullanımı, karamsar atmosferini ikna edici bir şekilde satıyor.
Into the Necrovale'in tek sorunu cansız alan tasarımı ve bu alanlardaki tekrarlayan hedeflerdir. Bunu görmezden gelebilirim çünkü oyun beni baştan sona meşgul edecek kadar ganimet odaklı.
Keyifli dövüşlerin yanı sıra daha iyi ekipman bulma dürtüsü oynamaya devam etmem için yeterliydi. Şu ana kadar oynadığım oyunlardan keyif aldım ve oyunun gelecekte nasıl şekilleneceğini görmek için sabırsızlanıyorum.
