Altın Konu Necrobarista İnceleme

Carissa · 1 Kas 2023

Ah Melbourne. Şu anda yaklaşık 2 yıldır burada yaşıyorum ve bir göçmen olarak öğrendiğim tek şey Melbournluların tükettiği çok fazla kahve miktarı. Gerçekten kahvelerini çok ciddiye alıyorlar. Ayrıntılı grafikleri, Avustralya ve Melbourne yaşamına benzersiz bir bakış açısı ve sevgiyle yaratılmış hem fiziksel hem de duygularınızı besleyen kişilik dolu her karakterle kalbimi kazanan Route 59'un görsel roman oyununun kalbinde kahvenin yer alması hiç de şaşırtıcı değil. Oyun, güzel animasyonlarla birleşen benzersiz bir görsel sanat tarzına sahiptir.

Hikayenin merkezi kısmı, yaşayanlarla ölüler arasında bir orta nokta görevi gören bir kafe, bar olan Terminal'dir. Açıkça söylemek gerekirse oyun kesinlikle görsel bir roman, başka seçenek yok, ses yok. Ana hikaye, bölümlere ayrılmış bir tıklama kampanyasıdır. Bölümler arasında kafeyi ve katlarını keşfedebilirsiniz ve yan hikayelerin kilidini açmak için belirli öğeleri seçmeniz gerekir, bu tamamen isteğe bağlıdır, ana hikayeyi ilerletmek gerekli değildir. Bu yan hikayelerin kilidini açmak için öğelerin kilidini açmak üzere belirli cümleleri seçmeniz gerekir. Gereksiz derecede karmaşık geliyor, kesinlikle öyle ve başlangıçta bunu anlamak sinir bozucu olsa da, oyuna girdikçe ve kafanızı etrafına sarmaya başladıkça kolaylaşıyor.

Aşırı karmaşık kahve siparişleri (oyunun en eğlenceli kısımlarından bazıları!) etrafında ölüm, pişmanlık ve hayal kırıklığı etrafında bir hikayeye odaklanmak, gerçekten yalnızca usta hikaye anlatıcıları tarafından yapılabilir, ki biz de buradayız. Farklı karakterler kafeye girip çıkarken hikayeler, pişmanlıklar ve varoluşlarıyla ilgili korkular anlatırken bu, oyunun can damarı olan 3 boyutlu sanat sunumuyla iç içe geçiyor. Kafenin ortasında devasa, beyaz, parlak bir ağaç yer alıyor ve her hikayenin dallarının ve atlayabileceğiniz yan görevlerin bir yansıması.

Kafe sahibi Maddy hikayenin merkezi kısmının üçte birini oluşturuyor. Onun insanlara ve "müşteri hizmetlerine" karşı huysuz tavırları ve tutumu, özellikle Melbourne'daki baristaları çok yansıtıyor. Kişiliğinin bu kısmını mükemmel bir şekilde çivilediler. Bu onun için daha fazlası olmadığı anlamına gelmez. Hikaye ilerledikçe katmanları var. Onunla çalışan Terminal'in eski sahibi Chay'dir. Aynı zamanda bir Necromancer'dır, kesinlikle Maddy'nin karşıtıdır ve ona yardım etmek için ortalıkta kalır. Sonra Ashley var. Robotlar yapan son derece heyecanlı bir genç. Üçünün de doğrudan akraba olmasalar da bir aile havası var (ya da bize öyle söyleniyor) ve etkileşim biçimleri bunu bu kadar ilgi çekici kılan şeyin ayrılmaz bir parçası.

Necrobarista mutlak bir zevktir. Derinliği ve bir hikayeyle örülmüş ilgi çekici karakterlerinden, daha fazlasını öğrenmek için yan anıları keşfetmek isteyeceksiniz. Diyaloğun büyük bir kısmına gerçekten kendine özgü bir Avustralyalı mizah anlayışı aşılayarak, yerel izleyicilerin karakterlerle ve ortamla ilişki kurmasına olanak tanıyor. Bu oyunda etkileşim sınırlı olsa da, arkama yaslanıp başka bir boyuta geçmek ve yakında unutamayacağım bir hikayenin anlatılması hoş bir tempo değişikliğiydi.

Necrobarista Steam ve GOG'da mevcut.