Fairy Tail İnceleme

Carissa · 1 Kas 2023

Fairy Tail, 2019'da TV'de yayınlanan 300'den fazla bölümü tamamladıktan sonra, sihirbaz loncasının maceralarını sıra tabanlı bir aksiyon RPG biçiminde paylaşmaya devam etti. Başlangıçtaki birkaç saat çok hızlı ilerlerken, Fairy Tail sonunda 40 saatlik devasa oyun deneyimim sırasında bir ticari satış nesnesi gibi hissetmeden potansiyelini gösterdi.

Bu, Fairy Tail'in Playstation Portable ve Nintendo DS için piyasaya sürülen dövüş türünden bir dizi oyunu içeren ilk video oyunu rodeosu değil. Ancak bunlar Japonya dışında pek görülmedi. Ancak bu oyun, geçmişte birçok kez görülen anime tabanlı bir dövüş oyunu olmaktan uzaklaşarak Batı dünyasına doğru yol aldı. Dövüş gibi genel bir eğitimle başlayan hikaye, ana kahramanımız Natsu'nun Fairy Tail lonca evini ziyaret etmesiyle başlıyor. Kısaca özetlemek gerekirse, Natsu bir büyücüdür ve aynı zamanda büyücü loncası Fairy Tail'in de bir üyesidir. Şu ana kadar yüzlerce lonca arasında Fairy Tail en iyilerinden biriydi.

Hem Tenrou Adası'nın kaybolmasının hem de orijinal Fairy Tail lonca evinin ziyaret edilmesinin üzerinden yedi yıl geçti. Ve Natsu geri döndüğünde onun son derece harap göründüğünü görür. Eski ihtişamına geri dönmek için her sektörde iyileştirmeler yapılması gerekiyor. Bu sırada Natsu da Talep Panosuna yönlendirilir. Fairy Tail manga, animesine pek aşina olmayan biri olarak referanslar aklıma geldi. İlk düşüncem, bana geçmişte incelediğim benzer sese sahip bir oyunu hatırlatan "ah... bu tür bir oyun" oldu. Bu Talep Panosunda başlangıçta düşündüğümden daha fazlasının olduğunu bilmiyordum.

Yıllardır Fairy Tail'in bir bölümünü izlememiştim ve oyun süremin bir noktasında kısa bir bilgi tazelemesi için geri dönmem gerektiğini biliyordum. Dizide tuhaflıklara pek çok gönderme yapılıyor. Ve eğer Fairy Tail'i hiç görmediyseniz, ya kafanızın üzerinden geçecekler ya da kafanız karışmış halde orada oturmanıza neden olacaklar. Mesela Gray neden tekrar tekrar kıyafetlerini kaybediyor? Veya Natsu neden Lucy'nin evinde hep bir sürüngen gibi davranıyor? Peki BEWBS'in nesi var?

Ancak sonuncusu sürpriz değildi ve boyutla ilgili biraz yan hikaye bile var. Göğüsler bir yana, bu Talep Panosu aynı zamanda bu önemli referanslardan biriydi ve sihirbazların işlerinin çoğunu bu şekilde elde etmelerini sağlıyordu. Neyse ki bu ve lonca yükseltmeleri oyunun ana odak noktası değil. Ancak hem ödüller hem de istatistik yükseltmeleri sundukları için önemli bir temeldirler.

Dokuz bölümde ele alınan birkaç ana olay örgüsü var, esas olarak Fairy Tail'in Büyük Sihir Oyunlarına katılımıyla ilgili. Bu hikaye, bir lonca olarak bir kez daha en iyi büyücü loncası olmak için ilerlemenizi kapsar. Oyunlara gitmek biraz zorlu gibi geldi. İlk birkaç saat, oyunu henüz kendiniz oynuyormuşsunuz gibi gelmiyor. Bunun nedeni benim bir şeyleri kolayca kavrama yeteneğim olsa da olmasa da, Fairy Tail eğitim aşamasında olması gerekenden çok daha uzun süre kalıyor.

Fairy Tail'in savaş sistemi sıra tabanlı ve stratejik saldırıların bir karışımıdır. Geleneksel sıra tabanlı saldırılar bir veya daha fazla tarafa otomatik olarak hedeflenirken, Fairy Tail'deki düşman oyun alanı karelere bölünmüştür. Her karakterin saldırıları farklı yüzey alanlarını kapsar ve düşmanın konumuna bağlı olarak durumu değiştirmenize olanak tanır. Bu aynı zamanda olayların biraz taze kalmasına da yardımcı olur. Ancak normal zorlukta oynarken bile, beş kişilik tam bir parti karışıma dahil edildiğinde dövüş çok kolay geldi. Ve eğer grubunuzla hem lonca hem de donatılabilir yükseltmelerle ilgilenirseniz çoğu durumu kolayca atlatırsınız. Oyunun son çeyreğine kadar zorluk daha dengeliydi ve gerçekten denemek zorunda olduğumu hissettim.

Üç saatlik eğitim sona erdikten sonra hikayenin şekillenmesi zaman aldı. İlk yarı, esas olarak Büyük Sihir Oyunlarına katılıma odaklandığı için pek heyecanlı değildi. Biraz uzadı, sıkıcı ve bazen gereksiz geldi. Ancak takip eden hikayeler Fairy Tail'in dikkatimi çekme yeteneğini gerçekten gösterdi. Elbette her güzel son bir gösteri durdurucudur ama keşke hikaye baştan sona bu seviyede kalsaydı.

Bir sonraki görevinizle yüzleşmek için "daha güçlü olmanız" gereken hikaye görevleri arasında da büyük boşluklar vardı. Bunlar aynı zamanda isteğe bağlı karakter görevlerinden oluşan geniş kümelerle birlikte geldi. Benim için tamamlamaya pek karşı değilim çünkü bunlar hem ödüllendirici hem de bazen size katılacak karakterlerin kilidi açıldı. Ancak ben bunların daha dağınık olmasını tercih ederdim.

Hikaye, istekler ve diğer isteğe bağlı görevler, Natsu'yu ve loncanın geri kalanını açık dünya hafif bir ortama gönderiyor. Şahsen, bu alanların çoğu, keşfedilmeye değer yerlerin aksine, daha çok düşmanların tarım alanı gibi görünüyordu. Çoğu düşman, ilerlemeye bağlı olarak ya değişecek ya da ölçeklenecektir. Ekibim hâlâ 60'ların başındayken sonlara doğru muazzam bir 80. seviyeye sıçradığı için seviye ölçeklendirme dengesinin her zaman orada olduğunu söyleyemem. Ancak daha önce de belirttiğim gibi, savaşta bir tür çaba sarf etmeye başlamam gerekmesi güzeldi.

Ayrıca etrafa dağılmış hazine sandıkları ve ekibiniz yeterince güçlüyse kilidi açılabilecek alanlar da var. Nadiren de olsa önemli miktarda oyun içi para kazanacaksınız, ancak çoğu zaman bunlar yetersiz ödüller sunuyor ve geri kalanı almak için geri dönmemi engelleyen de bu.

Ana harekatı tamamladıktan sonra yapabileceğiniz tek şey tüm yerlerin kilidini açmak ve tüm ganimeti ele geçirmek değil. Hikayenin yarısında bir oyun sonu olacağını tahmin edebiliyordum ama senaryoyu tamamladıktan sonra hala çelişkili hissettim. Neden spoiler bölgesine girmeyi gerektirdiğini tam olarak açıklamak, bu yüzden tek söyleyeceğim, belirli nedenlerden dolayı farklı bir hikaye akışına odaklanmasını dilediğim. Genel olarak geri kalanı esas olarak İsteklerin öğütülmesiyle ilgilidir. Ve anladığım kadarıyla Natsu'yu ve çetenin geri kalanını yerle bir etmenin sonu yok.

Bunun diğer platformlarda nasıl olduğundan emin değilim ama Nintendo Switch'te Fairy Tail'i incelerken "yoğun nüfuslu" alanlarda kare hızının sık sık düştüğünü fark ettim. İster oyunun kendisi ister platform olsun, eğer ikinci durumdaysa oyunu diğer platformlara da almanızı öneririm. Ancak çoğunlukla görseller, resimli anime görünümüne uyum sağlamak için kalın hatlı 3D estetikle birlikte nispeten iyi görünüyor. Ayrıca karakter modellerinin ortaya çıktığı yaratıcı bir şekilde aydınlatılmış sahneler de vardı, bu da oyunun temel ışıklandırmasına kıyasla çok daha iyi görünmelerini sağlıyordu.

Temaya uygun olması için karakter diyaloglarının tümü tamamen Japoncadır, bu da ara sahneler sırasında yapılması gereken çok fazla okuma olduğu anlamına gelir. Ancak Japonca veya İngilizce sesli diyalogu seçebileceğiniz bir yama olup olmayacağından emin değilim.

Fairy Tail yavaş başlar, hızlanır ve sonunda tekrar yavaşlar. Oynanış açısından karşılaştığım en iyi RPG değil ama yine de anime, manga ve sıra tabanlı dövüş hayranlarına tavsiye edebileceğim bir oyun.