Altın Konu Double Pug Switch İnceleme

Carissa · 22 Eki 2023

Double Pug Switch, The Polygon Loft'un 22 Ekim 2020'de tüm platformlarda piyasaya sürülen 2 boyutlu hassas bir platform oyunudur. Bu yıl oynadığım en zor platform oyunlarından biri. Bir düğmeye basıldığında ana boyutların değiştirildiği bazı ilginç mekaniği var. Ancak oyunun ana doggo karakteri Otis'in otomatik çalıştırmaya ayarlanmış olması, işi olması gerekenden çok daha zorlaştırdı.

Otis bir boksör köpeği ve Profesör'ün sadık arkadaşıdır. Profesörün de bir kedisi var ve benim evdeki kedim gibi, temiz bir masanın üzerinde tek başına duran kırılgan bir şey görürlerse, onu masadan kaldırma işini kendilerine üstleniyorlar. Whiskers, içinde sıvı bulunan bazı şişelerin laboratuvar masasında masum bir şekilde durduğunu görüyor ve yavaş çekimde onu masadan düşürüyor. Bu, Whiskers ve Otis'i laboratuvarın alternatif bir boyutuna sokan bir portalın açılmasına neden olur. Bu sizi oyunun eğitim seviyesine yerleştirir.

Profesör Otis ile iletişim kurabiliyor ancak kontrol cihazımda A'ya basmam istendiğinde kontrol cihazından herhangi bir giriş kabul edilmiyordu. Oyundan ve kontrol cihazından çıkmak sorun değildi, yani oyunun içindeydi. Boşluk tuşu işe yaradı ve konuşma devam etti. Profesör Otis'e uslu bir çocuk olmasını, yaramaz kediyi bulup onu geri getirmesini söyledi. Bize köpek yavrusu eğitimini hatırlamamızı ve atlamak için düğmeye dokunmamızı ve daha uzun bir atlama için düğmeyi basılı tutmamızı söylüyor. Daha sonra oyun başlıyor ve Otis ekranın üzerinden koşuyor, kendini oyundaki ilk ölümüme doğru fırlatıyor. Kontrol cihazında A'ya basmak işe yaramadı. Sanırım bu bir platform oyununda şimdiye kadarki en hızlı ölüm rekorum. Boşluk çubuğuna, ctrl'ye, üst karaktere basmayı denedim ama hiçbir şey çalışmıyordu.

Denetleyiciyi kullanarak menüleri duraklatıp erişebiliyordum ancak menüyü kaydıramıyordum. Fareyi kullanarak ayarlara girdim ancak tuş bağlantılarını görüntüleme veya değiştirme seçeneği yok. Daha sonra, pek çok köpeğin ölümü üzerine, sonunda kontrolleri bulana kadar klavyeyi ezmeye devam ettim. Zıplamak için Z'yi, boyutları değiştirmek için X'i ve havlamak için C'yi kullanmanız gerekir. Bunu çözmek olması gerekenden çok daha zordu ve geliştiricilere bir öneri olarak, bu bağlantıların Otis'in kontrolünü almadan önce oyuncuya iletilmesi gerekiyordu. Bunu öğrendiğimde, sonunda ilk ekranı geçmeyi başardım. İlk kontrol noktasına rastlıyoruz ve ardından yerdeki bazı çiviler bana İmkansız Oyun'un anılarını yaşatıyor. Artık Double Pug Switch'i bir şekilde The Impossible Game ile güvenli bir şekilde karşılaştırabilirim çünkü o lanet sivri uçların çoğuyla karşılaştım ve onlar da sadece yerde değildi. Otis ekranda belirli bir hızla koşarken, bloklar ve çivi çukurları arasındaki atlamalarını zamanlamaya çalışırken birkaç kez daha öldüm. Bir sonraki kontrol noktasında yolumuzu kapatan mavi bir duvarla karşı karşıya kaldığımız için istikrarsız bir kuantum durumunda olduğumuzu öğreniyoruz.

Profesör bize paralel boyutta geçiş yapabileceğimiz bir ikiz kardeşimiz olduğunu ve oyunun adının Double Pug Switch olduğunu söylüyor. Klavyede X'e basmak Otis'i mavi renge dönüştürdü ve ön duvarı şeffaf hale getirdi. içinden geçebilirdi. Sırada sarı bir duvar vardı, bu yüzden X'e basmak Otis'i normale döndürdü, Otis'in arkasındaki mavi duvar sağlamlaştı ve öndeki sarı duvar şeffaflaştı. Tekrar geçiş yaptığımda bir boşluğun karşısında sarı bir platform görebiliyordum ama boyutu değiştirmek ve boşluğun üzerinden atlamak için X'e basmaya çalışırken tekrar tekrar öldüm. Bir sonraki platform maviydi, bu yüzden boyutları değiştirmeniz gerekiyor, ancak bunu çok erken yapmayın, aksi takdirde üzerinde bulunduğunuz platform şeffaf hale gelir ve içinden düşersiniz. Önünüzdeki boyut platformunu önceden tahmin etmek, aradaki boşluğu geçmek için atlamayı zamanlamak ve uygun platforma inmek için havadaki boyutu değiştirmek kesinlikle burada çok büyük bir öğrenme eğrisi var. Nihayet 5 dakika sonra eğitim bölümünü bitirmeyi başardım ve sanki başka oyunlarda birden fazla seviye oynamışım gibi hissettim.

Öğreticiyi geçtikten sonra, giderek zorlaşan seviye zorluklarıyla mücadele ederken atlamaya ve boyutları değiştirmeye çalışırken, her seviyede toplanacak sarı paraların yanı sıra nadir mor paralar da bulunur. Daha sonra seviyelerin yeni alanlarını keşfetmenize ve bu gizemli mor paraları toplamanıza yardımcı olmanıza olanak tanıyan güçlendirmelerle karşılaşacaksınız, ancak Otis'in ayarlanan kaydırma hızıyla ya güçlendirmeleri kaçırma eğilimindeydim ya da beni vurdular ve ben İnişlerimi iyi zamanlayacak kadar koordine değildim. Topladığınız paralar, Otis'in Fedora'dan beyinli cam kavanoza ve T-Rex kafasına kadar uzanan maceralarında komik şapkalar satın almak için kullanılıyor. Başlangıçta bu şapkaların kilidini açmak eğlenceli olsa da, mor paraları almanın parlaklığı ve teşviki, bunlar ulaşılması giderek zorlaşan ve sinir bozucu yerlere yerleştirildikçe hızla azaldı. Beni ısrarcı kılan şeylerden biri de ekranın üst kısmında kontrol noktalarının ilerleyişini görmekti, bu da bana hedef alabileceğim bir şey veriyordu. Ayrıca en son öldüğünüz yerde kırmızı bir ilerleme bayrağı alıyorsunuz, bu yüzden her yeniden doğduğumda bunu aşmak benim için tatmin edici bir mini hedefti.

4 boyuta yayılmış 32 seviye var ve her dünyanın sonunda bir boss, Whisker'ın kötü ikizi Lord Sker'a karşı savaşıyor. Bunların her biri yine biraz öğrenme eğrisi (ve birkaç ölüm) gerektirdi, ancak benim için oyunun daha eğlenceli yönleriydi. Seviyenin müziği ve çizimleri çok iyi yapılmış ve seviyelerin bu kadar hızlı yükselmesinin zorluğunun tüm deneyimden keyif alamamama neden olması çok yazık. Yaşlandığım ve el-göz koordinasyonumun kötüleştiği için mi, yoksa Z ve X tuş bağlantılarının olduğu yerde olmasından mı kaynaklanıyor, ama Otis'in kaydırma hızı ve ortada boyutları değiştirerek atlamalarımı zamanlama konusunda gerçekten zorlandım. -hava, hatta sadece anahtarın önceden boşaltılması. Otis'i kendi hızımızda sola, sağa, ileri ve geri gitmemize izin vererek kontrol edebilseydik, bunun çok daha iyi ve daha az sinir bozucu bir deneyim olacağına inanıyorum. Bunun, çok az tepki süresiyle, belki de çok fazla, boyut değiştirme zorunluluğunun getirdiği zorlukların çoğunu ortadan kaldıracağını anlıyorum. Bunlar sadece oyunda geçirdiğim birkaç saatten edindiğim deneyimler ve ne yazık ki bunu tamamlayacak sabrım yoktu.

Genel olarak Double Pug Switch'in tadını sonuna kadar çıkarmak benim için çok zordu. Eğer kontroller oyuncu tarafından geri getirilebilseydi ve eğitimin bir parçası olarak bazı hızlı tuş atama talimatları önden gösterilebilseydi, bunun çok daha iyi bir deneyim olabileceğini düşünüyorum. Umarım diğer platform oyunu hayranları bu zorluğun üstesinden gelebilir ve başarılı olabilirler, çünkü Double Pug Switch harika seviye tasarımı ve değişen boyutların ardındaki iyi bir konsept ile iyi görünüyor.