Nintendo Switch 2 İncelemesi

Tolstoy · 15 Haz 2025

Son yirmi yıldır, Nintendo'nun gücü, kabul edilen kurallara göre oynama konusunda cesur bir isteksizlikte yatıyor. Rakipler zag yapmayı seçtiklerinde zik yapma içgüdüsü. GameCube'leri, soksanız yılların başında Sony'nin canavar satan PlayStation 2 ve Microsoft'un ortaya çıkan Xbox'ı ile çatışmasını kaybettikten sonra, Japon konsol devi tamamen değiştirdi. Xbox 360 ve PS3 ile bir kez daha dışarı atmak yerine, tamamen farklı bir (Wii) sporu oynamak kadar kale direklerini hareket ettirmeyen düşük güçlü, hareket kontrollü bir parti makinesi olan Wii'nin sol saha sürümünü tercih ettiler.

Nintendo Switch 2 konsolu kutudan çıkarıldı. 5 Haziran 2025'te piyasaya sürüldü.

2012'de Wii U, daha az başarılı bir harekete işaret etti, ancak bu talihsiz konsol bile hayati bir basamak taşıydı, temel konsepti ve aptalca el ekranı nihayetinde 2017'nin Nintendo Switch'ine dönüştü. Nintendo'nun taşınabilir ve TV tabanlı oyun dizilerini birleştiren bu hibrit konsol, hem sıradan hem de ciddi oyunculara hitap ederek ve tüm zamanların en büyük üçüncü konsolu olarak taç kazanarak çılgınca başarılı oldu. Önemsiz bir 720p çözünürlük ve belirgin bir şekilde mütevazı işlem gücü ile, kas açısından ne PS4 ne de Xbox One'a rakip değildi, ancak Nintendo'nun el canavarı her ikisini de geriden sattı ve şirketi, yineleme yerine inovasyona kendini adamış, oyunun ileri görüşlü risk alan olarak yeniden kurdu.

Tüm bunlar bizi Switch 2'ye getiriyor bu son derece başarılı stratejiye karşı uçuyor gibi görünen bir konsol. Başlığına rağmen, bu, önceki neslin güçlü yönlerini genişleten ve atabasının daha belirgin zayıflıklarını destekleyen bir iyileştirmeden (dilerseniz bir Switch Pro) ziyade Switch'in bir halefidir.

Kutudan çıkar çıkmaz, Switch 2, ebeveyninden daha büyük, daha ağır ve daha premium hissediyor, 7,9 inç ekran hem lansman Switch'inden hem de sonraki daha büyük OLED modelinden gözle görülür bir yükselme. Bazılarını hayal kırıklığına uğratacak bir LCD ekran, ancak 1080p ve 120Hz'de, bir OLED'den biraz daha az canlı olsa bile, çok azının hata bulacağı kadar net, net ve etkili. Bu arada Joy Cons önemli ölçüde yükseltildi, manyetik bağlantıları Switch'in kaydırma yaklaşımından net bir adım daha ileri. Ayrıca elde daha iyi hissederler, kıvrımları kavramaya daha doğal olarak uygundur ve belirgin bir şekilde gelişmiş işlevselliğe sahiptirler. HD Rumble 2, olağanüstü menzil ve hassasiyet yeteneğine sahip yeniden tasarlanmış bir dokunsal motordur, Joy Con'u yana doğru çevirme ve yüzeylerde (son derecede ergonomik olmayan) bir fare olarak kaydırma yeteneği inkar edilemez bir şekilde hilelidir ancak aynı zamanda etkileyicidir ve gerektiğinde hoş bir hassasiyet sağlar.

Kartuşlar, yeni bir koyu tonun yanı sıra, alt taraftaki açıklayıcı bir çentik dışında, Switch oyunlarıyla görünüm olarak aynıdır, bu da Switch 2 geriye dönük uyumlu kaldığı için mantıklıdır. Labo (Switch 2 karton kaplara sığmayacak) ve her yerde bulunan parti oyunu 1 2 Switch (Joy-Con 2, bazı mini oyunların amaçlandığı gibi çalışmayacağı kadar farklı) ve aksaklıkları gidermek için yama yapılması gereken bir avuç başkası gibi birkaç aykırı var, ancak genel olarak Switch koleksiyonunuz çok fazla sorun olmadan taşınmalıdır. Aslında, ilk önyükleme üzerine oldukça acısız bir kablosuz geçiş seçeneği sayesinde Switch 2, ilk başlatmada tüm kayıtlarınızı ve ayarlarınızı mutlu bir şekilde devralabilir ve eski ünitenizi anında eski haline getirebilir.

Ama nasıl oynuyor? Cevap son derece iyi. Güçlü bir bakış açısıyla, Switch 2 hala Sony veya Microsoft'un amiral gemilerini endişelendirmeye yaklaşamayacak, kası bir PS4 ve PS4 Pro arasındaki boşlukta bir yerde yatıyor. Ancak burada başka bir yerde olduğu gibi, önemli olan, sahip olduğunuz şey kadar onunla ne yaptığınız değil. Örneğin, PS4'ü lansmanında dizlerinin üzerine getiren ve aceleci bir yazılım geri çağırmasına yol açan Cyberpunk 2077, donanım için açıkça optimize edilmiş olan Switch 2'de mutlu bir şekilde oynuyor. Evet, diğer oyunların keyif aldığı tam 4K yerine yerleştirilmiş modda 1080p'de tamamlanıyor, ancak Night City'nin neonla ıslatılmış arka sokaklarında dolaşmak salaşmamış bir zevk ve bunu bir Switch'te yapmak bir vahiy gibi geliyor.

Bununla birlikte, Switch 2'nin vitrini şüphesiz on yılı aşkın bir süredir ilk uygun Mario Kart oyunu olan Mario Kart World bu, serinin önceki girişi Mario Kart 8'in nasıl dayandığının kanıtıdır önce Wii U'da ve ardından Switch'te. Şaşırtıcı olmayan bir şekilde, umduğunuz kadar baş döndürücü bir şekilde keyifli ve şiddetle bağımlılık yapar. Aynı zamanda önemli bir farkla en iyi görünümlü Mario Kart'tır, ancak küçük farklılıkların hissedildiği ölçekte, anarşik 24 oyunculu yarışlarda ve bir tesisatçının şapkasını bu tür eklemeleri mümkün kılan artan işlem gücüne yatan kesintisiz açık dünya modundadır. Uygun şekilde büyük bir ekrana bağlandığında hepsi tam 4K olarak harika bir şekilde görüntüleniyor. Ve Switch 2 yuvası, TV'nizde 120Hz veya VRR'yi dışlayan HDMI 2.1'i desteklemese de, Mario Kart'ı UHD netliğiyle oynamanın lüks hissi hafife alınmamalıdır. Konsolun reklamı yapılan 6,5 saatlik pil ömrünün pratikte 4 saate çok daha yakın olduğunu görsek bile, el kullanımına daha meyilli olanlar, şikayet edecek çok az şey bulacaktır.

Switch 2 Welcome Tour oldukça tartışmalı bir satın almadır, ancak 'satın alma' operasyonel kelimedir. Yüceltilmiş bir teknoloji demosu, birkaç eğlence anı sağlar ve konsolun dokunmatik ekrandan dokunsala kadar yeteneklerinin gerçekten akıllı bir vitrinini kanıtlar, ancak Sony'nin karşılaştırılabilir oyunu Astro's Playroom'da, PS5'te bir yama değil ve gerçekten her konsolla birlikte ücretsiz olarak gelmeliydi. Yeni satın aldığınız oyuncağınızın tam özellikleriyle ilgili mini sınavlara girmek için 10 sterlinin altında bile ödeme yapmak oldukça acı bir tat bırakıyor.

Civilization VII, Split Fiction, Street Fighter 6 ve Hitman gibi oyunlar sağlam bir üçüncü taraf kadrosu sağlarken, bir dizi eski Switch oyununa yeni bir hayattan bahsetmiyorum bile, devam edecek çok şey var (çok yakında en iyi lansman başlıklarının bir özetine sahip olacağız). Bunlardan bazıları, HDR eklerken genellikle çözünürlüğe ve kare hızına bir artış sağlayan ücretsiz parıltılardır, diğerleri ise performans artışı için küçük bir ücret (Breath Of The Wild ve Tears Of The Kingdom için 7,99 £) veya aynısı için biraz daha büyük bir ücret (Super Mario Party Jamboree ve Kirby And The Forgotten Land için 16,99 £) gerektirir ancak genişletilmiş içeriğe sahip. Kullanışlı olarak, Zelda yükseltmelerinin her ikisi de bir Nintendo Online hesabıyla ücretsiz olarak gelir (abone olmaya devam ettiğiniz sürece), bu da özellikle harcamaya değer olduğu için sevindiricidir ve şimdiye kadar yapılmış en büyük oyunlardan ikisine muhteşem görsel ve kare hızı artışları sağlar. Hyrule her zaman gözler için bir şölen olmuştur, ancak zirveleri, gölleri ve dalgalı tarlaları Switch 2'de keşfedildiğinde gerçekten gösteriyi durduruyor.

Aksesuar açısından, Pro Controller, konsolu düzenli olarak yerleştirilmiş olarak oynarsanız önemli bir satın alma olmaya devam ediyor ve gelişmiş dokunuşlardan, daha pürüzsüz analog çubuklardan ve alt taraftaki birkaç yeniden eşlenebilir düğmeden yararlansa da, önceki modelden bir milyon mil uzakta değil. Aslında, hala eski Switch Pro Controller'ınız varsa, kolayca onu kullanmaya devam edebilir ve kendinizi ekstra harcamadan kurtarabilirsiniz. Bu arada, Switch 2 Kamera, oyun oynarken görüntülü sohbete izin veren yeni GameChat işlevi için kullanışlıdır (zaten bir USB kameranız yoksa) kontrol cihazındaki yeni bir GameChat düğmesi ile kolaylaştırılır, minimum çabayla oyun ortasında bir sohbete katılmanızı sağlar.

Bir bütün olarak ele alındığında, Switch 2'yi bu kadar şaşırtıcı kılan şey, ne kadar şaşırtıcı olmadığıdır. Risksiz ve iddiasız olan bu, Nintendo'nun yirmi yıldır piyasaya sürdüğü en az cesur konsol sürümüdür. Ancak bir çekingenlik eyleminden ziyade, Switch'in zaten elde ettiği şeye daha çok güven kazanmış gibi geliyor. Bu sürümle şirket, konsol pazarında kendi alanını başarıyla açtı ve son 8 yıldır bu arenaya hükmetmeyi başardı. O halde, tekerleği burada yeniden icat etmeye çalışmak için çok az teşvik var.

Bunun yerine Nintendo, Switch'in en zayıf olduğu alanları başarıyla güçlendirdi, gücünü artırdı, uygun 4K oyun sağladı ve Switch'in akıllı ama sıklıkla kötülenen Joy Con'larının işlevselliğini geliştirdi. Evet, gerçekten yeni nesil bir konsoldan çok Switch Pro (veya Super Nintendo Switch), ancak Nintendo zaten başarılı olan formüllerine yakından bağlı kalarak, istisnai olmayan olsa da etkileyici bir yükseltme ile konumlarını güçlendirmiş gibi görünüyor. Switch 2'leri bir yenilik olmayabilir, ancak rotada ne zaman kalacağını bilmek, Nintendo'nun şimdiye kadarki en kurnaz hamlesini kanıtlayabilir.