Altın Konu Mass Effect: Legendary Edition İncelemesi

EsatOfficial · 12 Tem 2021

Shepard, Tali, Garrus ve Normandiya ekibinin geri kalanını son gördüğümüzden bu yana tam bir konsol nesli geçti. Mass Effect: Legendary Edition, BioWare'in uzay operası RPG üçlemesini yeni nesil konsollar için yeniden yönetiyor, görselleri geliştiriyor, yaşam kalitesi iyileştirmeleri uyguluyor ve her üç oyun için de belirli içeriklerde hoş geldiniz ayarlamaları yapıyor. Bu düzenlemelerde Legendary Edition, bazen üçlemenin zarif bir şekilde eskimeyen bölümlerine istenmeyen dikkat çekiyor, ancak bir bütün olarak, bu yeniden düzenleme, ilk üç Ayini kaçırırsanız tüm yaygarayı görmenin iyi bir yolu. Efekt oyunları, ilk kez veya sadece onlara tekrar dalmak için bir neden arıyorlar.

Mass Effect'in özü, seçim ve sonuç odaklı anlatısıdır. Türler arası Samanyolu hükümetinde bir Spectre (temelde bir uzay polisi) rolü verilen ilk insan olan Komutan Shepard olarak, işlerin nasıl yürüyeceği konusunda son sözün size ait olduğu birçok duruma giriyorsunuz. İlk oyundaki seçimleriniz, karakterlerin sizi nasıl algıladığını veya ikinci oyunda olayların nasıl geliştiğini etkileyebilir, bu da üçüncü oyunda domino etkisi yaratabilir. Ufukta daha da büyük bir tehdit belirirken, Samanyolu'nun tüm galaktik toplumunu çok sayıda çatışmadan koruma görevinizde bir erdem örneği mi yoksa sonuç odaklı bir dönek mi olmak istediğinize karar vermek size kalmış.

Bu sonuç odaklı sistem, belirli çatışmaları nasıl çözeceğiniz konusunda çok fazla failliğe izin veriyor gibi görünse de, tasarımında katıdır ve Shepard'ın ahlakının tamamını Paragon ve Renegade seçimlerinden oluşan ikili bir sisteme dayandırır. Basitliği, sistemi oldukça ulaşılabilir kılıyor, her kararın karmaşıklığını tamamen Paragon veya Renegade üçlemesinde oynamak isteyenler için "ahlaki olarak iyi" ve "ahlaki olarak kötü" bir seçime indirgiyor. Ek olarak, erişilebilirlik açısından, Shepard'ın seçimlerini katı bir ikili dosyaya bölmek, onları seçmeden önce belirli diyalog seçeneklerinin altında yatan nüansı daha iyi anlamaya yardımcı olur.

Ancak bu katı ikiliye bağlı kalarak, Mass Effect üçlemesi gerilimi belirli durumlardan uzaklaştırır. Kütle Etkisi 2en korkunç örneklerden birine sahip, daha sonraki görevlerden biri, tüm bir grup insanın beynini sizin gibi düşünmek için beynini yıkamak mı yoksa hepsini öldürmek mi istediğinizi sormakla bitiyor. Bu noktaya kadar, takım arkadaşlarınız her iki seçeneği de taahhüt etmek için artılar ve eksiler sağlar, ancak oyun daha sonra ilkini Paragon seçimi olarak düzenlerken, ikincisi Renegade'dir. Bu, seçimin zımni gerilimini baltalıyor - bu, verilmesi imkansız derecede zor bir karar olmalı: İş buna geldiğinde, sizinle aynı fikirde olmayanlarla beyin yıkama veya soykırım yoluyla başa çıkmanın daha iyi olduğunu düşünüyor musunuz? Ancak üçlemenin ikili seçim sistemi bu nüansı ortadan kaldırır ve oyuncuya, en azından bu durumda, bilgisi olmadan birini yeniden yapmanın ahlaki olarak onları öldürmekten daha iyi olduğunu söyler.

Bu, Mass Effect üçlemesinin zaman zaman yetersiz hissetmesine neden olabilir - her üç oyunun belirli noktalarında, durumu çözmenize ve ideal bir sonuca ulaşmanıza izin veren özel Paragon ve Renegade diyalog seçenekleri açılır, ancak yalnızca bu seçenekleri seçebilirsiniz. Paragon veya Renegade diyalog seçeneklerini seçerek kazanılan yeterli Paragon veya Renegade puanınız varsa. Bu nedenle, belirli durumlarda en iyi sonuçları elde etmek için, sizi şu ya da bu şekilde eğilmeye teşvik eden çok sayıda Paragon veya Renegade seçimi yapmanız gerekir. Ve önceden belirlenmiş iki yoldan birine yönlendiriliyorsanız, seçimlerinizin üç oyunda nasıl sonuçlandığını görmek pek tatmin edici değil.

Ancak Mass Effect üçlemesinin gücü, seçimlerin kendisinde değil, bu seçimlerin etrafındaki hikayede her zaman var olmuştur. Ve Legendary Edition buna sadıktır. Üçlemenin en unutulmaz anları korunmuştur. Mass Effect 2'nin sadakat misyonları, Mordin Solus, Legion, Samara ve Tali'Zorah için olanlarla öne çıkanlar ile BioWare'in şimdiye kadar yaptığı en iyi hikaye anlatımlarından bazılarıdır. Ve Mass Effect 1 olmasına rağmenyine de kimseyi gerçekten romantizm için ikna edici bir neden sunmuyor, iki devamı romantizm özelliğini daha iyi kullanıyor ve tüm olası ilişkileri keşfederken tekrar oynanabilirlik katıyor. 13 olası romantizm (ayrıca takip edebileceğiniz bir avuç tek gecelik ilişki ve flört ilişkileri) hikaye ve mürettebat arkadaşlarınızın kim olduğu konusundaki anlayışınız üzerinde önemli etkilere sahip olabilir ve sizi belirli karakterler hakkında daha fazla fikir edinmek için üçlemeyi tekrar oynamaya teşvik edebilir. .

Üstelik, Legendary Edition'ın içerik ayarlamaları ve görsel geliştirmeleri, geri dönen hayranların keyfini çıkarması için yeni unutulmaz anlar ekliyor. Bu nedenle, üçlemeyi yarım düzine kez tekrar oynamış olsanız bile, bu yeniden düzenlemede oyunları takdir etmenin hala yeni yolları var.

Linkleri görebilmek için Turkmmo Forumuna ÜYE olmanız gerekmektedir.

Örneğin, Mass Effect 1'in açılış seviyesi olan Eden Prime için Legendary Edition'ın yaptıklarını seviyorum. Orijinal oyunda gökyüzü, şimşek çakması ile bulanık kırmızı bulutlarla kaplandı. Görünüşe göre dünyanın sonu çoktan gelmiş ve siz istila sırasında değil, kuyruğunda geliyormuşsunuz. Yeniden düzenlemede, Mass Effect 1 şimdi çok daha ürkütücü bulduğum güneşli bir günde açılıyor. Bu değişiklik, Mass Effect 1'i Mass Effect 2 ve Mass Effect 3'ün açılışlarıyla daha iyi uyum sağlayacak şekilde değiştiriyor , her ikisi de her zamanki gibi işi kesintiye uğratan öngörülemeyen, bilinemez bir güçle başlıyor ve bu oyunların nasıl basit, görünüşte gündelik kararlar acımasız sonuçlarla kesintiye uğradı.

Legendary Edition'daki sahnelerin ve karakter modellerinin çoğu, daha ayrıntılı grafikler ve iyileştirilmiş aydınlatma ile geliştirilmiştir. Bu, birçok uzaylı karakter için, özellikle de takım arkadaşlarınız için harikalar yarattı. Örneğin, Liara'nın sırtındaki ve Thane'nin yüzündeki bireysel pullar ve Garrus ve Wrex'in derin yara izleri çok daha ayrıntılı. Ancak bazı insan karakterleri, özellikle Anderson ve Samesh Bhatia gibi daha koyu tenli insanlar için o kadar şanslı değil. Citadel gibi çok sayıda yansıtıcı yüzeyin olduğu yerlerde, remaster'ın Mass Effect 1'i yüzlerini, ciltlerinde beyaz lekeler oluşturacak şekilde aydınlatır, neredeyse karakterlerin üzerine parlak boya uygularken olduğu gibi. Shepard geldiğinde yüzler. Asla harika bir görünüm değil,

Ve bu amaçla, Legendary Edition'ın tüm geliştirmeleri iyi değil. Örneğin, Saren ve Benezia'yı ilk kez birlikte gördüğümüz Mass Effect 1'de daha önce karanlık olan sahnede aydınlatmanın arttırılması, oyuncunun muhtemelen asla fark etmeyeceği bir gerçek olan arka planda detay eksikliğini ortaya koyuyor. Ek olarak, Kelly Chambers gibi bazı karakterlerin modelleri bu yeniden düzenlemede orijinal çekiciliğini biraz kaybediyor. Legendary Edition'da, Kelly'nin özellikleri, örneğin parlak yeşil gözlü kızıl saçlıyı kahverengimsi yeşil gözlü bir esmere dönüştürerek sessizleştirildi - yeni tasarımı eskisi kadar benzersiz değil ve daha önce olduğu kadar kolay öne çıkmıyor. Ancak bunların hepsi küçük şikayetler - çoğunlukla, Mass Effect üçlemesinin orijinal vizyonu bu yeniden düzenlemede korunmuştur.

İstisnalar, bu yeniden düzenlenmiş üçlemedeki en önemli değişiklikleri gören Legendary Edition'ın Mass Effect 1'inde büyük ölçüde mevcuttur. En dikkate değer olanı, orijinal sürümden daha az huysuz olacak şekilde geliştirilmiş Mass Effect 1'in savaşıdır. Örneğin, Shepard, remaster'da daha sorunsuz bir şekilde kapsıyor. Orijinalde, oyuncuların kısa bir duvarın arkasına eğilirken çömelmek için ek bir düğmeye basması gerekiyordu. Bununla birlikte, yeniden düzenlemede, analog çubuğu kapağa doğru itmek Shepard'ın arkasına geçmesini sağlayacaktır.

Birkaç küçük ayar daha var, örneğin iyileştirilmiş nişan alma yardımı, bu sayede hedefleri vurmayı kolaylaştırıyor ve özel bir yakın muharebe düğmesi, böylece konumunuzu hızla koşan bir düşmanı vurup vurmamaya veya yumruk atmaya karar verebilmenizi sağlıyor (orijinal oyunda, otomatik olarak yakın dövüşe geçiyorsunuz. silahınızı yakın mesafeden ateşlediğinizde saldırıya uğradı). Genel etki, artık bir çatışmanın ortasında düşmanla ve kontrollerle savaşıyormuş gibi hissetmemenizdir. Sonuç olarak Legendary Edition'ın Mass Effect 1'inde ölmek çok daha az sinir bozucu bir olaydır; Bu gerçekleştiğinde, mekaniklerin veya kontrollerin iyi oynamamasından ziyade, sizin tarafınızdan bir hata olması daha olasıdır.

Kabul, hala sorunlar var. Güçler Mass Effect 2 ve Mass Effect 3 benzerleri gibi siper etrafında dönmediğinden, hedefiniz görüş alanınızın dışına çıkarsa, belirli biyotik ve teknik yetenekler gereksiz yere bir duvara çarpabilir. Bu her zaman olmaz - Mass Effect 1'in savaş alanlarının çoğu, düz görüş çizgileriyle dolu oldukça açık alanlarda bulunur - ancak özellikle tüm odalarda bulunan kapalı alanlarda farkedilebilir ve rahatsız edici olmak için yeterli zaman olur. Mass Effect 1'in birçok isteğe bağlı yan görevinde keşfedeceğiniz üsler.

Linkleri görebilmek için Turkmmo Forumuna ÜYE olmanız gerekmektedir.

Legendary Edition'ın Mass Effect 3'ü inanılmaz derecede iyi görünüyor.
Mass Effect 3'ün savaşını çok oyunculu bir kalabalık modunun eklenmesini garanti edecek kadar iyi yapan cilalı iyileştirmelerden yoksun, özellikle hala biraz hantal. Legendary Edition'ın Mass Effect 1'indeki Mako da biraz hantal, Mass Effect 2'nin Hammerhead'inde görülen araç kontrolünden yoksun, ama neyse ki en azından orijinal oyunda olduğundan daha iyi idare ediyor. Legendary Edition'ın Mass Effect 1'indeki keşfedilebilir gezegenler hala görülecek yerlerden yoksun ve tekrarlayan koleksiyonları ve görevlerinde biraz sıkıntı var, ancak en azından artık onları sürmek biraz daha kolay.

Legendary Edition, orijinal üçlemenin içeriğinde de birkaç değişiklik daha yapıyor. Bazıları, Mass Effect 1'in savaş ve sürüş mekaniğinde yukarıda belirtilen ayarlamalar gibi büyüktür. Diğerleri küçük ama daha az hoş karşılanmaz, örneğin Mass Effect 1'in Elanos Haliat'ını bir insandan turian'a değiştirerek arka planına daha iyi uyması , Miranda'nın Mass Effect 2'deki kişisel travmasını tartışırken kıçının gereksiz çekimlerini kaldırması ve istediğiniz resmi ayarlamanız gibi. Mass Effect 3'te Tali'nin yüzünü görünbu yüzden kötü photoshoplanmış bir stok fotoğraf gibi görünmüyor. Yani Legendary Edition tam gelişmiş bir yeniden yapım olmasa da, geleneksel bir yeniden düzenlemenin ötesine geçerek oyunun içeriğini daha iyi bir deneyim olacak şekilde ayarlıyor. Ben intro belirtildiği gibi, bu gelişmelere önemli bir dezavantajı olduğunu edildi Mass Effect üçlemesinin daha da vurgulamaktadır orijinal dezavantajları değilremaster için değişti, tıpkı oyunların zihinsel engelli ve otizm konusundaki zayıf tasviri gibi. Mass Effect 1'in Dr. Warren'ın "deha ve delilik aynı madalyonun iki yüzü olduğunu" belirtmesi gibi küçük örnekler ve Mass Effect 2'nin otistik bir adam olan David Archer'ın bir destek olarak kullanılması gibi daha büyük örnekler var. , büyük ölçüde kurban yerine Dr. Frankenstein benzeri tacizci Dr. Gavin Archer'a odaklanan bir hikaye olan Overlord DLC'deki yanlış anlaşılan "canavar".

Bu örneklerin hiçbiri Legendary Edition'da değiştirilmedi. Bu oyunlar ilk çıktığında sorunluydu ve şimdi de öyle olmaya devam ediyor. Ve üçlemede, BioWare'in yıllar sonra zarif bir şekilde eskimeyen orijinal oyunlarının parçaları olan başka sorunlu içerik örnekleri de var. Sonuç olarak, Legendary Edition belirli anlarda oynamak garip gelebilir; remaster'ın belirli yönlerden gelişmeye sadece yarım adım attığını hissediyor.

Linkleri görebilmek için Turkmmo Forumuna ÜYE olmanız gerekmektedir.

Legendary Edition, üçlemedeki hemen hemen her ana karakterin görünümünü geliştirerek modellerini daha fazla ayrıntıyla güncelliyor.
İçeriğin bir kısmı için sorun, içeriğin doğası değil, oynatıcıya nasıl iletildiğidir. Legendary Edition, üçlemenin hemen hemen tüm DLC'leriyle birlikte çıkıyor. Ancak bu genişletmeler, yeni gelenler için zevk almalarını zorlaştıracak şekilde uygulanmaktadır. Örneğin, Mass Effect 2'nin The Lair of the Shadow Broker oyununun kilidi, oyunun 1. Perdesini bitirir bitirmez, Illium'a ilk kez seyahat etmenize izin verildiğinde açılır. Yani onunla buluşmanın mümkün olduğunu bile bilmeden önce Liara için bilginiz olduğunu biliyorsunuz ve onun işlerini tamamlamadan ve onun arayışında bir çıkmaza girdiğini öğrenmeden önce Shadow Broker'ı bulmasına yardımcı olacak bilgilere sahipsiniz. Gölge Komisyoncusu. Geri dönen oyuncular, beklemeyi ve hikayenin mantıklı bir şekilde oynamasına izin vermeyi bilecek, ancak yeni gelenler, önce başka şeyler yapmaları gerektiğini bilmeden bu DLC'ye kolayca rastlayabilirler. Legendary Edition, tüm genişletmelerini üçlemenin genel hikayesine sorunsuz bir şekilde entegre etmekte başarısız oluyor (lansman sonrası eklentiler Omega ve Mass Effect 3'teki Citadel de zayıf entegrasyonları için göze çarpıyor), bu da can sıkıcı derecede tutarsız bir anlatıya yol açabilir.

Linkleri görebilmek için Turkmmo Forumuna ÜYE olmanız gerekmektedir.

Bu inceleme için yeni bir şey denemeye karar verdim ve Liara'yı biraz Renegade eğimli dişi Shepard ile romantizm.
Legendary Edition'da kalan değişiklikler küçük ama yine de haykırmaya değer. Öncelikle, üçlemenin gerçekten birleşik bir karakter yaratıcısına sahip olmaması beni hayal kırıklığına uğrattı. Shepard'ın Mass Effect 2 ve Mass Effect 3'teki ahlakı, yara izlerinin olup olmadığı konusunda bir el oynadığından, yara izi ekleme seçeneği yalnızca Mass Effect 1'in karakter yaratıcısındadır. Shepard'ımın Mass Effect 1 ve Mass Effect 2 olayları arasında bir şekilde belalı yara izlerini kaybettiğini görmek biraz garip. . Mass Effect 3'ün savaşı, yaklaşık 10 yıl sonra hala inanılmaz derecede sağlam. Daha olumlu tarafı, Legendary Edition'ın geliştirilmiş yükleme süreleri harika, Hisar'da kaybolmak veya aynı düşmana defalarca ölmek gibi sinir bozucu bekleyişlerin çoğunu ortadan kaldırmak. Ek olarak, sonunda üç oyunda da varsayılan bir dişi Shepard görmek harika.

Sonuç olarak, Mass Effect: Legendary Edition, orijinal üçleme için bu büyük dönüşüm değil. Yeniden düzenlenmiş Mass Effect 1, bugün orijinal oyunu oynamaktan daha keyifli bir deneyim ve seriye çok daha lezzetli bir giriş noktası sağlıyor. Ve Mass Effect 2 ve Mass Effect 3, belirli içerik parçalarında yapılan küçük ama hoş değişikliklerle eskisinden çok daha iyi görünüyor. Ancak aksi takdirde bu remaster, orijinal üçlemenin sunduğu aynı deneyimi sunar. Bazı açılardan, bu tamamen iyi bir şey değil - zaman, üçlemenin altında yatan belirli konuları pekiştirdi ve netleştirdi. Ancak Mass Effect üçlemesinin bu kadar çok kişi tarafından sevilmesinin bir nedeni var: Gücü, sizi yolladığı, bu yeniden düzenlemede korunan harika yolculukta yatıyor.