- Katılım
- 19 Ara 2020
- Konular
- 1,566
- Mesajlar
- 6,953
- Çözüm
- 12
- Online süresi
- 2mo 25d
- Reaksiyon Skoru
- 2,468
- Altın Konu
- 122
- TM Yaşı
- 5 Yıl 5 Ay 29 Gün
- Başarım Puanı
- 282
- MmoLira
- -119
- DevLira
- 80
HERAKLES Otomatik Avlı kalıcı sunucu. 19 Haziran'da açılıyor. Atius & Wizard güvencesiyle hemen kayıt ol, ön kayıt ödülleri aktif. HEMEN TIKLA!
Suçlu Teçhizatpek çok selefi gibi, belli bir tür dövüş oyununun zirvesidir. Oldukça teknik (okuma: karmaşık) sistemleriyle tanınan dizi, oyuncuları, diğer birkaç dizinin sahip olduğu şekilde hem evrensel sistemlerinde hem de bireysel karakterlerinin nüanslarında ustalaşmak için zaman harcadıkları için ödüllendiriyor. Strive, bu geleneği sürdürüyor ve oyunun öğrenilmesini zorlaştırmadan cesur anime esintili flaşını destekleyen birkaç yeni fikir sunuyor. Çekirdek dövüş deneyimi sadece iyileşmiş olsa da, oynanamayan hikaye "modu" ve yine bir başka hantal Arc System Works tarzı avatar tabanlı çöpçatanlık menüleri de dahil olmak üzere oyunun daha az lezzetli eğilimlerinin çoğu yerinde kalıyor. Çoğu dövüş oyununda olduğu gibi, bu sorunlar ikincildir: Oyuncular, özellikle gaziler,
Sayıyorsanız, Strive, Guilty Gear serisindeki sekizinci ana giriştir, bu nedenle dövüş stili bilinen bir miktardır. Strive, dizideki son girişlerin nüanslarının çoğunu korur. Rakibinize saldırdığınızda veya ona doğru hareket ettiğinizde artan ve savunma yaparken daha yavaş dolduran özel bir sayaç olan gerilim ölçer vardır. Kusursuz savunma, talaş hasarını önlemek ve rakipten biraz uzaklaşmanıza yardımcı olmak için gerilimi değiştiren stratejik bir ekstra blok var. Yeni başlayan veya sıradan bir oyuncu için Strive, Street Fighter tarzı bir dövüş oyunu gibi hissedecek. Çoğu özel hareket, çeyrek daireler ve yük hareketleri içerir ve bu nedenle bir bakışta tanıdık gelebilir, ancak belirli mekaniğinden en iyi şekilde yararlanmak için öğrenmeniz gereken çok, çok küçük nüanslar vardır.
Uzun süredir oyuncuların uyum sağlaması gereken iki büyük değişiklik var. Strive, komboları sürdürmek için saldırıları iptal etmek için bir tür hiyerarşi olan "Gatling sistemi"ni kaldırır ve serinin imzası olan "Roman Cancel" sistemini değiştirir. daha hızlı kurtarmak için saldırı. Bu mekaniği büyük bir etki için nasıl kullanacağım konusunda henüz uzman olmadığımı ilk kabul eden ben olacağım, ancak bu ikisinin kombinasyonu daha kısa kombinasyonlarla daha fazla ileri geri yol açıyor gibi görünüyor. Dövüşlerimin çoğunun, beceri seviyemin çok ötesindeki oyunculara karşı bile, kısa organik kombinasyonlarla dolu hızlı bir tempoda tutulduğunu gördüm - ağır veya özel bir saldırının demirlediği hafif saldırılar. Teoride,
Ve yine de, oyun çok teknik olsa da, aynı zamanda evrensel hissettiren bir gösteri duygusuna da sahip. Bir oyuncu saldırısını kesmek için diğerine vurduğunda, ekranda dev harflerle "COUNTER" kelimesi yanıp söner. Her turdaki son vuruş, öldürücü darbenin vurulduğunu size bildirmek için kısa bir sinematik çekimi tetikler. Bu fikirlerin bazıları önceki oyunlardaki kavramların evrimi, bazıları ise yeni. Yeni bir fikir olan "duvar kırılması" oyunun teknik ve teatral taraflarını çok iyi bir şekilde bir araya getiriyor. Bir oyuncu diğerini köşeye sıkıştırmayı ve birkaç vuruş yapmayı başarırsa, rakibini sahnenin yeni bir bölümüne uçurur. Duvar kırılması, alıcı taraftaki oyuncuyu tuzağa düşmekten kurtarır, ancak daha da önemlisi, ekrandan birini yumrukladığınızda bu Dragon Ball Z-esque ölçek duygusunu uyandırır.
Bu kavramlardan herhangi birini (veya tümünü) öğrenmeniz gerekiyorsa, Strive'da "görev" modu adı verilen ve sistemlerinin her birini nasıl kullanacağınızı ve ayrıca çok sayıda genel dövüşü nasıl kullanacağınızı çok kısa bir şekilde gösteren derin bir eğitim seti vardır. oyun teknikleri. Daha iyisi ve daha kötüsü için, dersler tutarlılık oluşturmak üzerine kuruludur: Her ders sizden bir tekniği beş kez yapmanızı ister. Bunu tamamlamak için en az üç tanesini doğru yapmalısın. Bir ders planı ve test sistemi olarak harika çalışıyor, ancak bir konsepte takılırsanız, YouTube'a gitseniz iyi olur. Ve Roman İptal Etme veya belirli karaktere özgü yetenekler gibi bazı fikirlerle, ne yapılacağını anlamak için daha fazla bağlam gereklidir. Adil olmak gerekirse, dövüş oyunlarındaki oyun içi öğretim modları bu sınırlamalardan büyük ölçüde muzdariptir ve Strive çok kapsamlı olduğu için övgüyü hak ediyor.
Benim için Guilty Gear'ın karakterleri her zaman onu farklı kılan şey olmuştur. Geçmişte olduğu gibi, Strive'ın kadrosu, bir dövüşü kendi benzersiz yollarıyla kontrol etmelerini sağlayan hareket setleri ile çok stilistik karakterlere sahip çok çeşitli yaklaşımlar yaratıyor. Çöp torbası takan, çek-it oltasıyla akıldan çıkmayan Faust'tan, özel ürünleri kullanarak etrafa fırlatabileceği, ancak tekrar kullanmak için alınması gereken iki dev yüzen kılıç tarafından takip edilen Ramlethal Valentine'a kadar, menzilini geçici olarak sınırlandırıyor. Herhangi bir dövüş oyunu karakteri yaratmanın amacı, diğerlerine uyan benzersiz bir hareket seti uygulamaktır, ancak Guilty Gear, benzersiz dövüş stilleriyle karakterlere kişilik kazandırma konusunda her zaman mükemmel olmuştur.
15 karakterlik kadrodan Strive'da sadece iki yeni oyuncu var, ancak ikisi de uyum sağlıyor ve benzersiz oynama yolları sunuyor. Kendi kurt ruhuna sahip bir Amerikan gizli servis ajanı olan Giovanna, sürekli baskı uygulamak ve yüzlerine girmek için yapılmış, aceleci tarzı bir çılgındır. Öne doğru harekete ve saldırılara bağlı olarak artan özel bir ölçü olan gerilim göstergesi agresif oyunu teşvik ederken, Giovanna tamamen gazsız fren yaklaşımını yeni bir seviyeye taşıyor. (En azından Strive kadrosu arasında).
Yine de karakterlerin kontrolü işin sadece yarısı. Aynı yaratıcı, çeşitli tasarım, karakter tasarımları ve oyunun genel görünümü için de geçerlidir. Rock yıldızı bir cadıdan, Birinci Dünya Savaşı'ndan ilham alan dev bir robota ve tekrar söyleyeceğim, bir vampir samuraya kadar, fikirler, bir şekilde tamamen beklenmedik ama dikkat çekici derecede havalı bir şeye dönüşen zengin ve vahşi bir karmakarışıktır. Strive'ın animeden ilham alan 3D sanatı, her dövüşe bir filmdeki destansı bir aksiyon sahnesini izliyormuşsunuz gibi hayat veriyor.
Ne yazık ki, Strive'daki gerçek Guilty Gear animesi o kadar büyüleyici değil. Teknik olarak Strive'ın bir hikaye modu var, ancak aslında sadece uzun (belki 3-4 saatlik) bir ara sahneler dizisi - aslında, oyun motoru kullanılarak yapılmış bir film. Serinin daha önce kullandığı bu yaklaşımı kafa karıştırıcı buluyorum. Kavgaları bir hikayeye dönüştürmeniz gerektiğinde ortaya çıkan anlatı sınırlamalarının farkında olsam da, biraz oyun oynamanın gerekli olduğunu düşünüyorum. Genelde film izlemek için bir video oyunu açmıyorum, özellikle dövüş oyunu değil.
Öte yandan, oyunu hikayeden ayırmak muhtemelen en iyisidir: Adında sekiz olmayabilir, ancak hikaye, Guilty Gear'ın tarihi üzerine inşa edilen yılların ve yılların arsa üzerinde işlem görür ve sizden bir oyun oynamanızı bekler. ayak uydurmak için derin, karmaşık irfan hakkında çalışma bilgisi. Bu tarihin yıldızlarından daha az bir kavrayışıyla, yoğun ve zaman zaman komik sekansların bazılarından keyif aldım, ancak çoğunu oluşturan uzun felsefi sohbetlerde kayboldum ve yoruldum. Hikayenin sadece en hardcore hayranlarına hitap etmesi çok yazık çünkü hikaye karakterlere başka hiçbir yerde bulamayacağınız ilginç bir derinlik katıyor.
Son olarak, çok oyunculu oyunun nasıl çalıştığı hakkında konuşmamız gerekiyor. İlk olarak, iyi haber: Diğer oyunculara karşı Strive oynama deneyimim neredeyse kusursuzdu. Size netcode konusunda harika bir yargıç olduğumu söylemeyeceğim, ancak Strive'ın geri alma tabanlı ağ kodunun inanılmaz derecede iyi çalıştığını biliyorum. Kötü haber: Strive, hareket etmek ve savaşmaya hazır oyuncular bulmak için küçük bir karakter yarattığınız bir başka Arc System Works avatar tabanlı çöpçatanlık sistemi kullanıyor. Benzer beceri seviyesine sahip oyuncuları bulmanıza yardımcı olmak için nispeten iyi bir iş çıkaran 10 katmanlı bir lobi sistemi var, ancak kendi seviyenizde kimse yoksa çok kolay geri tepebilir. Oyuncular bol olsa bile, eşleşme bulmak olması gerekenden daha uzun sürer. Basitçe söylemek gerekirse, sistem daha önce çalışmıyordu ve çalışmıyor'
Guilty Gear Strive'daki dövüş yine de kusursuz. Ve en önemli olan da bu. Tüm Guilty Gears gibi, bu bir aşırılık oyunudur. Seriyi denediyseniz ve karmaşıklığı nedeniyle düştüyseniz, farklı bir sonuç beklemezdim. Bir meydan okumaya hazırsanız veya sadece uğraşmak için havalı, keskin görünümlü bir dövüş oyunu istiyorsanız, Strive tüm doğru hareketleri bilir.
Sayıyorsanız, Strive, Guilty Gear serisindeki sekizinci ana giriştir, bu nedenle dövüş stili bilinen bir miktardır. Strive, dizideki son girişlerin nüanslarının çoğunu korur. Rakibinize saldırdığınızda veya ona doğru hareket ettiğinizde artan ve savunma yaparken daha yavaş dolduran özel bir sayaç olan gerilim ölçer vardır. Kusursuz savunma, talaş hasarını önlemek ve rakipten biraz uzaklaşmanıza yardımcı olmak için gerilimi değiştiren stratejik bir ekstra blok var. Yeni başlayan veya sıradan bir oyuncu için Strive, Street Fighter tarzı bir dövüş oyunu gibi hissedecek. Çoğu özel hareket, çeyrek daireler ve yük hareketleri içerir ve bu nedenle bir bakışta tanıdık gelebilir, ancak belirli mekaniğinden en iyi şekilde yararlanmak için öğrenmeniz gereken çok, çok küçük nüanslar vardır.
Uzun süredir oyuncuların uyum sağlaması gereken iki büyük değişiklik var. Strive, komboları sürdürmek için saldırıları iptal etmek için bir tür hiyerarşi olan "Gatling sistemi"ni kaldırır ve serinin imzası olan "Roman Cancel" sistemini değiştirir. daha hızlı kurtarmak için saldırı. Bu mekaniği büyük bir etki için nasıl kullanacağım konusunda henüz uzman olmadığımı ilk kabul eden ben olacağım, ancak bu ikisinin kombinasyonu daha kısa kombinasyonlarla daha fazla ileri geri yol açıyor gibi görünüyor. Dövüşlerimin çoğunun, beceri seviyemin çok ötesindeki oyunculara karşı bile, kısa organik kombinasyonlarla dolu hızlı bir tempoda tutulduğunu gördüm - ağır veya özel bir saldırının demirlediği hafif saldırılar. Teoride,
Ve yine de, oyun çok teknik olsa da, aynı zamanda evrensel hissettiren bir gösteri duygusuna da sahip. Bir oyuncu saldırısını kesmek için diğerine vurduğunda, ekranda dev harflerle "COUNTER" kelimesi yanıp söner. Her turdaki son vuruş, öldürücü darbenin vurulduğunu size bildirmek için kısa bir sinematik çekimi tetikler. Bu fikirlerin bazıları önceki oyunlardaki kavramların evrimi, bazıları ise yeni. Yeni bir fikir olan "duvar kırılması" oyunun teknik ve teatral taraflarını çok iyi bir şekilde bir araya getiriyor. Bir oyuncu diğerini köşeye sıkıştırmayı ve birkaç vuruş yapmayı başarırsa, rakibini sahnenin yeni bir bölümüne uçurur. Duvar kırılması, alıcı taraftaki oyuncuyu tuzağa düşmekten kurtarır, ancak daha da önemlisi, ekrandan birini yumrukladığınızda bu Dragon Ball Z-esque ölçek duygusunu uyandırır.
Bu kavramlardan herhangi birini (veya tümünü) öğrenmeniz gerekiyorsa, Strive'da "görev" modu adı verilen ve sistemlerinin her birini nasıl kullanacağınızı ve ayrıca çok sayıda genel dövüşü nasıl kullanacağınızı çok kısa bir şekilde gösteren derin bir eğitim seti vardır. oyun teknikleri. Daha iyisi ve daha kötüsü için, dersler tutarlılık oluşturmak üzerine kuruludur: Her ders sizden bir tekniği beş kez yapmanızı ister. Bunu tamamlamak için en az üç tanesini doğru yapmalısın. Bir ders planı ve test sistemi olarak harika çalışıyor, ancak bir konsepte takılırsanız, YouTube'a gitseniz iyi olur. Ve Roman İptal Etme veya belirli karaktere özgü yetenekler gibi bazı fikirlerle, ne yapılacağını anlamak için daha fazla bağlam gereklidir. Adil olmak gerekirse, dövüş oyunlarındaki oyun içi öğretim modları bu sınırlamalardan büyük ölçüde muzdariptir ve Strive çok kapsamlı olduğu için övgüyü hak ediyor.
Linkleri görebilmek için Turkmmo Forumuna ÜYE olmanız gerekmektedir.
Benim için Guilty Gear'ın karakterleri her zaman onu farklı kılan şey olmuştur. Geçmişte olduğu gibi, Strive'ın kadrosu, bir dövüşü kendi benzersiz yollarıyla kontrol etmelerini sağlayan hareket setleri ile çok stilistik karakterlere sahip çok çeşitli yaklaşımlar yaratıyor. Çöp torbası takan, çek-it oltasıyla akıldan çıkmayan Faust'tan, özel ürünleri kullanarak etrafa fırlatabileceği, ancak tekrar kullanmak için alınması gereken iki dev yüzen kılıç tarafından takip edilen Ramlethal Valentine'a kadar, menzilini geçici olarak sınırlandırıyor. Herhangi bir dövüş oyunu karakteri yaratmanın amacı, diğerlerine uyan benzersiz bir hareket seti uygulamaktır, ancak Guilty Gear, benzersiz dövüş stilleriyle karakterlere kişilik kazandırma konusunda her zaman mükemmel olmuştur.
15 karakterlik kadrodan Strive'da sadece iki yeni oyuncu var, ancak ikisi de uyum sağlıyor ve benzersiz oynama yolları sunuyor. Kendi kurt ruhuna sahip bir Amerikan gizli servis ajanı olan Giovanna, sürekli baskı uygulamak ve yüzlerine girmek için yapılmış, aceleci tarzı bir çılgındır. Öne doğru harekete ve saldırılara bağlı olarak artan özel bir ölçü olan gerilim göstergesi agresif oyunu teşvik ederken, Giovanna tamamen gazsız fren yaklaşımını yeni bir seviyeye taşıyor. (En azından Strive kadrosu arasında).
Yine de karakterlerin kontrolü işin sadece yarısı. Aynı yaratıcı, çeşitli tasarım, karakter tasarımları ve oyunun genel görünümü için de geçerlidir. Rock yıldızı bir cadıdan, Birinci Dünya Savaşı'ndan ilham alan dev bir robota ve tekrar söyleyeceğim, bir vampir samuraya kadar, fikirler, bir şekilde tamamen beklenmedik ama dikkat çekici derecede havalı bir şeye dönüşen zengin ve vahşi bir karmakarışıktır. Strive'ın animeden ilham alan 3D sanatı, her dövüşe bir filmdeki destansı bir aksiyon sahnesini izliyormuşsunuz gibi hayat veriyor.
Ne yazık ki, Strive'daki gerçek Guilty Gear animesi o kadar büyüleyici değil. Teknik olarak Strive'ın bir hikaye modu var, ancak aslında sadece uzun (belki 3-4 saatlik) bir ara sahneler dizisi - aslında, oyun motoru kullanılarak yapılmış bir film. Serinin daha önce kullandığı bu yaklaşımı kafa karıştırıcı buluyorum. Kavgaları bir hikayeye dönüştürmeniz gerektiğinde ortaya çıkan anlatı sınırlamalarının farkında olsam da, biraz oyun oynamanın gerekli olduğunu düşünüyorum. Genelde film izlemek için bir video oyunu açmıyorum, özellikle dövüş oyunu değil.
Öte yandan, oyunu hikayeden ayırmak muhtemelen en iyisidir: Adında sekiz olmayabilir, ancak hikaye, Guilty Gear'ın tarihi üzerine inşa edilen yılların ve yılların arsa üzerinde işlem görür ve sizden bir oyun oynamanızı bekler. ayak uydurmak için derin, karmaşık irfan hakkında çalışma bilgisi. Bu tarihin yıldızlarından daha az bir kavrayışıyla, yoğun ve zaman zaman komik sekansların bazılarından keyif aldım, ancak çoğunu oluşturan uzun felsefi sohbetlerde kayboldum ve yoruldum. Hikayenin sadece en hardcore hayranlarına hitap etmesi çok yazık çünkü hikaye karakterlere başka hiçbir yerde bulamayacağınız ilginç bir derinlik katıyor.
Linkleri görebilmek için Turkmmo Forumuna ÜYE olmanız gerekmektedir.
Son olarak, çok oyunculu oyunun nasıl çalıştığı hakkında konuşmamız gerekiyor. İlk olarak, iyi haber: Diğer oyunculara karşı Strive oynama deneyimim neredeyse kusursuzdu. Size netcode konusunda harika bir yargıç olduğumu söylemeyeceğim, ancak Strive'ın geri alma tabanlı ağ kodunun inanılmaz derecede iyi çalıştığını biliyorum. Kötü haber: Strive, hareket etmek ve savaşmaya hazır oyuncular bulmak için küçük bir karakter yarattığınız bir başka Arc System Works avatar tabanlı çöpçatanlık sistemi kullanıyor. Benzer beceri seviyesine sahip oyuncuları bulmanıza yardımcı olmak için nispeten iyi bir iş çıkaran 10 katmanlı bir lobi sistemi var, ancak kendi seviyenizde kimse yoksa çok kolay geri tepebilir. Oyuncular bol olsa bile, eşleşme bulmak olması gerekenden daha uzun sürer. Basitçe söylemek gerekirse, sistem daha önce çalışmıyordu ve çalışmıyor'
Guilty Gear Strive'daki dövüş yine de kusursuz. Ve en önemli olan da bu. Tüm Guilty Gears gibi, bu bir aşırılık oyunudur. Seriyi denediyseniz ve karmaşıklığı nedeniyle düştüyseniz, farklı bir sonuç beklemezdim. Bir meydan okumaya hazırsanız veya sadece uğraşmak için havalı, keskin görünümlü bir dövüş oyunu istiyorsanız, Strive tüm doğru hareketleri bilir.
