The Walking Dead: Onslaught İnceleme

DexMa · 11 Ocak 2021

İLK İNCELEME

Daryl Dixon, Rick Grimes, Michonne Hawthorne ve Carol Peletier gibi hayranların en sevdiği Walking Dead karakterlerinin yerine VR'ın büyüsüyle adım atmanın kesinlikle anları var. The Walking Dead: Onslaught, bu yılın başlarından itibaren spinoff muadili Saints & Sinners kadar nüanslı bir deneyim sunmuyor, ancak aksiyona çok daha fazla odaklanarak ve AMC'nin TV dizisinin popüler unsurlarını kanalize ederek, farklı bir kaşıntı yaratmayı hedefliyor. tamamen. Yine de tuhaf bir şekilde, mekanizmalarının çoğu sanal gerçeklik için inşa edilmiş gibi görünmüyor ve Walking Dead'in bilgisine hiçbir zaman katkı sağlamıyor. Bu yüzden, çok cesur ve sadece birkaç beyinli, eski moda zombi temalı bir atari oyunu için buradaysanız sorun değil.
Survios'taki geliştiriciler aksiyonu gerçekleştirmek için hiç zaman kaybetmezler. Onslaught daha ilk andan itibaren sizi bir kurtarma görevine sürüklüyor, ağır bir silah veriyor ve size ateş edebileceğiniz güzel, büyük, karmakarışık bir yürüyüşçü sürüsü gösteriyor. Onslaught bununla ilgili ve bazı eşya koleksiyonlarının yanı sıra, asla bunun ötesine geçmiyor. Bu hayal kırıklığı yaratıyor, çünkü öncül, eskimiş bir The Walking Dead TV dizisi hayranı olarak oldukça uzun zamandır deneyimlemek istediğim bir şey ve bu küçültülmüş uygulama gerçekten biraz fazladan genel bir zombi oyunu gibi geliyor yürüteç derisi üzerine gerildi.

Saldırı iki ana moda bölünmüştür: Norman Reedus'un Daryl Dixon olarak oynadığı beş saatlik kısa bir hikaye kampanyası ve aşılmaz bir yürüyüşçü duvarından geçerken olabildiğince çok ganimet topladığınız sonsuz bir şekilde tekrar oynanabilen Supply Run modu. Her iki modda da, zamanın büyük bir kısmını öğelere koşup onları kapmak için harcarsınız, bu da yeni hayatta kalanların yavaş yavaş kilidini açan ve yeni yan görevler sunan bir skoru yükseltir, bu da gerçekten sadece ezberden getirme görevlerine dönüşür. Ana hikâyedeki ilerlemede, genel olarak kaç kişiyi işe aldığınızla sınırlandırılırlar, bu nedenle Supply Run modu, kampanyanın uzunluğunu engelleyen bir ganimet koşu bandı olarak hizmet etmek için açıkça orada. En yeni ve en iyi silahlarınızı test etmenin eğlenceli bir yolu olarak iki katına çıkar, bu nedenle genellikle kabul edilebilir dolgu türüdür.

Tabii ki, sadece etrafta koşup bir grup zombinin içinden geçmek istiyorsanız, Supply Run modu çok eğlenceli olabilir. Anahtar, Survios'un yürüyüşçüleri öldürmeyi gerçekten eğlenceli hale getirmesidir. Onları boynundan tutup eski bir-iki yüz bıçağıyla gidebilir veya uzuvları düşene kadar vurabilirsiniz. Ayrıca bir katana veya ateş baltasıyla da uzuvlarını kesebilirsiniz. Her iki durumda da, genellikle çevrenizde aynı anda pek çok kişi vardır ve tüm bir sürüyü itmek gibi basit eylem, kalbimi en iyi anlarda attırdı.

Bununla birlikte, bu bir hayatta kalma oyunu değildir ve bu nedenle hiçbir zaman anlamlı bir gerilim veya korku yaratmaz. Saints & Sinners, silahlarınızın kırılması veya cephanenizin mümkün olan en kötü zamanda tükenmesi konusunda endişelenmenize neden olurken, Onslaught'da kıtlık bir sorun değil. Her ikisiyle de kanat çırpılacak bir sırt çantası ya da fizik temelli nesneler yok, bu da hayatta kalan Azizler ve Günahkarları VR'de büyük bir keyif haline getiren sakarlıktan kaynaklanan gerilimden çok uzaklaşıyor. Aslında, öldürülmeye asla uzaktan yaklaşmadım, bu yüzden öldüğünde ne olacağı hakkında hiçbir fikrim yok. Kendimi içinde bulduğum en tehlikeli konum, önemli bir kapıdan zombilerle dolu bir odanın karşısında durduğum ve o zaman bile beyinsizce bıçaklanıp işime devam ettim.
Onslaught, her birinin VR oyun için iyi tempolu hissettiği çok çeşitli rahatlık ve hareket seçeneklerine sahiptir. Asgard's Wrath ve Saints & Sinners gibi diğer VR oyunlarında olduğu gibi dolaşabilir veya ışınlanma veya hatta kol sallama modu ile gidebilirsiniz. Burada yukarıda ve öteye giden bir kolaylık teklifi var ve görmek ferahlatıcı. Kollarınızı salladığınızda kelimenin tam anlamıyla hareket etmenizi sağlayan kol sallama modu, GORN veya Hot Dogs, Horseshoes ve El Bombaları gibi arena oyunlarında olduğu kadar eğlenceli ve buraya uygun şekilde yerleştirilmiş.

Bir odayı aceleyle bıçaklayarak oradan uzaklaşmak mümkündür.

Eşya toplamak, Onslaught'un kampanyasında ilerlemek için çok önemlidir, ancak bunu yapmak iyi hissettirmez. Bir öğeyi almak için, görünmez bir envanter yuvasında kaybolması için tetik düğmesine işaret edip dokunmanız yeterlidir. Bu, geleneksel bir oyunda beklenen bir şeydir, ancak sanal gerçekliğe daldırmaya gerçekten zarar verir. Saints & Sinners ve Half-Life: Alyx gibi oyunları deneyimledikten sonra beklediğimiz şeye kıyasla Onslaught'un dünyasını statik hissettiriyor. Bu hayal kırıklığına ek olarak, dünyanın tatsız olduğu gerçeğidir. Burada fizik nesneleri veya net bir envanter yönetim sistemi yoktur ve seviye tasarımının çoğu hantaldır. Engeller ve koridorlar, genellikle, aralarında nasıl hareket edileceği belirsiz olacak şekilde yerleştirilir ve her seviyede aynı dekorasyon ve binaların kaç tanesinin yeniden kullanıldığını hemen fark ettim.
İskenderiye, tam olarak TV'de göründüğü gibi, sıra sıra evlere ve o güneş paneline kadar modellenmiştir.
"
Kredisine göre, topladığınız öğelerin bazı ilginç kullanımlara sahip olması harika. Kaynakları, birincil merkez kasaba olarak hizmet veren İskenderiye'nin yükseltmelerine harcayabilirsiniz. Tam olarak TV'de göründüğü gibi, ayrıntılara biraz özen gösterilerek, sıra sıra evlere ve o güneş paneline kadar modellenmiştir. Orada Belediye Binası ve Demir Ocağı gibi yapılar şeklinde satın aldığınız yükseltmeler, maksimum sağlığınız ve ne kadar cephane bulduğunuz gibi önemli istatistikleri cömertçe iyileştirebilir ve bu da onları maliyetine değer kılar. Ve siz onları geliştirdikçe binaların değiştiğini görmek güzel bir dokunuş. Bunun da ötesinde, silahlarınızı yükseltmek ve onları daha da tatmin edici ölümcül hale getirmek için yatırım yapabilirsiniz.

Tüm bunlar, 2020'deki bir VR oyunu için gayet iyi görünüyor ve kulağa hoş geliyor, ancak karakter performansları ve yazıları çoğunlukla cansız ve bayat. Hiçbir şeyi mahvetmeden, Onslaught'un The Walking Dead TV evrenine söyleyecek ya da ekleyeceği pek bir şey yok gibi görünüyor ve pek çok kez, önemsiz hikayesinin aktarılmasının ilhamsız olduğunu hissediyor. En iyi yazı, diziden Josh McDermitt'in canlandırdığı Eugene'e kolayca gider. Garip tek gömlekleri, hayranlarının ondan bekleyeceği kadar tutarlı bir şekilde iyi teslim edildi.

Karar

The Walking Dead: Onslaught, oldukça iyi bir hack'n'slash zombi oyununun tüm süslemelerine sahiptir, ancak ilginç VR etkileşimleri ve tatsız hikaye modu açısından neredeyse beş saat içinde tam olarak eşit değildir. Norman Reedus'un ve diğerlerinin performanslarını bu perspektiften görmek harika, ancak popüler TV şovu karakterlerini ve ortamlarını kullanması eksik çünkü hiçbir yere gitmiyor ya da bize daha önce görmediğimiz bir şeyi gösteriyor. İdare eder.