- Katılım
- 19 Eyl 2012
- Konular
- 661
- Mesajlar
- 2,760
- Çözüm
- 35
- Online süresi
- 5mo 1d
- Reaksiyon Skoru
- 1,683
- Altın Konu
- 80
- Başarım Puanı
- 311
- MmoLira
- 15,058
- DevLira
- 0
ROHAN2 WORLD 1-120 TR TİPİ OFFICIAL YOHARA, BALATHOR VE AMON! 80. GÜNÜNDE! +10.000 ONLİNE! HİLE VE BOT %100 ENGELLİ HEMEN TIKLA!
Oyun Hikayesi
Küçük Orpheus'un kahramanı Ivan Ivanovich, bazen biraz aptal gibi çıkıyor. Gerçek hayatta kesinlikle öyleydi. "Ivan Ivanovich", Sovyetlerin 1961'deki insansız Vostok görevlerinde fırlattıkları mankene verdikleri addı ve o kadar gerçekçi görünüyordu ki, onu bulan herkesin onu bulması için miğferinin içine "kukla" kelimesini tokatlamak zorunda olduklarını hissettiler (görevler başarısız olursa ) onun gerçek bir çocuk olmadığını bilirdi. Eğlenceli bir dokunuşla, Küçük Orpheus'un Ivan'ı 1962'de bir Sovyet roketiyle bir yolculuk yaptı, ancak bu yolculuk onu gökyüzüne değil, içi boş bir Dünya teorilerini doğrulamak ve görmek için gönderildiği gezegenimizin bağırsaklarına götürdü. altındaki gerçek arazi kolonizasyon için uygunsa. Uzun zamandır ölü olduğu sanılıyordu, üç yıl sonra, Apple Arcade'de şimdiye kadar çıkacak en iyi şeylerden biri olan yandan kaydırmalı bir platform oyunu şeklinde çılgın bir hikaye anlatıyor.
The Chinese Room'daki (Everybody’s Gone to the Rapture ve Dear Esther'in arkasındaki) millet tarafından yaratılan Küçük Orpheus, Apple Arcade'in ve hatta App Store'un nadiren görüldüğü gibi görsel ve işitsel bir şölen. Onun sanatı, orak kadar ince zavallı Ivan'ı idam mangasının önünde Ivan'ı tekmelemeye hazır bir general olan bir adamın çekiciyle karşı karşıya getirdiğimiz ilk anlardan anlaşılıyor. Küçük Orpheus, bir atom bombasının kod adıdır ve Ivan'ın bunu, yüzeye kadar uzanan kayalık miller boyunca iletişimlerini güçlendirmek için kullanması gerekiyordu. Ancak, Ivan'ın grenli monokrom çekimlerde anlattığı gibi, nerede olduğunu açıklayan renkli bir hikaye var.
Hep beraber videoyu izleyelim.
Küçük Orpheus'un eğlencesinin çoğu, Ivan ile general arasındaki şakalaşmadan kaynaklanıyor ve bu konuşma, Ivan uçurumların üzerinden sallanıp, köleleştirilmiş trol benzeri varlıklardan kaçarken ve yeraltı denizlerinde sıraya girerken bile arka planda devam ediyor. şimdiye kadar Dünya yüzeyinin altında). Ayrıca bu, sesi kapalıyken de iyi çalışan bir oyun değil: Generalin tehditleri bazen böylesine renkli ve mutlu bir estetiğe sahip bir oyun için şaşırtıcı derecede acımasızdır, ancak bu sohbetin geri kalanı bir mizah markası ile doludur. o kadar iyi çalışıyor ki birkaç kez durup gülmek zorunda kaldım. Sık sık başarısızlıkları ve tutarsızlıkları onun anlatıcıların en güveniliri olmadığını gösteren Ivan'ın kendisine rehberlik ederken bile beni şüpheci generalin zihniyetine sokan büyüleyici bir seçim.
Bu matruşka benzeri gizem, Küçük Orpheus'u oynamanın ana sebebidir.
Bu gizem, bir matruşka gibi başka bir hikayenin üzerine yerleştirilen bu hikaye, Küçük Orpheus'u oynamanın ana nedenidir. Seslendirme sanatçıları Gunnar Cauthery ve Paul Herzberg, asla oyunculuk gibi görünmeyen bir sunumla karakterlerine hayat veriyor ve hatta birkaç satırlık Rusça özgün sesler. Jim Fowler ve Jessica Curry'nin skoru, oyunu iyi zamanlanmış ipuçlarıyla tamamlayan Ivan'ın bir tyrannosaurus rex'in yanından gizlice geçmek için bir yumurta kabuğu (dinozorlar yaşıyor ve dönerken yeraltının derinliklerinde olduğu için) gibi iyi zamanlanmış ipuçlarıyla tamamlıyor. dışarı).
Akıllı telefon odaklı oyun, sizi bu performanslardan asla fazla rahatsız etmeyecek kadar basittir ve bu nedenle zıplamaktan, sarmaşıkları kapmaktan, platformları hareket ettirmekten ve bir anahtarı çevirmek için en iyi zamanı değerlendirmekten asla daha karmaşık hale gelmez. En güzel ve akılda kalıcı sekanslardan bazıları, Ivan'ı ekranın solundan sağına taşımaktan daha fazla etkileşim gerektirmiyor. Ivan birkaç bulmacayı çözer, ancak en zoru bile beyninizi yarım dakikadan daha az bir süre çalıştırmalıdır. Zorlukları yok değil, ama genellikle kendilerini bir dağın yamacında bir kartopu yuvarlamak için tarih öncesi bir yırtıcı hayvanın çenesinden kaçmak gibi dikkatli zamanlamayla takip dizileri veya alıştırmalar olarak gösterirler.
Burada da Küçük Orpheus, daha zorlu bir oyunun yokluğunun bıraktığı boşluğu bir stil okyanusu ile dolduruyor, öyle ki kendimi genellikle çözümlere çok fazla konsantre olmak yerine arka plandaki harikalara bakarken buldum. Alto’s Odyssey gibi diğer mükemmel ve sanatsal oyunlar da benzer bir yaklaşımı benimseme eğiliminde olduğundan, bu, mobil oyun olmaktan utanmayan mobil oyunlardan beklediğim bir yaklaşım.
DualShock 4 gibi bir kontrol cihazı ile oynamanızı tavsiye ederim.
iPhone 11 Pro ' mla eşleştirdiğim DualShock 4 gibi bir kontrol cihazı ile oynamanızı tavsiye ederim. Yerel dokunmatik kontroller yeterince iyi çalışıyor, ancak Küçük Orpheus’un en yoğun kovalamaca dizilerinden bazıları, dokunmatik ekrana pek alamadığım bir derece duyarlılık ve hassasiyet gerektiriyor. Aynı zamanda biraz da bataryaya benziyor, bu yüzden The Chinese Room hikayeyi muhtemelen Küçük Orpheus’un yaklaşık altı saatlik oyunu boyunca aralarında yeniden şarj olmanızı öneriyormuş gibi sekiz ayrı bölüme ayırdı. Alternatif olarak, Mac'te veya Apple TV'de oynatabilirsiniz, ancak grafikler bu sistemler için optimize edilmiş gibi görünmüyor. İPhone 11 Pro'mda küçük kare hızı tökezlemeleri bile gördüm, ancak hiçbir zaman o kadar kötü olmadılar ki birçok tehlikeli sıçramadan birini kaçırmama neden oldular.
OYUNDAN GÖRÜNTÜLER
Oyun da son bölümde biraz saçmalıyor, ancak bunun tasarım gereği olduğunu sanıyorum. Tüm hikayeyi bozmadan nedenini tartışamam, ancak bu kadar gür ve canlı manzaradan sonra, Ivan'ın biraz daha yoğun bir şekilde zıplaması gereken sürpriz bir patron "dövüşü" dışında son seviyenin mekanik ve yorgun hissettirdiğini söylemek için yeterli daha önce sahip olduğundan. Bununla birlikte, oyun sadece yoldan çekiliyor ve bizi şimdiye kadar deneyimlediğimiz her bölümde dolaşan insanlıkla bırakıyor. Efsanevi Orpheus gibi Ivan da yeraltından çıkıyor, ama onun durumunda orada bulduğu şeye dönüp bakmakta zorlanıyor ve bizi düşündürücü bir sonuca bırakıyor. Ama tatmin edici mi? Doğru soruları cevaplıyor mu? Sonuçta bu bir oyun ve hikaye güzel.
Karar
Küçük Orpheus’un oynanışında soldan sağa hareket etmek, zıplamak ve birkaç nesneyle etkileşimde bulunmak dışında pek bir şey yok, ancak bu, yıldız sesi oyunculuğu ve yolculuk edilecek muhteşem ortamlarla telafi ediliyor. Burada bazı hafif bulmacalar ve platform oluşturma zorlukları bulacaksınız, ancak bu her şeyden önce etkileşimli bir hikaye - ve bu ona karşı bir darbe değil. Bazı tekrarlar maalesef sonunda yerleşir ve yepyeni bir iPhone'da bile bazı küçük kare hızında düşüşler görürsünüz. Ancak aylardır ilk kez Apple Arcade, 36 TL 'lik abonelik maliyetini oynamaya değer bir oyunla haklı çıkardı.
Küçük Orpheus'un kahramanı Ivan Ivanovich, bazen biraz aptal gibi çıkıyor. Gerçek hayatta kesinlikle öyleydi. "Ivan Ivanovich", Sovyetlerin 1961'deki insansız Vostok görevlerinde fırlattıkları mankene verdikleri addı ve o kadar gerçekçi görünüyordu ki, onu bulan herkesin onu bulması için miğferinin içine "kukla" kelimesini tokatlamak zorunda olduklarını hissettiler (görevler başarısız olursa ) onun gerçek bir çocuk olmadığını bilirdi. Eğlenceli bir dokunuşla, Küçük Orpheus'un Ivan'ı 1962'de bir Sovyet roketiyle bir yolculuk yaptı, ancak bu yolculuk onu gökyüzüne değil, içi boş bir Dünya teorilerini doğrulamak ve görmek için gönderildiği gezegenimizin bağırsaklarına götürdü. altındaki gerçek arazi kolonizasyon için uygunsa. Uzun zamandır ölü olduğu sanılıyordu, üç yıl sonra, Apple Arcade'de şimdiye kadar çıkacak en iyi şeylerden biri olan yandan kaydırmalı bir platform oyunu şeklinde çılgın bir hikaye anlatıyor.
The Chinese Room'daki (Everybody’s Gone to the Rapture ve Dear Esther'in arkasındaki) millet tarafından yaratılan Küçük Orpheus, Apple Arcade'in ve hatta App Store'un nadiren görüldüğü gibi görsel ve işitsel bir şölen. Onun sanatı, orak kadar ince zavallı Ivan'ı idam mangasının önünde Ivan'ı tekmelemeye hazır bir general olan bir adamın çekiciyle karşı karşıya getirdiğimiz ilk anlardan anlaşılıyor. Küçük Orpheus, bir atom bombasının kod adıdır ve Ivan'ın bunu, yüzeye kadar uzanan kayalık miller boyunca iletişimlerini güçlendirmek için kullanması gerekiyordu. Ancak, Ivan'ın grenli monokrom çekimlerde anlattığı gibi, nerede olduğunu açıklayan renkli bir hikaye var.
Hep beraber videoyu izleyelim.
Küçük Orpheus'un eğlencesinin çoğu, Ivan ile general arasındaki şakalaşmadan kaynaklanıyor ve bu konuşma, Ivan uçurumların üzerinden sallanıp, köleleştirilmiş trol benzeri varlıklardan kaçarken ve yeraltı denizlerinde sıraya girerken bile arka planda devam ediyor. şimdiye kadar Dünya yüzeyinin altında). Ayrıca bu, sesi kapalıyken de iyi çalışan bir oyun değil: Generalin tehditleri bazen böylesine renkli ve mutlu bir estetiğe sahip bir oyun için şaşırtıcı derecede acımasızdır, ancak bu sohbetin geri kalanı bir mizah markası ile doludur. o kadar iyi çalışıyor ki birkaç kez durup gülmek zorunda kaldım. Sık sık başarısızlıkları ve tutarsızlıkları onun anlatıcıların en güveniliri olmadığını gösteren Ivan'ın kendisine rehberlik ederken bile beni şüpheci generalin zihniyetine sokan büyüleyici bir seçim.
Bu matruşka benzeri gizem, Küçük Orpheus'u oynamanın ana sebebidir.
Bu gizem, bir matruşka gibi başka bir hikayenin üzerine yerleştirilen bu hikaye, Küçük Orpheus'u oynamanın ana nedenidir. Seslendirme sanatçıları Gunnar Cauthery ve Paul Herzberg, asla oyunculuk gibi görünmeyen bir sunumla karakterlerine hayat veriyor ve hatta birkaç satırlık Rusça özgün sesler. Jim Fowler ve Jessica Curry'nin skoru, oyunu iyi zamanlanmış ipuçlarıyla tamamlayan Ivan'ın bir tyrannosaurus rex'in yanından gizlice geçmek için bir yumurta kabuğu (dinozorlar yaşıyor ve dönerken yeraltının derinliklerinde olduğu için) gibi iyi zamanlanmış ipuçlarıyla tamamlıyor. dışarı).
Akıllı telefon odaklı oyun, sizi bu performanslardan asla fazla rahatsız etmeyecek kadar basittir ve bu nedenle zıplamaktan, sarmaşıkları kapmaktan, platformları hareket ettirmekten ve bir anahtarı çevirmek için en iyi zamanı değerlendirmekten asla daha karmaşık hale gelmez. En güzel ve akılda kalıcı sekanslardan bazıları, Ivan'ı ekranın solundan sağına taşımaktan daha fazla etkileşim gerektirmiyor. Ivan birkaç bulmacayı çözer, ancak en zoru bile beyninizi yarım dakikadan daha az bir süre çalıştırmalıdır. Zorlukları yok değil, ama genellikle kendilerini bir dağın yamacında bir kartopu yuvarlamak için tarih öncesi bir yırtıcı hayvanın çenesinden kaçmak gibi dikkatli zamanlamayla takip dizileri veya alıştırmalar olarak gösterirler.
Burada da Küçük Orpheus, daha zorlu bir oyunun yokluğunun bıraktığı boşluğu bir stil okyanusu ile dolduruyor, öyle ki kendimi genellikle çözümlere çok fazla konsantre olmak yerine arka plandaki harikalara bakarken buldum. Alto’s Odyssey gibi diğer mükemmel ve sanatsal oyunlar da benzer bir yaklaşımı benimseme eğiliminde olduğundan, bu, mobil oyun olmaktan utanmayan mobil oyunlardan beklediğim bir yaklaşım.
DualShock 4 gibi bir kontrol cihazı ile oynamanızı tavsiye ederim.
iPhone 11 Pro ' mla eşleştirdiğim DualShock 4 gibi bir kontrol cihazı ile oynamanızı tavsiye ederim. Yerel dokunmatik kontroller yeterince iyi çalışıyor, ancak Küçük Orpheus’un en yoğun kovalamaca dizilerinden bazıları, dokunmatik ekrana pek alamadığım bir derece duyarlılık ve hassasiyet gerektiriyor. Aynı zamanda biraz da bataryaya benziyor, bu yüzden The Chinese Room hikayeyi muhtemelen Küçük Orpheus’un yaklaşık altı saatlik oyunu boyunca aralarında yeniden şarj olmanızı öneriyormuş gibi sekiz ayrı bölüme ayırdı. Alternatif olarak, Mac'te veya Apple TV'de oynatabilirsiniz, ancak grafikler bu sistemler için optimize edilmiş gibi görünmüyor. İPhone 11 Pro'mda küçük kare hızı tökezlemeleri bile gördüm, ancak hiçbir zaman o kadar kötü olmadılar ki birçok tehlikeli sıçramadan birini kaçırmama neden oldular.
OYUNDAN GÖRÜNTÜLER
Oyun da son bölümde biraz saçmalıyor, ancak bunun tasarım gereği olduğunu sanıyorum. Tüm hikayeyi bozmadan nedenini tartışamam, ancak bu kadar gür ve canlı manzaradan sonra, Ivan'ın biraz daha yoğun bir şekilde zıplaması gereken sürpriz bir patron "dövüşü" dışında son seviyenin mekanik ve yorgun hissettirdiğini söylemek için yeterli daha önce sahip olduğundan. Bununla birlikte, oyun sadece yoldan çekiliyor ve bizi şimdiye kadar deneyimlediğimiz her bölümde dolaşan insanlıkla bırakıyor. Efsanevi Orpheus gibi Ivan da yeraltından çıkıyor, ama onun durumunda orada bulduğu şeye dönüp bakmakta zorlanıyor ve bizi düşündürücü bir sonuca bırakıyor. Ama tatmin edici mi? Doğru soruları cevaplıyor mu? Sonuçta bu bir oyun ve hikaye güzel.
Karar
Küçük Orpheus’un oynanışında soldan sağa hareket etmek, zıplamak ve birkaç nesneyle etkileşimde bulunmak dışında pek bir şey yok, ancak bu, yıldız sesi oyunculuğu ve yolculuk edilecek muhteşem ortamlarla telafi ediliyor. Burada bazı hafif bulmacalar ve platform oluşturma zorlukları bulacaksınız, ancak bu her şeyden önce etkileşimli bir hikaye - ve bu ona karşı bir darbe değil. Bazı tekrarlar maalesef sonunda yerleşir ve yepyeni bir iPhone'da bile bazı küçük kare hızında düşüşler görürsünüz. Ancak aylardır ilk kez Apple Arcade, 36 TL 'lik abonelik maliyetini oynamaya değer bir oyunla haklı çıkardı.
Son düzenleme:
