Savaş oyunlarından alışık olduğumuz senaryo genel olarak Amerika'nın başka ülkeleri işgali, ya da başka ülkelerdeki teröristleri etkisiz hale getirmek için yaptığı operasyonlardan ibaretti. Fakat Kaos Studios cesurca bir kararla, Amerika'nın işgalini konu alan bir senaryo ile karşımıza çıkıverdi. Homefront bu senaryosuyla bile ilk planda bir çok oyuncunun dikkatini çekmeyi başarmıştı. Ne yalan söyliyim, artık devamlı kendini tekrar eden, Amerika ve orta doğu ülkeleri arasındaki bitmek bilmeyen savaş benim bile canımı sıkmıştı. Hani oyun kaliteli bile olsa, kabak tadı vermiş bir hikaye, sizi oyunu oynamadan ondan soğutmaya yetecek bir sebeptir bence. Ama gelin görün ki, bu zamana kadar hiç bir yapımcı bu tabuyu yıkma gereği görmedi. Nedendir bilinmez. Belki de Call of Duty'nin Modern Warfare 1 ve 2 ile yakaladığı başarı, diğer yapımcılarında iştahını kabartmıştır. Eee ortada hazır tutmuş bir senaryo varken, kimse yeni bir maceraya gerek duymadı her halde. Neyse, sonuç olarak THQ ve Kaos Studios biraz cesaret, biraz da reklam desteğiyle Kuzey Kore'nin Amerika'yı işgalini konu alan Homefront'u başarılı bir çalışmayla oyuncularla buluşturdular. Bizde bu oyunu okurlarımız için mercek altına aldık.
Amerika Bugünleri de mi Görecekti?
Homefront'a ilk girdiğimizde bizleri gerçek görüntüler ile hazırlanmış bir film karşılıyor. Bu filmde Kuzey Kore'nin 2011'den 2027'ye kadar nasıl güçlendiğini, nereleri işgal ettiğini falan görüyoruz. Bu kısa film, oyun için fevkalade bir giriş olmuş.
Kuzey Kore, işgallere başladıktan bir süre sonra Büyük Kore Cumhuriyeti ismini alır. Kore ordusu, ilk olarak Hawaii'yi işgal eder. Hawaii'nin ardından San Fransico'yu da tamamen ele geçiren Kuzey Kore, stratejik bir hamle ile, uydudan yaptığı tek bir hamle ile tüm Amerika'nın elektriğini keser. Bundan sonra ise işgal kuvvetleri tüm Amerika'yı ele geçirirler. Kuzey Kore ordusuna fazla bir direnç gösteremeyen Amerikan kuvvetleri, kısa süre sonra teslim olmak zorunda kalırlar. Fakat, bazı Amerikan vatandaşları bu işgali kabullenmez ve çeşitli üsler kurarak, Kuzey Kore'ye karşı ilk isyan hareketini başlatırlar. Bundan sonra, canlı olarak buldukları her bir Amerikanlı isyan ordusunun yeni bir askeri olacaktır.
Amerika'da, Kuzey Kore Katliamı
Homefront'ta Jacob isimli bir pilotu kontrol ediyoruz. Jacob, bir çok Amerikan vatandaşından farkı olmayan, sıradan bir karakter. Oyunda kontrolü elimize aldığımız ilk saniyelerde, evimiz Kore Ordusu tarafından basılıyor ve bizi esir kampına götürmek üzere bir otobüse bindiriyorlar. Oyundaki bu kısım size atmosferi çok iyi bir biçimde aktarıyor. Özellikle otobüsün içindeyken solunuzda bulunan camdan dışarı baktığınızda, gerçek bir işgal atmosferiyle iç içe olduğunuzu hissediyorsunuz. Camınıza sıçrayan Amerikalı sivillerin kanları, çocuklarının önünde kurşuna dizilen aileler sizi gerçekten iyice gaza getiriyor. Hani Amerikalı olmasanız bile, kendinizi otobüsün dışına atıp, elinize silahı geçirip, Koreli askerleri haklamak istiyorsunuz. Neyse ki bu hevesiniz kırılmadan isyancılar otobüse düzenledikleri tesadüfi bir saldırıyla sizi oradan kurtarıyorlar. Böylece Homefront'ta ki isyankar maceranızda başlamış oluyor.
Muhteşem Bir Başlangıç, Sönük Bir İlerleyiş
Homefront'un hemen başında karşılaştığınız etkileyici giriş jeneriği ve işgal atmosferi, sizi oyunun devamı içinde yüksek beklentiler içerisine sokuyor. Fakat oyunda biraz ilerledikten sonra, yapımın tek düze bir fps havasına büründüğünü görüyorsunuz. Bir müddet sonra tek yaptığınız şey önünüze çıkan Kore askerlerini öldürmekten ibaret oluyor. Kaos Studios, Homefront'ta ki bu tek düzeliği giderebilmek adına, oyunda helikopter vb. araçları bazı görevlerde kontrolümüz altına vermiş. Eee ne de olsa ana karakterimiz Jacob bir pilot.
Homefront'ta oyun boyunca Koreli askerlerle savaşıyoruz. Genelde girdiğimiz çatışmalarda yanımızda bir kaç isyancı arkadaşımız da oluyor. Oyun 2027 yılında geçmesine rağmen öyle geleceğe dair bir hava sezinlemiyorsunuz. Geleceğe ait diyebileceğimiz, sizi gördü mü otomatik olarak ateş etmeye başlayan, mavi ışıklı taramalı tüfek tarzındaki cihazlardan başka bir şey yok. Bu da oyun için geçerli bir eksi sayılır. Kuzey Kore'nin Amerika'yı işgalini düşünen yaratıcı yapımcılar, nasıl olmuşta 2027 yılındaki dünyayı bu kadar baştan savma tasarlamışlar, anlam veremedim doğrusu.
Sözü geçmişken, şu grup halinde girdiğimiz çatışmalardan ve yapay zeka olayından da biraz bahsedelim. Homefront'ta az önce de bahsettiğim gibi çatışmaların büyük bir kısmında arkadaşlarımızdan destek alıyoruz. Fakat bu destek, pekte kişi sayısıyla orantılı olamıyor. Çünkü kaç kişi olursanız olun, karşınıza çıkan Kore askerlerinin gözü sizden başkasını görmüyor. Sanki bu isyanın başı bizmişiz, bizi öldürünce her şey sona erecekmiş gibi, üzerimize saldırıyorlar. Onlar üzerimize saldırırken elbette ki yanımızdaki arkadaşlarımızda boş durmuyor. Ama 2 şarjör mermi harcayıp, 1 ya da 2 adam öldürebildiklerini göz önüne aldığımızda bize pek bir fayda sağlamadıkları gerçeğiyle yüzleşiyoruz.
Karşımızdaki düşmanlarımız ise deminde bahsettiğim gibi sadece bize ateş ediyorlar. Bu da oyundaki yapay zekanın pek iyi olmadığı kanısına varmamıza neden oluyor. Çünkü, ortada bir savaş varsa, bizim kadar arkadaşlarımızın da hedef olması lazım. Öyle olmalı ki, biz de çeşitli stratejiler geliştirip, en basitinden düşmanlarımız arkadaşlarımızı taramayla uğraşırken, biz de arkalarından dolaşıp onları gafil avlayabilelim. Ama ne yazık ki oyundaki yapay zeka bu gibi aksiyon dozajını arttırabilecek hareketler yapmamıza imkan vermiyor.
Yapay zeka olayını bir kenara bırakıp, birazda oyundaki silahlardan ve oynanıştan bahsedelim. Homefront silah çeşitliliği bakımından geniş bir yelpazeye sahip. Yanımızda max. iki silah taşıyabiliyor olmamıza rağmen, mermi veya cephane sıkıntısı çekmiyoruz. Silah yelpazesinin geniş olmasına rağmen, tasarlanan silahların gelecekten pek izler taşımıyor olması, daha ziyade, günümüz silahlarına fazlasıyla benziyor olması biraz hayal kırıklığına yol açabilir. Şu anda bile bazı ülkelerin robot şeklinde silahlar tasarladığını düşündüğümüzde, 2020'li yıllarda geçen bir oyunda, bu kadar basit yapılı silahların olması saçma olmuş.
Homefront'ta ki oynanış ise son derece rahat. Yani klasik fps oyunlarından alıştığımız klasik kontrol sistemi Homefront'ta da karşımıza çıkıyor. Bu da oyuna kısa sürede alışmamızı kolaylaştıran bir etken olmuş. Eğer auto aim yani otomatik nişan seçeneği açık olarak oynarsanız, Homefront'ta girdiğiniz çatışmalar sizin için çok daha kolay bir hal alacaktır.
İyi Bir Multiplayer Deneyimi
Homefront'u içerik bakımından Medal of Honor'a benzettim. Nedeni ise, vasat bir single player modunun, iyi bir multiplayer moduyla gölgelenmiş olması. Oyunun multiplayer bölümünde, alışılagelmiş modlarla karşılaşsak bile, oyunun bize iyi bir deneyim yaşattığını rahatlıkla söyleyebilirim. Homefront'un multiplayer modunda, Amerikan isyancılarından veya Kore ordusu askerlerinden biri olabiliyoruz. Oyunu oynadıkça BP (Battle Points) olarak kazandığımız puanlarla yeni silahlar satın alabiliyor ve karakterimizi çeşitli yönlerden upgrade edebiliyoruz. Oyunun multiplayer modunu oynadığım süre içerisinde her hangi bir donma, bug veya bir sunucu hatasıyla karşılaşmadım. Bu da oyunun multiplayer modu için büyük bir artı olmuş.
Genel Yorum, Grafik ve Diğer Detaylar
Homefront grafik olarak, idare edebilir denecek bir yapıya sahip. Ama THQ'nun oyun çıkmadan önce ortaya attığı iddialı söylemleri şöyle bir hatırlarsak, Homefront'un grafiklerinin çıtanın biraz altında kaldığını söyleyebiliriz. Oyunun atmosferi her ne kadar iyi denebilecek düzeyde olsa da, yer yer gölge hatalarıyla karşılaşmıyoruz da değil. Mesela oyunun bir kısmında, merdivenin altına üs kattaki bir eşyanın gölgesinin yansımasına şahit oldum. Elbette ki, her oyunda bu tarz grafiksel hatalar vardır, ama yine de bu kadar iddialı söylemlerin arkasından, ben Homefront'un daha iyi bir düzeyde olmasını beklerdim.
Grafik konusunda rakiplerinin gerisinde kalan Homefront, ses yönünden ise başarılı denebilecek bir performans sergiliyor. Çatışma anlarında arka fondan yükselen müzik, ya da oyunun hemen başında etrafınızda ki drama şahit olduğunuzda duyduğunuz acıklı melodi içinizi titretebiliyor. Kısacası oyunun müzikleri başarılı olmuş. Genel anlamda Homefront'u ele aldığımız da ise, senaryo modunu "yetersiz", multiplayer modunu ise "oynanabilir" olarak nitelendirebiliriz. Eğer bu aralar canınız değişik bir savaş deneyimi çekiyorsa, Homefront'u mutlaka denemenizi öneririz. Unutmayın! Herkes Oyun Oynar!
