Ayyıldız2 | 2008 TR Yapısı • 1-99 Orta Emek Destan • Oto Avsız • 10 Temmuz 21:00 HEMEN TIKLA!
GİRİŞ AMAÇ VE KAPSAM Bu çalışma Süleyman Demirel Üniversitesi Mühendislik Mimarlık Fakültesi Jeoloji Mühendisliği Bölümü Uygulamalı Jeoloji Anabilim Dalıânda Bitirme Ödevi olarak hazırlanmıştır. Yapılan çalışmada, Isparta il merkez sınırları içinde yer alan İstiklâl Mahallesi 31 LIVc pafta, 5686 ada, 1 nolu parseldeki yapılacak olan inşaatın temel zemin sondajları izlenmiş, açılan 3 kuyudan alınan örselenmiş zemin numuneleri üzerinde Süleyman Demirel Üniversitesi Uygulamalı Jeoloji Laboratuvarında çeşitli sıklıklarda deneyler yapılarak kesme mukavemetleri bulunmuştur. Elde edilen sunuşlar değerlendirilerek temel zemin taşıma gücü hesaplanmıştır. ÇALIŞMA ALANININ YERİ Çalışma alanı, Isparta il merkezi sınırları içinde yer alan İstiklal mahallesi LIVc nolu imar paftası, 5686 oda, 1 nolu parselinde yer yer almaktadır ve 2257,70 m2â lik bir büyüklüğe sahiptir. ÇALIŞMA YÖNTEMİ VE SÜRESİ İncelenen alan ve yakın çevresinin jeolojisi eski çalışmalaradan derlenmiştir. Okyonus Yapı Koopâi adına Sezginler İnşaat şirketi tarafından açtırılan 3 adet inceleme kuyusundan her 1,50 mâde örnekler alınmış ve 3.00-3.45 mâleri arasında alınan örselenmiş numunelerden labaratuvarda deneyleri yapılmış ve zemin kesme mukavemeti bulunmaya çalışılmıştır. 2001 Ağustos ayında başlayan arazi ve labrotuvar çalışmaları 2002 haziran ayında tamamlanarak rapor haline getirilmiştir. TEŞEKKÜR Bu çalışmada Yrd.Doç.Dr Mahmut MUTLUTÜRK yönetilmiş ve yönledirilmiştir. Bitirme ödevi çalışmamda hiçbir yardımlarını esirgemeneyn Sayın hocam Yrd.Doç.Dr Mahmut MUTLU TÜRKâe, arazi çalışmaları ve rapor yazımında yardımcı olan Sezginler İnşaat Jeoloji Mühendisi Uğur KILINÇâs ve her zaman yanımda olan aileme teşekkür ederim. 2- COĞRAFYA 2-1 DORUKLAR VE AKARSULAR Çalışma alanı ovalıktır. Isparta ili etrafı dağlarla çevrili bir çanak şeklinde olup genel olarak yuvarlak bir topografyaya sahiptir. Ispartaâda belirgin yükseklikler kuzeyde; Demirci Tepe(1270,4), Seyrekler Tepe (1232), SivriÇalı Tepe (1201), Arapdağı Tepe( 1117) Kuzeydoğuda; Çal Tepe (1032), Kocakuz Tepe(1304), Kayalı Tepe (1284), Ergenli Tepe(1259), Güneydoğuâda; Davraz Dağı(2635), Geren Tepe(1237), Güneyâde; Kızılkaya Tepe (1364), Gilikkaya Tepe(1412), şeklinde gözlenmektedir. Çalışma sahasına yakın pekçok akarsu ve dereler bulunmaktadır. Litoloji ve yapıdan bağımsız pek çok kuru dereler gözlenmektedir. 2.2. İKLİM VE BİTKİ ÖRTÜSÜ İnceleme alanı Akdeniz ve İç Anadolu iklimlerinin geçiş kuşağında yer alır. Genellikle İç Anadolu iklimine daha yakın bir iklim özelliği sunar. Kışlar soğuk ve yağışlı, yazlar sıcak ve kuraktır. Yaz aylarında gece ile gündüz arasındaki sıcaklık farkları oldukça fazladır. Ortalama yıllık yağış 582 mm, sıcaklık ise 12 0Câdir. Yağışlar genellikle yağmur şeklinde olmakla birlikte yüksek kesimlerde kar şeklinde görülmektedir. Yağışlar Mayıs ve Kasım aylarında etkilidir. Çalışma alanı genel olarak Akdenizâe özgü bitki örtüsünün özelliklerini taşır. Yüksek kesimlerde çam ağaçları, meşelikler yer alamaktadır. Yörede düşük katlarda türü ağaçlar ve gül yetiştirilmektedir. 2.3 ULAŞIM İnceleme alanı Isparta ili sınırları içinde yer almkatadır. Bölgeye şehir içi otobüslerle ulaşılabilmeketedir. 3. GENEL JEOLOJİ 3.1 ÖNCEKİ ÇALIŞMALAR 3.2 Stratigrafi 3.2.1 Giriş Isparta ve çevresi, otokton ve allokton birimlerin yaygın yüzeylenmelerinin bulunduğu bir alandır. Bu alanda tabandan tavana doğru Eosen ve Miyosen dönemlerine ait fliş fosiyesinde çökelmiş otokton birimler ile bunlar üzerine tektonik dokanoklı (Allokton olarak) Trias â Kretase zaman aralığında oluşmuş ofiyolitik kayalar ile kireçtaşları ve pelajik çökeller bulunkaktadır. Piyosen döneminde tüm bu birimleri keserek çıkmış olan volkanikler ve volkanoklastik kayalar yer alır. Bölgede volkanoklastik kayalar ve alüvyonlar tüm birimlerin örtüsü niteliğindedir. 3.2.2 Fliş Birimi Tanım : Formasyon adı, ilk kez Isparta çevresindeki fliş çökelleri için Gutnic vd. (1979) tarafından kullanılmıştır. Daha sonraki çalışmalarda istif, Yalçınkaya vd. (1986) tarafından Batı toroslarda Yavuzlar ve âGaripçe Formasyonu, Karaman Vd. (1988), Karaman vd. (1989)
