HERAKLES Otomatik Avlı kalıcı sunucu. 19 Haziran'da açılıyor. Atius & Wizard güvencesiyle hemen kayıt ol, ön kayıt ödülleri aktif. HEMEN TIKLA!
Ligin en zorlu rakiplerinden biriyle oynarken, yeni teknik direktör Tayfur Havutçu ile yeni bir sayfa açacak mıydı Beşiktaş? Çok kişi kuşkuyla bekliyordu. Tayfur ne katacaktı takıma? Kolay mı, çok şeyi olduğu halde, hiçbir şeyi yokmuş durumuna düşmüş bir kadroyu birkaç günde ayağa kaldırmak? Dün belli bir patlama Tayfur'dan gelmiş olurdu, ama zaten sıradanlığa düşmüş oyun çizgisinin değişmemesi ondan sayılmazdı.
Bundan daha önemlisi, oyuncunun ne yapacağıydı... Milyonlarla avroyu tüketen bir kadro, ayrılan teknik adamın "başarısızım, hata bende" diyerek suçu üstlenmesinin üstüne mi yatacaktı, yoksa o başarısızlıktan kendisine de pay çıkarıp, canını dişine mi takacaktı!
Havutçu'dan çok önemli bir biçimsel değişiklik gelmedi. Savunma önü ikilisinde Necip'le Ernst'i kullandı. Bununla Guti'yi yıpratmadan kullanmak amacı yatıyordu. Bir önceki maçta dökülen Guti, dün gene Guti idi... Ernst görevini fazlasıyla, zaman zaman mükemmel yaptı, ama... Beşiktaş ana sorununu şipşak çözememişti. İlk yarıda hücuma yavaş, çok pasla, rakibin yerleşmesini bekleyerek çıktı gene. Bir güvensizlik vardı takımın üstünde ve oyunu kontrollü sürdürmenin peşindeydi. Tabii hiçbir işe yaramıyordu bu. Hatta rakibine yarıyordu! Beşiktaş savunma düzenini kurmuş rakibe hücum ederken, az pasla, kestirmeden çıkan Kayseri açık alanlarda hücumlarını düzenledi. Kolayca bir gol attı!
Beşiktaş rakibine oyunla karşılık veremedi de Önder'in Simao'yu indirmesine, az sonra gene Önder'in elinin topa gitmesine penaltı çalmayan hakem Özkahya'ya tepki olarak tempo artırdı.
Ve ikinci yarıda 'Beşiktaş kimliği' içinde olması gereken takım çıktı sahaya. Hızlıydı, çabuktu, güvenliydi. İstekliydi, baskılı oynadı, tek paslarla rakibi korkuttu. Kayserispor yirmi dakika kadar karşı sahaya geçmeye cesaret edemedi... Giderek Ernst'in kim olduğunu, Necip'in kim olacağını görmeye başladık. İlk yarıda mücadeleye soğuk kalan Quaresma işe sahip çıkmaya başladı. Asistleri ile golü ile dev Quaresma'yı gördük... Hugo Almeida'yı goller atarken izledik! Guti'nin işe sahip çıkınca nasıl koştuğuna tanık olduk... Bir devre de olsa, alkışlanası Beşiktaş gördük...
Bundan daha önemlisi, oyuncunun ne yapacağıydı... Milyonlarla avroyu tüketen bir kadro, ayrılan teknik adamın "başarısızım, hata bende" diyerek suçu üstlenmesinin üstüne mi yatacaktı, yoksa o başarısızlıktan kendisine de pay çıkarıp, canını dişine mi takacaktı!
Havutçu'dan çok önemli bir biçimsel değişiklik gelmedi. Savunma önü ikilisinde Necip'le Ernst'i kullandı. Bununla Guti'yi yıpratmadan kullanmak amacı yatıyordu. Bir önceki maçta dökülen Guti, dün gene Guti idi... Ernst görevini fazlasıyla, zaman zaman mükemmel yaptı, ama... Beşiktaş ana sorununu şipşak çözememişti. İlk yarıda hücuma yavaş, çok pasla, rakibin yerleşmesini bekleyerek çıktı gene. Bir güvensizlik vardı takımın üstünde ve oyunu kontrollü sürdürmenin peşindeydi. Tabii hiçbir işe yaramıyordu bu. Hatta rakibine yarıyordu! Beşiktaş savunma düzenini kurmuş rakibe hücum ederken, az pasla, kestirmeden çıkan Kayseri açık alanlarda hücumlarını düzenledi. Kolayca bir gol attı!
Beşiktaş rakibine oyunla karşılık veremedi de Önder'in Simao'yu indirmesine, az sonra gene Önder'in elinin topa gitmesine penaltı çalmayan hakem Özkahya'ya tepki olarak tempo artırdı.
Ve ikinci yarıda 'Beşiktaş kimliği' içinde olması gereken takım çıktı sahaya. Hızlıydı, çabuktu, güvenliydi. İstekliydi, baskılı oynadı, tek paslarla rakibi korkuttu. Kayserispor yirmi dakika kadar karşı sahaya geçmeye cesaret edemedi... Giderek Ernst'in kim olduğunu, Necip'in kim olacağını görmeye başladık. İlk yarıda mücadeleye soğuk kalan Quaresma işe sahip çıkmaya başladı. Asistleri ile golü ile dev Quaresma'yı gördük... Hugo Almeida'yı goller atarken izledik! Guti'nin işe sahip çıkınca nasıl koştuğuna tanık olduk... Bir devre de olsa, alkışlanası Beşiktaş gördük...
