Libya'da patronların vicdan mesaisi

[CrazyAlkan]

Bu kez hiçbiri paradan, yatırımdan, işten söz etmiyor. Libya’da iş yapan inşaat firmaları son bir haftadır işçilerini kurtarmak için mesaide. Gece gündüz Libya’dan haber bekleyen patronların başarı öyküleri bu kez ticari değil, ‘vicdani’... ‘Kâbus gibi’ geçen bir haftayı patronlar anlatıyor:

‘Kriz masası kurduk’

Libya’daki 407 Türk çalışanını olaylar patlak verdikten sonra önce çöldeki büyük şantiyede toplayan ardından da Bingazi’de askeri feribota yerleştiren Tekfen İnşaat, işçilerin yolunu gözlüyor. Libya’da 407’si Türk, 400’ü Libya’dan olmak üzere 1.600 çalışanları olduğunu belirten Tekfen İnşaat Genel Müdürü Ümit Özdemir, şirkette bir kriz masası kurduklarını ve uydudan, her kanaldan sürekli Libya ile iletişim halinde olduklarını söylüyor.
Tüm ekipmanı bıraktıklarını, önceliklerinin işçilerin güvenliği olduğunu ifade eden Özdemir, “Sürekli ailelerle de görüşüyoruz, bilgi veriyoruz. Çok hassaslar, elimizden gelen her şeyi yapıyoruz” diyor. Feribotun harekete geçtikten 20 saat sonra Marmaris’te olacağını kaydeden Ümit Özdemir, çalışanları orada bekleyeceklerini ve tüm ücretlerini ödeyerek asla mağdur etmeyeceklerinin altını çiziyor.

‘Libyalı işçi de yağmaladı’
Libyalı işçilerin ilk günden kendilerini terk ettiğini ve yağmalamaya katıldıklarını anlatan Özdemir, şunları söylüyor: “Bize böyle ihanet etmeleri çok üzücüydü. Ama Libyalıların hepsi böyle değil. Bingazi’de iş yaptığımız Libyalı bir taşeronumuz da çiftliğinde 250 Türk işçiyi sakladı, onları zarar görmekten kurtardı. Bir yanda da böyle iyi insanlar var. Ne olursa olsun Libya ile köprüleri yıkmamak lazım. Çünkü Türk şirketlerinin orada milyarlarca dolarlık işleri var. Hükümet bizimle işbirliğine geçmeli ki olaylar durulunca oradaki işlerimize devam edebilelim. Yoksa tek başımıza çok zor.”

‘Korkudan tir tir titredik’
Derne’de olayların ilk kıvılcımına şahit olan 450 Mesa çalışanından 220 Türk işçi de önceki gün gemiyle ülkeye döndü. Mesa Yönetim Kurulu Başkanı Erhan Boysanoğlu, “Şu bir hafta işçilerimiz kadar biz de burada korkudan tir tir titredik” diyor. Boysanoğlu, olayların patlak verdiği anı şöyle anlatıyor: “Tam o sırada proje müdürüyle telefonla konuşuyordum. Bir grubun hırsızlık amaçlı şantiyeye girdiğini söyledi. ‘Sakın karşı koyma’ dedim, telefon kapandı. Sonra yakmaya başlamışlar. Hemen tanıdığım Lİbyalı aileleri aradım. İşçileri gruplar halinde Bingazi Havalimanı’na ulaştırdık. Şirkette hemen bir kriz masası kurduk ve yaşananları dakika dakika takip ettik. Gece gündüz şirketten, kriz masasının başından ayrılmadım.”
Çok büyük korku yaşadıklarını anlatan Boysanoğlu, “Telefonlarda arkadan makinalı tüfek sesleri duyuyordum. O anları asla unutamam” diyor. İşçilerin nihayet gemiyle ülkeye döndüklerini söyleyen Boysanoğlu, şöyle devam ediyor: “Çalışanlarımız şimdi geri gitmek için bekliyor. Biz de onları mağdur bırakmayacağız.”

Şirketlerde kırmızı alarm
Tüm şirketler işçileri için canla başla çalışıyor. Rixos, şirkette acil kriz masası kurarak olayları sıkı takip etti ve 633 çalışanını bölgeden tahliye etti. Rönesans Holding de özel uçaklarla yaklaşık 900 çalışanını Türkiye’ye getirmeyi başarırken, kalan 100 işçisini de birkaç gün içinde Libya dışına çıkarmayı planlıyor. Üstay İnşaat, 400 işçisini getirmeye uğraşırken, Kolin İnşaat toplam 600 işçisinin 370’ini getirdi, kalanları da iki gün içinde iki uçakla aldırmayı planlıyor.


‘Oturup beklemekle olmazdı’
Libya’da 250’si Türk olmak üzere toplam 4 bin işçisi olan TAV İnşaat, durumu hızla kontrol altına alanlardan. Türk işçilerinin tamamını kendisi de giderek ilk iki günde Türkiye’ye getirmeyi başaran TAV İnşaat CEO’su Sani Şener, “İnsanlar orada aç susuz beklerken, burada oturamazdım. Bu, şirket-çalışan olayından çıktı, insani, vicdani bir duruma döndü” diyor. İkili ilişkilerini kullanarak işçileri kısa sürede getirdiğini belirten Şener, Malta’da bir acil durum ofisi açtıklarını, şimdi de Vietnamlı ve Taylandlı 2 bin 200 işçileri için çalıştıklarını söylüyor. Yabancı işçilerini de Malta’da kiraladıkları gemide toplayan Şener, “Amacım kahramanlık yapmak değil” diyor.

‘Aileler ağlayarak arıyor’
Şener, işçilerin dönüşünü şöyle anlatıyor: “Gelir gelmez onlarla bir yemek organize ettik. Anne babalardan mail’ler alıyorum, ağlaya ağlaya beni arıyorlar ‘Çocuklarımızı getirdiniz’ diye. Yeni hükümetle büyük fırsatlar doğacak. Dönen işçilerimizin hepsi olaylar biter bitmez geri dönmek istiyor. Çünkü dönmemeleri 25 bin işsiz demek.”

 

[sefa_enes_68]

teşekkürler