Ayyıldız2 | 2008 TR Yapısı • 1-99 Orta Emek Destan • Oto Avsız • 10 Temmuz 21:00 HEMEN TIKLA!
Sezon başlamadan önce Cleveland Cavaliers yönetimi, 2009-2010 sezonu NBA şampiyonluğu ve Lebron James`i mutlu edip, takımda tutmak adına yeniden yapılanmaya giderek iyi bir takım kurdu. Yapılanmanın son adımı ise sezon ortası takas döneminde, takımın tek eksiği gibi görünen şut atabilen bir uzun eksiğini Antawn Jamison`ı takıma katarak giderdiler. Ancak beklenen olmadı ve Cleveland Cavaliers doğu konferansı yarı finalinde Boston Celtics`e 4-2 mağlup olarak play-off` lara erken havlu attı. Açıkçası normal sezon maçları göz önüne alındığında taraflı-tarafsız herkesin şampiyonluk adayı, gösterdiği performansa paralel olarak Cleveland Cavaliers`tı. Son yazdığım yazı ve bu yazdığım yazı arasında biraz süre geçmesinin nedenide, bu serinin sonlanmasını bekliyor olmamdı. Serinin bütün maçlarını gerek televizyon, gerekse internet üzerinden canlı izleyerek, sizlerle neden Cleveland`ın elendiğini ve ihtiyar denen Boston Celtics`in nasıl bukadar başarılı bir seri geçirdiğini, elimden geldiği kadarıyla paylaşmaya çalışacağım.
1)Mike Brown izlerken, Tom Thibodeau çalıştı :
Seriyi izleyen herkesin ortak kanısı; Mike Brown`un bu seride coaching açısından sınıfta kalmasıydı. Kazanılan maçlar dahil olmak üzere, hatalarına çok iyi bir point guard olma yolunda ilerleyen ve iyi bir seri geçiren Rajon Rondo`nun başına Mo Williams`ı vererek, Rondo`nun boyalı bölgeye freni patlamış kamyon gibi rahatça dalmasına izin vererek başladı. Bu hatasına Anthony Parker ve Lebron James`i de zaman zaman Rondo`nun savunulması için görevlendirerek devam etti. Kaybettikleri 2.maçta ilk kez Delonte West`i bu iş için görevlendirmiş ve bu bir nebze de olsa işe yaramıştı. Aslında işin ilginç tarafı Mike Brown maçtan sonra yaptığı açıklamada: ‘`West, Rondo`yu savunabilen tek oyuncumuz gibi görünüyor`` demesine rağmen 6.maçın 2.çeyreğine kadar West`i, Rajon Rondo`nun savunmasına vermedi. Gerçekten çok ilginç. Serinin yıldızı 20.7 sayı, 11.8 asist, 6.3 ribaund ve 1.8 top çalma ortalamalarıyla Rajon Rondo gibi görünsede, esas olarak bu seriyi Boston Celtics`e getiren savunma coach`u Tom Thibodeau`ydu. Boston Celtics`e karşı gelmiş geçmiş en yüksek sayı ortalamasına sahip oyuncu olan Lebron`a öyle zeki savunma yaptılar ki, bu adamın dahi olduğuna inanmamak imkansız. Lebron James`e hiç ikili sıkıştırma bile gitmedi gibi görünsede Boston, Lebron`u her hücum takım olarak savundu. İçeri her dalışında yardıma gelen oyuncu, kendi adamını bırakmadan, sadece Lebron`a yaklaşarak savunma yaptı. Çünkü, onlarda biliyorlardı ki Lebron James kusursuz bir saha görüşüne sahip ve boşta olan oyuncuyu bulmak konusunda üzerine yoktur. Boston Celtics taraftarları eğer birisine teşekkür edicekse bu isim kesinlikle NBA`in en iyi savunma coach`u olan Tom Thibodeau`dur.
2) Zeki oyuncu olmak başka bir şey :
Bütün seri boyunca gördük ki Kevin garnet, Paul Pierce ve Ray Allen üçlüsü fiziki olarak yaşlanmasına, bacakları ağırlaşmasına rağmen, sadece beyinlerini kullanıp oyun bilgilerini sahaya yansıtarak ve hiç kimseye karşı geri adım atmadan gösterdikleri cesaretle, herkesin ve her takımın karşısında durabilecek güçte olduklarını gösterdiler. Belki Kevin Garnet eskisi gibi pota altında dominant olamıyor ama kusursuz bir orta mesafe şutörü olarak görevini harfiyen yerine getiriyor. Peki ya Ray Allen` a ne demeli ? 35 yaşında olup, çok zorlu ameliyatlar geçiripte, bu adam dışında kim her maç yaklaşık 40 dakika sahada kalabilir ve bu sürede kusursuz bir oyun çıkarabilir ? Paul Pierce bu seride hücum yönünden biraz suskun kalsada unutmayalım ki her maç savunmada Lebron`la baş etmek zorunda kalıyor ki bu da tahmin edebileceğimiz üzere oldukça zor bir iş.
Gelelim Cleveland cephesine; içimden yine aynı senaryo demek geliyor ama bunu biraz açmadan olmaz. Mo Williams bu takıma neden alındı ? Kritik zamanlarda Lebron`un en büyük yardımcısı olsun diye alınmadı mı ? Peki Williams ne yapıyor hemen izah ediyim sizlere: normal sezonda rahat maçlarda istediği gibi oynarken, play-off`lar başladığında ve işler ciddiye binmeye başladığında üç adım birden geriye atıyor. Peki ya Antawn Jamison` a ne demeli ? Bu adamın Cleveland`a geliş amacı şutları sokması değilmiydi ? Onun içinde söylenebilecek tek şey, seri boyunca 34 dakika ortalamayla sahada kalıp 11.6 sayı ortalaması ve sadece %18.8 gibi trajikomik üçlük yüzdesine sahip olduğudur. Bu iki oyuncu Boston Celtics`in Büyük Üçlü`sünün sahip olduğu zeka ve cesarete gerçektende sahip değiller, hatta bırakın onları bütün sezon mükemmel işler başaran ancak gene Mike Brown saçmalıklarına uğrayıp play-off`larda süre alamayan J.J.Hickson`ın yüreğinin yarısına sahip değiller.
3) Ve Lebron James… :
Üniversiteye başladığım ilk sene istatistik dersine giren hocamızın ilk sözü:`` İstatistik bilimsel olarak yalan söyleme sanatıdır`` olmuştu. İlk önce çok saçma gelen bu sözün zamanla ne kadar doğru olduğunu öğrendim. Aslında bu söze en iyi örneklerden biriside Lebron James`in bu seride ki performansı oldu. Kral James`in istatistikleri, 26.8 sayı, 9.3 ribaund, 7.2 asist, 2.2 top çalma ve 1.3 blok ortalaması. Yararlılık puanı ise +33.27 gibi bütün oyuncuların kıskanıcağı derecede mükemmel bir rakam. Ancak gelgelelim ki bu mükemmel istatistiklere rağmen Lebron James bildiğimiz Lebron değildi. Bunda Boston Celtics savunmasının payı çok büyüktü tabii ki, ama özellikle arka arkaya kaybedilen son 3 maçta Lebron James zihinsel olarak sahada değildi. Her zaman yaptığının aksine bu sefer, çok fazla sorumluluk almak istemeyen, çok fazla agresif olmak istemeyen bir hali olduğu hiçbirimizin gözünden kaçmadı. Az çok tahmin edebileceğimiz üzere, işler kötü gitmeye başladığında kafası sahadaki oyundan öte, bu yaz serbest kalıcak olmasına ve ne yapması gerektiğini düşünmeye başlamaya kaymıştı. Kralı tek başına suçlamak büyük bir haksızlık olur, ancak şu da bir gerçek ki Lebron bu seriyi kötü oynadı. Bu yaz döneminde önünde iki seçenek var: ya doğup, büyüdüğü yer olan Cleveland`da yola devam diyecek ya da yeni ufuklara yelken açıcak..
1)Mike Brown izlerken, Tom Thibodeau çalıştı :
Seriyi izleyen herkesin ortak kanısı; Mike Brown`un bu seride coaching açısından sınıfta kalmasıydı. Kazanılan maçlar dahil olmak üzere, hatalarına çok iyi bir point guard olma yolunda ilerleyen ve iyi bir seri geçiren Rajon Rondo`nun başına Mo Williams`ı vererek, Rondo`nun boyalı bölgeye freni patlamış kamyon gibi rahatça dalmasına izin vererek başladı. Bu hatasına Anthony Parker ve Lebron James`i de zaman zaman Rondo`nun savunulması için görevlendirerek devam etti. Kaybettikleri 2.maçta ilk kez Delonte West`i bu iş için görevlendirmiş ve bu bir nebze de olsa işe yaramıştı. Aslında işin ilginç tarafı Mike Brown maçtan sonra yaptığı açıklamada: ‘`West, Rondo`yu savunabilen tek oyuncumuz gibi görünüyor`` demesine rağmen 6.maçın 2.çeyreğine kadar West`i, Rajon Rondo`nun savunmasına vermedi. Gerçekten çok ilginç. Serinin yıldızı 20.7 sayı, 11.8 asist, 6.3 ribaund ve 1.8 top çalma ortalamalarıyla Rajon Rondo gibi görünsede, esas olarak bu seriyi Boston Celtics`e getiren savunma coach`u Tom Thibodeau`ydu. Boston Celtics`e karşı gelmiş geçmiş en yüksek sayı ortalamasına sahip oyuncu olan Lebron`a öyle zeki savunma yaptılar ki, bu adamın dahi olduğuna inanmamak imkansız. Lebron James`e hiç ikili sıkıştırma bile gitmedi gibi görünsede Boston, Lebron`u her hücum takım olarak savundu. İçeri her dalışında yardıma gelen oyuncu, kendi adamını bırakmadan, sadece Lebron`a yaklaşarak savunma yaptı. Çünkü, onlarda biliyorlardı ki Lebron James kusursuz bir saha görüşüne sahip ve boşta olan oyuncuyu bulmak konusunda üzerine yoktur. Boston Celtics taraftarları eğer birisine teşekkür edicekse bu isim kesinlikle NBA`in en iyi savunma coach`u olan Tom Thibodeau`dur.
2) Zeki oyuncu olmak başka bir şey :
Bütün seri boyunca gördük ki Kevin garnet, Paul Pierce ve Ray Allen üçlüsü fiziki olarak yaşlanmasına, bacakları ağırlaşmasına rağmen, sadece beyinlerini kullanıp oyun bilgilerini sahaya yansıtarak ve hiç kimseye karşı geri adım atmadan gösterdikleri cesaretle, herkesin ve her takımın karşısında durabilecek güçte olduklarını gösterdiler. Belki Kevin Garnet eskisi gibi pota altında dominant olamıyor ama kusursuz bir orta mesafe şutörü olarak görevini harfiyen yerine getiriyor. Peki ya Ray Allen` a ne demeli ? 35 yaşında olup, çok zorlu ameliyatlar geçiripte, bu adam dışında kim her maç yaklaşık 40 dakika sahada kalabilir ve bu sürede kusursuz bir oyun çıkarabilir ? Paul Pierce bu seride hücum yönünden biraz suskun kalsada unutmayalım ki her maç savunmada Lebron`la baş etmek zorunda kalıyor ki bu da tahmin edebileceğimiz üzere oldukça zor bir iş.
Gelelim Cleveland cephesine; içimden yine aynı senaryo demek geliyor ama bunu biraz açmadan olmaz. Mo Williams bu takıma neden alındı ? Kritik zamanlarda Lebron`un en büyük yardımcısı olsun diye alınmadı mı ? Peki Williams ne yapıyor hemen izah ediyim sizlere: normal sezonda rahat maçlarda istediği gibi oynarken, play-off`lar başladığında ve işler ciddiye binmeye başladığında üç adım birden geriye atıyor. Peki ya Antawn Jamison` a ne demeli ? Bu adamın Cleveland`a geliş amacı şutları sokması değilmiydi ? Onun içinde söylenebilecek tek şey, seri boyunca 34 dakika ortalamayla sahada kalıp 11.6 sayı ortalaması ve sadece %18.8 gibi trajikomik üçlük yüzdesine sahip olduğudur. Bu iki oyuncu Boston Celtics`in Büyük Üçlü`sünün sahip olduğu zeka ve cesarete gerçektende sahip değiller, hatta bırakın onları bütün sezon mükemmel işler başaran ancak gene Mike Brown saçmalıklarına uğrayıp play-off`larda süre alamayan J.J.Hickson`ın yüreğinin yarısına sahip değiller.
3) Ve Lebron James… :
Üniversiteye başladığım ilk sene istatistik dersine giren hocamızın ilk sözü:`` İstatistik bilimsel olarak yalan söyleme sanatıdır`` olmuştu. İlk önce çok saçma gelen bu sözün zamanla ne kadar doğru olduğunu öğrendim. Aslında bu söze en iyi örneklerden biriside Lebron James`in bu seride ki performansı oldu. Kral James`in istatistikleri, 26.8 sayı, 9.3 ribaund, 7.2 asist, 2.2 top çalma ve 1.3 blok ortalaması. Yararlılık puanı ise +33.27 gibi bütün oyuncuların kıskanıcağı derecede mükemmel bir rakam. Ancak gelgelelim ki bu mükemmel istatistiklere rağmen Lebron James bildiğimiz Lebron değildi. Bunda Boston Celtics savunmasının payı çok büyüktü tabii ki, ama özellikle arka arkaya kaybedilen son 3 maçta Lebron James zihinsel olarak sahada değildi. Her zaman yaptığının aksine bu sefer, çok fazla sorumluluk almak istemeyen, çok fazla agresif olmak istemeyen bir hali olduğu hiçbirimizin gözünden kaçmadı. Az çok tahmin edebileceğimiz üzere, işler kötü gitmeye başladığında kafası sahadaki oyundan öte, bu yaz serbest kalıcak olmasına ve ne yapması gerektiğini düşünmeye başlamaya kaymıştı. Kralı tek başına suçlamak büyük bir haksızlık olur, ancak şu da bir gerçek ki Lebron bu seriyi kötü oynadı. Bu yaz döneminde önünde iki seçenek var: ya doğup, büyüdüğü yer olan Cleveland`da yola devam diyecek ya da yeni ufuklara yelken açıcak..
