- Katılım
- 11 Eki 2008
- Konular
- 521
- Mesajlar
- 1,176
- Reaksiyon Skoru
- 97
- Altın Konu
- 0
- TM Yaşı
- 17 Yıl 8 Ay 6 Gün
- Başarım Puanı
- 180
- Yaş
- 31
- MmoLira
- -668
- DevLira
- 0
ROHAN2 WORLD 1-120 TR TİPİ OFFICIAL YOHARA, BALATHOR VE AMON! 80. GÜNÜNDE! +10.000 ONLİNE! HİLE VE BOT %100 ENGELLİ HEMEN TIKLA!
Empyrean Lordları arasında bizimle , halkla , en çok konuşan Ariel idi. Atreiadaki ilk günlerinden birinde Aionun Kulesinden inip bizimle kamp ateşimizin etrafında konuşmuştu. Sabırlı ve ilgiliydi ve duymak isteyeceğimiz şeyler söylemişti bize. Güçlü ve korkutucu Balaurlar Aetheric Kalkanın sınırlarını geçmeye cüret edemiyorlardı. Uzun yıllar ardından ilk defa güvendeydik. Bu dişi figürün bizi mutluluk ve rahatlıktan göz yaşları dökerken mutlulukla izlemesini tasvir eden taş oynası hala durur.
Şimdi Ariel hakkında konuşuyorum çünkü , Lord Israphelin beklenmedik ve akıllıca teklifini ilk kabul eden , barışın tek çözüm olduğunu düşünen oydu. Zaferin , ki öyle bir şeyin olabileceği tartışılır , bile bize çok hasar vereceğini fark edecek öngörü ye sahip olan , diğer Empyrean Lordlarıyla yüzleşip savaş arzularını kınayan da Ariel idi.
Bin yıldır süren savaşın binlerce yıl daha sürebileceğini söyleyerek Israphelin görüşünü savundu. Ariel , Israphelin daha önceden gördüğü gibi , bu yorucu savaşı devam ettirmenin bize sadece insanlarımızın canına değil , bizi Balaurlardan ve hayvanlardan üstün tutan şeyi , insanlığımızı , kaybetmemize sebep olacağını gördü. Israphelin Balaurlardan herkesten daha çok nefret ettiği bilindik bir şeydi. Eğer o bile barış için bunu aşabiliyorsa herkes de yapabilirdi , hatta yapmalıydı.
Israphelin duyurusunun ardından Lordların ne konuştuklarının kaydı yok ise de , Ariel ile savaş yanlısı lordların arasında bir tartışma çıktığını biliyorduk. Barış kararına karşı çıkılacağı barizdi , ilk defa birliğimizde taraflar oluşmuştu.
Savaş ve zafer peşinde koşanlar konuştuysalarda , son söz Kulenin Muhafızlarında , Israphel ve Siel , olacaktı. Lady Ariel ve onun tarafını seçmiş 4 kutsanmış lord saatlerce ikna etmeye çalıştılar , ancan Lady Siel öneriyi kabul edince olay kapanmıştı. Gardiyanlar kararlarını belirtmişlerdi : barış olacaktı.
Atalarımız sevinçliydi. Nasıl olmasınlar ki? Ancak Lord Asphel ve takipçilerinin yersiz öfkesi o kadar gürültülüydü ki. Gecenin karanlıklarına doğru kanat çırparlarken herkes , olaylar yatışınca , geri döneceklerinden emindi. Karar alınmıştı , kimse isyan edemezdi.
Ariel ona inananları bir şarkıyla övdü ve , Aiona şükürler olsun , sonunda bir umudumuz vardı.
Şimdi Ariel hakkında konuşuyorum çünkü , Lord Israphelin beklenmedik ve akıllıca teklifini ilk kabul eden , barışın tek çözüm olduğunu düşünen oydu. Zaferin , ki öyle bir şeyin olabileceği tartışılır , bile bize çok hasar vereceğini fark edecek öngörü ye sahip olan , diğer Empyrean Lordlarıyla yüzleşip savaş arzularını kınayan da Ariel idi.
Bin yıldır süren savaşın binlerce yıl daha sürebileceğini söyleyerek Israphelin görüşünü savundu. Ariel , Israphelin daha önceden gördüğü gibi , bu yorucu savaşı devam ettirmenin bize sadece insanlarımızın canına değil , bizi Balaurlardan ve hayvanlardan üstün tutan şeyi , insanlığımızı , kaybetmemize sebep olacağını gördü. Israphelin Balaurlardan herkesten daha çok nefret ettiği bilindik bir şeydi. Eğer o bile barış için bunu aşabiliyorsa herkes de yapabilirdi , hatta yapmalıydı.
Israphelin duyurusunun ardından Lordların ne konuştuklarının kaydı yok ise de , Ariel ile savaş yanlısı lordların arasında bir tartışma çıktığını biliyorduk. Barış kararına karşı çıkılacağı barizdi , ilk defa birliğimizde taraflar oluşmuştu.
Savaş ve zafer peşinde koşanlar konuştuysalarda , son söz Kulenin Muhafızlarında , Israphel ve Siel , olacaktı. Lady Ariel ve onun tarafını seçmiş 4 kutsanmış lord saatlerce ikna etmeye çalıştılar , ancan Lady Siel öneriyi kabul edince olay kapanmıştı. Gardiyanlar kararlarını belirtmişlerdi : barış olacaktı.
Atalarımız sevinçliydi. Nasıl olmasınlar ki? Ancak Lord Asphel ve takipçilerinin yersiz öfkesi o kadar gürültülüydü ki. Gecenin karanlıklarına doğru kanat çırparlarken herkes , olaylar yatışınca , geri döneceklerinden emindi. Karar alınmıştı , kimse isyan edemezdi.
Ariel ona inananları bir şarkıyla övdü ve , Aiona şükürler olsun , sonunda bir umudumuz vardı.
