Full Name: Jason Fredrick Kidd
Height: 6' 4"
Weight: 212 lbs.
Position: Guard
Birth Place: San Fransico, California
Birthday: March 23, 1973
College: California '96
NBA Team: New Jersey Nets
HIZ VE ZEKANIN KUSURSUZ BiRLEsiMi
“New, Mr.Triple-Double“
JASON KIDD #5
NBA tarihinde Triple-Double (bir maçta sayi, ribaund, asist, top çalma veya blok kategorilerinden üçünde çift haneli sayiya ulasma) denildiginde ilk akla gelen oyuncu Oscar “Big O“ Robertson`dir. 1960-1974 yillari arasinda ligde yer alan ve kariyerinde gerçeklestirdigi 178 triple-double ile bu kategoride zirvede bulunan Robertson, 1961-62 sezonunda da 30.8 sayi, 12.5 ribaund ve 11.4 asist ortalamalari ile hala yanina yaklasilamayan bir basari elde etmisti. Robertson`dan sonra 80`li yillar ve 90`li yillarin basinda Earvin “Magic“ Johnson, Big O`nun basarilarini tekrarlar rakamlar yakalasada hastaligi sebebi ile basketbola ara vermesi ve daha sonra da birakmasi Oscar`in gerisinde kalmasina yol açmisti. Ayni dönemlerde Larry Bird ve 94 drafti ile lige katilan Grant Hill gerçeklestirdikleri triple-double`lar ile Big O`yu ve Magic`i hatirlatan performanslar çizmislerdi. su anda ise NBA liginde triple-double denildiginde, akla gelen ilk ve tek isim Nets`i son iki sezonda NBA Finaline tasiyan Jason Kidd`den baskasi degil. iste karsinizda Hiz ve Zekanin Kusursuz birlesimi “New, Mr.Triple-Double“ JASON KIDD...
NERDEN NEREYE!!
1967`de start alan ve 1976`ya kadar 9 sezon faaliyet gösteren ABA liginin son sampiyonu (1975-76) New York Nets, 1976 senesinin Haziran ayinda Indiana Pacers, San Antonio Spurs ve Denver Nuggets ile birlikte NBA ligine katilmisti. NBA ligine katildiginda New York`tan, 1967`de ilk kuruldugu sehir olan New Jersey`e tasinan ekip 1976-77 NBA sezonu ile birlikte New Jersey Nets adi ile NBA liginde mücadele etmeye basladi. ilk NBA sezonunda 22 galibiyet alarak ligin 22. ve son takimi olan Nets, bir sonraki sezonda ne yazik ki bu kötü ünvanini devam ettirdi. 1978-79 sezonunda ise Bernard King`in takima katilmasi ile bir önceki sezona göre 13 galibiyet fazla alarak ilk defa NBA Playofflarinda yer aldi ve o dönemde 3 maç üzerinden oynanan ilk turda Philadelphia`ya her iki maçta da maglup olarak sezonu kapadi. 1983-84 sezonunda tekrar playoff basarisi yakalayan ve ilk defa ilk turu geçme basarisini gösteren Nets (Philadelphia 3-2), bir üst turda Milwaukee`ye 4-2 elenmekten kurtulamadi. 1985-86 sezonundan itibaren genelde ilk 10 siranin disinda yer alan, playofflara kalabildigi senelerde (1992-1993-1994-199
ise ilk turdan öteye gidemeyen Nets`de her sey geçen sezon (2001-02) degisti. Geçen sezona kadar son 16 yilda sadece 3 kez .500 galibiyet oranini geçebilen ve playoff`a kalabildigi 4 sezonda ilk turdan öteye gidemeyen (16 playoff maçinda sadece 4 galibiyet) Nets, NBA tarihinin en basarisiz ve oyuncular tarafindan en az tercih edilen takimlarindan biriydi. Aslinda kadrolari 1998`den itibaren çok çok gelismisti ama basari bir türlü gelmiyordu. 1997`de draftta 2.siradan seçilen Keith Van Horn draft-takas yolu ile kadroya katildi. Backcourt`ta Sam Cassell, Kerry Kittles, frontcourt`ta tecrübeli Kendall Gill ve NBA ribaund kralliginda 2.sirayi alan Jayson Williams ile Nets gelecegin takimi olarak gösteriliyordu. Ama bir türlü gelmeyen basari önce Cassell`in basini yakti ve 1999`da takas yolu ile kadroya Stephon Marbury katildi. 2000 Draftinda ilk siradan seçme hakki elde edildi ve Cincinnati`nin forvet oyuncusu Kenyon Martin, takima dahil oldu. Ama yine de Nets son siralardan kurtulma basarisini gösteremedi ve geçen sezon basinda bu sefer Marbury takas ile takimdan gönderildi. iste o takasta Marbury`e karsilik kadroya katilan O oyuncu Nets`in çehresini degistirdi ve Nets`e sanki sihirli bir degnek deymisçesine takim tarihinin en basarili regular sezonunu geçirerek bir evvelki sezona göre 26 fazla galibiyet ile (52 galibiyet ile .634`lük galibiyet orani) Dogu Konferansinda ilk sirayi aldi. Playoff`larda ilk turda Indiana`yi, ikinci turda Charlotte`i eleyerek NBA tarihlerinde ilk defa Dogu Konferansi Finaline yükseldi. Burada rakip Boston`du ama yine O oyuncu serinin kaderini degistirdi ve Nets tarihinde ilk defa NBA finaline çikti. Ama NBA Finalinde O oyuncun gücü Lakers efsanesine karsi koyamadi. Bu sezon da Nets, geçen sezonki basarinin bir sürpriz olmadigini yine bu oyuncunun üstün oyunu ile herkese kabul ettirdi ve 49 galibiyet ile Dogu Konferansinda 2.sirayi aldi. Playofflarda ilk turda Milwaukee`yi 4-2 geçtikten sonra ikinci turda Boston`u ve Dogu Finalinde Detroit`i 4-0`lik sonuçlarla süpürerek ard arda 2.defa NBA Finaline yükseldi. Böylece Chicago Bulls efsanesinden sonra ilk defa bir Dogu takimi ard arda 2 yil NBA Finalinde oynama basarisini yakaladi. Ama geçen sezon Shaq, bu sezon ise Duncan, Nets`in final serisini kazanmasini engelledi ve Nets sezonu NBA Finalisti olarak kapadi.
iste bu ay sizlere tanitmak istedigimiz oyuncu, o basarisiz Nets`i bataktan kurtarip ard arda iki yil NBA finaline tasiyan, skorer kimligi veya gösterisli basketbolu ile degil takimini oynatan ve etrafindaki oyuncularin kabiliyetlerini açiga çikartan oyunu ile sivrilen O takas ile takima katilan oyuncu. iste karsinizda, basketbolunu zekasi ile bir üst seviyeye tasiyan ve kendisine göre bir çok yetenekli oyuncuyu oyun bilgisi ile gölgede birakan Nets`in 5 numarali All-Star guard`i JASON KIDD…
BILLY THE KIDD!!
Tam adiyla Jason Frederick Kidd, hava yolu müfettisi bir baba ve banka memuru bir annenin çocugu olarak 23 Mart 1973`te California Alameda`da dünyaya geldi. Çocuklugunda, Jason`in favori sporu futboldu. (Hayir, Amerikan futbolu degil bildigimiz futbol!) Basketbolla resmi tanismasi 3.siniftayken yanina gelen 4.siniflarin basketbol takimlarinda onu görmek istemeleriyle olmustu. Böylece Kidd, Saint Joseph of Notre Dame lisesi basketbol takimina giriyordu. 1990-91 sezonunda takimi California Division 1 eyalet sampiyonlugunu kazanirken genç Jason`in payi inkar edilemeyecek derecede büyüktü. ikinci senede ayni basari tekrarlanmisti. Okulun iki senede yaptigi 69 maçtan 63`ünden galip ayrilmasi Kidd`in ne kadar yetenekli oldugunu gösteriyordu. Aslinda maç basina yakaladigi 25 sayi, 10 asist, 7 ribaund ve 7 top çalmalik performansi da bunu gözler önüne seriyordu.
Onun bu basarisinin temelleri aslinda Oakland`in asfalt sokak sahalarinda atilmisti. Jason, Alameda`dan idi. Yani sehrin “düzgün ve temiz“ tarafindan. Bu da onu diger zenci sokak oyuncularindan farkli yapmaya yetiyordu zaten. Fakat o, sadece geldigi yerle degil oynadigi oyunla da farkini gözler önüne sermisti. (Evet Kidd`in inanilmaz pas kabiliyetinden bahsediyorum.) O ,sanki takim arkadaslarinin -hatta onlardan bile önce- nereye gidecegini kestirebiliyordu. Bu özelligiyle kendini sokakta kabul ettirdi ve o siralar NCAA`de Oregon Ducks`in yildizi Gary Payton ile tanisma ve tabi maç yapma firsati buldu. (NBA yildizlarindan size Payton`i anlatmalarini isteseniz size ilk önce ne savunmasindan ne de hücumundan bahsederler. ilk söyleyecekleri özelligi onun maç boyunca durmayan çenesi olacaktir. Evet Payton NBA`in en kidemli savunmacilarindan biri bu konuda herkes hemfikir, ama bunda rakibiyle konusarak onu demoralize etmesinin payi yadsinamayacak derecede büyük.) Payton`a göre Jason çok yetenekli bir gençti ve özellikle hücumda takimini sirtlayabilecek, sorumluluk alabilecek kapasitedeydi, fakat savunmasi yeterli seviyede miydi? Bu noktada Gary nam-i diger ‘The Glove` (rakibini eldiven gibi sardigi söylenir) devreye girmis ve Kidd`e bir egitmen edasiyla yaklasmisti. Tabi bir sokak basketbolcusundan nasil bir egitmen olabilirse ancak öyle... Payton karsisinda savunma olarak Jason`i gördügünde ona daha fazla yüklendigini, daha sert oynadigini, çamurluk yaptigini ve tabi en çok ona konustugunu inkar etmiyor. Fakat bunlarin hepsinin onun sertlige alismasi ve sert oynamasi için gerekli oldugunu da söylüyor. Payton onla yaptigi her maçtan sonra kendisini evdekilere sikayet ettigini ama ertesi gün daha bir azimle onu durdurmak için gene asfalt sahada onu bekledigini de ekliyor. Jason ise o zamanlardaki egitmeni hakkinda övgüyle söz ediyor: “Kurallari en iyisinden ögrendim“. Bunlar olurken Jason henüz 14 yasindaydi ve okulu Saint Joseph of Notre Dame basaridan basariya kosuyordu. Bu basarilar yetenek avcilarinin istahini kabartmisti. Jason ilk ciddi üniversite bursu teklifini o sene -yani 14 yasinda- bir mektupla aldi. “simdiden mi?“ diye düsünüp yanlis olabilecegine karar verip teklifi geri çevirdi. iyi oldugunu biliyordu fakat o kadar da degildi. Kim bilir kaç kalburüstü oyuncuya bu tip teklifler yapilmis ve kim bilir kaçi buna “Evet“ diyip harcanmisti. Fakat o siralar Kidd`in çevresine baktiginizda bu teklifin adeta “geliyorum“ dedigini görebilirsiniz. Okulunda Jason Kidd tisörtü adeta bir üniformaydi. Giymeyene adeta uzayli gözüyle bakiliyordu, röportajlar gazete haberleri de cabasi...
Ve Jason`in okulundaki son senesi gelmis çatmisti. Bu da ertesi sene için bir üniversite seçimini beraberinde getiriyordu. Daha sonra seçecegi California, o sene basinda kafasinda olusturdugu 5 kolejden biri degildi. Hatta California`yi hiç “resmi“ olarak ziyaret etmemisti. Düsünülenin aksine California koçu Lou Campanelli ile de hiç bir baglantisi yoktu. Tüm bunlari bir terazinin “olumsuzluklar“ kefesine koyarsaniz diger kefeye çok degerli bir sey koymalisiniz ki seçiminizi o üniversiteden yana yapmaniz için agir bassin. Jason için California`nin tek olumlu yani “evine, yuvasina yakin“ olmasiydi. Hatta o kadar yakindi ki ögretmenlerle sokakta, sporcularla spor salonunda veya asfalt sahada kim bilir kaç kez karsilasmisti. Sonuçta Kidd, elinde USA Today`in High School Player of the Year ödülü, kolej ligleri asist kralligi ve biri önceki seneden toplam iki California Player of the Year ödülüyle California Üniversitesi`nin yolunu tuttu.
KIDD`IN KISA NCAA KARiYERi
Fakat isler umuldugu gibi gitmedi. Kidd koç Lou`nun devamli takim arkadaslarina küfretmesinden onlari asagilamasindan hoslanmiyordu. Koçluk küfrederek motive etmek degildi. Zaten Campanelli, Kidd`e karsi da özel bir ilgi duymuyor diger oyunculara nasil davraniyorsa ona da öyle davraniyordu. Takim Campanelli`den sikayetçiydi. Sonuçta Jason`in ilk senesinin sonlarina dogru Campanelli`ye kapinin yeri gösterildi ve yerine asistani Todd Bozeman getirildi. ilk NCAA sezonunda 13.0 sayi, 7.7 asist, 4.9 ribaund, 3.79 top çalma ortalamalarini tutturan Kidd, Pac 10 Konferansinda hem asist hem de top çalma krali oldu ayrica Gary Payton`a ait olan Pac 10 Konferansi top çalma rekorunu da kirdi. Koç degisikligi de hemen etkisini gösterdi ve Kidd 1993-94 sezonunda 16.7 sayi, 9.1 asist, 6.9 ribaund ortalamalariyla konferansta adeta her istatistikte zirveye oynuyordu.
Birkaç hafta sonra Jason, birkaç inanilmaz son saniye atisiyla takimi California Golden Bears`i 93 NCAA Turnuvasina tasidi. Maç kazandiran sutlarindan ilki LSU, (LSU gözünüzde canlandirmak isterseniz 5 tane iri cüsseli 2.10`luk adam düsünmeniz yeterli!) ikincisi ise, önceki iki senenin NCAA sampiyonu Duke Blue Devils karsisindaydi. Kidd bu maçta 14 asist, 11 sayi, 8 ribaund, 4 çalmayla “normal“ oyununu sergilemisti. Blue Devils, o sene de sampiyonlugun en büyük favorilerindendi -zaten duke`un favori olmadigi sene yok gibi- fakat Kidd`in game-winner`i onlari three-peat hayallerinden uyandirdi. Bu maçta Bobby Hurley`nin savunmasinda attigi son saniye sutu Sports Illustrated kapagina tasinan Kidd, sophomore senesinin ardindan (yani kolejdeki 2. senesi sonunda) profesyonel olmaya karar verdi. Kidd, iki senelik kisa üniversite kariyeri süresinde daha sonra Phoenix`de beraber oynayacagi Kevin Johnson`in asist ve top çalma rekorlarini kirmisti. 92-93 yilinda aldigi PAC-10 Freshman of the Year ödülünün yanina bu sefer PAC-10 Player of the Year ödülünü ekliyordu. Ayrica Kidd, bu ödülü alan ilk 2.sinif ögrencisiydi.
1994 NBA DRAFTI ve DALLAS TARiHiNiN 3J`Si
Jason Kidd, NBA`ye adimini 1994 Draft`inda Glenn ‘Big Dog` Robinson`in arkasindan, Grant Hill`in önünden 2. sirada Dallas Mavericks tarafindan seçilerek atti. Jason, böylelikle Dallas`in genç ilk besindeki Jamal Mashburn ve Jim Jackson`dan sonraki üçüncü “J“ oldu. Mavs sezona çok iyi basladi. Oyuncular kostuklari zaman topun kendilerine geleceklerinden emin olduklari için çok rahat oynuyorlardi, kendilerine olan güvenleri tamdi. Jackson ve Mash`in 50 sayilik maçlari bunun göstergesiydi (JJack @ Denver 26/11/94; Mash @ Chicago 12/11/94). Bu sirada Kidd box score`larda pek dikkat edilmeyen, fakat maçi kazanmak için gereken bir çok sorumlulugu aliyordu. Uzun adamlara ribandlarda yardim ediyor, takimin skorerleri sikistiginda top kullanmaktan çekinmiyor, top çaliyor savunma yapiyor, rakibin yildizini kilitliyordu. Yani, takim kimyasinin en önemli parçasini olusturuyordu. Jason`in ilk senesinde bir sene evvel ligin 13 galibiyet ile son sirasinda bulunan Dallas, bir önceki seneye göre 23 maç daha fazla kazandi (36 G-46 Y) ama Bati`da 10.sirayi alarak playofflarin disinda kaldi. NBA tarihinde o ana kadar hiç bir rookie guard takimina bu kadar katki saglamamisti. Gözden kaçan bir nokta ise bu patlamanin takimin skorerlerinden Jim Jackson`in bilek sakatliginda 31 maç kaçirmasina ragmen gerçeklesmesiydi. Ve sezon sonunda Kidd üstün performansinin karsiligini Grant Hill ile birlikte 11.7 sayi, 7.7 asist, 5.4 ribaund ve 1.91 top çalma ortalamalari ile Rookie of the Year (yilin çaylagi) seçilerek aliyordu. Sezonu top çalma kralliginda 7., asist kralliginda 10.sirada tamamlayan çaylak Kidd, 4 triple-double ile bu kategoride ise ligin zirvesindeydi.
Fakat sonraki sene Dallas ve Kidd için isler istenildigi gibi yürümedi. 3J`nin arasina kara kedi girdi. Bir takim için en büyük problem oyuncular arasindaki çekismedir. Mücadele demiyorum çünkü mücadele hirsi beraberinde getirir ve bu takim basarisina yansir. Fakat çekisme takima ve oyunculara zarar vermekten baska hiç bir ise yaramaz. Mavericks`te ortaya çikan ilk problem Jim ve Jamal arasindaki agiz dalasiydi. Sebebi de pek tabi hücumda alinacak insiyatifti. Hangisinin ilk hangisinin ikinci opsiyon olacagi kafalari karistiran en önemli soruydu. ikinci fakat en az birincisi kadar önemli olan, Jackson`in topun kontrolünü istemesiydi. Bu Kidd`in rolünü kisitliyordu. Takimda veteran bir lider, tecrübesiyle olaya agirligini koyacak biri olmamasi bu tartismayi uzattikça uzatti. Sonunda Kidd ortami yumusatmaya yönelik bir kaç demeç verdi fakat söyledigi seyler yanlis anlasildi ve baglar tamamiyle koptu. Mavs 26-56`lik dereceyle ligin en altlarina demir atmisti. Kidd bütün bu olanlara ragmen 82 maçta forma giymis ve istatistiklerini 16.6 sayi, 9.7 asist (lig 2.si), 6.8 ribaund ve 2.16 top çalma (lig 4.sü) ile dise dokunur derecede gelistirmisti. Ayrica 783 asist ve 553 ribaund rakamlarina ulasarak 1990-91 sezonunda (Magic Johnson) sonra 700 asist, 500 ribaund rakamlarini geçen ilk oyuncu olmustu. Regular sezonda 9 triple-double ile, Grant Hill`in ardindan (10 triple-double) 2.sirada yer bulurken, 30 Ocak`ta Clippers karsisinda 21 sayi, 16 asist ve 16 ribaund rakamlarina ulasarak, 1989 sezonundan bu yana (Magic Johnson) bir maçta 20 sayi, 15 asist ve 15 ribaund rakamlarini yakalayan ve geçen ilk oyuncu oldu. San Antonio`da düzenlenen All-Star maçina 1 milyonun üzerinde oy alarak seçilirken, Dallas tarihinde All-Star maçina ilk beste baslayan ilk oyuncu olmayi da basardi. (7 sayi, 10 asist, 6 ribaund) Tüm bu kisisel basarilara ragmen, çok yetenekli 3 gençle Dallas`in ligin dibinde olmasi elestirilerin çogalmasina yol açiyordu. Jason`in bunu o zaman anlamasi biraz zordu fakat henüz ikinci senesinde çok önemli bir ders almisti: Kazanmanin önemini. Dallas gibi yetenekli bir takimin bile bir kaç siradan tartisma sonucu ligin dibine batabildigini göz önünde bulundurursak bunu ne kadar önemli oldugunu anlayabiliriz.
DALLAS`DAN PHOENIX`E KISA BiR YOLCULUK
1996-97 sezonunda ilk 22 maçta 9.9 sayi, 9.1 asist ortalamalarini tutturan Kidd, Dallas`taki düsüsü ve bölünmeyi engelleyemeyince, 1996 Christmas`in ertesi günü 26 Aralik 1996`da, Tony Dumas, Loren Meyer ile birlikte, Sam Cassell, A.C. Green, Michael Finley karsiliginda Dallas`tan Phoenix`e takas edildi. Green gidisi ile Suns`in cap space`inde oldukça büyük bir yer açilmisti. Bu boslugun gelecek için yapilacak yatirimlar için yeterli mali kaynagi saglayacagi kesindi. Fakat Jason`in kendine göre problemleri vardi ve bunlarin basinda Mavericks geliyordu. Arkasinda kendi basina kurtarmak istedigi bir takim birakmisti, düzelmesi için çabaladigi bir takim. Fakat Dallas`taki bazi kimseler, Kidd gittikten sonra onun arkasindan konusmus, çamur atmisti. Ve Kidd`in elinden hiç bir sey gelmiyordu. Bu noktada NBA`de henüz üçüncü senesini yasayan Jason yeni bir ders daha ögreniyordu: “Eger kendini savunmak için elinden bir sey gelmiyorsa birak oynadigin oyun senin cevabin olsun“
“Eger kendini savunmak için elinden bir sey gelmiyorsa birak oynadigin oyun senin cevabin olsun“
Jason Kidd, Phoenix formasi altinda çiktigi ilk maçta köprücük kemiginden sakatlanana kadar oynadigi 20 dakikalik bölümde 6 sayi, 9 asist, 7 ribaund ve 3 top çalma gerçeklestirmisti. Ama sakatligi Phoenix formasi giymesini 21 maç erteledi. 21 maç sonunda formasina kavusan Kidd, sezonda sut yüzdesini %38`den %42‘ye, 3lük yüzdesini de %32.3 ten %40.0`a çikartirken, kalan 32 maçta Phoenix`e 23 galibiyet getirerek playoff yarisinda büyük bir ivme kazandirmisti. Sezon sonunda asist kralliginda 4., top çalma kralliginda 5.olan Kidd, Phoenix formasi ile 2 triple-double yapmayi basardi. Ama o sezonki en büyük yenilik Kidd`in kariyerindeki ilk playoff maçina çikmasiydi. Kidd`in gelisi ile regular sezonu sezonunda (Phoenix Suns, Kidd gelmeden önce, 17 galibiyet, 32 maglubiyet ile 11.siradaydi) 40 galibiyet, 42 maglubiyet ile Bati`da 7.sirayi alan Phoenix 1997 NBA Playofflarinda ilk turda Seattle ile eslesti. 3.maçin sonunda seride 2-1 öne geçen Phoenix, evinde oynadigi 4.maçta Kidd`in 23 sayi, 14 asist ve 6 ribaunt`una ragmen salondan 122-115 maglup ayrildi. Seriyi 2-2`ye getiren Seattle son maçta 24 sayilik farkla salondan galip ayrilarak bir üst tura çikan takim oldu. Kidd`in ilk playoff tecrübesi 12.0 sayi, 9.8 asist, 6.0 ribaund ve 2.20 top çalma ortalamalari ile noktalanmisti.
Height: 6' 4"
Weight: 212 lbs.
Position: Guard
Birth Place: San Fransico, California
Birthday: March 23, 1973
College: California '96
NBA Team: New Jersey Nets
HIZ VE ZEKANIN KUSURSUZ BiRLEsiMi
“New, Mr.Triple-Double“
JASON KIDD #5
NBA tarihinde Triple-Double (bir maçta sayi, ribaund, asist, top çalma veya blok kategorilerinden üçünde çift haneli sayiya ulasma) denildiginde ilk akla gelen oyuncu Oscar “Big O“ Robertson`dir. 1960-1974 yillari arasinda ligde yer alan ve kariyerinde gerçeklestirdigi 178 triple-double ile bu kategoride zirvede bulunan Robertson, 1961-62 sezonunda da 30.8 sayi, 12.5 ribaund ve 11.4 asist ortalamalari ile hala yanina yaklasilamayan bir basari elde etmisti. Robertson`dan sonra 80`li yillar ve 90`li yillarin basinda Earvin “Magic“ Johnson, Big O`nun basarilarini tekrarlar rakamlar yakalasada hastaligi sebebi ile basketbola ara vermesi ve daha sonra da birakmasi Oscar`in gerisinde kalmasina yol açmisti. Ayni dönemlerde Larry Bird ve 94 drafti ile lige katilan Grant Hill gerçeklestirdikleri triple-double`lar ile Big O`yu ve Magic`i hatirlatan performanslar çizmislerdi. su anda ise NBA liginde triple-double denildiginde, akla gelen ilk ve tek isim Nets`i son iki sezonda NBA Finaline tasiyan Jason Kidd`den baskasi degil. iste karsinizda Hiz ve Zekanin Kusursuz birlesimi “New, Mr.Triple-Double“ JASON KIDD...
NERDEN NEREYE!!
1967`de start alan ve 1976`ya kadar 9 sezon faaliyet gösteren ABA liginin son sampiyonu (1975-76) New York Nets, 1976 senesinin Haziran ayinda Indiana Pacers, San Antonio Spurs ve Denver Nuggets ile birlikte NBA ligine katilmisti. NBA ligine katildiginda New York`tan, 1967`de ilk kuruldugu sehir olan New Jersey`e tasinan ekip 1976-77 NBA sezonu ile birlikte New Jersey Nets adi ile NBA liginde mücadele etmeye basladi. ilk NBA sezonunda 22 galibiyet alarak ligin 22. ve son takimi olan Nets, bir sonraki sezonda ne yazik ki bu kötü ünvanini devam ettirdi. 1978-79 sezonunda ise Bernard King`in takima katilmasi ile bir önceki sezona göre 13 galibiyet fazla alarak ilk defa NBA Playofflarinda yer aldi ve o dönemde 3 maç üzerinden oynanan ilk turda Philadelphia`ya her iki maçta da maglup olarak sezonu kapadi. 1983-84 sezonunda tekrar playoff basarisi yakalayan ve ilk defa ilk turu geçme basarisini gösteren Nets (Philadelphia 3-2), bir üst turda Milwaukee`ye 4-2 elenmekten kurtulamadi. 1985-86 sezonundan itibaren genelde ilk 10 siranin disinda yer alan, playofflara kalabildigi senelerde (1992-1993-1994-199
iste bu ay sizlere tanitmak istedigimiz oyuncu, o basarisiz Nets`i bataktan kurtarip ard arda iki yil NBA finaline tasiyan, skorer kimligi veya gösterisli basketbolu ile degil takimini oynatan ve etrafindaki oyuncularin kabiliyetlerini açiga çikartan oyunu ile sivrilen O takas ile takima katilan oyuncu. iste karsinizda, basketbolunu zekasi ile bir üst seviyeye tasiyan ve kendisine göre bir çok yetenekli oyuncuyu oyun bilgisi ile gölgede birakan Nets`in 5 numarali All-Star guard`i JASON KIDD…
BILLY THE KIDD!!
Tam adiyla Jason Frederick Kidd, hava yolu müfettisi bir baba ve banka memuru bir annenin çocugu olarak 23 Mart 1973`te California Alameda`da dünyaya geldi. Çocuklugunda, Jason`in favori sporu futboldu. (Hayir, Amerikan futbolu degil bildigimiz futbol!) Basketbolla resmi tanismasi 3.siniftayken yanina gelen 4.siniflarin basketbol takimlarinda onu görmek istemeleriyle olmustu. Böylece Kidd, Saint Joseph of Notre Dame lisesi basketbol takimina giriyordu. 1990-91 sezonunda takimi California Division 1 eyalet sampiyonlugunu kazanirken genç Jason`in payi inkar edilemeyecek derecede büyüktü. ikinci senede ayni basari tekrarlanmisti. Okulun iki senede yaptigi 69 maçtan 63`ünden galip ayrilmasi Kidd`in ne kadar yetenekli oldugunu gösteriyordu. Aslinda maç basina yakaladigi 25 sayi, 10 asist, 7 ribaund ve 7 top çalmalik performansi da bunu gözler önüne seriyordu.
Onun bu basarisinin temelleri aslinda Oakland`in asfalt sokak sahalarinda atilmisti. Jason, Alameda`dan idi. Yani sehrin “düzgün ve temiz“ tarafindan. Bu da onu diger zenci sokak oyuncularindan farkli yapmaya yetiyordu zaten. Fakat o, sadece geldigi yerle degil oynadigi oyunla da farkini gözler önüne sermisti. (Evet Kidd`in inanilmaz pas kabiliyetinden bahsediyorum.) O ,sanki takim arkadaslarinin -hatta onlardan bile önce- nereye gidecegini kestirebiliyordu. Bu özelligiyle kendini sokakta kabul ettirdi ve o siralar NCAA`de Oregon Ducks`in yildizi Gary Payton ile tanisma ve tabi maç yapma firsati buldu. (NBA yildizlarindan size Payton`i anlatmalarini isteseniz size ilk önce ne savunmasindan ne de hücumundan bahsederler. ilk söyleyecekleri özelligi onun maç boyunca durmayan çenesi olacaktir. Evet Payton NBA`in en kidemli savunmacilarindan biri bu konuda herkes hemfikir, ama bunda rakibiyle konusarak onu demoralize etmesinin payi yadsinamayacak derecede büyük.) Payton`a göre Jason çok yetenekli bir gençti ve özellikle hücumda takimini sirtlayabilecek, sorumluluk alabilecek kapasitedeydi, fakat savunmasi yeterli seviyede miydi? Bu noktada Gary nam-i diger ‘The Glove` (rakibini eldiven gibi sardigi söylenir) devreye girmis ve Kidd`e bir egitmen edasiyla yaklasmisti. Tabi bir sokak basketbolcusundan nasil bir egitmen olabilirse ancak öyle... Payton karsisinda savunma olarak Jason`i gördügünde ona daha fazla yüklendigini, daha sert oynadigini, çamurluk yaptigini ve tabi en çok ona konustugunu inkar etmiyor. Fakat bunlarin hepsinin onun sertlige alismasi ve sert oynamasi için gerekli oldugunu da söylüyor. Payton onla yaptigi her maçtan sonra kendisini evdekilere sikayet ettigini ama ertesi gün daha bir azimle onu durdurmak için gene asfalt sahada onu bekledigini de ekliyor. Jason ise o zamanlardaki egitmeni hakkinda övgüyle söz ediyor: “Kurallari en iyisinden ögrendim“. Bunlar olurken Jason henüz 14 yasindaydi ve okulu Saint Joseph of Notre Dame basaridan basariya kosuyordu. Bu basarilar yetenek avcilarinin istahini kabartmisti. Jason ilk ciddi üniversite bursu teklifini o sene -yani 14 yasinda- bir mektupla aldi. “simdiden mi?“ diye düsünüp yanlis olabilecegine karar verip teklifi geri çevirdi. iyi oldugunu biliyordu fakat o kadar da degildi. Kim bilir kaç kalburüstü oyuncuya bu tip teklifler yapilmis ve kim bilir kaçi buna “Evet“ diyip harcanmisti. Fakat o siralar Kidd`in çevresine baktiginizda bu teklifin adeta “geliyorum“ dedigini görebilirsiniz. Okulunda Jason Kidd tisörtü adeta bir üniformaydi. Giymeyene adeta uzayli gözüyle bakiliyordu, röportajlar gazete haberleri de cabasi...
Ve Jason`in okulundaki son senesi gelmis çatmisti. Bu da ertesi sene için bir üniversite seçimini beraberinde getiriyordu. Daha sonra seçecegi California, o sene basinda kafasinda olusturdugu 5 kolejden biri degildi. Hatta California`yi hiç “resmi“ olarak ziyaret etmemisti. Düsünülenin aksine California koçu Lou Campanelli ile de hiç bir baglantisi yoktu. Tüm bunlari bir terazinin “olumsuzluklar“ kefesine koyarsaniz diger kefeye çok degerli bir sey koymalisiniz ki seçiminizi o üniversiteden yana yapmaniz için agir bassin. Jason için California`nin tek olumlu yani “evine, yuvasina yakin“ olmasiydi. Hatta o kadar yakindi ki ögretmenlerle sokakta, sporcularla spor salonunda veya asfalt sahada kim bilir kaç kez karsilasmisti. Sonuçta Kidd, elinde USA Today`in High School Player of the Year ödülü, kolej ligleri asist kralligi ve biri önceki seneden toplam iki California Player of the Year ödülüyle California Üniversitesi`nin yolunu tuttu.
KIDD`IN KISA NCAA KARiYERi
Fakat isler umuldugu gibi gitmedi. Kidd koç Lou`nun devamli takim arkadaslarina küfretmesinden onlari asagilamasindan hoslanmiyordu. Koçluk küfrederek motive etmek degildi. Zaten Campanelli, Kidd`e karsi da özel bir ilgi duymuyor diger oyunculara nasil davraniyorsa ona da öyle davraniyordu. Takim Campanelli`den sikayetçiydi. Sonuçta Jason`in ilk senesinin sonlarina dogru Campanelli`ye kapinin yeri gösterildi ve yerine asistani Todd Bozeman getirildi. ilk NCAA sezonunda 13.0 sayi, 7.7 asist, 4.9 ribaund, 3.79 top çalma ortalamalarini tutturan Kidd, Pac 10 Konferansinda hem asist hem de top çalma krali oldu ayrica Gary Payton`a ait olan Pac 10 Konferansi top çalma rekorunu da kirdi. Koç degisikligi de hemen etkisini gösterdi ve Kidd 1993-94 sezonunda 16.7 sayi, 9.1 asist, 6.9 ribaund ortalamalariyla konferansta adeta her istatistikte zirveye oynuyordu.
Birkaç hafta sonra Jason, birkaç inanilmaz son saniye atisiyla takimi California Golden Bears`i 93 NCAA Turnuvasina tasidi. Maç kazandiran sutlarindan ilki LSU, (LSU gözünüzde canlandirmak isterseniz 5 tane iri cüsseli 2.10`luk adam düsünmeniz yeterli!) ikincisi ise, önceki iki senenin NCAA sampiyonu Duke Blue Devils karsisindaydi. Kidd bu maçta 14 asist, 11 sayi, 8 ribaund, 4 çalmayla “normal“ oyununu sergilemisti. Blue Devils, o sene de sampiyonlugun en büyük favorilerindendi -zaten duke`un favori olmadigi sene yok gibi- fakat Kidd`in game-winner`i onlari three-peat hayallerinden uyandirdi. Bu maçta Bobby Hurley`nin savunmasinda attigi son saniye sutu Sports Illustrated kapagina tasinan Kidd, sophomore senesinin ardindan (yani kolejdeki 2. senesi sonunda) profesyonel olmaya karar verdi. Kidd, iki senelik kisa üniversite kariyeri süresinde daha sonra Phoenix`de beraber oynayacagi Kevin Johnson`in asist ve top çalma rekorlarini kirmisti. 92-93 yilinda aldigi PAC-10 Freshman of the Year ödülünün yanina bu sefer PAC-10 Player of the Year ödülünü ekliyordu. Ayrica Kidd, bu ödülü alan ilk 2.sinif ögrencisiydi.
1994 NBA DRAFTI ve DALLAS TARiHiNiN 3J`Si
Jason Kidd, NBA`ye adimini 1994 Draft`inda Glenn ‘Big Dog` Robinson`in arkasindan, Grant Hill`in önünden 2. sirada Dallas Mavericks tarafindan seçilerek atti. Jason, böylelikle Dallas`in genç ilk besindeki Jamal Mashburn ve Jim Jackson`dan sonraki üçüncü “J“ oldu. Mavs sezona çok iyi basladi. Oyuncular kostuklari zaman topun kendilerine geleceklerinden emin olduklari için çok rahat oynuyorlardi, kendilerine olan güvenleri tamdi. Jackson ve Mash`in 50 sayilik maçlari bunun göstergesiydi (JJack @ Denver 26/11/94; Mash @ Chicago 12/11/94). Bu sirada Kidd box score`larda pek dikkat edilmeyen, fakat maçi kazanmak için gereken bir çok sorumlulugu aliyordu. Uzun adamlara ribandlarda yardim ediyor, takimin skorerleri sikistiginda top kullanmaktan çekinmiyor, top çaliyor savunma yapiyor, rakibin yildizini kilitliyordu. Yani, takim kimyasinin en önemli parçasini olusturuyordu. Jason`in ilk senesinde bir sene evvel ligin 13 galibiyet ile son sirasinda bulunan Dallas, bir önceki seneye göre 23 maç daha fazla kazandi (36 G-46 Y) ama Bati`da 10.sirayi alarak playofflarin disinda kaldi. NBA tarihinde o ana kadar hiç bir rookie guard takimina bu kadar katki saglamamisti. Gözden kaçan bir nokta ise bu patlamanin takimin skorerlerinden Jim Jackson`in bilek sakatliginda 31 maç kaçirmasina ragmen gerçeklesmesiydi. Ve sezon sonunda Kidd üstün performansinin karsiligini Grant Hill ile birlikte 11.7 sayi, 7.7 asist, 5.4 ribaund ve 1.91 top çalma ortalamalari ile Rookie of the Year (yilin çaylagi) seçilerek aliyordu. Sezonu top çalma kralliginda 7., asist kralliginda 10.sirada tamamlayan çaylak Kidd, 4 triple-double ile bu kategoride ise ligin zirvesindeydi.
Fakat sonraki sene Dallas ve Kidd için isler istenildigi gibi yürümedi. 3J`nin arasina kara kedi girdi. Bir takim için en büyük problem oyuncular arasindaki çekismedir. Mücadele demiyorum çünkü mücadele hirsi beraberinde getirir ve bu takim basarisina yansir. Fakat çekisme takima ve oyunculara zarar vermekten baska hiç bir ise yaramaz. Mavericks`te ortaya çikan ilk problem Jim ve Jamal arasindaki agiz dalasiydi. Sebebi de pek tabi hücumda alinacak insiyatifti. Hangisinin ilk hangisinin ikinci opsiyon olacagi kafalari karistiran en önemli soruydu. ikinci fakat en az birincisi kadar önemli olan, Jackson`in topun kontrolünü istemesiydi. Bu Kidd`in rolünü kisitliyordu. Takimda veteran bir lider, tecrübesiyle olaya agirligini koyacak biri olmamasi bu tartismayi uzattikça uzatti. Sonunda Kidd ortami yumusatmaya yönelik bir kaç demeç verdi fakat söyledigi seyler yanlis anlasildi ve baglar tamamiyle koptu. Mavs 26-56`lik dereceyle ligin en altlarina demir atmisti. Kidd bütün bu olanlara ragmen 82 maçta forma giymis ve istatistiklerini 16.6 sayi, 9.7 asist (lig 2.si), 6.8 ribaund ve 2.16 top çalma (lig 4.sü) ile dise dokunur derecede gelistirmisti. Ayrica 783 asist ve 553 ribaund rakamlarina ulasarak 1990-91 sezonunda (Magic Johnson) sonra 700 asist, 500 ribaund rakamlarini geçen ilk oyuncu olmustu. Regular sezonda 9 triple-double ile, Grant Hill`in ardindan (10 triple-double) 2.sirada yer bulurken, 30 Ocak`ta Clippers karsisinda 21 sayi, 16 asist ve 16 ribaund rakamlarina ulasarak, 1989 sezonundan bu yana (Magic Johnson) bir maçta 20 sayi, 15 asist ve 15 ribaund rakamlarini yakalayan ve geçen ilk oyuncu oldu. San Antonio`da düzenlenen All-Star maçina 1 milyonun üzerinde oy alarak seçilirken, Dallas tarihinde All-Star maçina ilk beste baslayan ilk oyuncu olmayi da basardi. (7 sayi, 10 asist, 6 ribaund) Tüm bu kisisel basarilara ragmen, çok yetenekli 3 gençle Dallas`in ligin dibinde olmasi elestirilerin çogalmasina yol açiyordu. Jason`in bunu o zaman anlamasi biraz zordu fakat henüz ikinci senesinde çok önemli bir ders almisti: Kazanmanin önemini. Dallas gibi yetenekli bir takimin bile bir kaç siradan tartisma sonucu ligin dibine batabildigini göz önünde bulundurursak bunu ne kadar önemli oldugunu anlayabiliriz.
DALLAS`DAN PHOENIX`E KISA BiR YOLCULUK
1996-97 sezonunda ilk 22 maçta 9.9 sayi, 9.1 asist ortalamalarini tutturan Kidd, Dallas`taki düsüsü ve bölünmeyi engelleyemeyince, 1996 Christmas`in ertesi günü 26 Aralik 1996`da, Tony Dumas, Loren Meyer ile birlikte, Sam Cassell, A.C. Green, Michael Finley karsiliginda Dallas`tan Phoenix`e takas edildi. Green gidisi ile Suns`in cap space`inde oldukça büyük bir yer açilmisti. Bu boslugun gelecek için yapilacak yatirimlar için yeterli mali kaynagi saglayacagi kesindi. Fakat Jason`in kendine göre problemleri vardi ve bunlarin basinda Mavericks geliyordu. Arkasinda kendi basina kurtarmak istedigi bir takim birakmisti, düzelmesi için çabaladigi bir takim. Fakat Dallas`taki bazi kimseler, Kidd gittikten sonra onun arkasindan konusmus, çamur atmisti. Ve Kidd`in elinden hiç bir sey gelmiyordu. Bu noktada NBA`de henüz üçüncü senesini yasayan Jason yeni bir ders daha ögreniyordu: “Eger kendini savunmak için elinden bir sey gelmiyorsa birak oynadigin oyun senin cevabin olsun“
“Eger kendini savunmak için elinden bir sey gelmiyorsa birak oynadigin oyun senin cevabin olsun“
Jason Kidd, Phoenix formasi altinda çiktigi ilk maçta köprücük kemiginden sakatlanana kadar oynadigi 20 dakikalik bölümde 6 sayi, 9 asist, 7 ribaund ve 3 top çalma gerçeklestirmisti. Ama sakatligi Phoenix formasi giymesini 21 maç erteledi. 21 maç sonunda formasina kavusan Kidd, sezonda sut yüzdesini %38`den %42‘ye, 3lük yüzdesini de %32.3 ten %40.0`a çikartirken, kalan 32 maçta Phoenix`e 23 galibiyet getirerek playoff yarisinda büyük bir ivme kazandirmisti. Sezon sonunda asist kralliginda 4., top çalma kralliginda 5.olan Kidd, Phoenix formasi ile 2 triple-double yapmayi basardi. Ama o sezonki en büyük yenilik Kidd`in kariyerindeki ilk playoff maçina çikmasiydi. Kidd`in gelisi ile regular sezonu sezonunda (Phoenix Suns, Kidd gelmeden önce, 17 galibiyet, 32 maglubiyet ile 11.siradaydi) 40 galibiyet, 42 maglubiyet ile Bati`da 7.sirayi alan Phoenix 1997 NBA Playofflarinda ilk turda Seattle ile eslesti. 3.maçin sonunda seride 2-1 öne geçen Phoenix, evinde oynadigi 4.maçta Kidd`in 23 sayi, 14 asist ve 6 ribaunt`una ragmen salondan 122-115 maglup ayrildi. Seriyi 2-2`ye getiren Seattle son maçta 24 sayilik farkla salondan galip ayrilarak bir üst tura çikan takim oldu. Kidd`in ilk playoff tecrübesi 12.0 sayi, 9.8 asist, 6.0 ribaund ve 2.20 top çalma ortalamalari ile noktalanmisti.
iLK ASIST KRALLIgI
1997-98 sezonu Suns için son derece basarili geçiyordu. 82 maçta alinan 56 galibiyet takasin ne kadar yararli oldugunun bir göstergesiydi adeta. Takim içinde skor yükü öyle güzel bölünmüstü ki rotasyondaki 9 oyuncunun 9 veya daha üstü bir ortalamasi vardi. Bu sirada Kidd, Suns takiminin bir üyesi olarak kendini kabul ettirmisti. 21 subat 1997`de yerel bir televizyonda muhabir olan Joumana Samaha`yla dünya evine giriyordu. (Joumana`nin babasinin Türk, annesinin ise Lübnan`li oldugunu belirteyim) Çift, 12 Ekim 1998`de çocuk sahibi olacakti. Kidd “Phoenix`de basima gelen en iyi iki sey“ diye özetliyordu. Fakat playoff`a kaldigi da isin rengi degisti. Cliff Robinson, Penny Hardaway, Antonio McDyess, Tom Gugliotta gibi starlar bulunmasina ragmen PHX playoff ikinci turdan öteye geçemedi. Her sene bir baska sorun çikiyordu. 97`de sorun, dönemin güçlü ekibi Payton, Kemp, Schremph, Hawkins, Mcilvaine‘i kadrosunda bulunduran Seattle`di. 98`de ise senenin flas çaylagi Duncan ve San Antonio`ya boyun egiyorlardi. 1998-99`da lockout nedeniyle 50 maç üzerinden oynanan sezon sonunda Kidd ilk NBA asist kralligina ulasirken, hem ALL-NBA First Team`inde hem de ALL-NBA Defensive Team`inde yer buldu. Fakat playoffta ilk turda Portland tarafindan süpürüldüler. 1999-2000 de Kidd, 2.defa ard arda asist kralligina ulasirken, ALL-NBA First Team`inde ard arda 2.defa üyesi seçiliyordu. Playofflarda önceki sezonun sampiyonu Spurs`u yenip tur atladilar fakat rakip Lakers`ti ve sonuç kaçinilmazdi. Basarili regular sezonlarin ardindan playofflarda bir türlü gelmeyen basari herkesi rahatsiz ediyordu. Bir günah keçisi bulunmaliydi.
OLiMPiK MACERA
Bir yandan Phoenix takiminda bir çok sorun yasayan ve zor günler geçiren Kidd diger yandan 2000 senesinde Sydney olimpiyatlarinda Amerika Birlesik Devletleri`ni temsil edecek kadroda ismi açiklandiginda yasadigi sevinç verdigi demeçlerden anlasiyordu. “Uluslararasi alanda ülkenizi temsil etmekten daha onurlu bir sey düsünemiyorum. Bu benim için büyük bir gurur formayi elimden geldigince iyi tasiyacagim.“
Eleme turlarinda Amerika, italya, Litvanya, Fransa, Çin ve Yeni Zelanda`nin oldugu A grubundan namaglup bir sekilde çeyrek finallere çikiyor ve Rusya ile eslesiyordu. Maç 85-70 USA lehine bitiyor Kidd, Garnett (16) ve Carter`dan (15) sonra 10 sayiyla takiminin galip gelmesinde önemli rol oynuyordu. Yari finallerde ise 14.700 kisinin izledigi Litvanya karsisinda 6 sayida kaliyordu. Fakat USA maçtan 85-83 galip ayriliyordu. Diger yanda ise Fransa ev sahibi Avustralya`yi 76-52 ile geçerek finalde USA`nin rakibi oluyordu. Final maçinda Fransa`yi 85-75 geçen Amerika sampiyonluga ulasirken Kidd, Carter`in Frederick Weis`in (2.16 m) üstünden bastigi smacin asistini yapiyordu. Kidd, Olimpiyat sonunda altin madalyayla ödüllendirilen takimin gardi olmanin yaninda bir de aldigi kisitli süreye ragmen gümüs karmaya seçilmisti. Tüm turnuva boyunca 6.0 sayi 4.4 asist ile oynamis 5.2 ribaund ile takimda Garnett ve Mourning ten sonra en çok ribaund alan oyuncu olmustu ama NBA`de yeni sezon onun için çok zorlu geçecekti.
OLAYLARIN TAKIMI PHOENIX
2000-01 sezonu Phoenix medyasi için oldukça hareketli geçiyordu. Suns takiminin yildizlari birer birer olaylara bulasiyordu. Önce Penny Hardaway bir kadinin kafasina silah dayayip onu tehdit ettigi gerekçesiyle suçlanmis ve mahkemelik olmustu. Daha sonra takimin skoreri Clifford Robinson uyusturucu ile yakalanmis ve o da Penny ile ayni akibeti paylasmisti: mahkeme. Ve 18 Ocak günü bu sefer Jason Kidd evde çikan bir tartisma sonucu karisi Joumana attigi tokat gerekçesiyle göz altina alindi. Çift daha sonra aralarindaki sorunlari çözdüklerini ve ayrilmayacaklarini dile getirmis olsa da Suns yönetiminin gözünde hasar böyle kolaylikla giderilemezdi. Playofflarda bu sefer Sacramento`ya kaybeden Phoenix`de aranan günah keçisi bulunmustu.
Suns baskani Jerry Colangelo Jason`in oyunun yeterince “gösterisli“ olmadigini ve taraftarlari tribüne çekmedigini öne sürdü. Bu açiklamalar Kidd`i kizdirmisti. Çünkü onun oyun stili söylenilenin aksine rakip onu durdurabilecegini kanitlayana kadar saldirmak, saldirmak ve saldirmakti. Aslinda asil problem Suns takiminda “bitirici“ oyuncularin eksikligiydi. Siz ne kadar fast break sansi yakalarsaniz yakalayin eger takim arkadaslariniz isin en kolay kismini, yani topu çemberden geçirmeyi basaramiyorsa fast breakler hiç bir kazanç saglamaz. Üstüne üstlük takimi yorar. Phoenix yönetimi de muhtemelen bunu biliyordu fakat Kidd`i kurban etmek tüm takimi bastan yenilemekten takdir edersiniz ki daha kolaydi.
“Çogu kisi deli oldugumu düsünüyor, fakat bazen basarmak için deli olmalisiniz. Gerçekten bunun [takasin] benim için çok iyi oldugunu düsünüyorum. Ayni derecede Nets için de. Bence firsat, mücadeledir, kendini kanitlamaktir. Ve su durumda ancak maçlari kazanarak kendimizi kanitlayabiliriz. Ben buna hazirim. Biz buna haziriz.“ Jason Kidd
BU SEFER Ki YOLCULUK DOgU`YA
Bu seferki takas haziran da NBA Draft`inden hemen sonra yapildi. Basrollerde ise Jason Kidd ve onun hiç benzemek
istemedigi türde bir guard olan ve “kagit üstünde“ Suns`in aradigi, taraftari tribüne çekebilecek atan, tutan, kosan, cosan, costukça costuran, atesli Nets gardi Stephon Marbury vardi.
NBA`de iki gerçeklik tartisilmaz: “Turnikeye girerken atilan fazla adim steps degildir ve New Jersey`de oynamayi kimse istemez!“ aslinda Kidd, NJ ye takas edilmekten çok, bu takasi takimdan gelen bir telefon yerine tipki halkin geri kalani gibi medyadan ögrenmeye sinirlenmisti. Fakat ertesi gün yapilan basin toplantisinda daha önceki senelerdeki olaylarin getirdigi deneyimle sogukkanliligini korumus ve olgun davranarak sorulara cevap vermisti. Tabi ki herkesin kafasindaki en önemli soru Ocak ayindaki tutuklanmanin bu takasta etkili olup olmadigiydi. Jason`in cevabi “Tabi olabilir. Ama çogunluk bunun basketbolla alakali bir karar oldugu konusunda birlesecektir.“ seklindeydi.
Ülkenin diger tarafinda ise baska bir basin toplantisinda NJ Nets baskani Rod Thorn yeni guardlarinin takima kazandiracaklari hakkinda konusuyordu: “En büyük 3 problemimiz ribaund almak, savunma ve takim kimyasiydi. Sadece bir takasla bu üç alanda da eksiklerimizi giderecek konuma geldik“
Kidd, NJ`e geldigi zaman öncelikle kafasinda bazi olaylari çözmesi gerekti. Mesela Nets`in aslinda çogu insanin düsüncesinin aksine kötü bir takim olmadigini fakat bir türlü gereken patlamayi yapamadigini anladi. Bunun da tabi ki en önemli sebebi sakatliklardi. Önce büyük umutlar baglanan Kerry Kittles`in sakatligi daha sonra 2000 draft`inda 1.siradan seçilen Kenyon Martin`in kirilan ayagi Nets`in istenilen sonuçlari almasina engel oluyordu. 2001-02 sezon basinda New Jersey Nets`in kadrosu Kidd için biçilmis kaftandi. Martin ve Kittles gibi iki süper bitirici özellikleri yüksek oyuncu, set hücumunda sut kullanabilecek Van Horn gibi düzgün bilekli bir forvet, Todd MacCoulloch gibi vasat ama uzun bir pivot. Benchte ise Aaron Williams ve Lucious Harris gibi deneyimli iki görev adami, seyirci costuran smaçlariyla çaylak Richard Jefferson. Ve hepsinin ortak özelligi: Kazanamaya dolayisiyla basariya olan açlik...
Baskan Thorn ve koç Byron Scott`a göre Nets`in basarisi için gereken iki etmen, az sakatlik ve basarili bir önderlikti. Sakatliklarin kaçinilmaz oldugu düsünülürse önderlik konusunda Jason devreye girdi ve kendinden önceki Marbury`nin aksine takim arkadaslarina duydugu saygi ve güven ile onlardan en yüksek derecede yararlandi. Özellikle sezon ortasinda verdigi “playofflardayiz“ demeçleri de bunun bir göstergesiydi.
“Çogu kisi deli oldugumu düsünüyor“ diyordu Kidd, “Fakat bazen basarmak için deli olmalisiniz. Gerçekten bunun [takasin] benim için çok iyi oldugunu düsünüyorum. Ayni derecede Nets için de. Bence firsat, mücadeledir, kendini kanitlamaktir. Ve su durumda ancak maçlari kazanarak kendimizi kanitlayabiliriz. Ben buna hazirim. Biz buna haziriz.“ Bütün bu sözler koç Scott`a adeta bir sarki gibi geliyordu. inanmak basarmanin yarisi derler. NJ sezon basinda ligi kafasinda çözmüs basariya giden yolu önceden kestirmisti. Geçen seneki 26-56`lik kötü dereceye sahip takimdan farkli olan sadece 4 çaylak oyuncu (RJ, Scalabrine, Collins, Brendan Armstrong) ve point guard Jason Kidd`di. Bu kadar az degisiklik basariyi beraberinde getirebilir miydi?!
Koç Scott sezon öncesi kampindan bir gün önce Jason`in takima söyledigi laflari hatirlatiyor. “Kaybetmeye mahkum degiliz. Hepimiz siki çalisirsak basariya takim halinde ulasabiliriz.“ Ve devam ediyor odadaki herkes sandalyesinin üstündeydi! Tabi ki her zaman görünmeyen kahramanlar vardir. Koç Scott da onlardan biriydi. Yavas ama emin adimlarla Nets`i Jason`in en verimli olacagi takim kalibina soktu. Savunmada mücadele, her iki pota altinda ribaundlar ve rakibin oflama puflamalari arasinda devamli hareket eden bir top. iste bu Jason`in stiliydi ve Suns`ta ortaya koyamadigi hizli oyun NJ de dislilerin çalismasi gibi tikir tikir isliyordu. Komuta Kidd`deydi ve oynayanlar oynadiklari oyundan izleyenlerde sahadaki sovdan büyük keyif aliyorlardi.
Kampin ilerleyen günlerinde Nets`in starlari kendilerini bulmaya basladilar. Van Horn 1.80lik bir sutor gaurd degil de 2.10`luk bir forvet oldugunu, Kittles ise eli sicakken durdurulamadigini hatirladi. Martin ise Kidd`in sayesinde bir kaç yeni numara ögrenmisti. Fakat en önemlisi üçünün de kendilerine güvenleri yerine gelmisti. Ayni sekilde çaylaklar da takima rollerini ögrenmis, uyum saglamisti. Herkes gereken katkiyi yapiyordu. isler böyle gittigi sürece Nets`in playoff`a girmemesi için hiç bir engel yoktu.
Kamp bitip de sezon basladiginda kimse -taraftarlar bile- Nets`in sezon içinde 50 galibiyet alacagini düsünmüyordu. Bunun için takim kalitesini önce kendi taraftarlarina ispatlamaliydi. Sezonun ilk maçinda Indiana Pacers`a karsi 9000 taraftar Continental Airlines Arena`da yerlerini almisti. Bun bir NBA maçi için düsük bir rakamdi. Fakat bu bile Kidd için sicak bir “merhaba“ sayilabilirdi. Dakikalar geçtikçe Nets geri düsmeye basladi. Herkesin kafasinda ayni düsünce hakimdi “yeniden basliyoruz, degisen bir sey yok, lig sonunculugu, bekle Nets geliyor!“ fakat son periyotta inanilmasi güç bir degisim yasandi. Geçmis seneler olsa son periyotlar New Jersey taraftarlari için bir iskence gibi geçerdi. Çünkü maç zaten ilk 3 periyotta bitmis olur, 4 periyot rakip takim çaylaklarini ve normal sezonda süre almayan oyuncularini sahaya sürer adeta taraftarlarla dalga geçerdi. Taraftarlar ise salonu terk ederdi. Fakat bu sefer farkliydi. Kidd ve takim arkadaslari maçi birakmamisti ve Pacers lehine olan 11 sayilik farki kapatmislardi. Bu muhtesem geri dönüs sonucu Nets evinde 103-97 kazanmisti. Oyuncularin ve teknik heyetin yüzündeki gülüs taraftarlarin inançsizligini silip atmisti. Kidd`in yeni formasi ile ilk maçinda rakamlari ise 14 sayi, 10 ribaund, 9 asist ve 4 top çalmaydi.
Nets`in bundan sonraki sekiz rakibinden altisi da Pacers ile ayni kaderi paylasti. Fakat bunlardan bir tanesinin New Jersey adina anlami digerlerinden çok çok farkliydi. Nets taraftarlarinin ligde en “kil“ olduklari takim olan New York Knicks`e karsi alinan 26 sayilik galibiyet. Maç adeta bir karnaval havasinda geçmis rotasyondaki herkes görevini eksiksiz yerine getirmis ve taraftarlara inanilmaz bir sov sunulmustu. Kidd bu maçta sadece 9 top kullaniyor ama 12 sayi ve özellikle15 asisti ile bütün takim arkadaslarini eglenceye katiyordu. New Jersey daha sonra Seattle`i 106-94 ile geçti. Kidd yakin arkadasi Payton`in karsisinda 16 sayi, 13 asist ve 9 ribaund ile baskin geldi. Maçtan sonra iki guardi karsilastirmasi istenildiginde Koç Scott gülerek “Tek fark Payton`in çenesi çok daha fazla düsük“ diyordu. Jason konusmasini saha disinda yapiyordu. “Nets su ana kadar oynadigim en iyi takim, sanirim. Atletik ve yetenekli. Evet uzak ara en iyi takim. Eger kimse sakatlanmazsa hepimiz eminim daha çok keyif alacagiz“. Aslinda bütün bunlar Jason`in dahiligiydi. Kidd tarafindan medyaya övülen Kittles ve Van Horn`un gururu oksanmisti. Artik maçlarda kendilerine daha çok güveniyorlardi. Bu duruslarina bile yansimisti. Fakat tabi ki maçlar kazanilmaya basladikça takimda bir rehavet olustu. Bunu da düzeltmek Kidd`e kalmisti. Yaptigi açiklamalarda henüz batiya deplasman turuna çikmadiklarini yani henüz tam anlamiyla kendilerini sinayamadiklarini söylemisti. Korkulan oldu ve Nets bati turunun ilk maçinda Denver`a boyun egdi. Elestiri oklarinin hedefinde 1/10 üçlük isabetiyle oynayan Jason Kidd vardi. Sonraki maç Jazz ileydi. K-Mart`in John Crotty ile dalastigi Malone`un da daha sonra olaya dahil oldugu maçta New Jersey gülen taraf oluyordu. Bati turunun ilk galibiyeti böylelikle ikinci maçta gelmisti. Sonraki iki maç Clippers ve Kings`e karsiydi. Jason her iki maçta da triple-double istatistikleri elde ederek yeni takimina ne kadar alistigini bir kez daha gözler önüne serdi. Eve döndüklerinde Nets hala Atlantic Dvision`da liderdi.
1997-98 sezonu Suns için son derece basarili geçiyordu. 82 maçta alinan 56 galibiyet takasin ne kadar yararli oldugunun bir göstergesiydi adeta. Takim içinde skor yükü öyle güzel bölünmüstü ki rotasyondaki 9 oyuncunun 9 veya daha üstü bir ortalamasi vardi. Bu sirada Kidd, Suns takiminin bir üyesi olarak kendini kabul ettirmisti. 21 subat 1997`de yerel bir televizyonda muhabir olan Joumana Samaha`yla dünya evine giriyordu. (Joumana`nin babasinin Türk, annesinin ise Lübnan`li oldugunu belirteyim) Çift, 12 Ekim 1998`de çocuk sahibi olacakti. Kidd “Phoenix`de basima gelen en iyi iki sey“ diye özetliyordu. Fakat playoff`a kaldigi da isin rengi degisti. Cliff Robinson, Penny Hardaway, Antonio McDyess, Tom Gugliotta gibi starlar bulunmasina ragmen PHX playoff ikinci turdan öteye geçemedi. Her sene bir baska sorun çikiyordu. 97`de sorun, dönemin güçlü ekibi Payton, Kemp, Schremph, Hawkins, Mcilvaine‘i kadrosunda bulunduran Seattle`di. 98`de ise senenin flas çaylagi Duncan ve San Antonio`ya boyun egiyorlardi. 1998-99`da lockout nedeniyle 50 maç üzerinden oynanan sezon sonunda Kidd ilk NBA asist kralligina ulasirken, hem ALL-NBA First Team`inde hem de ALL-NBA Defensive Team`inde yer buldu. Fakat playoffta ilk turda Portland tarafindan süpürüldüler. 1999-2000 de Kidd, 2.defa ard arda asist kralligina ulasirken, ALL-NBA First Team`inde ard arda 2.defa üyesi seçiliyordu. Playofflarda önceki sezonun sampiyonu Spurs`u yenip tur atladilar fakat rakip Lakers`ti ve sonuç kaçinilmazdi. Basarili regular sezonlarin ardindan playofflarda bir türlü gelmeyen basari herkesi rahatsiz ediyordu. Bir günah keçisi bulunmaliydi.
OLiMPiK MACERA
Bir yandan Phoenix takiminda bir çok sorun yasayan ve zor günler geçiren Kidd diger yandan 2000 senesinde Sydney olimpiyatlarinda Amerika Birlesik Devletleri`ni temsil edecek kadroda ismi açiklandiginda yasadigi sevinç verdigi demeçlerden anlasiyordu. “Uluslararasi alanda ülkenizi temsil etmekten daha onurlu bir sey düsünemiyorum. Bu benim için büyük bir gurur formayi elimden geldigince iyi tasiyacagim.“
Eleme turlarinda Amerika, italya, Litvanya, Fransa, Çin ve Yeni Zelanda`nin oldugu A grubundan namaglup bir sekilde çeyrek finallere çikiyor ve Rusya ile eslesiyordu. Maç 85-70 USA lehine bitiyor Kidd, Garnett (16) ve Carter`dan (15) sonra 10 sayiyla takiminin galip gelmesinde önemli rol oynuyordu. Yari finallerde ise 14.700 kisinin izledigi Litvanya karsisinda 6 sayida kaliyordu. Fakat USA maçtan 85-83 galip ayriliyordu. Diger yanda ise Fransa ev sahibi Avustralya`yi 76-52 ile geçerek finalde USA`nin rakibi oluyordu. Final maçinda Fransa`yi 85-75 geçen Amerika sampiyonluga ulasirken Kidd, Carter`in Frederick Weis`in (2.16 m) üstünden bastigi smacin asistini yapiyordu. Kidd, Olimpiyat sonunda altin madalyayla ödüllendirilen takimin gardi olmanin yaninda bir de aldigi kisitli süreye ragmen gümüs karmaya seçilmisti. Tüm turnuva boyunca 6.0 sayi 4.4 asist ile oynamis 5.2 ribaund ile takimda Garnett ve Mourning ten sonra en çok ribaund alan oyuncu olmustu ama NBA`de yeni sezon onun için çok zorlu geçecekti.
OLAYLARIN TAKIMI PHOENIX
2000-01 sezonu Phoenix medyasi için oldukça hareketli geçiyordu. Suns takiminin yildizlari birer birer olaylara bulasiyordu. Önce Penny Hardaway bir kadinin kafasina silah dayayip onu tehdit ettigi gerekçesiyle suçlanmis ve mahkemelik olmustu. Daha sonra takimin skoreri Clifford Robinson uyusturucu ile yakalanmis ve o da Penny ile ayni akibeti paylasmisti: mahkeme. Ve 18 Ocak günü bu sefer Jason Kidd evde çikan bir tartisma sonucu karisi Joumana attigi tokat gerekçesiyle göz altina alindi. Çift daha sonra aralarindaki sorunlari çözdüklerini ve ayrilmayacaklarini dile getirmis olsa da Suns yönetiminin gözünde hasar böyle kolaylikla giderilemezdi. Playofflarda bu sefer Sacramento`ya kaybeden Phoenix`de aranan günah keçisi bulunmustu.
Suns baskani Jerry Colangelo Jason`in oyunun yeterince “gösterisli“ olmadigini ve taraftarlari tribüne çekmedigini öne sürdü. Bu açiklamalar Kidd`i kizdirmisti. Çünkü onun oyun stili söylenilenin aksine rakip onu durdurabilecegini kanitlayana kadar saldirmak, saldirmak ve saldirmakti. Aslinda asil problem Suns takiminda “bitirici“ oyuncularin eksikligiydi. Siz ne kadar fast break sansi yakalarsaniz yakalayin eger takim arkadaslariniz isin en kolay kismini, yani topu çemberden geçirmeyi basaramiyorsa fast breakler hiç bir kazanç saglamaz. Üstüne üstlük takimi yorar. Phoenix yönetimi de muhtemelen bunu biliyordu fakat Kidd`i kurban etmek tüm takimi bastan yenilemekten takdir edersiniz ki daha kolaydi.
“Çogu kisi deli oldugumu düsünüyor, fakat bazen basarmak için deli olmalisiniz. Gerçekten bunun [takasin] benim için çok iyi oldugunu düsünüyorum. Ayni derecede Nets için de. Bence firsat, mücadeledir, kendini kanitlamaktir. Ve su durumda ancak maçlari kazanarak kendimizi kanitlayabiliriz. Ben buna hazirim. Biz buna haziriz.“ Jason Kidd
BU SEFER Ki YOLCULUK DOgU`YA
Bu seferki takas haziran da NBA Draft`inden hemen sonra yapildi. Basrollerde ise Jason Kidd ve onun hiç benzemek
istemedigi türde bir guard olan ve “kagit üstünde“ Suns`in aradigi, taraftari tribüne çekebilecek atan, tutan, kosan, cosan, costukça costuran, atesli Nets gardi Stephon Marbury vardi.
NBA`de iki gerçeklik tartisilmaz: “Turnikeye girerken atilan fazla adim steps degildir ve New Jersey`de oynamayi kimse istemez!“ aslinda Kidd, NJ ye takas edilmekten çok, bu takasi takimdan gelen bir telefon yerine tipki halkin geri kalani gibi medyadan ögrenmeye sinirlenmisti. Fakat ertesi gün yapilan basin toplantisinda daha önceki senelerdeki olaylarin getirdigi deneyimle sogukkanliligini korumus ve olgun davranarak sorulara cevap vermisti. Tabi ki herkesin kafasindaki en önemli soru Ocak ayindaki tutuklanmanin bu takasta etkili olup olmadigiydi. Jason`in cevabi “Tabi olabilir. Ama çogunluk bunun basketbolla alakali bir karar oldugu konusunda birlesecektir.“ seklindeydi.
Ülkenin diger tarafinda ise baska bir basin toplantisinda NJ Nets baskani Rod Thorn yeni guardlarinin takima kazandiracaklari hakkinda konusuyordu: “En büyük 3 problemimiz ribaund almak, savunma ve takim kimyasiydi. Sadece bir takasla bu üç alanda da eksiklerimizi giderecek konuma geldik“
Kidd, NJ`e geldigi zaman öncelikle kafasinda bazi olaylari çözmesi gerekti. Mesela Nets`in aslinda çogu insanin düsüncesinin aksine kötü bir takim olmadigini fakat bir türlü gereken patlamayi yapamadigini anladi. Bunun da tabi ki en önemli sebebi sakatliklardi. Önce büyük umutlar baglanan Kerry Kittles`in sakatligi daha sonra 2000 draft`inda 1.siradan seçilen Kenyon Martin`in kirilan ayagi Nets`in istenilen sonuçlari almasina engel oluyordu. 2001-02 sezon basinda New Jersey Nets`in kadrosu Kidd için biçilmis kaftandi. Martin ve Kittles gibi iki süper bitirici özellikleri yüksek oyuncu, set hücumunda sut kullanabilecek Van Horn gibi düzgün bilekli bir forvet, Todd MacCoulloch gibi vasat ama uzun bir pivot. Benchte ise Aaron Williams ve Lucious Harris gibi deneyimli iki görev adami, seyirci costuran smaçlariyla çaylak Richard Jefferson. Ve hepsinin ortak özelligi: Kazanamaya dolayisiyla basariya olan açlik...
Baskan Thorn ve koç Byron Scott`a göre Nets`in basarisi için gereken iki etmen, az sakatlik ve basarili bir önderlikti. Sakatliklarin kaçinilmaz oldugu düsünülürse önderlik konusunda Jason devreye girdi ve kendinden önceki Marbury`nin aksine takim arkadaslarina duydugu saygi ve güven ile onlardan en yüksek derecede yararlandi. Özellikle sezon ortasinda verdigi “playofflardayiz“ demeçleri de bunun bir göstergesiydi.
“Çogu kisi deli oldugumu düsünüyor“ diyordu Kidd, “Fakat bazen basarmak için deli olmalisiniz. Gerçekten bunun [takasin] benim için çok iyi oldugunu düsünüyorum. Ayni derecede Nets için de. Bence firsat, mücadeledir, kendini kanitlamaktir. Ve su durumda ancak maçlari kazanarak kendimizi kanitlayabiliriz. Ben buna hazirim. Biz buna haziriz.“ Bütün bu sözler koç Scott`a adeta bir sarki gibi geliyordu. inanmak basarmanin yarisi derler. NJ sezon basinda ligi kafasinda çözmüs basariya giden yolu önceden kestirmisti. Geçen seneki 26-56`lik kötü dereceye sahip takimdan farkli olan sadece 4 çaylak oyuncu (RJ, Scalabrine, Collins, Brendan Armstrong) ve point guard Jason Kidd`di. Bu kadar az degisiklik basariyi beraberinde getirebilir miydi?!
Koç Scott sezon öncesi kampindan bir gün önce Jason`in takima söyledigi laflari hatirlatiyor. “Kaybetmeye mahkum degiliz. Hepimiz siki çalisirsak basariya takim halinde ulasabiliriz.“ Ve devam ediyor odadaki herkes sandalyesinin üstündeydi! Tabi ki her zaman görünmeyen kahramanlar vardir. Koç Scott da onlardan biriydi. Yavas ama emin adimlarla Nets`i Jason`in en verimli olacagi takim kalibina soktu. Savunmada mücadele, her iki pota altinda ribaundlar ve rakibin oflama puflamalari arasinda devamli hareket eden bir top. iste bu Jason`in stiliydi ve Suns`ta ortaya koyamadigi hizli oyun NJ de dislilerin çalismasi gibi tikir tikir isliyordu. Komuta Kidd`deydi ve oynayanlar oynadiklari oyundan izleyenlerde sahadaki sovdan büyük keyif aliyorlardi.
Kampin ilerleyen günlerinde Nets`in starlari kendilerini bulmaya basladilar. Van Horn 1.80lik bir sutor gaurd degil de 2.10`luk bir forvet oldugunu, Kittles ise eli sicakken durdurulamadigini hatirladi. Martin ise Kidd`in sayesinde bir kaç yeni numara ögrenmisti. Fakat en önemlisi üçünün de kendilerine güvenleri yerine gelmisti. Ayni sekilde çaylaklar da takima rollerini ögrenmis, uyum saglamisti. Herkes gereken katkiyi yapiyordu. isler böyle gittigi sürece Nets`in playoff`a girmemesi için hiç bir engel yoktu.
Kamp bitip de sezon basladiginda kimse -taraftarlar bile- Nets`in sezon içinde 50 galibiyet alacagini düsünmüyordu. Bunun için takim kalitesini önce kendi taraftarlarina ispatlamaliydi. Sezonun ilk maçinda Indiana Pacers`a karsi 9000 taraftar Continental Airlines Arena`da yerlerini almisti. Bun bir NBA maçi için düsük bir rakamdi. Fakat bu bile Kidd için sicak bir “merhaba“ sayilabilirdi. Dakikalar geçtikçe Nets geri düsmeye basladi. Herkesin kafasinda ayni düsünce hakimdi “yeniden basliyoruz, degisen bir sey yok, lig sonunculugu, bekle Nets geliyor!“ fakat son periyotta inanilmasi güç bir degisim yasandi. Geçmis seneler olsa son periyotlar New Jersey taraftarlari için bir iskence gibi geçerdi. Çünkü maç zaten ilk 3 periyotta bitmis olur, 4 periyot rakip takim çaylaklarini ve normal sezonda süre almayan oyuncularini sahaya sürer adeta taraftarlarla dalga geçerdi. Taraftarlar ise salonu terk ederdi. Fakat bu sefer farkliydi. Kidd ve takim arkadaslari maçi birakmamisti ve Pacers lehine olan 11 sayilik farki kapatmislardi. Bu muhtesem geri dönüs sonucu Nets evinde 103-97 kazanmisti. Oyuncularin ve teknik heyetin yüzündeki gülüs taraftarlarin inançsizligini silip atmisti. Kidd`in yeni formasi ile ilk maçinda rakamlari ise 14 sayi, 10 ribaund, 9 asist ve 4 top çalmaydi.
Nets`in bundan sonraki sekiz rakibinden altisi da Pacers ile ayni kaderi paylasti. Fakat bunlardan bir tanesinin New Jersey adina anlami digerlerinden çok çok farkliydi. Nets taraftarlarinin ligde en “kil“ olduklari takim olan New York Knicks`e karsi alinan 26 sayilik galibiyet. Maç adeta bir karnaval havasinda geçmis rotasyondaki herkes görevini eksiksiz yerine getirmis ve taraftarlara inanilmaz bir sov sunulmustu. Kidd bu maçta sadece 9 top kullaniyor ama 12 sayi ve özellikle15 asisti ile bütün takim arkadaslarini eglenceye katiyordu. New Jersey daha sonra Seattle`i 106-94 ile geçti. Kidd yakin arkadasi Payton`in karsisinda 16 sayi, 13 asist ve 9 ribaund ile baskin geldi. Maçtan sonra iki guardi karsilastirmasi istenildiginde Koç Scott gülerek “Tek fark Payton`in çenesi çok daha fazla düsük“ diyordu. Jason konusmasini saha disinda yapiyordu. “Nets su ana kadar oynadigim en iyi takim, sanirim. Atletik ve yetenekli. Evet uzak ara en iyi takim. Eger kimse sakatlanmazsa hepimiz eminim daha çok keyif alacagiz“. Aslinda bütün bunlar Jason`in dahiligiydi. Kidd tarafindan medyaya övülen Kittles ve Van Horn`un gururu oksanmisti. Artik maçlarda kendilerine daha çok güveniyorlardi. Bu duruslarina bile yansimisti. Fakat tabi ki maçlar kazanilmaya basladikça takimda bir rehavet olustu. Bunu da düzeltmek Kidd`e kalmisti. Yaptigi açiklamalarda henüz batiya deplasman turuna çikmadiklarini yani henüz tam anlamiyla kendilerini sinayamadiklarini söylemisti. Korkulan oldu ve Nets bati turunun ilk maçinda Denver`a boyun egdi. Elestiri oklarinin hedefinde 1/10 üçlük isabetiyle oynayan Jason Kidd vardi. Sonraki maç Jazz ileydi. K-Mart`in John Crotty ile dalastigi Malone`un da daha sonra olaya dahil oldugu maçta New Jersey gülen taraf oluyordu. Bati turunun ilk galibiyeti böylelikle ikinci maçta gelmisti. Sonraki iki maç Clippers ve Kings`e karsiydi. Jason her iki maçta da triple-double istatistikleri elde ederek yeni takimina ne kadar alistigini bir kez daha gözler önüne serdi. Eve döndüklerinde Nets hala Atlantic Dvision`da liderdi.
KiDD, PHOENIX`E KARsI
Bir sonraki maç digerlerine göre çok daha kisisel bir karsilasmaydi. Nets evinde Suns`i agirliyordu. Kidd, Phoenix`in kendisine attigi kaziga sahada cevap vermek istiyordu. Kafasinda maçi sifir sayiyla tamamlayarak Nets`in yenmesini saglamak vardi. Bunun Suns`a en iyi gönderme olacagini düsünüyordu. Fakat bu olanaksizdi. Ama gene de Jason ilk sutunu attiginda asist hanesinde görülen 11 rakami her seyi açikliyordu. Tribünde onu izleyen 3 yasindaki oglu T.J. ve karisi Joumana`nin da destegiyle Kidd oyunun kontrolünü tamamen eline almis ve Nets maçi 106-87 kazanmisti. Maç sonunda Kidd`in rakamlari 6 sayi, 13 asist, 9 ribaund ve 4 top çalmaydi.
Nets, Atlantic Division zirvesinde yerini saglamlastirdikça taraftarlar Continental Airlines`in yerini hatirlamaya basladilar. ilk maçtaki bir avuç taraftarin yerini simdi binlercesi almisti. Nets sovu kapali gise oynuyordu adeta. Tribünlerin dolulugu ile Nets`in fast break sayilari orantiliydi. Ne kadar çok seyirci o kadar güzel paslar, smaçlar, alley ooplar... Scott takimin batakliktan çikip zirveye yükselmesini sakince izliyordu. Van Horn`un bosa çikip ceza üçlüklerini kesmesini, Kittles`in güveninin yerine gelmesini tepki vermeden takip ediyordu. Fakat kimsenin tepkisiz kalamayacagi birisi daha vardi takimda: Kenyon Martin. Belki de Kidd`in gelisi en çok K-Mart`a yaramisti. Orta mesafe sutu o kadar iyi olmayan Martin bu açigini Kidd`den aldigi paslari smaçlayarak kapiyordu. Savunmada ise, biliyorsunuz iste, sert çocuk rolü üstleniyordu. itismelerde, bloklarda, ribaundlarda boy ve fizik açigini mücadele hirsiyla kapiyordu.
O siralarda Kidd artik kendini iyice kabullendirmis olmanin da verdigi rahatlikla medyaya yeni kulübünden övgüyle söz ediyordu: “Bu kulüpte çok yürekli insanlar var. Oyunu seven insanlar. Geçmiste alinan kötü sonuçlara ragmen soyunma odasinda herkesin umutla maçi beklemesi çok güzel bir sey. Daha da iyisi, kimse geçmisten söz etmiyor. Herkes gelecege umutla bakiyor.“ Mesaj yerine gitmisti. Bir sonraki maç Minnesota Timberwolves ileydi. iki kulüp de yetenekli oyunculara sahipti ve kazanmaya odaklanmislardi. Nets maça çok hizli baslamisti. Kidd de öyle. Erken gelen 19 sayilik bir üstünlük T`wolves`un bütün planlarini bozdu. Fakat daha sonra Kevin Garnett`in çabalariyla fark kapandi ve maç uzatmaya gitti. iste geçmiste olsa NJ`nin kaybedecegine kesin gözüyle bakilan bir maç daha. Ama Jason`in kulaklari bu tip söylemlere tikaliydi ve Martin ile beraber 64 sayi atip maçi 117-112 Nets`e getirmeyi bildiler. Kidd bu maçta 33 sayi üretirken, 8 asist, 6 ribaund ve 4 top çalma ile sahanin en iyisiydi. Maçtan sonra medya karsisinda Koç Byron Scott “Eger o, su an ligdeki en iyi point guard degilse, hepiniz çildirmis olmalisiz“ diyordu. “Maç istim üstündeyken topu istiyor çemberden geçiriyor ve maçi getiriyor.“
Nets`in transition oyun sistemi rakiplerini korkutmaya basliyordu. Eger onlara karsi bir sut kaçirmissaniz ve hücum ribaunduna girmek gibi bir hata yapmissaniz Nets ribaundu aldigi takdirde 2 saniye sonra kendi potanizda bir smaç yemeniz kaçinilmazdi. Bunda Kidd`in paslarinin ve tabi aldigi savunma ribaundlarinin önemi inkar edilemezdi. Kerry Kittles`a göre Kidd seken topu tuttugunda kafasinda sahanin bir resmini çekiyor öyle yere iniyordu. Paslarinin yerini bulacagindan kimsenin süphesi yoktu. Çünkü Jason takim arkadasinin nereye gidecegini önceden sezebiliyordu.
Kerry Kittles`a göre Kidd seken topu tuttugunda kafasinda sahanin bir resmini çekiyor öyle yere iniyordu. Paslarinin yerini bulacagindan kimsenin süphesi yoktu. Çünkü Jason Kidd takim arkadasinin nereye gidecegini önceden sezebiliyordu
All-Star arasi yaklasirken East Rutherford bölgesinde inanilmaz bir trafik yasaniyordu. Continental Airlines Arena o sezonki en kalabalik gününü yasiyordu. Majesteleri sehre gelmisti. Ve onu selamlamak üzere 20.049 izleyici tribünde yerini almisti. Bundan bir kaç sene önce Jordan, Kidd`i golf oynamaya davet etmis ve golfte bile ne kadar iyi oldugunu kanitlamisti. Ama Jason`i daha çok etkileyen MJ`nin her alandaki kazanma arzusu idi. Kidd o gün golf sahasinda da yeni bir ders almisti. simdi çimdeki kapisma parkeye tasinmisti fakat tabi ki Jordan eski Jordan degildi. Ama onu küçümsemek ondan 40 yemeniz için geçerli bir sebepti. Fakat Kidd ve Nets buna izin vermedi ve Wizards`i eve eli bos gönderdiler. Hem de “sadece“ 44 sayilik bir farkla!.
KIDD ROCKS
14.3 sayi, 10.0 asist, 7.1 ribaund ve 2.15 top çalma ortalamalarina ragmen Jason Kidd All-Star maçinda Dogu Karmasi ilk besine aday gösterilmemisti. Fakat Carter sakatlaninca onun yerine baslayacagi duyuruldu. Bu sirada herkesin Kidd`e yönelttigi soru: “Nets`in böyle daha ne kadar devam edecegini düsünüyorsunuz?“ idi. Kidd`in cevabi ise gene takim arkadaslarina duydugu güveni gösterecek cinstendi: “Biz sadece sahaya çikip eglenmeye çalisiyoruz ve tabi elimizden gelen en iyi sekilde oynamaya“. Bir zamanlarin popüler ABA takimi Nets NBA ye katilali 25 yildan fazla olmustu ama en iyi galibiyet sayilari 49`dan (1982-83) öteye geçememisti. 2002 yilinda herkes anlamisti ki o sezon her sey farkliydi ve Nets emin adimlarla hedefe ilerliyordu. Belki de takimin All-Star arasindan sonra yasadigi düsüsün sebebi buydu -Nets`i küçümseyen takimlar artik akillanmislardi- evet artik Nets`i küçümseyen takimlar maç sonunda yedikleri farkla kendilerine geliyordu. isi siki tutmayan bir savunma ise Jefferson ya da Martin tarafindan cezalandiriliyordu. Hal böyleyken rakipler ekstra konsantre olarak NJ`ye hazirlanmaya basladilar. Takim art arda yenilgiler almaya basladi. Kidd`de herkes kadar suçluydu tabi. Özellikle istikrarsiz sutu hiç olmadigi kadar çok elestiriliyordu. Hawks ve Pistons maçlarinda toplam 7-34 saha içi isabetiyle oynamisti. Fakat evlerinde aldiklari arka arkaya 6 galibiyet takimi kendine getirdi. Sonuncusu Miami Heat karsisindaydi ve 97-78 Nets lehine biten bu karsilasmada Jason Kidd o sezonki 7.triple-double`inin altina imzasini atmisti. Ayrica bu, takimin 41. galibiyetiydi dolayisiyla %50`lik sezon içi galibiyet yüzdesini garantilemislerdi. Geriye kalan 17 maç içinde hala 50 galibiyete ulasma sanslari vardi. Nets ve Kidd vites arttirdi. Sonraki 11 maçin 8 inden galip ayriliyordu. Wizards karsisinda alinacak bir galibiyet “yarim dalya“ demekti. Nets, Wizards`i 13 sayiyla geçti, Kidd 21 sayi, 12 asist ile yildizlasmis seyircilerin “MVP“ bagirislari arasinda soyunma odasinin yolunu tutmustu. Baskan Rod Thorn “O ekstra bir sey yapmiyor. Normal hali bu.. zaten O`nu bu kadar inanilmaz kilan bu detay“ diyordu. NBA Jason ilk senesinde takimina bir önceki sezona göre 23 galibiyetlik fazladan bir katki yaparken izlemisti. Ama simdi dipteki bir takimi zirveye tasimasini izlemek de biraz fazlaydi.
“O ekstra bir sey yapmiyor. Normal hali bu. Zaten O`nu bu kadar inanilmaz kilan bu detay“
Nets Baskani Rod Thorn
2002 NBA PLAYOFFLARI
Sezon bitip de playofflar basladiginda Nets taraftarlari normal sezon MVP`sinin açiklanmasini dört gözle bekliyorlardi. Lakers`in küçük çocugu Shaq sezon basi favoriydi ama Duncan ve Kidd sezon içi performanslariyla onu gölgede birakmislardi. Yarismanin ikisi arasinda geçecegine kesin gözüyle bakiliyordu. Fakat her ne kadar kabullenmek istemese de Jason`in kafasinda MVP den daha baska sorunlar vardi: Playoff ilk turu.. Suns`taki basarisizliklarin tekrari olmamaliydi fakat rakip de genç ve dinamik adeta patlamaya hazir bomba Pacers`ti. X faktör Reggie`yi de unutmamak lazimdi tabii..
Bir çok otoriteye göre Playofflar Nets için kabus gibi geçecekti çünkü oyun felsefesi devamli kosmak olan bir takimin playofflarda basariyi yakalamasi için ya bir mucize ya da çok kolay bir rakip gerekliydi. ilk maç Pacers`in üstünlügüyle sonuçlandi: 89-83. Saha avantaji kaybedilmisti. Herkes Jason`i suçluyordu. Sebep, son dakikalarda pas vermeyi düsünmek yerine çok sut kullanmasiydi. Aslinda Kidd`in yaptigi akillicaydi. El yakan toplari o kullaniyordu, takim arkadaslari daha basit konulara odaklanabiliyorlardi. Sonuçta ikinci maç 16 sayilik bir Nets üstünlügüyle sona eriyordu. Pacers koçu Isiah Thomas, eski bir guarddi ve oyunun kimyasini kavrayabiliyordu. Taktik olarak Jason`in sut atmasini pas vermesine yegliyordu. Ama Kidd 85-84 Nets lehine biten maçta ürettigi 25 sayiyla onlari bir kez daha düsünmeye davet ediyordu. 4. maç ise Reggie Miller`in kaybetmeyi kabullenmiyorum sovu seklindeydi. Nets maçin henüz basinda öne geçmis, devre arasina dogru Pacers farki kapamisti. ikinci yarida ayni senaryo: Nets açtikça Pacers geri gelmeyi basariyordu ve son sözü Miller söyleyecekti. 9 metreden attigi üçlükle maçi uzatmaya götürmeyi basardi. Fakat uzatmalarda her Pacers basketine Kidd verecek bir cevap buldu. Maç ikinci uzatmaya gitti. Ama Nets maçi 120-109 koparmasini bildi.
Sonra rakip Charlotte idi. Güçlü pota altiyla New Jersey`e sorun çikarabilecek takimlarin basinda geliyorlardi. Fakat Jamal Mashburn`un rahatsizlanmasi sonucu üstüne fazladan yük binen Baron Davis`in oyuna yeterli katkiyi yapmamasi sonucu Nets seriden galip ayrilmayi bildi. Continental Airrlines Arena`daki ilk iki maçta farkli isimler ön plana çikti. Kidd bu seride durgundu fakat ilk maçta Haris, benchten gelerek çok iyi katki yapti ve onun açigini kapadi. ikinci maçta ise adeta Van Horn sov vardi. Nets`te keyifleri bozan tek haber Tim Duncan`in MVP seçilmis olmasiydi. Koç Scott bu karara sitem ediyor “Bence çok saçma. Jason`in takima katkisi, geldigimiz nokta... Anlayamiyorum“ diyordu. 3. maçta Kidd, David Wesley ile çarpisiyor ve oyunu ilk devre terk etmek zorunda kaliyordu. Kidd`in kasina 15 dikis atiliyordu. Nets maçi 115-97 vermisti. 4 maçin önemi iyice artmisti. Bu maçta Kidd sadece sahaya geri dönmekle kalmiyor ayrica son periyotta attigi 13 sayiyla Nets`i de 89-79`luk galibiyete tasiyordu.
Konferans finallerinde rakip Boston Celtics`di. Otoritelere göre New Jersey derin kadrosuyla bu seriden galibiyetle ayrilacakti fakat Pierce&Walker Co.`yu durdurmalari sartti. Scott oyuncularina insanlarin Nets hakkinda görüslerini degistirmenin tek yolunu kazanmaya devam etmek oldugunu ve bu seride kazanmak için K-Mart`in ribaundlarda daha etkili olmasi gerektigini anlatiyordu. Nets evindeki ilk maçi 104-97 alirken Kidd kariyerinin ikinci playoff triple-double`ini 18 sayi, 13 ribaund, 11 asist ile yapiyordu. Fakat ikinci maç Martin`in Pierce durdurmaktaki insan üstü çabasi ve Kidd`in bir baska triple`double`ina karsilik 93-86 Celtics üstünlügüyle bitiyordu. 3. maçta Nets, Boston`a saha avantajini tekrar kazanmak için gidiyordu. Maça firtina gibi girdiler ve playoff tarihinde yakalanmis en büyük farki yakaladilar: 26 sayi. Ama sonra ne olduysa Nets durdu Pierce costu ve Celtics geriden gelip 94-90 kazandi. Son periyot sayi bulamayan Kidd arkadaslarini yari yolda birakmisti ve elestirileri üstüne almaktan çekinmiyordu. Ama aslinda Celtics taraftarinin Kidd`in karisi Joumana ve oglu TJ lafla satasmalari Kidd`in kafasindaki en büyük sorundu. Kendisine yapilan tezahüratlara kulaklari tikaliydi ama ailesi için endise ediyordu. 4.maç adeta 3.maçin bir kopyasi gibi basladi. Nets erkenden öne geçti. Celtics devre arasina dogru farki 6`ya indirdi. 3.periyot Kidd ve arkadaslari biraz duruldu. Ama 4.periyodun geçen maça benzememesi için Jason dizginleri eline aldi. Takim arkadaslari da savunmadaki gayretleri ile ona destek oldu ve son düdük çaldiginda skorbord 94-92 Nets üstünlügünü gösteriyordu. Celtics besinci maçta da ancak son çeyrege kadar dayandi fakat son çeyrekte gardlari düstü ve 96-88`lik skorla yaz tatili hazirliklarina basladilar. Nets tarihinde ilk kez NBA finallerine çikiyordu ve Kidd son maçtaki 15 sayi, 13 ribaund, 13 asistiyle 35 yildan beri bir playoff serisinde 3 triple-double yapan ilk oyuncu ünvaniyla NBA tarihine geçiyordu. Ayrica bütün seri boyunca asist, ribaund ve sayi ortalamalarinin da çift haneli sayilara ulastigini hatirlatalim (17.5 sayi, 11.2 ribaund, 10.2 asist).
2002 NBA FiNALi
Ve finaller... Nets doguda sampiyonlugunu ilan ettiginde Kings-Lakers serisi oynanmaktaydi. Taraftarlar hangisini istedikleri konusunda kararsizdi. Jason ise Lakers`in gelmesini yeglemekteydi. Çünkü geçen senenin sampiyonunu tahttan indirerek hanedanligi sonlandirmak gibi bir istegi vardi. Ama Lakers kadro olarak Nets`ten bir kaç gömlek üstündü. Shaq, bilmiyorum anlatmaya gerek var mi? Yaninda da her geçen gün “Jordan seviyesine“ yaklasan Kobe Bryant. Sahada bu ikisini durdurdugunuzda ise kenarda Phil Jackson`i alt etmeniz gerekmeydi. Byron Scott`in kafasindaki plan Kobe ve Shaq‘i kitlemek degildi. Onun tek istedigi Fisher, Fox ve Horry gibi adamlarin daha çok insiyatif almalariydi. Ama bunun için Kobe ve Shaq`in kaçirmasi gerekliydi! Bir baska yolda Nets`e göre nispeten daha agir oyunculardan kurulu Lakers`i sezon içindeki taktikle; kosarak yenmekti. Bunun için gene Kidd`e çok is düsüyordu. Sonunda seri basladi fakat Nets cephesinde isler istenildigi gibi gitmiyordu. Henüz ilk maçta erken sayilabilecek bir zamanda fark 23 sayi olmus ve Nets oyunculari panik olmustu bile. Yavas yavas fark 12 ye indi fakat Lakers tecrübesiyle maçtan galip ayrilmasini bildi. Ayni senaryo diger maçlar içinde geçerliydi ve New Jersey finalde Lakers`a 4-0 ile süpürülerek herkesin kafasinda yeni soru isaretleri türetti. “Yoksa o kadar iyi degiller miydi?“
NEW JERSEY`NiN BEYNi
2002-03 sezonuna New Jersey basrollerinde Van Horn-Dikembo Mutombo`nun oldugu bir takas yaparak girdi. Çogunlugun düsüncesi takastan zararli çikanin New Jersey olacagiydi. Zaten 23.maçta Mutombo sakatlandiktan sonra çogunlugun görüsü herkesin görüsü oldu. ilk beste pivot mevkiine önceki sene finallerde Shaq`e karsi yaptigi azimli savunmayla adindan söz ettiren Jason Collins monte edildi. Hatta ilk baslarda Deke`yi aratmadi. 23 maçta Deke 7.6 sayi 7.1 ribaund istatistikleriyle oynuyordu, Collins ise ilk bes çiktigi ilk bes maçta 8.0 sayi, 7.0 ribaund gibi istatistikler hatta zaman zaman double-double`lar üretiyordu. Giden Van Horn`un yerine bes çikan Jefferson gerek seyirciyi atesleyen smaçlari gerekse savunmadaki gayretiyle takimin Van Horn`u aramayacagini kanitlar gibiydi. Martin ise finallerdeki gayretli oyunuyla birlikte adeta bir seviye atlamis süper starlara yakisan bir olgunlukla sadece isine konsantre olmustu. Kidd`de takimdaki degisimden nasibini almisti. Eskiden sadece 4. periyotta ihtiyaç duyulan skorer özelligi simdi maçin gidisatina göre 2.-3. periyotlarda da kendini gösteriyordu. Bu istatistiklerine de yansimisti. ilk 22 maç sonunda 21.0 sayi 8.6 asist, 6.4 ribaund ortalamalari tutturdu ve 14 maçta takimin en skoreriydi. Evet Van Horn`un gidisi takimdaki iç çekismeleri ortadan kaldirmis olsa bile (finallerdeki Martin-Van Horn tartismasi) hücumda da önemli bir silahi yok etmisti. Bazen kahramanlar olaylari yaratir bazen de olaylar kendi kahramanlarini. iste bu sezon Nets`in daha çok sayi bulmasi gerekti ve bunu yapacak oyuncu olarak Kidd öne çikti. ilk basta bocalasalar da daha sonra isler rayina oturdu. Bunu Mutombo sakatken alinan art arda 12 galibiyetten anlayabiliriz. Bu seri esnasinda Kittles`in da sakatlandigini ve Harris`in onun yerine 5 çiktigini da hatirlatalim. Önceki sene benchte oturan RJ, Collins ve Harris bir anda kendilerini ilk beste bulmalarina ragmen yerlerini yadirgamadilar ve ellerinden gelen en iyi oyunu oynadilar. RJ çocukluk kahramani MJ`ye karsi kariyerinin en yüksek sayisina ulasti. Haris, Kittles`in yoklugunda bes çiktigi 15 maçta 16.5`lik bir ortalama yakaladi. Ve Collins pota altinda rakip pivotlara karsi en iyi mücadelesini verdi. NJ All-Star haftasina girilirken Atlantic Division da birinciydi ve en yakin rakibiyle arasinda 6 galibiyet fark vardi. Fakat ayni bir önceki sezon oldugu gibi All-Stardan sonra takim duruldu, Kidd`in yüzdesi dibe vurdu ve ardi ardina gelen yenilgilere çare bulunamadi. Yenilgilerin çogu deplasman maçlarinda oldugundan East Rutherford`a dönüldügünde islerin yoluna girecegi umuluyordu. Zira öyle de oldu. Evdeki galibiyetle moral bulan takim Atlantic`in zirvesinden ayrilmadi ve playoff ilk turunda Milwakuee Bucks`la eslesti. Kidd 9 Nisan`daki Atlanta maçinda 23 sayi, 11 ribaund ve 12 asist ile bu sezonki 4. kariyerindeki 50.triple-double`ini yapti (regular sezon).
Bucks All-Star haftasindan sonra yaptigi takasla back court`u Cassell-Payton ikilisine teslim etmisti. Bu belki de ligin en güçlü guard duosuydu ve Jason`in isi gerçekten çok zordu. Bu ikiliye bir de benchten Kukoc ve Redd eklenince isler sarpa sardi fakat bu noktada NJ cephesinde Martin devreye girdi ve Bucks`in yumusak karni olan pota altini cehenneme çevirerek seriyi 4-2 ile NJ`ye getirdi. Kidd bu seride 18.8 sayi, 9.2 asist, 6.8 ribaund ile oynadi.
Sonraki rakip ligin genç ve atesli takimi Pacers`i eleyen Paul Pierce`li Celtics`ti. Geçen sene konferans finallerinde Kidd ve ailesine yönelik satasmalar devam ediyordu fakat Kidd hiç etkilenmiyor cevabi sahada veriyordu. Celtics 4-0 ile süpürülürken Kidd 19 sayi, 9 asist, 9 ribaund ortalamalariyla kalitesini bir kez daha kanitliyordu. Bu seride son maç koptuktan sonra herkes maçin bitis düdügünü beklerken 2 saniye kala attigi üçlük ise bazi çevreler tarafindan elestirildi.
Konferans finallerinde bu defa rakip savunmasi ile sonuca giden Pistons`tu. Mehmet Okur`un hediye ilk maçtan sonra diger maçlarda rakibin olmayan hücum silahlarini iyi kitleyen Nets, Detroit‘in bir türlü çözüm bulamadigi fast break sayilariyla sonuca gitti. Bu seride de gene bir K-Mart firtinasi esiyordu. Playofflarda 21.0 sayi, 9.8 ribaund ortalamalariyla oynayan Martin bu serinin de Nets`e gelmesinde yardimci oldu. Kidd, Boston serisinde yerlerde sürünen sut yüzdesini bu seride %43e çikarmis ve 23.8 sayi, 10.0 ribaund, 6.3 asist ortalamalariyla alisila gelmisin disinda bir guard portresi çizmisti
Bir sonraki maç digerlerine göre çok daha kisisel bir karsilasmaydi. Nets evinde Suns`i agirliyordu. Kidd, Phoenix`in kendisine attigi kaziga sahada cevap vermek istiyordu. Kafasinda maçi sifir sayiyla tamamlayarak Nets`in yenmesini saglamak vardi. Bunun Suns`a en iyi gönderme olacagini düsünüyordu. Fakat bu olanaksizdi. Ama gene de Jason ilk sutunu attiginda asist hanesinde görülen 11 rakami her seyi açikliyordu. Tribünde onu izleyen 3 yasindaki oglu T.J. ve karisi Joumana`nin da destegiyle Kidd oyunun kontrolünü tamamen eline almis ve Nets maçi 106-87 kazanmisti. Maç sonunda Kidd`in rakamlari 6 sayi, 13 asist, 9 ribaund ve 4 top çalmaydi.
Nets, Atlantic Division zirvesinde yerini saglamlastirdikça taraftarlar Continental Airlines`in yerini hatirlamaya basladilar. ilk maçtaki bir avuç taraftarin yerini simdi binlercesi almisti. Nets sovu kapali gise oynuyordu adeta. Tribünlerin dolulugu ile Nets`in fast break sayilari orantiliydi. Ne kadar çok seyirci o kadar güzel paslar, smaçlar, alley ooplar... Scott takimin batakliktan çikip zirveye yükselmesini sakince izliyordu. Van Horn`un bosa çikip ceza üçlüklerini kesmesini, Kittles`in güveninin yerine gelmesini tepki vermeden takip ediyordu. Fakat kimsenin tepkisiz kalamayacagi birisi daha vardi takimda: Kenyon Martin. Belki de Kidd`in gelisi en çok K-Mart`a yaramisti. Orta mesafe sutu o kadar iyi olmayan Martin bu açigini Kidd`den aldigi paslari smaçlayarak kapiyordu. Savunmada ise, biliyorsunuz iste, sert çocuk rolü üstleniyordu. itismelerde, bloklarda, ribaundlarda boy ve fizik açigini mücadele hirsiyla kapiyordu.
O siralarda Kidd artik kendini iyice kabullendirmis olmanin da verdigi rahatlikla medyaya yeni kulübünden övgüyle söz ediyordu: “Bu kulüpte çok yürekli insanlar var. Oyunu seven insanlar. Geçmiste alinan kötü sonuçlara ragmen soyunma odasinda herkesin umutla maçi beklemesi çok güzel bir sey. Daha da iyisi, kimse geçmisten söz etmiyor. Herkes gelecege umutla bakiyor.“ Mesaj yerine gitmisti. Bir sonraki maç Minnesota Timberwolves ileydi. iki kulüp de yetenekli oyunculara sahipti ve kazanmaya odaklanmislardi. Nets maça çok hizli baslamisti. Kidd de öyle. Erken gelen 19 sayilik bir üstünlük T`wolves`un bütün planlarini bozdu. Fakat daha sonra Kevin Garnett`in çabalariyla fark kapandi ve maç uzatmaya gitti. iste geçmiste olsa NJ`nin kaybedecegine kesin gözüyle bakilan bir maç daha. Ama Jason`in kulaklari bu tip söylemlere tikaliydi ve Martin ile beraber 64 sayi atip maçi 117-112 Nets`e getirmeyi bildiler. Kidd bu maçta 33 sayi üretirken, 8 asist, 6 ribaund ve 4 top çalma ile sahanin en iyisiydi. Maçtan sonra medya karsisinda Koç Byron Scott “Eger o, su an ligdeki en iyi point guard degilse, hepiniz çildirmis olmalisiz“ diyordu. “Maç istim üstündeyken topu istiyor çemberden geçiriyor ve maçi getiriyor.“
Nets`in transition oyun sistemi rakiplerini korkutmaya basliyordu. Eger onlara karsi bir sut kaçirmissaniz ve hücum ribaunduna girmek gibi bir hata yapmissaniz Nets ribaundu aldigi takdirde 2 saniye sonra kendi potanizda bir smaç yemeniz kaçinilmazdi. Bunda Kidd`in paslarinin ve tabi aldigi savunma ribaundlarinin önemi inkar edilemezdi. Kerry Kittles`a göre Kidd seken topu tuttugunda kafasinda sahanin bir resmini çekiyor öyle yere iniyordu. Paslarinin yerini bulacagindan kimsenin süphesi yoktu. Çünkü Jason takim arkadasinin nereye gidecegini önceden sezebiliyordu.
Kerry Kittles`a göre Kidd seken topu tuttugunda kafasinda sahanin bir resmini çekiyor öyle yere iniyordu. Paslarinin yerini bulacagindan kimsenin süphesi yoktu. Çünkü Jason Kidd takim arkadasinin nereye gidecegini önceden sezebiliyordu
All-Star arasi yaklasirken East Rutherford bölgesinde inanilmaz bir trafik yasaniyordu. Continental Airlines Arena o sezonki en kalabalik gününü yasiyordu. Majesteleri sehre gelmisti. Ve onu selamlamak üzere 20.049 izleyici tribünde yerini almisti. Bundan bir kaç sene önce Jordan, Kidd`i golf oynamaya davet etmis ve golfte bile ne kadar iyi oldugunu kanitlamisti. Ama Jason`i daha çok etkileyen MJ`nin her alandaki kazanma arzusu idi. Kidd o gün golf sahasinda da yeni bir ders almisti. simdi çimdeki kapisma parkeye tasinmisti fakat tabi ki Jordan eski Jordan degildi. Ama onu küçümsemek ondan 40 yemeniz için geçerli bir sebepti. Fakat Kidd ve Nets buna izin vermedi ve Wizards`i eve eli bos gönderdiler. Hem de “sadece“ 44 sayilik bir farkla!.
KIDD ROCKS
14.3 sayi, 10.0 asist, 7.1 ribaund ve 2.15 top çalma ortalamalarina ragmen Jason Kidd All-Star maçinda Dogu Karmasi ilk besine aday gösterilmemisti. Fakat Carter sakatlaninca onun yerine baslayacagi duyuruldu. Bu sirada herkesin Kidd`e yönelttigi soru: “Nets`in böyle daha ne kadar devam edecegini düsünüyorsunuz?“ idi. Kidd`in cevabi ise gene takim arkadaslarina duydugu güveni gösterecek cinstendi: “Biz sadece sahaya çikip eglenmeye çalisiyoruz ve tabi elimizden gelen en iyi sekilde oynamaya“. Bir zamanlarin popüler ABA takimi Nets NBA ye katilali 25 yildan fazla olmustu ama en iyi galibiyet sayilari 49`dan (1982-83) öteye geçememisti. 2002 yilinda herkes anlamisti ki o sezon her sey farkliydi ve Nets emin adimlarla hedefe ilerliyordu. Belki de takimin All-Star arasindan sonra yasadigi düsüsün sebebi buydu -Nets`i küçümseyen takimlar artik akillanmislardi- evet artik Nets`i küçümseyen takimlar maç sonunda yedikleri farkla kendilerine geliyordu. isi siki tutmayan bir savunma ise Jefferson ya da Martin tarafindan cezalandiriliyordu. Hal böyleyken rakipler ekstra konsantre olarak NJ`ye hazirlanmaya basladilar. Takim art arda yenilgiler almaya basladi. Kidd`de herkes kadar suçluydu tabi. Özellikle istikrarsiz sutu hiç olmadigi kadar çok elestiriliyordu. Hawks ve Pistons maçlarinda toplam 7-34 saha içi isabetiyle oynamisti. Fakat evlerinde aldiklari arka arkaya 6 galibiyet takimi kendine getirdi. Sonuncusu Miami Heat karsisindaydi ve 97-78 Nets lehine biten bu karsilasmada Jason Kidd o sezonki 7.triple-double`inin altina imzasini atmisti. Ayrica bu, takimin 41. galibiyetiydi dolayisiyla %50`lik sezon içi galibiyet yüzdesini garantilemislerdi. Geriye kalan 17 maç içinde hala 50 galibiyete ulasma sanslari vardi. Nets ve Kidd vites arttirdi. Sonraki 11 maçin 8 inden galip ayriliyordu. Wizards karsisinda alinacak bir galibiyet “yarim dalya“ demekti. Nets, Wizards`i 13 sayiyla geçti, Kidd 21 sayi, 12 asist ile yildizlasmis seyircilerin “MVP“ bagirislari arasinda soyunma odasinin yolunu tutmustu. Baskan Rod Thorn “O ekstra bir sey yapmiyor. Normal hali bu.. zaten O`nu bu kadar inanilmaz kilan bu detay“ diyordu. NBA Jason ilk senesinde takimina bir önceki sezona göre 23 galibiyetlik fazladan bir katki yaparken izlemisti. Ama simdi dipteki bir takimi zirveye tasimasini izlemek de biraz fazlaydi.
“O ekstra bir sey yapmiyor. Normal hali bu. Zaten O`nu bu kadar inanilmaz kilan bu detay“
Nets Baskani Rod Thorn
2002 NBA PLAYOFFLARI
Sezon bitip de playofflar basladiginda Nets taraftarlari normal sezon MVP`sinin açiklanmasini dört gözle bekliyorlardi. Lakers`in küçük çocugu Shaq sezon basi favoriydi ama Duncan ve Kidd sezon içi performanslariyla onu gölgede birakmislardi. Yarismanin ikisi arasinda geçecegine kesin gözüyle bakiliyordu. Fakat her ne kadar kabullenmek istemese de Jason`in kafasinda MVP den daha baska sorunlar vardi: Playoff ilk turu.. Suns`taki basarisizliklarin tekrari olmamaliydi fakat rakip de genç ve dinamik adeta patlamaya hazir bomba Pacers`ti. X faktör Reggie`yi de unutmamak lazimdi tabii..
Bir çok otoriteye göre Playofflar Nets için kabus gibi geçecekti çünkü oyun felsefesi devamli kosmak olan bir takimin playofflarda basariyi yakalamasi için ya bir mucize ya da çok kolay bir rakip gerekliydi. ilk maç Pacers`in üstünlügüyle sonuçlandi: 89-83. Saha avantaji kaybedilmisti. Herkes Jason`i suçluyordu. Sebep, son dakikalarda pas vermeyi düsünmek yerine çok sut kullanmasiydi. Aslinda Kidd`in yaptigi akillicaydi. El yakan toplari o kullaniyordu, takim arkadaslari daha basit konulara odaklanabiliyorlardi. Sonuçta ikinci maç 16 sayilik bir Nets üstünlügüyle sona eriyordu. Pacers koçu Isiah Thomas, eski bir guarddi ve oyunun kimyasini kavrayabiliyordu. Taktik olarak Jason`in sut atmasini pas vermesine yegliyordu. Ama Kidd 85-84 Nets lehine biten maçta ürettigi 25 sayiyla onlari bir kez daha düsünmeye davet ediyordu. 4. maç ise Reggie Miller`in kaybetmeyi kabullenmiyorum sovu seklindeydi. Nets maçin henüz basinda öne geçmis, devre arasina dogru Pacers farki kapamisti. ikinci yarida ayni senaryo: Nets açtikça Pacers geri gelmeyi basariyordu ve son sözü Miller söyleyecekti. 9 metreden attigi üçlükle maçi uzatmaya götürmeyi basardi. Fakat uzatmalarda her Pacers basketine Kidd verecek bir cevap buldu. Maç ikinci uzatmaya gitti. Ama Nets maçi 120-109 koparmasini bildi.
Sonra rakip Charlotte idi. Güçlü pota altiyla New Jersey`e sorun çikarabilecek takimlarin basinda geliyorlardi. Fakat Jamal Mashburn`un rahatsizlanmasi sonucu üstüne fazladan yük binen Baron Davis`in oyuna yeterli katkiyi yapmamasi sonucu Nets seriden galip ayrilmayi bildi. Continental Airrlines Arena`daki ilk iki maçta farkli isimler ön plana çikti. Kidd bu seride durgundu fakat ilk maçta Haris, benchten gelerek çok iyi katki yapti ve onun açigini kapadi. ikinci maçta ise adeta Van Horn sov vardi. Nets`te keyifleri bozan tek haber Tim Duncan`in MVP seçilmis olmasiydi. Koç Scott bu karara sitem ediyor “Bence çok saçma. Jason`in takima katkisi, geldigimiz nokta... Anlayamiyorum“ diyordu. 3. maçta Kidd, David Wesley ile çarpisiyor ve oyunu ilk devre terk etmek zorunda kaliyordu. Kidd`in kasina 15 dikis atiliyordu. Nets maçi 115-97 vermisti. 4 maçin önemi iyice artmisti. Bu maçta Kidd sadece sahaya geri dönmekle kalmiyor ayrica son periyotta attigi 13 sayiyla Nets`i de 89-79`luk galibiyete tasiyordu.
Konferans finallerinde rakip Boston Celtics`di. Otoritelere göre New Jersey derin kadrosuyla bu seriden galibiyetle ayrilacakti fakat Pierce&Walker Co.`yu durdurmalari sartti. Scott oyuncularina insanlarin Nets hakkinda görüslerini degistirmenin tek yolunu kazanmaya devam etmek oldugunu ve bu seride kazanmak için K-Mart`in ribaundlarda daha etkili olmasi gerektigini anlatiyordu. Nets evindeki ilk maçi 104-97 alirken Kidd kariyerinin ikinci playoff triple-double`ini 18 sayi, 13 ribaund, 11 asist ile yapiyordu. Fakat ikinci maç Martin`in Pierce durdurmaktaki insan üstü çabasi ve Kidd`in bir baska triple`double`ina karsilik 93-86 Celtics üstünlügüyle bitiyordu. 3. maçta Nets, Boston`a saha avantajini tekrar kazanmak için gidiyordu. Maça firtina gibi girdiler ve playoff tarihinde yakalanmis en büyük farki yakaladilar: 26 sayi. Ama sonra ne olduysa Nets durdu Pierce costu ve Celtics geriden gelip 94-90 kazandi. Son periyot sayi bulamayan Kidd arkadaslarini yari yolda birakmisti ve elestirileri üstüne almaktan çekinmiyordu. Ama aslinda Celtics taraftarinin Kidd`in karisi Joumana ve oglu TJ lafla satasmalari Kidd`in kafasindaki en büyük sorundu. Kendisine yapilan tezahüratlara kulaklari tikaliydi ama ailesi için endise ediyordu. 4.maç adeta 3.maçin bir kopyasi gibi basladi. Nets erkenden öne geçti. Celtics devre arasina dogru farki 6`ya indirdi. 3.periyot Kidd ve arkadaslari biraz duruldu. Ama 4.periyodun geçen maça benzememesi için Jason dizginleri eline aldi. Takim arkadaslari da savunmadaki gayretleri ile ona destek oldu ve son düdük çaldiginda skorbord 94-92 Nets üstünlügünü gösteriyordu. Celtics besinci maçta da ancak son çeyrege kadar dayandi fakat son çeyrekte gardlari düstü ve 96-88`lik skorla yaz tatili hazirliklarina basladilar. Nets tarihinde ilk kez NBA finallerine çikiyordu ve Kidd son maçtaki 15 sayi, 13 ribaund, 13 asistiyle 35 yildan beri bir playoff serisinde 3 triple-double yapan ilk oyuncu ünvaniyla NBA tarihine geçiyordu. Ayrica bütün seri boyunca asist, ribaund ve sayi ortalamalarinin da çift haneli sayilara ulastigini hatirlatalim (17.5 sayi, 11.2 ribaund, 10.2 asist).
2002 NBA FiNALi
Ve finaller... Nets doguda sampiyonlugunu ilan ettiginde Kings-Lakers serisi oynanmaktaydi. Taraftarlar hangisini istedikleri konusunda kararsizdi. Jason ise Lakers`in gelmesini yeglemekteydi. Çünkü geçen senenin sampiyonunu tahttan indirerek hanedanligi sonlandirmak gibi bir istegi vardi. Ama Lakers kadro olarak Nets`ten bir kaç gömlek üstündü. Shaq, bilmiyorum anlatmaya gerek var mi? Yaninda da her geçen gün “Jordan seviyesine“ yaklasan Kobe Bryant. Sahada bu ikisini durdurdugunuzda ise kenarda Phil Jackson`i alt etmeniz gerekmeydi. Byron Scott`in kafasindaki plan Kobe ve Shaq‘i kitlemek degildi. Onun tek istedigi Fisher, Fox ve Horry gibi adamlarin daha çok insiyatif almalariydi. Ama bunun için Kobe ve Shaq`in kaçirmasi gerekliydi! Bir baska yolda Nets`e göre nispeten daha agir oyunculardan kurulu Lakers`i sezon içindeki taktikle; kosarak yenmekti. Bunun için gene Kidd`e çok is düsüyordu. Sonunda seri basladi fakat Nets cephesinde isler istenildigi gibi gitmiyordu. Henüz ilk maçta erken sayilabilecek bir zamanda fark 23 sayi olmus ve Nets oyunculari panik olmustu bile. Yavas yavas fark 12 ye indi fakat Lakers tecrübesiyle maçtan galip ayrilmasini bildi. Ayni senaryo diger maçlar içinde geçerliydi ve New Jersey finalde Lakers`a 4-0 ile süpürülerek herkesin kafasinda yeni soru isaretleri türetti. “Yoksa o kadar iyi degiller miydi?“
NEW JERSEY`NiN BEYNi
2002-03 sezonuna New Jersey basrollerinde Van Horn-Dikembo Mutombo`nun oldugu bir takas yaparak girdi. Çogunlugun düsüncesi takastan zararli çikanin New Jersey olacagiydi. Zaten 23.maçta Mutombo sakatlandiktan sonra çogunlugun görüsü herkesin görüsü oldu. ilk beste pivot mevkiine önceki sene finallerde Shaq`e karsi yaptigi azimli savunmayla adindan söz ettiren Jason Collins monte edildi. Hatta ilk baslarda Deke`yi aratmadi. 23 maçta Deke 7.6 sayi 7.1 ribaund istatistikleriyle oynuyordu, Collins ise ilk bes çiktigi ilk bes maçta 8.0 sayi, 7.0 ribaund gibi istatistikler hatta zaman zaman double-double`lar üretiyordu. Giden Van Horn`un yerine bes çikan Jefferson gerek seyirciyi atesleyen smaçlari gerekse savunmadaki gayretiyle takimin Van Horn`u aramayacagini kanitlar gibiydi. Martin ise finallerdeki gayretli oyunuyla birlikte adeta bir seviye atlamis süper starlara yakisan bir olgunlukla sadece isine konsantre olmustu. Kidd`de takimdaki degisimden nasibini almisti. Eskiden sadece 4. periyotta ihtiyaç duyulan skorer özelligi simdi maçin gidisatina göre 2.-3. periyotlarda da kendini gösteriyordu. Bu istatistiklerine de yansimisti. ilk 22 maç sonunda 21.0 sayi 8.6 asist, 6.4 ribaund ortalamalari tutturdu ve 14 maçta takimin en skoreriydi. Evet Van Horn`un gidisi takimdaki iç çekismeleri ortadan kaldirmis olsa bile (finallerdeki Martin-Van Horn tartismasi) hücumda da önemli bir silahi yok etmisti. Bazen kahramanlar olaylari yaratir bazen de olaylar kendi kahramanlarini. iste bu sezon Nets`in daha çok sayi bulmasi gerekti ve bunu yapacak oyuncu olarak Kidd öne çikti. ilk basta bocalasalar da daha sonra isler rayina oturdu. Bunu Mutombo sakatken alinan art arda 12 galibiyetten anlayabiliriz. Bu seri esnasinda Kittles`in da sakatlandigini ve Harris`in onun yerine 5 çiktigini da hatirlatalim. Önceki sene benchte oturan RJ, Collins ve Harris bir anda kendilerini ilk beste bulmalarina ragmen yerlerini yadirgamadilar ve ellerinden gelen en iyi oyunu oynadilar. RJ çocukluk kahramani MJ`ye karsi kariyerinin en yüksek sayisina ulasti. Haris, Kittles`in yoklugunda bes çiktigi 15 maçta 16.5`lik bir ortalama yakaladi. Ve Collins pota altinda rakip pivotlara karsi en iyi mücadelesini verdi. NJ All-Star haftasina girilirken Atlantic Division da birinciydi ve en yakin rakibiyle arasinda 6 galibiyet fark vardi. Fakat ayni bir önceki sezon oldugu gibi All-Stardan sonra takim duruldu, Kidd`in yüzdesi dibe vurdu ve ardi ardina gelen yenilgilere çare bulunamadi. Yenilgilerin çogu deplasman maçlarinda oldugundan East Rutherford`a dönüldügünde islerin yoluna girecegi umuluyordu. Zira öyle de oldu. Evdeki galibiyetle moral bulan takim Atlantic`in zirvesinden ayrilmadi ve playoff ilk turunda Milwakuee Bucks`la eslesti. Kidd 9 Nisan`daki Atlanta maçinda 23 sayi, 11 ribaund ve 12 asist ile bu sezonki 4. kariyerindeki 50.triple-double`ini yapti (regular sezon).
Bucks All-Star haftasindan sonra yaptigi takasla back court`u Cassell-Payton ikilisine teslim etmisti. Bu belki de ligin en güçlü guard duosuydu ve Jason`in isi gerçekten çok zordu. Bu ikiliye bir de benchten Kukoc ve Redd eklenince isler sarpa sardi fakat bu noktada NJ cephesinde Martin devreye girdi ve Bucks`in yumusak karni olan pota altini cehenneme çevirerek seriyi 4-2 ile NJ`ye getirdi. Kidd bu seride 18.8 sayi, 9.2 asist, 6.8 ribaund ile oynadi.
Sonraki rakip ligin genç ve atesli takimi Pacers`i eleyen Paul Pierce`li Celtics`ti. Geçen sene konferans finallerinde Kidd ve ailesine yönelik satasmalar devam ediyordu fakat Kidd hiç etkilenmiyor cevabi sahada veriyordu. Celtics 4-0 ile süpürülürken Kidd 19 sayi, 9 asist, 9 ribaund ortalamalariyla kalitesini bir kez daha kanitliyordu. Bu seride son maç koptuktan sonra herkes maçin bitis düdügünü beklerken 2 saniye kala attigi üçlük ise bazi çevreler tarafindan elestirildi.
Konferans finallerinde bu defa rakip savunmasi ile sonuca giden Pistons`tu. Mehmet Okur`un hediye ilk maçtan sonra diger maçlarda rakibin olmayan hücum silahlarini iyi kitleyen Nets, Detroit‘in bir türlü çözüm bulamadigi fast break sayilariyla sonuca gitti. Bu seride de gene bir K-Mart firtinasi esiyordu. Playofflarda 21.0 sayi, 9.8 ribaund ortalamalariyla oynayan Martin bu serinin de Nets`e gelmesinde yardimci oldu. Kidd, Boston serisinde yerlerde sürünen sut yüzdesini bu seride %43e çikarmis ve 23.8 sayi, 10.0 ribaund, 6.3 asist ortalamalariyla alisila gelmisin disinda bir guard portresi çizmisti
GENE AYNI KABUS
Böylece finallerde dogu yakasini temsil etmeye hak kazanan New Jersey, batidan gelecek rakibiyle ilk maçini yapmadan 10 günlük bir dinlenme firsati buldu. Detroit maçinda Ben Wallace`in ayagina basip bilegini inciten Kidd, antrenman sirasinda ters bir hareket yapinca sakatligi tekrar nüksetti. Fakat doktorlar finalin ilk maçina kadar bunu atlatacagini söylüyordu. Ve büyük gün geldi. 4 Haziran günü SBC Center`i 18.797 kisi doldurmustu. Bir tarafta sezonun en iyi galibiyet derecesine, en iyi koçuna ve MVP`sine sahip San Antonio Spurs diger tarafta ise Milwakuee serisinin 3. maçindan beri yenilmeyerek 10-0 ile NBA playofflarinin en uzun galibiyet serisini yakalamis Nets. Fakat bu maçta Spurs rakibini çok iyi etüd etmis onlarin en iyi silahlarini, yani fast breaklerini nasil durduracagini çözmüstü. Bu sebepten NJ hücumda zorlaniyor oyun sete dönüstügünde çaresiz kaliyordu. Kidd 10 sayi, 10 asist, 8 ribaundluk bir performans çizse de Bowen ve Parker`in savunmasinda 4/17 gibi bir yüzdeyle oynuyor ve kendi potasini onlara karsi savunamiyordu. Savunulamayan bir baska kisi Duncan idi. MVP, 32 sayi, 20 ribaund, 7 blok ve 6 asist ile adeta NJ`yi tek basina çökertiyordu. Maçtan sonra Byron Scott, Mutombo opsiyonunu kullanmadigi için elestirilere hedef oluyordu. Çogu kisi ilk maçtan sonra Spurs`un süpürecegini, Nets`in gene dogu yakasinin güçsüz takimi olarak anilacagini düsünüyordu. Kidd ise yenilginin kendisinin olan sorumlulugunu üstüne aliyor, sutlarinin girmedigini ama onu bu ligdeki en iyi guard yapanin sutlari olmadigini söylüyordu. Nets bu olumsuz düsünceler ve elestirilerle ikinci maç için yeniden SBC Center`daydi. ilk maçta %37 ile oynayan Nets bu maçta %42 ile sut atiyordu ve birçok kisiye göre maçin kazanilmasindaki en büyük etken buydu. Fakat gözden kaçan bir rakam vardi. O da Spurs`un maç boyu yaptigi 21 top kaybi. Kidd ve arkadaslari SA`yi kendi evlerinde 21 top kaybina zorlamis bunun getirisi olarak da maç içersinde onlardan 15 fazla top kullanmislardi. Sonuçta Kidd “begenilmeyen“ sutlarini bu maçta sokarak 30 sayi buluyor bunun yanina 7 ribaund ve 3 asist ekliyordu. Spurs cephesinde ise ilk maçin yildizi TD 19 sayi 12 ribaund ile oynuyor fakat kaçirdigi 7 faul atisi takiminin yenilgisine maloluyordu. Stephen Jackson ise 16 sayiyla oynamasina karsin yaptigi 7 top kaybi ve son saniyede kaçirdigi 3lük ile adeta NJ için çalisiyordu. Maçtan sonra Byron Scott deplasmandaki 2 maçtan birini kazanmanin onlarin ilk hedefleri oldugunu ve bunu basardiklarini söylüyordu. ilk maçta da ayni sekilde mücadele ettiklerini fakat kolay sutlarin kaçmasinin yenilgi de etkili oldugunu da ekliyordu. 3. maç East Rutherford`da, Continental Airlines Arena`daydi. ikinci maçta skor yönünden etkisiz kalan K-Mart (16 sayi) bu maçta hücumda insiyatif aliyor ve 23 sayisinin yanina 11 de ribaund yazdiriyordu. NJ için sevindirici bir gelisme olarak serinin suskun ismi Kittles 21 sayi ile görevini yerine getiriyordu. Kidd gene çok kötü atiyor, 19 sutundan sadece 6`sinda isabet buluyordu ama 11 asisti ile arkadaslarina pozisyonlar yaratiyordu. Spurs cephesinde ise iki basamakli sayilara sadece Parker ve Duncan ulasiyordu. Tony 26, Tim 21 sayi, 16 ribaund, 7 asist ve 3 blok ile oynuyordu. Maçta NJ, San Antonio nun %42`lik sut yüzdesine %35 ile karsilik veremeyince yenilgi kaçinilmaz oluyordu. Yapilan 18 top kaybi ve kaçan 51 sut izleyicilere göre mücadelenin bir getirisi degildi. Ve birçok seyirci seriden zevk almadigini, bu kadar kötü sut atan bir takimin finale kadar nasil geldigini soruyordu. Sonuçta maç 84-79 Spurs lehine bitiyordu ve seri de 2-1`lik Spurs üstünlügü oluyordu. 4. maç gene NJ`deydi. Artik Spurs`un bu maça asilip seriyi diger maçta bitirecegine kuskuyla yaklasan çok az insan vardi. Fakat NJ maçi daha çok istiyordu ve girmeyen sutlari için bir çözüm bulmuslardi: atamiyorsan attirma! Spurs maç boyunca yüzde 29 ile atiyor, Parker 1/12 ile yildizlasiyordu(!). NJ`de Martin 20 sayi, 13 ribaund, Kidd 5/18 sut yüzdesine ragmen son saniyelerdeki kritik faulleri sokmasi ve 8 ribaund, 9 asistlik performansiyla maçi NJ`ye getirenler oluyordu. Ama serinin bir baska vasat ismi Jefferson`in da 18 sayi, 10 ribaundluk katkisini unutamayiz tabii. Spurs da ise direnen gene Duncan‘di fakat çabalari yetmiyordu: 23 sayi, 17 ribaund, 7 blok ile oynamasi maçi 77-76 NJ üstünlügüyle bitmesini engelleyemiyordu.
5. maç NJ`deki son maçti. Tutuk baslayan bir ilk periyodun ardindan neredeyse bütün maç skor çok açilmadi fakat devamli bir Spurs üstünlügü vardi. Ne zaman NJ yaklasacak olsa Spurs koçu Popovich mola aliyor sonrasinda TD ve arkadaslari ard arda sayilar buluyor ve farki tekrar açiyorlardi. NJ`de 29 sayi ile oynayan Kidd`e, RJ 19 sayiyla eslik ediyor fakat ilk besten baska 10+ lik performans gelmeyince is bench katkisina kaliyordu. Ama gelin görün ki bütün seri aldigi kisa sürede elinden gelenin en iyisin yapan Aaron Williams`in 10 sayisi disinda bechte de katki yoktu. Martin`in maçtan önce rahatsizlanmasi performansini etkiliyordu 4 sayi da kalan Kenyon, yaptigi 8 top kaybiyla adeta takimin içerden çökertiyordu. Ayrica Duncan`i yavaslatamamasi da cabasiydi. Tim ise 29 sayi, 17 ribaund ile artik alistigimiz dominant oyunlarina bir yenisini daha ekliyordu. Bir önceki maç 0/9 atarak takiminin yenilgisinde önemli pay sahibi olan Malik Rose bu maçta 14 sayi buluyor Manu Ginobili de 12 sayiyla ona eslik ediyordu. Bench savasindan da 37-16 galip ayrilan Spurs maçi da 93-83 kazaniyordu.
6. maçta seri Teksas`a tasinmisti. SBC Center tarihi günlerinden birini yasiyordu. Seyirciler Amiral David Robinson`in son maçi olacagina inandiklari bu maçi kaçirmamak için yerlerini almislardi. Fakat maçin baslama düdügüyle beraber NJ herkesi sasirtti. Maçin üç periyodunu önde götüren NJ, son periyoda 63-57 önde giriyordu. Fakat 4. periyotta baslayan Spurs firtinasina engel olamiyorlardi. 19-0`lik bir seri yakalayan Spurs, Kidd ve arkadaslarini adeta yikiyordu. 4. periyoda kadar %43 ile oynayan NJ, son periyot sadece 14 sayida kaliyor ve 31 sayiyi potasinda görüyordu. Maç sonunda NJ`nin saha içi isabet orani % 35 ti. Takimin finale çikmasinda büyük emegi olan Bucks ve Pistons serilerinin kahramani Kenyon Martin bu maçta 23 sutundan sadece 3 de isabet buluyor ve yenilginin bas sorumlusu oluyordu. Ribaundlarda 55-35 ezilen, bench skorlarinda 31-17 geride kalan NJ için yenilgi ne kadar moral bozucuysa son senesini yasayan Robinson ve 19 senelik kariyeri boyunca tek sampiyonlugunu bu sene gören Kevin Willis için o kadar mutluluk vericiydi. Finalin kahramani 2 blokla NBA tarihine adini altin harflerle yazdirmayi kaçiran ama gene de 21 sayi, 20 ribaund, 10 asist ve 8 blokluk performansiyla Finallerin MVP`si ödülünü sonunda kadar hak eden Duncan`di. Nets de ise Kidd gemisini kurtaran kaptan olmayi bu sene de basaramiyor umutlarini gözyaslari içersinde gelecek seneye birakiyordu.
WHAT THE KIDD DID
Evet, New Jersey gibi diplerde dolasan ve NBA`de hiçbir basarisi olmayan bir takima gelip çehresini degistiren ve sampiyonluk yarisina sokan Jason Kidd, ne yazik ki 2.NBA Finali deneyiminden de boynu bükük ayrildi. Fakat iki sene evvele göre Nets kadrosuna sadece Kidd ve Jefferson`in eklendigi düsünülürse su anda sampiyonlugu kaçiran Nets`in, pota altini domine edecek bir uzun ile çok yakin bir zamanda tekrar NBA Finalinde ve bu sefer ellerinde sampiyonluk kupasi ile görebilecegimizi düsünmek çok da hayal degil. Basketbol oyununa hiz ve zekasi ile renk katan Kidd`i ve takimi Nets`i izlemeye devam edin, göreceksiniz çok çok yakinda NBA`deki Bati hegomanyasini kiracak takim onlar olacak. Tabi Jason Kidd`in bu sezon bitecek anlasmasini yenileyebilirlerse!.
Böylece finallerde dogu yakasini temsil etmeye hak kazanan New Jersey, batidan gelecek rakibiyle ilk maçini yapmadan 10 günlük bir dinlenme firsati buldu. Detroit maçinda Ben Wallace`in ayagina basip bilegini inciten Kidd, antrenman sirasinda ters bir hareket yapinca sakatligi tekrar nüksetti. Fakat doktorlar finalin ilk maçina kadar bunu atlatacagini söylüyordu. Ve büyük gün geldi. 4 Haziran günü SBC Center`i 18.797 kisi doldurmustu. Bir tarafta sezonun en iyi galibiyet derecesine, en iyi koçuna ve MVP`sine sahip San Antonio Spurs diger tarafta ise Milwakuee serisinin 3. maçindan beri yenilmeyerek 10-0 ile NBA playofflarinin en uzun galibiyet serisini yakalamis Nets. Fakat bu maçta Spurs rakibini çok iyi etüd etmis onlarin en iyi silahlarini, yani fast breaklerini nasil durduracagini çözmüstü. Bu sebepten NJ hücumda zorlaniyor oyun sete dönüstügünde çaresiz kaliyordu. Kidd 10 sayi, 10 asist, 8 ribaundluk bir performans çizse de Bowen ve Parker`in savunmasinda 4/17 gibi bir yüzdeyle oynuyor ve kendi potasini onlara karsi savunamiyordu. Savunulamayan bir baska kisi Duncan idi. MVP, 32 sayi, 20 ribaund, 7 blok ve 6 asist ile adeta NJ`yi tek basina çökertiyordu. Maçtan sonra Byron Scott, Mutombo opsiyonunu kullanmadigi için elestirilere hedef oluyordu. Çogu kisi ilk maçtan sonra Spurs`un süpürecegini, Nets`in gene dogu yakasinin güçsüz takimi olarak anilacagini düsünüyordu. Kidd ise yenilginin kendisinin olan sorumlulugunu üstüne aliyor, sutlarinin girmedigini ama onu bu ligdeki en iyi guard yapanin sutlari olmadigini söylüyordu. Nets bu olumsuz düsünceler ve elestirilerle ikinci maç için yeniden SBC Center`daydi. ilk maçta %37 ile oynayan Nets bu maçta %42 ile sut atiyordu ve birçok kisiye göre maçin kazanilmasindaki en büyük etken buydu. Fakat gözden kaçan bir rakam vardi. O da Spurs`un maç boyu yaptigi 21 top kaybi. Kidd ve arkadaslari SA`yi kendi evlerinde 21 top kaybina zorlamis bunun getirisi olarak da maç içersinde onlardan 15 fazla top kullanmislardi. Sonuçta Kidd “begenilmeyen“ sutlarini bu maçta sokarak 30 sayi buluyor bunun yanina 7 ribaund ve 3 asist ekliyordu. Spurs cephesinde ise ilk maçin yildizi TD 19 sayi 12 ribaund ile oynuyor fakat kaçirdigi 7 faul atisi takiminin yenilgisine maloluyordu. Stephen Jackson ise 16 sayiyla oynamasina karsin yaptigi 7 top kaybi ve son saniyede kaçirdigi 3lük ile adeta NJ için çalisiyordu. Maçtan sonra Byron Scott deplasmandaki 2 maçtan birini kazanmanin onlarin ilk hedefleri oldugunu ve bunu basardiklarini söylüyordu. ilk maçta da ayni sekilde mücadele ettiklerini fakat kolay sutlarin kaçmasinin yenilgi de etkili oldugunu da ekliyordu. 3. maç East Rutherford`da, Continental Airlines Arena`daydi. ikinci maçta skor yönünden etkisiz kalan K-Mart (16 sayi) bu maçta hücumda insiyatif aliyor ve 23 sayisinin yanina 11 de ribaund yazdiriyordu. NJ için sevindirici bir gelisme olarak serinin suskun ismi Kittles 21 sayi ile görevini yerine getiriyordu. Kidd gene çok kötü atiyor, 19 sutundan sadece 6`sinda isabet buluyordu ama 11 asisti ile arkadaslarina pozisyonlar yaratiyordu. Spurs cephesinde ise iki basamakli sayilara sadece Parker ve Duncan ulasiyordu. Tony 26, Tim 21 sayi, 16 ribaund, 7 asist ve 3 blok ile oynuyordu. Maçta NJ, San Antonio nun %42`lik sut yüzdesine %35 ile karsilik veremeyince yenilgi kaçinilmaz oluyordu. Yapilan 18 top kaybi ve kaçan 51 sut izleyicilere göre mücadelenin bir getirisi degildi. Ve birçok seyirci seriden zevk almadigini, bu kadar kötü sut atan bir takimin finale kadar nasil geldigini soruyordu. Sonuçta maç 84-79 Spurs lehine bitiyordu ve seri de 2-1`lik Spurs üstünlügü oluyordu. 4. maç gene NJ`deydi. Artik Spurs`un bu maça asilip seriyi diger maçta bitirecegine kuskuyla yaklasan çok az insan vardi. Fakat NJ maçi daha çok istiyordu ve girmeyen sutlari için bir çözüm bulmuslardi: atamiyorsan attirma! Spurs maç boyunca yüzde 29 ile atiyor, Parker 1/12 ile yildizlasiyordu(!). NJ`de Martin 20 sayi, 13 ribaund, Kidd 5/18 sut yüzdesine ragmen son saniyelerdeki kritik faulleri sokmasi ve 8 ribaund, 9 asistlik performansiyla maçi NJ`ye getirenler oluyordu. Ama serinin bir baska vasat ismi Jefferson`in da 18 sayi, 10 ribaundluk katkisini unutamayiz tabii. Spurs da ise direnen gene Duncan‘di fakat çabalari yetmiyordu: 23 sayi, 17 ribaund, 7 blok ile oynamasi maçi 77-76 NJ üstünlügüyle bitmesini engelleyemiyordu.
5. maç NJ`deki son maçti. Tutuk baslayan bir ilk periyodun ardindan neredeyse bütün maç skor çok açilmadi fakat devamli bir Spurs üstünlügü vardi. Ne zaman NJ yaklasacak olsa Spurs koçu Popovich mola aliyor sonrasinda TD ve arkadaslari ard arda sayilar buluyor ve farki tekrar açiyorlardi. NJ`de 29 sayi ile oynayan Kidd`e, RJ 19 sayiyla eslik ediyor fakat ilk besten baska 10+ lik performans gelmeyince is bench katkisina kaliyordu. Ama gelin görün ki bütün seri aldigi kisa sürede elinden gelenin en iyisin yapan Aaron Williams`in 10 sayisi disinda bechte de katki yoktu. Martin`in maçtan önce rahatsizlanmasi performansini etkiliyordu 4 sayi da kalan Kenyon, yaptigi 8 top kaybiyla adeta takimin içerden çökertiyordu. Ayrica Duncan`i yavaslatamamasi da cabasiydi. Tim ise 29 sayi, 17 ribaund ile artik alistigimiz dominant oyunlarina bir yenisini daha ekliyordu. Bir önceki maç 0/9 atarak takiminin yenilgisinde önemli pay sahibi olan Malik Rose bu maçta 14 sayi buluyor Manu Ginobili de 12 sayiyla ona eslik ediyordu. Bench savasindan da 37-16 galip ayrilan Spurs maçi da 93-83 kazaniyordu.
6. maçta seri Teksas`a tasinmisti. SBC Center tarihi günlerinden birini yasiyordu. Seyirciler Amiral David Robinson`in son maçi olacagina inandiklari bu maçi kaçirmamak için yerlerini almislardi. Fakat maçin baslama düdügüyle beraber NJ herkesi sasirtti. Maçin üç periyodunu önde götüren NJ, son periyoda 63-57 önde giriyordu. Fakat 4. periyotta baslayan Spurs firtinasina engel olamiyorlardi. 19-0`lik bir seri yakalayan Spurs, Kidd ve arkadaslarini adeta yikiyordu. 4. periyoda kadar %43 ile oynayan NJ, son periyot sadece 14 sayida kaliyor ve 31 sayiyi potasinda görüyordu. Maç sonunda NJ`nin saha içi isabet orani % 35 ti. Takimin finale çikmasinda büyük emegi olan Bucks ve Pistons serilerinin kahramani Kenyon Martin bu maçta 23 sutundan sadece 3 de isabet buluyor ve yenilginin bas sorumlusu oluyordu. Ribaundlarda 55-35 ezilen, bench skorlarinda 31-17 geride kalan NJ için yenilgi ne kadar moral bozucuysa son senesini yasayan Robinson ve 19 senelik kariyeri boyunca tek sampiyonlugunu bu sene gören Kevin Willis için o kadar mutluluk vericiydi. Finalin kahramani 2 blokla NBA tarihine adini altin harflerle yazdirmayi kaçiran ama gene de 21 sayi, 20 ribaund, 10 asist ve 8 blokluk performansiyla Finallerin MVP`si ödülünü sonunda kadar hak eden Duncan`di. Nets de ise Kidd gemisini kurtaran kaptan olmayi bu sene de basaramiyor umutlarini gözyaslari içersinde gelecek seneye birakiyordu.
WHAT THE KIDD DID
Evet, New Jersey gibi diplerde dolasan ve NBA`de hiçbir basarisi olmayan bir takima gelip çehresini degistiren ve sampiyonluk yarisina sokan Jason Kidd, ne yazik ki 2.NBA Finali deneyiminden de boynu bükük ayrildi. Fakat iki sene evvele göre Nets kadrosuna sadece Kidd ve Jefferson`in eklendigi düsünülürse su anda sampiyonlugu kaçiran Nets`in, pota altini domine edecek bir uzun ile çok yakin bir zamanda tekrar NBA Finalinde ve bu sefer ellerinde sampiyonluk kupasi ile görebilecegimizi düsünmek çok da hayal degil. Basketbol oyununa hiz ve zekasi ile renk katan Kidd`i ve takimi Nets`i izlemeye devam edin, göreceksiniz çok çok yakinda NBA`deki Bati hegomanyasini kiracak takim onlar olacak. Tabi Jason Kidd`in bu sezon bitecek anlasmasini yenileyebilirlerse!.
Jason Frederick Kidd (23 Mart 1973, Oakland, Kaliforniya) Amerikali basketbolcu.
NBA takimlarindan New Jersey Nets`te oynamaktadir. Oyun kurucu (1 numara) pozisyonunda oynamaktadir. Boyu 1.93m (6'4"). NBA tarihinde bir maçta üç farkli kategoride iki haneli rakamlara ulasma (triple-double) siralamasinda 22 Kasim 2005 tarihiyle 4. siradadir, toplam 67. Ayrica NBA asist tarihinde ise 22 Kasim 2005 tarihiyle 9. siradadir. Top çalma ve asist yetenegiyle savunma ve hücumda öne çikar. Ayrica topu potadan veya rakipten kapip takimi hizla hücuma çikarmasi da çok önemli bir yönüdür.
Kaliforniya Üniversitesi`nde 2 yil bulunan Kidd, 1994`de NBA Seçmeleri`ne (NBA Draft) katildi. 1. seçilen Glenn Robinson`in ardindan Dallas Mavericks tarafindan 2. sirada seçildi. 7.7 asist ve 11.9 sayi ortalamalari ile 1994-95 sezonu "En iyi Çaylak" ödülünü Grant Hill ile paylasti. Dallas`in "3 J"`sinden biriydi, Jamal Mashburn ve Jim Jackson ile takimi gelecek yillarda ilerilere tasiyacaklari düsünülse de bir anda 3`ü birden kendilerini farkli takimlarda buldular.
1996-97 sezonunda Michael Finley, Sam Cassell ve A.C. Green karsiliginda Tony Dumas ve Loren Meyer ile Phoenix Suns`a takas oldu. Phoenix`de 1998-99 sezonunda 10.8 asist, 1999-2000 sezonunda ise 10.1 asist gibi yüksek ortalamalarla oynadi. 2001`in basinda ise Stephon Marbury ile takas sonucu New Jersey Nets`e geçti.
Takimi 2002 ve 2003 finallerine tasiyan Jason Kidd 2001-02 sezonu en degerli oyuncu ödülünde Tim Duncan`in ardindan ikinci oldu.
1999, 2000, 2001, 2003, 2004 sezonlarinda asist krali oldu. 1996, 1998, 2000, 2001, 2002, 2003, ve 2004 sezonlarinda da All-Star takimina seçildi (7 defa). 2005 ve 2006 yillarinda seçilmemesi ise maçlardaki oyun kalitesini gözle gorünür bir biçimde düsürdü.
Yanindaki oyunculari parlattigindan birçok oyuncunun birlikte oynamak istedigi Jason Kidd`in tek eksikligi istikrarli bir sutör olamamasidir. NBA kariyerinde surekli 14-15 sayi ortalamasinda gezinmesi bir oyun kurucu için nispeten yeterli gözükse de saha içi isabeti %39 civarindadir
NBA takimlarindan New Jersey Nets`te oynamaktadir. Oyun kurucu (1 numara) pozisyonunda oynamaktadir. Boyu 1.93m (6'4"). NBA tarihinde bir maçta üç farkli kategoride iki haneli rakamlara ulasma (triple-double) siralamasinda 22 Kasim 2005 tarihiyle 4. siradadir, toplam 67. Ayrica NBA asist tarihinde ise 22 Kasim 2005 tarihiyle 9. siradadir. Top çalma ve asist yetenegiyle savunma ve hücumda öne çikar. Ayrica topu potadan veya rakipten kapip takimi hizla hücuma çikarmasi da çok önemli bir yönüdür.
Kaliforniya Üniversitesi`nde 2 yil bulunan Kidd, 1994`de NBA Seçmeleri`ne (NBA Draft) katildi. 1. seçilen Glenn Robinson`in ardindan Dallas Mavericks tarafindan 2. sirada seçildi. 7.7 asist ve 11.9 sayi ortalamalari ile 1994-95 sezonu "En iyi Çaylak" ödülünü Grant Hill ile paylasti. Dallas`in "3 J"`sinden biriydi, Jamal Mashburn ve Jim Jackson ile takimi gelecek yillarda ilerilere tasiyacaklari düsünülse de bir anda 3`ü birden kendilerini farkli takimlarda buldular.
1996-97 sezonunda Michael Finley, Sam Cassell ve A.C. Green karsiliginda Tony Dumas ve Loren Meyer ile Phoenix Suns`a takas oldu. Phoenix`de 1998-99 sezonunda 10.8 asist, 1999-2000 sezonunda ise 10.1 asist gibi yüksek ortalamalarla oynadi. 2001`in basinda ise Stephon Marbury ile takas sonucu New Jersey Nets`e geçti.
Takimi 2002 ve 2003 finallerine tasiyan Jason Kidd 2001-02 sezonu en degerli oyuncu ödülünde Tim Duncan`in ardindan ikinci oldu.
1999, 2000, 2001, 2003, 2004 sezonlarinda asist krali oldu. 1996, 1998, 2000, 2001, 2002, 2003, ve 2004 sezonlarinda da All-Star takimina seçildi (7 defa). 2005 ve 2006 yillarinda seçilmemesi ise maçlardaki oyun kalitesini gözle gorünür bir biçimde düsürdü.
Yanindaki oyunculari parlattigindan birçok oyuncunun birlikte oynamak istedigi Jason Kidd`in tek eksikligi istikrarli bir sutör olamamasidir. NBA kariyerinde surekli 14-15 sayi ortalamasinda gezinmesi bir oyun kurucu için nispeten yeterli gözükse de saha içi isabeti %39 civarindadir
Şu an konuyu görüntüleyenler (Toplam : 0, Üye: 0, Misafir: 0)
Benzer konular
- Cevaplar
- 1
- Görüntüleme
- 31
- Cevaplar
- 1
- Görüntüleme
- 13
- Cevaplar
- 1
- Görüntüleme
- 34
- Cevaplar
- 1
- Görüntüleme
- 26