Hikaye 2. kitap BOYLAMA

[ßyMesMes]

ROHAN2 WORLD 1-120 TR TİPİ OFFICIAL YOHARA, BALATHOR VE AMON! 80. GÜNÜNDE! +10.000 ONLİNE! HİLE VE BOT %100 ENGELLİ HEMEN TIKLA!

Yer-Kut, parlak firuze,
Ak bilgeliğin merkezi,
Üç kavmin yeni yurdu.
Azade mi sandın kendini,
Karanlığın hünerinden?

Tamu’nun kapkara sisleri arasından, albızların başbuğu, güçlü Erlik Han elini toprağa koyup çıktı. Anası Yer Ana, Babası Gök Tengri. Ülgen’in kara kardeşi hesap sormak için ayağa kalktı. Arkasında kocaman bir çukur bıraktı.

Ateş gibi gözleri, kara is gibi bıyıkları vardı. Mızrak gibi dişlerinin arasından sözleri yanardağlar gibi patladı.

“Ülgen, benim akılsız kardeşim. Demek acunu özledin? Demek bu kez farklı olsun istedin?”

Erlik Han dimdik doğrulup dopdolu, bereketli Yer-Kut’a baktı. Arkasındaki delikten kara derili, ateş gözlü, nefesi dumanlı albızlar akıyordu.

“Ah, Ülgen. Hiç öğrenemedin, Yer olmadan Gök’ün ayakta duramayacağını, Kara olmadan Ak’ın meydana çıkamayacağını ve Erlik olmadan Ülgen’in olamayacağını… Şimdi ben de ineceğim Yer-Kut’a ve o zaman bu güneşli âlemdeki kavimler karanlıktan neden korktuklarını hatırlayacaklar.”

Sonra arkasında ucu bucağı görünmeyen albızlar ordusuyla Erlik Han Yer-Kut’a yürüdü. Önce kavimlerden uzak bir yer tuttu kendine. Albızları tekrar yerleşti, nam yürüttü ve korku saldı. Bir dağı oyup Erlik Han’a kale yaptı.

Sonra Erlik Han tahtından doğrulup önce Oğuzlara gitti ve kibir ateşini yaktı:

“Oğuz-Han’ınız tüm Turan’ın Hakanı değil miydi? O zaman siz zaten tüm Yer-Kut’un da hâkimi olmuyor musunuz? Diğer kavimler bunu bilmez mi? Selam olsun size, sizin kaderinizdir efendiliktir.”

Ardından Erlik Han Timur’un kavmine gitti, nifak tohumu ekti:

“Sizin emiriniz Timur eski dünyada tüm Turanı ezmedi mi? Siz fethetmezseniz var olabilir misiniz? Diğer kavimler bunu bilmez mi sanırsınız? Beklemiyorlar mı sizi kapılarında?”

Erlik Han hiç beklemeden İskit yurduna da uğradı ve korku yaydı:

“Ey talihsiz İskitler! Adı unutulmuş, yenilip yutulmuş, haksızlığa uğramış boy. Eski bilgeler ne der? Ataların laneti sizi takip eder. Diğer kavimler size üstünlük taslıyorlar, hor görüyorlar, kuyunuzu kazıyorlar.”

Ayağı tozlu Erlik Han kalesine geri döndü, tahtına oturdu. Albızları çevresinde bekledi ve bekledi. Sonra duman sakallı bir ihtiyar geldi.

Aldı Korkut: “Erlik Hanım hey! Kara kamların duasını, nice yiğitlerin canını alan. Ak gerdanlı kızları, ak saçlı anaları ağlatan. Kimin otağını karartmaya geldin?”

Aldı Erlik: “Hoş geldin Ak Kam. Eskilerin soyunu soy, boyunu boy yapan. Ben sadece unutulanı hatırlatmaya geldim.”

Aldı Korkut: “Nedir unutulan?”

Aldı Erlik: “Sen de mi anımsamazsın? O zaman sana bir soru sorayım: Üç mü büyüktür bir mi?”

Aldı Korkut: “Korkarım bunun cevabından.”

Aldı Erlik: “Bilgesin Kam. Bilirsin cevabı. Türkler için bir büyüktür. Ben birlik lanetini hatırlatmaya geldim. Ülgen’in unuttuğu kadim düsturu koymaya geldim. Yalnız yek yönetir üçü. İnsanlar çoklukta rahat durmaz.”

Sonra Erlik, Korkut Ata’ya yanaşıp son sözünü fısıldadı. Dede kederle kalkıp yola düştü. Erlik’in kara sözlerini aldı, gidip Yer-Kut’a saldı. Ve tıpkı eskiden olduğu gibi gaibi insanlara aktardı:

“Çıksın ortaya zalimler, uğraşa girsin yiğitler, dünya benim diyenler… Hanlık sadece bir kişiye geçecek. Ahir zamanda hüküm sürecek, Yer-Kut’a sükût getirecek.

Ona Yek-Han denecek!”

 

[blackpegasus]

Teşekkürler..​