String Kavramı
Java'da
String, isimler, cümleler veya bir dosyadan gelen satırlar gibi metin tabanlı karakter dizilerini saklamak için kullanılır. Daha önce referans türleri arasında gördüğümüz bu yapı, programlamada en sık kullanılan veri tiplerinden biridir. Metin sabitlerini (literal) tanımlamak için çift tırnak kullanılır; tek tırnaklar ise yalnızca tek bir char değeri için ayrılmıştır.
Java:
public class Main {
public static void main(String[] args) {
String greeting = "Hello, world";
String empty = "";
String name = "Ada";
System.out.println(greeting);
System.out.println("Name has " + name.length() + " characters");
}
}
Bir string'in toplam karakter sayısını öğrenmek için
name.length() metodu kullanılır; örneğin "Ada" ifadesi için bu değer 3 olur. Bu bir metot çağrısı olduğu için kullanımda parantezler yer alır.String'leri Birleştirme
Metinleri uç uca eklemek için
+ operatörü kullanılır. Eğer işlemin herhangi bir tarafında string bir ifade varsa, Java diğer veri tipini (sayısal değerler veya boolean gibi) otomatik olarak metne dönüştürür. Bu sayede farklı türleri ek bir işlem yapmadan birleştirebilirsiniz.
Java:
public class Main {
public static void main(String[] args) {
String first = "Ada";
String last = "Lovelace";
String full = first + " " + last;
System.out.println(full);
int age = 36;
System.out.println(full + " is " + age + " years old");
}
}
Burada dikkat edilmesi gereken kritik nokta,
+ işleminin soldan sağa doğru ilerlemesidir. Örneğin "" + 1 + 2 ifadesinde önce string ile sayı birleşir ve sonuç "12" olur. Ancak 1 + 2 + "" yazıldığında, önce matematiksel toplama gerçekleşir ve sonuç "3" olarak metne dönüştürülür. Hata yapmamak için aritmetik işlemleri parantez içine almak en güvenli yoldur.String'lerin Değiştirilemezliği (Immutable)
Java'daki string'lerle ilgili bilinmesi gereken en temel özellik, bir
String nesnesinin oluşturulduktan sonra değiştirilemez olmasıdır. Metni modifiye ediyormuş gibi görünen tüm metotlar, aslında orijinal string'i bozmaz; bunun yerine üzerinde değişiklik yapılmış tamamen yeni bir string üretir. Bu nedenle, metot sonucunda dönen yeni değeri bir değişkene atamazsanız, yaptığınız işlem etkisiz kalır.
Java:
public class Main {
public static void main(String[] args) {
String s = "hello";
s.toUpperCase(); // sonuç atılıyor - hata!
System.out.println(s); // hâlâ "hello"
s = s.toUpperCase(); // yeni string'i yakala
System.out.println(s); // şimdi "HELLO"
}
}
Örnekte ilk satır
"HELLO" değerini hesaplar ancak bunu herhangi bir yere kaydetmez. Sadece s değişkenine yeniden atama yapılan ikinci satırda kalıcı bir değişim görülür. Bu durum, birçok geliştiricinin başlangıçta karşılaştığı yaygın bir hatadır.String Karşılaştırmaları
İki string'in içeriklerinin aynı olup olmadığını kontrol etmek için
.equals() metodu tercih edilmelidir. Yeni başlayanların sıkça yaptığı hata == operatörünü kullanmaktır; çünkü == içeriğe değil, iki nesnenin bellekte aynı adreste olup olmadığına bakar.
Java:
public class Main {
public static void main(String[] args) {
String a = "code";
String b = new String("code");
System.out.println(a == b); // false - different objects
System.out.println(a.equals(b)); // true - same characters
System.out.println("Hi".equalsIgnoreCase("hi")); // true
}
}
Bu örnekte
a == b ifadesi false sonucunu verir, çünkü new String(...) kullanımı bellekte zorunlu olarak yeni bir nesne oluşturur. İçerik karşılaştırması için daima .equals() veya büyük/küçük harf ayrımını ortadan kaldıran .equalsIgnoreCase() kullanılmalıdır. Ayrıca, değişkenlerden biri null olduğunda programın çökmesini önlemek için .equals metodunu sabit metin üzerinden çağırmak (örneğin: "yes".equals(input)) etkili bir yöntemdir.Sık Kullanılan String Metotları
String'lerin değişmez yapısı nedeniyle, aşağıdaki metotların her biri orijinal veriyi değiştirmek yerine yeni bir string veya değer döndürür:
Java:
public class Main {
public static void main(String[] args) {
String s = " Coddy Java ";
System.out.println(s.trim()); // "Coddy Java"
System.out.println(s.trim().toUpperCase()); // "CODDY JAVA"
System.out.println(s.contains("Java")); // true
System.out.println(s.indexOf("Java")); // 8
System.out.println("Coddy".charAt(0)); // 'C'
System.out.println("a,b,c".split(",").length); // 3
System.out.println("hello".replace("l", "L")); // "heLLo"
}
}
Metotların zincirleme şeklinde kullanılabildiğine dikkat edin:
s.trim().toUpperCase() ifadesi çalışır çünkü trim() bir string döndürür ve ardından bu sonuç üzerinde toUpperCase() çağrılır. Bir diğer önemli metot olan substring ise, belirtilen başlangıç indeksinden (dahil) ve isteğe bağlı bitiş indeksine (hariç) kadar olan kısmı alır.
Java:
public class Main {
public static void main(String[] args) {
String date = "2026-06-04";
System.out.println(date.substring(0, 4)); // "2026"
System.out.println(date.substring(5)); // "06-04"
}
}
İndeksleme 0'dan başladığı için
substring(0, 4) kullanımı 0, 1, 2 ve 3. indekslerdeki karakterleri çeker. Tanımlı sınırların dışında bir indeks belirtilmesi durumunda StringIndexOutOfBoundsException hatası alınır.Döngülerde String Oluşturma
Birkaç metin parçası için
+ operatörü kullanmak pratiktir; ancak bunu geniş bir döngü içerisinde yapmak performansı ciddi şekilde düşürür. Çünkü her birleştirme işleminde yeni bir string nesnesi oluşturulur ve tüm içerik tekrar kopyalanır. Döngüler içerisinde metin biriktirmek için, verileri tek bir tamponda toplayan ve en sonunda tek bir string üreten StringBuilder sınıfı kullanılmalıdır.
Java:
public class Main {
public static void main(String[] args) {
StringBuilder sb = new StringBuilder();
for (int i = 1; i <= 5; i++) {
sb.append(i).append(" ");
}
String result = sb.toString().trim();
System.out.println(result); // "1 2 3 4 5"
}
}
append metodu aynı builder nesnesini döndürdüğü için çağrılar arka arkaya zincirlenebilir. Son aşamada standart bir String elde etmek için .toString() metodu çağrılır. Tek seferlik birleştirmeler için + operatörü yeterliyken, çok sayıda ekleme gerektiren senaryolar için doğru araç StringBuilder'dır.Gelecek Konu: String Biçimlendirme
Sütunları hizalamak, ondalık basamak sayısını sabitlemek veya sayıların başına dolgu karakterleri eklemek gerektiğinde, basit birleştirme yöntemleri yetersiz kalır. Java'nın
String.format ve printf metotları, % yer tutucuları içeren şablonlar sayesinde bu işlemleri çok daha düzenli bir şekilde yapmanıza olanak tanır.