Pipe Operatörleri Hangi Sorunu Çözer?
Bir pipe operatörü, kendisinden önce gelen veriyi alır ve bunu bir sonraki fonksiyonun girdisi olarak aktarır. Yani
x |> f() yazımı, aslında f(x) işleminin bir başka ifade ediliş biçimidir. Birkaç işlem basamağı eklenene kadar bu durum basit bir yazım tercihi gibi görünebilir. Ancak pipe kullanılmadığında, çok aşamalı veri dönüşümleri iç içe geçmiş fonksiyonlar şeklinde yazılır ve bu durum kodun tersten okunmasına neden olur; yani ilk gerçekleşen işlem en içteki parantezde yer alır.
Kod:
x <- c(1, 4, 9, 16)
print(round(sqrt(x), 1))
Örneğin
round(sqrt(x), 1) kodunu okurken önce merkezdeki x değerine bakarsınız, ardından dışa doğru sqrt ve round fonksiyonlarını takip edersiniz. En sondaki , 1) kısmının hangi fonksiyona ait olduğunu anlamaya çalışmak, işlem sayısı arttıkça zorlaşır. Özellikle çok sayıda argüman içeren veri çerçevesi işlemleri beş alt seviyeye ulaştığında, kodun takibi neredeyse imkansız hale gelir. Bu karmaşadan kurtulmak için sıkça başvurulan bir diğer yöntem ise her ara adımı tmp1, tmp2 gibi geçici değişkenlere atamaktır; ancak bu da çalışma alanını gereksiz isimlerle doldurur.Pipe operatörleri ise süreci, işlemlerin gerçekleşme sırasına göre yeniden düzenler: Önce
x değerini al, sonra karekökünü hesapla ve son olarak sonucu yuvarla.Yerleşik Pipe Operatörü |>
R 4.1 versiyonuyla birlikte, herhangi bir ek paket yüklemeye gerek kalmadan kullanılabilen yerleşik bir pipe operatörü dilin kendisine eklenmiştir.
|> operatörü, önceki aşamadan gelen değeri, bir sonraki fonksiyonun ilk argümanı olarak yerleştirir:
Kod:
c(1, 4, 9, 16) |> sqrt() |> round(1)
mtcars |> head(3)
Bu durumda
c(1, 4, 9, 16) |> sqrt() |> round(1) yazımı, tam olarak round(sqrt(c(1, 4, 9, 16)), 1) işlemine karşılık gelir. R, kodun analiz aşamasında bu yazımı otomatik olarak dönüştürdüğü için çalışma zamanında herhangi bir performans kaybı yaşanmaz. Artık kod, yukarıdan aşağıya doğru bir yemek tarifi gibi okunabilir: Önce veri belirlenir, ardından her bir dönüşüm sırayla uygulanır. Bu yapı sadece veri analiz araçlarıyla değil, tüm fonksiyonlarla uyumludur; örneğin mtcars |> head(3) ifadesi tamamen temel R özellikleri kullanılarak çalışır.İlk parametresi "veri" olacak şekilde tasarlanan fonksiyonlar (örneğin
head, sort, unique, summary ve tüm dplyr fonksiyonları) pipe yapısına mükemmel uyum sağlar. R'daki veri işleme süreçlerinin bu kadar doğal hissettirmesinin temel sebebi budur.|> Operatörünün Kuralları
Yerleşik pipe operatörü, yapısı gereği oldukça katıdır. Hemen hemen tüm senaryoları kapsayan üç temel kural şunlardır:
1. Bir sonraki adım mutlaka parantezlerle belirtilmiş bir fonksiyon çağrısı olmalıdır.
x |> sqrt yazımı hatalıdır; bunun yerine x |> sqrt() şeklinde yazılmalıdır:
Kod:
c(1, 4, 9) |> sqrt # Error: The pipe operator requires a function call as RHS
c(1, 4, 9) |> sqrt() # correct
2. Aktarılan değer, fonksiyonun ilk argüman konumuna yerleşir. Fonksiyon için yazdığınız diğer ek argümanlar, bu değerden sonra gelmeye devam eder. Örneğin
x |> round(1) ifadesi, round(x, 1) anlamına gelir.3. Değerin ilk argüman dışında bir yere yerleşmesi gerekiyorsa, isimli bir argümanla birlikte
_ yer tutucusu kullanılır (R 4.2+ sürümüyle gelmiştir). Örneğin lm fonksiyonu önce formülü, sonra veriyi bekler. Bu yüzden bir veri çerçevesini aktarırken data = _ şeklinde belirtmek gerekir:
Kod:
mtcars |> lm(mpg ~ wt, data = _) |> coef() |> round(2)
_ işareti yalnızca bir kez ve sadece isimli bir argüman olarak kullanılabilir. Eğer bu kısıtlama işleminizi engelliyorsa, değeri isimsiz bir fonksiyona aktararak istediğiniz konuma yerleştirebilirsiniz:
Kod:
c(1, 2, 3) |> (\(v) v * 100)()
Burada lambda fonksiyonu parantez içine alınır ve ardından
() ile çağrılır; böylece 1. kural çiğnenmemiş olur. Eğer bir işlem hattında bu yöntemi çok sık kullanıyorsanız, o adım için muhtemelen özel bir isimli fonksiyon tanımlamanız daha doğru olacaktır.magrittr Paketinden Gelen %>% Operatörü
R'ın kendi yerleşik pipe operatörü çıkmadan önce, magrittr paketi tarafından sunulan
%>% operatörü yaygınlaşmıştı ve tidyverse ekosisteminin imzası haline geldi. dplyr paketini yüklediğinizde bu operatör otomatik olarak tanımlanır. Son on yılda hazırlanan çoğu dplyr eğitiminde ve kod örneğinde bu operatöre rastlarsınız:
Kod:
library(dplyr)
mtcars %>%
filter(mpg > 30) %>%
select(mpg, wt)
%>% bir pakete bağımlı olduğu için, bu kodlar saf bir R oturumunda çalışmaz. library(dplyr) veya library(magrittr) komutlarını çalıştırmadığınız takdirde Error: could not find function "%>%" hatasıyla karşılaşırsınız.Genel kullanımda davranışı
|> ile aynıdır; yani önceki değeri bir sonraki fonksiyonun ilk argümanına iletir. Ancak magrittr pipe'ı yazım konusunda daha esnektir:
Kod:
c(1, 4, 9) %>% sqrt # bare function name - no parentheses needed
mtcars %>% lm(mpg ~ wt, data = .) # . placeholder, usable anywhere
c(-2, 3) %>% { max(abs(.)) } # . can even appear several times, in nested calls
|> ve %>% Arasındaki Temel Farklar
Çoğu standart işlem hattında (verinin ilk argüman olduğu durumlar) her iki operatör de birbirinin yerine kullanılabilir. Farklar genellikle uç örneklerde ortaya çıkar:
• Kullanılabilirlik:
|> R 4.1+ ile gelen temel bir özelliktir; %>% ise magrittr paketi gerektirir.• Parantez Kullanımı:
|> mutlaka sqrt() şeklinde parantez isterken, %>% sadece sqrt yazımını kabul eder.• Yer Tutucu:
|> operatörü _ simgesini kullanır ve bunu sadece bir kez, isimli argüman olarak kabul eder (4.2+). %>% ise . simgesini her yerde, istediği kadar ve hatta iç içe çağrılarda bile kullanabilir.• Performans:
|> kod analiz edilirken doğrudan iç içe fonksiyon çağrılarına dönüştürüldüğü için ek bir maliyet getirmez. %>% ise standart bir fonksiyon çağrısıdır ve pratikte ihmal edilebilir olsa da küçük bir ek yük oluşturur.Bu farklar
%>% operatörünü hatalı kılmaz; aksine daha esnektir ve yıllardır güvenle kullanılmaktadır. Öte yandan |> operatörünün yapamadığı her şey lambda fonksiyonlarıyla çözülebilir ve hiçbir dış bağımlılık gerektirmez.Hangi Operatörü Tercih Etmelisiniz?
Yeni yazdığınız kodlar için
|> operatörünü kullanmanız önerilir. Dilin yerleşik bir parçasıdır, R 4.1 ve üzeri tüm sistemlerde çalışır, paket gerektirmez ve katı kuralları sayesinde işlem hatlarının sade kalmasını veya fonksiyonların daha düzenli hale getirilmesini sağlar.Yine de
%>% operatörünü okuyabilmek çok önemlidir; çünkü tidyverse tabanlı projeler, Stack Overflow yanıtları ve 2014 sonrası yayınlanan pek çok R kitabı bu operatörü kullanır. Halihazırda dplyr stilini benimsemiş ekipler, tutarlılık adına %>% ile devam edebilirler; bu mantıklı bir tercihtir. Ancak en kaçınılması gereken durum, aynı dosya içerisinde her iki operatörü karıştırmaktır. Hangi operatörü seçerseniz seçin, şu geleneğiAynı durum apply ailesi için de geçerlidir: Pipe'lar doğrusal ve adım adım ilerleyen dönüşümler için uygundur. Eğer hesaplama süreci dallanıyorsa veya ara sonuçlara birden fazla kez ihtiyaç duyuluyorsa, her şeyi tek bir zincire sığdırmaya çalışmak yerine, anlamlı isimlere sahip değişkenlere atama yapmak daha sağlıklıdır.
Özetle Neler Öğrendik?
• Pipe operatörü, bir önceki değeri sonraki fonksiyona iletir:
x |> f() |> g() yazımı, çalışma anında g(f(x)) şeklinde işlenir.•
|> temel R özelliğidir (4.1+): Parantez kullanımı zorunludur, ilk argümanı hedefler ve isimli argümanlarda _ yer tutucusunu destekler (4.2+).•
%>% magrittr/tidyverse paketine aittir: Parantezsiz isimlere izin verir ve çok yönlü . yer tutucusuna sahiptir, ancak paket yüklemesi gerektirir.• Yeni projelerde
|> tercih edilmeli, ancak mevcut kodlardaki %>% kullanımı kolayca okunabilmelidir.• Pipe'lar doğrusal süreçler için idealdir; karmaşık ve dallanan mantıklar için değişken atamaları kullanılmalıdır.
Bir sonraki konu: Paketler -
%>%, dplyr ve R'ın sunduğu binlerce uzantının çalışma mantığı.