Altın Konu Tek Alanlı OSPF Ağının Yapılandırılması

Nizam-ı Alem · 19 Mar 2026

OSPF'nin en temel yönlerini tanıttıktan sonra, şimdi pratik örneklerimize başlıyoruz. Bu ders, yapılandırma sürecinin en önemli kısımlarını adım adım inceleyerek, sıfırdan temel bir tek alanlı OSPFv2 ağının nasıl yapılandırılacağını göstermektedir.

Laboratuvar Başlangıç Durumu

Aşağıdaki diyagramda gösterilen topolojiyi kullanıyoruz. Yedi ağ cihazı üç konumda yer almaktadır: veri merkezi, büyük ve küçük şubeler.

Tüm cihazlar temel IP ayarlarıyla yapılandırılmıştır. Tüm ağlar /24 uzunluğundadır. Her cihazın, ana bilgisayar adının numarasını tekrarlayan yapılandırılmış bir loopback adresi vardır. Örneğin, DSW1'in 1.1.1.1 adresli bir loopback adresi, R4'ün 4.4.4.4, R7'nin 7.7.7.7 adresi vardır ve benzeri. Diğer her şey varsayılan ayarlardadır.

Laboratuvar Gereksinimleri

Ağımızı aşağıdaki gereksinimleri karşılayacak şekilde yapılandırmakla görevlendirildik:

Topoloji tamamen erişilebilir olmalıdır. Tüm ağlar birbirine ulaşabilmelidir.
İşlem kimliği 1 olan OSPFv2 kullanmalıyız.
Tüm ağ OSPFv2 Alanı 0 olmalıdır.
R7'de OSPFv2 işlem kimliği 5 olmalıdır.
R7'de, OSPFv2 işlemi altında network komutunun kullanılmasına izin verilmez.
Her yönlendiricinin açıkça yapılandırılmış bir Yönlendirici Kimliği olmalıdır.
10.1.1.0/24 paylaşımlı segmentinde, DSW1 DR, DSW2 ise BDR olmalıdır.

Sonuç olarak, PC3 ve PC4'ün hem SRV1 hem de SRV2 sunucularına ping atabilmesi gerekir.

Yapılandırma İş Akışı

Bir OSPF ağı tasarlamak, kapsamlı bilgi ve deneyim gerektiren karmaşık bir görev olsa da, temel tek alanlı bir OSPFv2 ağını yapılandırmak, her yönlendiricide üç komut girmek kadar kolay olabilir.

Aşağıdaki diyagram, bir yönlendiricide OSPFv2 işlemini etkinleştirmek için gereken adımları özetlemektedir.

Adım 1. Cihazda OSPFv2 işlemini etkinleştirin.

Adım 2. Bir Yönlendirici Kimliği yapılandırın.

Adım 3. Seçilen arayüzlerde yönlendirmeyi etkinleştirin.
Yapılandırma açısından, bu, yönlendirme işleminin çalışması ve topoloji genelinde tam IP erişilebilirliğinin sağlanması için yeterlidir. Her adımı daha ayrıntılı olarak inceleyelim.

Adım 1. OSPF işlemini etkinleştirme.

İlk adım, bir işlem kimliği tanımlayarak yönlendiricide OSPFv2 işlemini etkinleştirmektir. İşlem kimliği, aşağıda gösterildiği gibi 1 ile 65535 (216-1) arasında yerel olarak anlamlı bir sayıdır.

DSW1(config)# router ospf ? <1-65535> Process ID

OSPFv2 işlem kimliği yalnızca yönlendirici için yerel olarak önemlidir. Aynı OSPF ağındaki farklı yönlendiriciler, yönlendirme protokolü işlemlerini etkilemeden farklı işlem kimlikleri kullanabilir. Bununla birlikte, tüm ağda aynı işlem kimliğini kullanmak en iyi uygulamadır.

İşlem kimliği, aynı cihazda birden fazla OSPF örneğinin çalışmasına olanak tanır. Her OSPF örneği, kendi parametre, alan ve arayüz setleriyle bağımsız olarak yapılandırılabilir.

Örneğimizde, R7 hariç tüm cihazlarda işlem kimliği 1'i, R7'de ise işlem kimliği 5'i yapılandırmamız gerekiyor. Hadi yapalım.

Kod:

! We configrue this on DSW1, DSW2, R3, R4, R5, R6.
DSW1(config)# router ospf 1
DSW1(config-router)#

Kod:

! We configrue this on R7.
R7(config)# router ospf 5
R7(config-router)#

Şimdi bir sonraki adıma geçebiliriz.

2. Adım: Yönlendirici Kimliği (RID) Belirtme
OSPF işlemi etkinleştirildikten sonra, ilk yapmaya çalıştığı şey bir Yönlendirici Kimliği (RID) atamaktır. RID olmadan OSPF işlemi çalışamaz.

OSPF, bir RID seçmek için aşağıdaki üç adımı kullanır:

1. Adım: İlk olarak, yönlendirici, OSPF işlemi altında router-id komutu aracılığıyla açıkça yapılandırılmış RID'yi kullanmayı dener.

2. Adım: RID açıkça tanımlanmamışsa, yönlendirici, kapatılmamış bir Loopback arayüzünde atanmış en yüksek IPv4 adresini kullanmayı dener.

3. Adım: Yönlendirici, 2. adımda bir RID atayamıyorsa, kapatılmamış herhangi bir arayüzdeki en yüksek IPv4 adresini kullanmayı dener.

Aşağıdaki diyagramda gösterilen örneği inceleyelim.

OSPF işlemi altında açıkça bir yönlendirici kimliği (router-id) yapılandırıldığından, yönlendirici 172.16.1.5 RID'sini seçer.
Eğer yönlendirici kimliği yapılandırılmamış olsaydı, yönlendirici 10.1.1.1 RID'sini seçerdi çünkü bu, kapatılmamış bir Loopback arayüzündeki en yüksek IPv4 adresidir.
Dikkat edin, Loopback0 daha yüksek bir adrese sahip ancak yönetimsel olarak kapatılmış durumda.
Eğer yönlendiricinin loopback adresleri olmasaydı, kapatılmamış bir loopback olmayan arayüzdeki en yüksek IPv4 adresi olan 172.16.5.3 RID'sini seçerdi. Burada birkaç önemli noktaya dikkat edin:
Eth0/0, Eth0/2'den daha yüksek bir adrese sahip ancak kapatılmış durumda.

Eth0/2 aşağı/aşağı durumunda, ancak kapatılmadığı için adresi hala RID olarak kullanılıyor.

Gördüğünüz gibi, RID seçme adımları oldukça basit. Ancak, sürecin bazı ek yönlerine dikkat edin:

RID, bir IPv4 adresine benziyor ancak öyle değil! Sadece 32 bitlik bir tanımlayıcıdır. RID'nin cihaz tarafından duyurulması veya uzak cihazlar tarafından erişilebilir olması gerekmez.

OSPF yeniden başlatıldığında, adımları tekrar uygular ve arayüzler değişmişse farklı RID'ler seçebilir.

Bir yönlendiricinin RID'si değişirse, bölgedeki tüm cihazların SPF çalıştırması gerekir çünkü uzak yönlendiricinin bakış açısından yeni bir RID yeni bir cihaz gibi görünür.
Ancak, RID açıkça router-id komutu kullanılarak ayarlanırsa, RID asla değişmez. Bu nedenle önerilen yaklaşım budur.

Örneğimize geri dönersek, tüm cihazlarda RID'yi aşağıdaki gibi açıkça yapılandırıyoruz:

Kod:

DSW1(config)# router ospf 1
DSW1(config-router)# router-id 1.1.1.1
---------------------------------------------
DSW2(config)# router ospf 1
DSW2(config-router)# router-id 2.2.2.2
---------------------------------------------
R3(config)# router ospf 1
R3(config-router)# router-id 3.3.3.3
---------------------------------------------
R4(config)# router ospf 1
R4(config-router)# router-id 4.4.4.4
---------------------------------------------
R5(config)# router ospf 1
R5(config-router)# router-id 5.5.5.5
---------------------------------------------
R6(config)# router ospf 1
R6(config-router)# router-id 6.6.6.6
---------------------------------------------
R7(config)# router ospf 5
R7(config-router)# router-id 7.7.7.7

3. Adım. Seçilen arayüzlerde OSPF'yi etkinleştirme
Bir yönlendiricide OSPFv2 işlemini etkinleştirmenin üçüncü adımı, yönlendirme işlemine katılacak arayüzleri seçmektir. Peki hangi arayüzlerin OSPF etkinleştirileceğini nasıl seçeriz? Bir arayüzü etkinleştirmenin iki yolu vardır: doğrudan ve dolaylı olarak, ki bu daha ölçeklenebilirdir.

Ağ Komutu (Arayüzleri dolaylı olarak seçme)
OSPF işlemi altında ağ komutunu kullanmak, yönlendirme işlemini birden fazla arayüzde dolaylı olarak etkinleştirir. Ağ komutunu anlamak, OSPFv2 yönlendirmesini anlamanın anahtarıdır.

Ağ komutu, hangi arayüzlerin yönlendirme işlemine katılacağını belirler. Sözdizimi şu şekildedir:

IP adresi bölümü: Bu, yönlendirme işlemine dahil etmek istediğiniz ağın IP adresidir. Genellikle bir alt ağın veya bir arayüzün IP adresini temsil eder.
Joker Maske: Bu maske, IP adresinin hangi bitlerinin ilgili olduğunu belirtir. Alt ağ maskesinin tersidir. Örneğin, 255.255.255.0 (veya /24) alt ağ maskesi, 0.0.0.255 joker maskesine karşılık gelir.
Alan Kimliği: Bu, eşleşen arayüzlerin bulunması gereken Alanı belirtir.
Ağ komutu tamamen joker maske ile ilgilidir. Biraz daha yakından inceleyelim.

Joker Maskeyi Anlamak

Kısacası, joker maske alt ağ maskesinin tersidir. OSPFv2 işlemi, IP adresi bölümünün hangi bitlerini/oktetlerini eşleşme için inceleyeceğini belirlemek için bunu kullanır.

Örneğin, joker maskenin ilk sekizlisinde 0 olması, IP adresinin ilk sekizlisinin de eşleşmesi gerektiği anlamına gelirken, joker maskede 255 olması bunun önemli olmadığı anlamına gelir.

Örnekler
Farklı ağ komutları ve joker maskelerle arayüzleri eşleştirmenin birkaç örneğini inceleyelim.

Örnek 1: `network 10.0.0.0 0.255.255.255 area 0` komutuna sahibiz. Bu komut, aşağıda gösterildiği gibi, IP adresleri 10.x.x.x ile başlayan tüm arayüzleri eşleştirir.

Örnek 2: `network 10.1.0.0 0.0.255.255 area 0` komutuna sahibiz. Bu komut, aşağıda gösterildiği gibi IP adresleri 10.1.x.x ile başlayan tüm arayüzleri eşleştirir.

Örnek 3: `network 10.1.80.0 0.0.0.255 area 0` komutuna sahibiz. Bu komut, aşağıda gösterildiği gibi IP adresleri 10.1.80.x ile başlayan tüm arayüzleri eşleştirir.

Örnek 4: `network 10.1.80.155 0.0.0.0 area 0` komutuna sahibiz. Bu komut, aşağıda gösterildiği gibi, IP adresi 10.1.80.155 olan arayüzle tam olarak eşleşiyor.

Üretim ortamlarında, her arayüzü 0.0.0.0 joker maskesi kullanarak tam eşleşme ile eşleştirmek çok yaygındır. Bu, hangi arayüzlerin OSPF etkinleştirileceği konusunda nihai kontrol sağlar. Örneğin, yukarıdaki örneklerde gösterilen arayüzlerle, tüm arayüzlerde OSPFv2 işlemini etkinleştirmek için ağ komutları şu şekilde olacaktır:

Kod:

router ospf 1
 router-id 1.1.1.1
 network 10.168.1.3 0.0.0.0 area 0
 network 10.1.2.3 0.0.0.0 area 0
 network 10.1.80.3 0.0.0.0 area 0
 network 10.1.80.155 0.0.0.0 area 0
 network 10.255.1.3 0.0.0.0 area 0
 network 1.1.1.1 0.0.0.0 area 0

Her ağ komutu belirli bir arayüzü etkinleştirir. Cihazda arayüzler olarak birçok ağ komutumuz var.

Örnek 5: `network 0.0.0.0 255.255.255.255 area 0` komutumuz var. Bu komut, IP adresinden bağımsız olarak tüm arayüzlerle eşleşir çünkü her IP adresi aşağıdaki gibi joker maskeyle eşleşir.

Joker maske, daha karmaşık IP adresi kalıplarını eşleştirmek için kullanılabilir. Örneğin, yalnızca tek veya çift IP adreslerini, alt ağ aralıklarının bölümlerini vb. eşleştirebilirsiniz. Ancak, bu genellikle OSPFv2 işlemi altındaki ağ komutunda asla gerekli değildir. Karmaşık joker karakterler genellikle Erişim Kontrol Listelerinde (ACL'ler) kullanılır.

Özetle, yönlendirici, kendi arayüzlerini büyük ölçekte eşleştirmek için ağ komutunu ve joker maskeyi bir araç olarak kullanır. Aşağıdaki tablo, OSPF'de en çok kullanılan joker maskeleri özetlemektedir.

Arayüz Komutu (Arayüzlerin Doğrudan Seçilmesi)
Bir arayüzde OSPF işlemini etkinleştirmenin başka bir yolu daha vardır. Yönlendirme işleminin etkinleştirilmesi gereken arayüzler altında doğrudan ip ospf [işlem-kimliği] area [alan-kimliği] komutunu yapılandırabilirsiniz. Örneğin, yukarıdaki şekillerde gösterildiği gibi beş fiziksel arayüze sahip bir yönlendiricimiz var. Ağ komutunu kullanmadan her arayüz altında doğrudan OSPFv2 işlemini etkinleştirebiliriz.

Kod:

router ospf 1
 router-id 1.1.1.1
 !
interface Ethernet0/0
 ip ospf 1 area 0
 !
interface Ethernet0/1
 ip ospf 1 area 0
 !
...

CCNA kapsamı açısından, bir arayüzde yönlendirme işlemini etkinleştirmek için kullanılan `network` komutu ile `interface` komutu arasında bir fark yoktur.

OSPFv2 işlemi, katılması gereken tüm arayüzlerde etkinleştirildikten sonra, cihaz Hello paketleri göndermeye, komşuluklar kurmaya ve bağlantı durumu veritabanını değiştirmeye başlar.

Örneğimize dönecek olursak, R7 hariç tüm cihazları `network` komutuyla yapılandıralım. Örnek topolojimizdeki tüm bağlantıların IP adresi 10.x.x.x ile başladığı için, tüm arayüzlerde yönlendirme işlemini etkinleştirmek üzere aşağıdaki `network` komutunu kullanacağız.

Kod:

! We configrue this on DSW1, DSW2, R3, R4, R5, R6.
! Notice that the loopback IP is different on the different devices.
DSW1(config)# router ospf 1
DSW1(config-router)# network 10.0.0.0 0.255.255.255 area 0
DSW1(config-router)# network 1.1.1.1 0.0.0.0 area 0

Gereksinimlerimiz gereği, R7'de ağ komutunu kullanmamamız gerekiyor, bu nedenle R7'nin Eth0/3 arayüzünde yönlendirme işlemini doğrudan etkinleştireceğiz, aşağıdaki çıktıda gösterildiği gibi. OSPFv2 işlem kimliğinin 5 olduğuna dikkat edin (diğer cihazlardaki gibi 1 değil).

Kod:

! We configrue this on R7.
R7(config)# interface Ethernet0/0
R7(config-if)# ip ospf 5 area 0
!
R7(config)# interface Ethernet0/3
R7(config-if)# ip ospf 5 area 0
!
R7(config)# interface Loopback0
R7(config-if)# ip ospf 5 area 0
!

Şimdi, doğrulama bölümüne geçelim ve yönlendirme protokolünün doğru yapılandırılıp doğru çalıştığını nasıl doğrulayacağımızı görelim.

OSPF Çalışmasının Doğrulanması
Bu dersin önceki bölümünde gördüğümüz gibi, OSPF işlemi beş ana adımda gerçekleşir:

Adım 1. Yönlendiricide OSPF işlemini etkinleştirin ve OSPF etkinleştirilecek arayüzleri seçin.

Adım 2. Komşu yönlendiricilerle komşu ilişkileri kurun.

Adım 3. Bölgedeki herkes aynı LSDB'ye sahip olana kadar bağlantı durumu bilgilerini değiştirin.

Adım 4. SPF algoritmasını çalıştırın ve ağdaki her hedefe giden en iyi yolları bulun.

Adım 5. Yönlendirme tablosunu en iyi rotalarla güncelleyin.

Dersin bir sonraki bölümü, OSPF işleminin her adımının sonuçlarının nasıl görüntüleneceğini göstermektedir.

Doğrulama İş Akışı
Aşağıdaki tablo, doğrulama adımlarını ve işlemdeki her adımda OSPF çalışmasını kontrol etmek için kullanabileceğimiz CLI komutunu göstermektedir.

Adım 1. OSPF Yapılandırmasının Doğrulanması
Genellikle, OSPF sorunlarını giderirken, en azından başlangıçta yapılandırmayla başlamak iyi bir uygulamadır. Deneyimli mühendisler genellikle doğrudan OSPF komşuları adımından başlarlar. Ancak, öğrenme aşamasında yapılandırma bölümüyle başlamak daha faydalıdır.

OSPF yapılandırmasını kontrol etmeye yardımcı olan iki kullanışlı komut vardır:

`show run | section ospf` - Bir yönlendiricinin çalışan yapılandırmasına bakmak her zaman faydalıdır. Gereksinimlerinize ve çalıştığınız topolojiye bağlı olarak her zaman yanlış yapılandırma ararsınız.
`show ip protocols | section ospf` - Bu komut, sarı renkle vurgulandığı gibi, çalışan yapılandırmada bulabileceğiniz bilgileri temel olarak tekrarlar. Ancak, fark şudur ki, bu komutu kullanıcı modundan çalıştırabilirsiniz, oysa `show run` komutu etkinleştirme erişimi gerektirir.

Kod:

DSW1# sh run | s ospf
router ospf 1
 router-id 1.1.1.1
 network 10.0.0.0 0.255.255.255 area 0
 network 1.1.1.1 0.0.0.0 area 0
!
!
DSW1# sh ip protocols | section ospf
Routing Protocol is "ospf 1"
  Outgoing update filter list for all interfaces is not set
  Incoming update filter list for all interfaces is not set
  Router ID 1.1.1.1
  Number of areas in this router is 1. 1 normal 0 stub 0 nssa
  Maximum path: 4
  Routing for Networks:
    10.0.0.0 0.255.255.255 area 0,
    1.1.1.1 0.0.0.0 area 0
  Routing Information Sources:
    Gateway         Distance      Last Update
    4.4.4.4              110      00:01:10
    2.2.2.2              110      00:41:05
    7.7.7.7              110      00:41:10
    6.6.6.6              110      00:41:10
    5.5.5.5              110      00:41:10
  Distance: (default is 110)

R7'yi farklı şekilde yapılandırdığımız için, her iki komutun çıktısı da biraz farklıdır. DSW1 durumunda ağ komutunu, R7 durumunda ise arayüz seviyesi komutunu kullandık. Her iki cihazın çıktıları arasındaki farklara dikkat edin.

Kod:

! Notice that there is no network command under the OSPF process configuration.
R7# sh run | s router ospf
router ospf 5
 router-id 7.7.7.7
!
!
! Notice that the OSPF routing is enabled with the interface level command.
R7# sh ip protocols | section ospf
Routing Protocol is "ospf 5"
  Outgoing update filter list for all interfaces is not set
  Incoming update filter list for all interfaces is not set
  Router ID 7.7.7.7
  Number of areas in this router is 1. 1 normal 0 stub 0 nssa
  Maximum path: 4
  Routing for Networks:
  Routing on Interfaces Configured Explicitly (Area 0):
    Ethernet0/0,
    Ethernet0/3
  Routing Information Sources:
    Gateway         Distance      Last Update
    6.6.6.6              110      04:06:38
    4.4.4.4              110      04:06:38
    1.1.1.1              110      04:06:38
    2.2.2.2              110      04:06:38
    5.5.5.5              110      04:06:38
  Distance: (default is 110)

Adım 2. Etkinleştirilmiş arayüzleri doğrulayın
Bir sonraki adım, OSPF etkinleştirilmiş arayüzleri kontrol etmektir. Genellikle, yönlendiricideki tüm arayüzlerin OSPF etkinleştirilmiş olarak görünmesi gerekir.

Komutun her arayüzde PID, Alan, IP adresi, Maske ve komşu sayısını gösterdiğine dikkat edin.

Kod:

DSW1# sh ip ospf interface brief
Interface    PID   Area            IP Address/Mask    Cost  State Nbrs F/C
Lo0          1     0               1.1.1.1/32         1     LOOP  0/0
Et0/1        1     0               10.1.1.1/24        10    DROTH 2/3
Et0/0        1     0               10.16.1.254/24     10    DR    0/0

Bir arayüz hakkında daha fazla ayrıntı görmek için aşağıdaki komutu kullanabilirsiniz.

Kod:

DSW1# sh ip ospf interface ethernet0/1
Ethernet0/1 is up, line protocol is up
  Internet Address 10.1.1.1/24, Interface ID 3, Area 0
  Attached via Network Statement
  Process ID 1, Router ID 1.1.1.1, Network Type BROADCAST, Cost: 10
  Topology-MTID    Cost    Disabled    Shutdown      Topology Name
        0           10        no          no            Base
  Transmit Delay is 1 sec, State DROTHER, Priority 1
  Designated Router (ID) 4.4.4.4, Interface address 10.1.1.4
  Backup Designated router (ID) 3.3.3.3, Interface address 10.1.1.3
  Timer intervals configured, Hello 10, Dead 40, Wait 40, Retransmit 5
    oob-resync timeout 40
    Hello due in 00:00:00
  Supports Link-local Signaling (LLS)
  Cisco NSF helper support enabled
  IETF NSF helper support enabled
  Can be protected by per-prefix Loop-Free FastReroute
  Can be used for per-prefix Loop-Free FastReroute repair paths
  Not Protected by per-prefix TI-LFA
  Index 1/2/2, flood queue length 0
  Next 0x0(0)/0x0(0)/0x0(0)
  Last flood scan length is 1, maximum is 1
  Last flood scan time is 0 msec, maximum is 0 msec
  Neighbor Count is 3, Adjacent neighbor count is 2
    Adjacent with neighbor 3.3.3.3  (Backup Designated Router)
    Adjacent with neighbor 4.4.4.4  (Designated Router)
  Suppress hello for 0 neighbor(s)

3. Adım. Komşuları Doğrulayın
OSPF ile çalışırken en sık kullanılan komut, OSPF komşularını göstermektir.

Kod:

DSW1# sh ip ospf neighbor
Neighbor ID     Pri   State           Dead Time   Address         Interface
2.2.2.2           1   2WAY/DROTHER    00:00:31    10.1.1.2        Ethernet0/1
3.3.3.3           1   FULL/BDR        00:00:32    10.1.1.3        Ethernet0/1
4.4.4.4           1   FULL/DR         00:00:37    10.1.1.4        Ethernet0/1

Çıktı, birkaç önemli bilgiyi göstermektedir:

Komşu Kimliği - Komşunun Yönlendirici Kimliği.

Durum - Yerel yönlendirici ile komşu arasındaki çalışma durumu.
Adres - Bağlantıdaki komşunun IP adresi.

Arayüz - Bu bağlantıya yorum yapan yerel yönlendiricinin arayüzü.

Aşağıdaki tablo, farklı komşu durumlarının yerel yönlendirici açısından ne anlama geldiğini göstermektedir:

DSW1'in komşu çıktısına göre, 10.1.1.0/24 segmentinde R4'ün (4.4.4.4) DR ve R3'ün (3.3.3.3) BDR olduğunu belirleyebiliriz. Bu, segmente bağlanan DSW1'in bağlantı arayüzü ayrıntılarına (Eth0/1) bakılarak daha da doğrulanabilir. DSW1'in yerel durumunun DROTHER (yani DR veya BDR değil) olduğunu fark edin. Aşağıda vurgulandığı gibi, 4.4.4.4 Atanmış Yönlendirici, 3.3.3.3 ise Yedek Atanmış Yönlendirici'dir.

Kod:

DSW1# sh ip ospf interface eth0/1
Ethernet0/1 is up, line protocol is up
  Internet Address 10.1.1.1/24, Interface ID 3, Area 0
  Attached via Network Statement
  Process ID 1, Router ID 1.1.1.1, Network Type BROADCAST, Cost: 10
  Topology-MTID    Cost    Disabled    Shutdown      Topology Name
        0           10        no          no            Base
  Transmit Delay is 1 sec, State DROTHER, Priority 1
  Designated Router (ID) 4.4.4.4, Interface address 10.1.1.4
  Backup Designated router (ID) 3.3.3.3, Interface address 10.1.1.3
  Timer intervals configured, Hello 10, Dead 40, Wait 40, Retransmit 5
    oob-resync timeout 40
    Hello due in 00:00:04
  Supports Link-local Signaling (LLS)
  Cisco NSF helper support enabled
  IETF NSF helper support enabled
  Can be protected by per-prefix Loop-Free FastReroute
  Can be used for per-prefix Loop-Free FastReroute repair paths
  Not Protected by per-prefix TI-LFA
  Index 1/2/2, flood queue length 0
  Next 0x0(0)/0x0(0)/0x0(0)
  Last flood scan length is 0, maximum is 2
  Last flood scan time is 0 msec, maximum is 0 msec
  Neighbor Count is 3, Adjacent neighbor count is 2
    Adjacent with neighbor 3.3.3.3  (Backup Designated Router)
    Adjacent with neighbor 4.4.4.4  (Designated Router)
  Suppress hello for 0 neighbor(s)

Ancak laboratuvar gereksinimlerimize göre DSW1'i DR, DSW2'yi ise BDR yapmalıyız. Laboratuvar gereksinimlerini karşılayabilmek için DSW1'in önceliğini 10'a, DSW2'nin önceliğini ise 5'e değiştirelim.

Kod:

! We change the OSPF priority of DSW1's link on the shared segment to 10
! so that DSW1 can be eligable to become the Designated Router(DR)
DSW1# conf t
Enter configuration commands, one per line.  End with CNTL/Z.
DSW1(config)# int eth0/1
DSW1(config-if)# ip ospf priority 10
DSW1(config-if)# end
-----------------------------------------------------------------
! We change the OSPF priority of DSW2's link on the shared segment to 5
! so that DSW2 can be eligable to become the Backup Designated Router(BDR)
DSW2# conf t
Enter configuration commands, one per line.  End with CNTL/Z.
DSW2(config)# int eth0/1
DSW2(config-if)# ip ospf priority 10
DSW2(config-if)# end

Ancak, DR/BDR rolünde önceliklendirme olmadığını unutmayın! Mevcut DR/BDR'yi değiştirmek için her iki yönlendiricide de OSPF işlemini temizlemeniz gerekir. Hadi yapalım.

Kod:

R4# clear ip ospf process
Reset ALL OSPF processes? [no]: yes
R4#
------------------------------------------
R3# clear ip ospf process
Reset ALL OSPF processes? [no]: yes
R3#

Şimdi, DSW1'in komşularını kontrol edersek, diğerleriyle birlikte FULL durumunda olduğunu görebiliriz; bu da yerel yönlendiricinin ya DR ya da BDR olduğunu gösterir. Ek olarak, komşu 2.2.2.2'nin açıkça BDR olduğu (çünkü durumu FULL/BDR) göz önüne alındığında, DSW1'in DR olduğu sonucuna varılır.

Kod:

DSW1# sh ip ospf neighbor
Neighbor ID     Pri   State           Dead Time   Address         Interface
2.2.2.2           1   FULL/BDR        00:00:33    10.1.1.2        Ethernet0/1
3.3.3.3           1   FULL/DROTHER    00:00:31    10.1.1.3        Ethernet0/1
4.4.4.4           1   FULL/DROTHER    00:00:35    10.1.1.4        Ethernet0/1

Segmentte hangi yönlendiricinin DR (Atanmış Yönlendirici) ve hangisinin BDR (Yedek Yönlendirici) olduğunu doğrulamak için başka birçok yol vardır. Kendiniz deneyin.

Komşu durumları konusunda kendinize güvenmiyorsanız, bu derse göz atabilirsiniz.

DR/BDR kavramı konusunda kendinize güvenmiyorsanız, bu derse göz atabilirsiniz.

Adım 4. LSDB'yi Doğrulayın
Bir yönlendirici komşu bir yönlendiriciyle bağlantı kurduğunda, bağlantı durumu bilgilerini değiş tokuş etmeye başlar.

Ethernet VLAN gibi çoklu erişim segmentlerinde, yönlendirici yalnızca LSDB'sini Atanmış Yönlendirici (DR) ile değiştirir.

Topolojiyi tek alanlı OSPF olarak yapılandırdığımız için, LSDB her yönlendiricide aynı olmalıdır. Komutu hangi cihazda çalıştırırsanız çalıştırın, aşağıdaki kod parçacığında gösterildiği gibi aynı çıktıyı almalısınız.

Kod:

DSW1# sh ip ospf database
            OSPF Router with ID (1.1.1.1) (Process ID 1)
                Router Link States (Area 0)
Link ID         ADV Router      Age         Seq#       Checksum Link count
1.1.1.1         1.1.1.1         241         0x8000000A 0x00F6CF 2         
2.2.2.2         2.2.2.2         332         0x8000000B 0x00CBEF 2         
3.3.3.3         3.3.3.3         305         0x8000000C 0x000D9F 2         
4.4.4.4         4.4.4.4         2007        0x8000000E 0x00E37A 3         
5.5.5.5         5.5.5.5         295         0x80000008 0x00632E 2         
6.6.6.6         6.6.6.6         281         0x80000007 0x005477 1         
7.7.7.7         7.7.7.7         1848        0x80000005 0x001CA8 1         
                Net Link States (Area 0)
Link ID         ADV Router      Age         Seq#       Checksum
10.1.1.4        4.4.4.4         256         0x80000005 0x00A342
10.1.2.5        5.5.5.5         295         0x80000005 0x006B84
10.1.3.6        6.6.6.6         281         0x80000005 0x008C55
10.1.4.4        4.4.4.4         2007        0x80000003 0x0028C0

Yönlendirici Bağlantı Durumu'nda (yönlendirici LSA), bölgedeki tüm cihazların yönlendirici kimliklerini görmelisiniz.

5. Adım: OSPF RIB'ini ve yönlendirme tablosunu doğrulayın
Bir sonraki doğrulama adımı, cihazın IPv4 yönlendirme tablosunu kontrol etmektir.

Kod:

DSW1# sh ip route     
Codes: L - local, C - connected, S - static, R - RIP, M - mobile, B - BGP
       D - EIGRP, EX - EIGRP external, O - OSPF, IA - OSPF inter area
       N1 - OSPF NSSA external type 1, N2 - OSPF NSSA external type 2
       E1 - OSPF external type 1, E2 - OSPF external type 2, m - OMP
       n - NAT, Ni - NAT inside, No - NAT outside, Nd - NAT DIA
       i - IS-IS, su - IS-IS summary, L1 - IS-IS level-1, L2 - IS-IS level-2
       ia - IS-IS inter area, * - candidate default, U - per-user static route
       H - NHRP, G - NHRP registered, g - NHRP registration summary
       o - ODR, P - periodic downloaded static route, l - LISP
       a - application route
       + - replicated route, % - next hop override, p - overrides from PfR
       & - replicated local route overrides by connected
Gateway of last resort is not set
      1.0.0.0/32 is subnetted, 1 subnets
C        1.1.1.1 is directly connected, Loopback0
      10.0.0.0/8 is variably subnetted, 10 subnets, 2 masks
C        10.1.1.0/24 is directly connected, Ethernet0/1
L        10.1.1.1/32 is directly connected, Ethernet0/1
O        10.1.2.0/24 [110/20] via 10.1.1.3, 02:30:36, Ethernet0/1
O        10.1.3.0/24 [110/20] via 10.1.1.4, 02:30:36, Ethernet0/1
O        10.1.4.0/24 [110/20] via 10.1.1.4, 01:50:36, Ethernet0/1
C        10.16.1.0/24 is directly connected, Ethernet0/0
L        10.16.1.254/32 is directly connected, Ethernet0/0
O        10.16.2.0/24 [110/20] via 10.1.1.2, 02:30:31, Ethernet0/1
O        10.32.1.0/24 [110/30] via 10.1.1.3, 02:30:36, Ethernet0/1
O        10.48.1.0/24 [110/30] via 10.1.1.4, 00:07:08, Ethernet0/1

Her yönlendiricinin, ağdaki her alt ağ için yönlendirme tablosunda bir giriş görmesi gerekir. Bu örnekteki gibi küçük topolojilerde, topolojideki alt ağ sayısını (geri döngü hariç sekiz) sayabilir ve her cihazın her alt ağ için bir girişi olup olmadığını kontrol edebilirsiniz.

Örneğin, DSW1 yalnızca 10.1.1.0/24 ve 10.16.1.0/24'e doğrudan bağlıdır, bu nedenle OSPF aracılığıyla öğrenilen altı ağa daha sahip olması gerekir ki bu da (mavi renkle vurgulanmıştır) böyledir. Ancak, büyük topolojilerde alt ağları saymak ve büyük yönlendirme tablolarını kontrol etmek mümkün değildir. Tam olarak neyi gidermeye çalıştığınızı daraltmalı ve bunun yerine veri düzlemini kontrol etmelisiniz.

Adım 6. Veri Düzlemini Kontrol Edin
En nihai doğrulama adımı her zaman uç ana bilgisayarlar arasında bağlantı olup olmadığını kontrol etmektir. Örneğimizde, iki uç ana bilgisayardan (PC3 ve PC4) sunuculara (SRV1 ve SRV2) ping atıp atamayacağımızı kontrol ediyoruz. OSPF doğru yapılandırılmışsa, uç noktalar arasında tam IP erişilebilirliğine sahip olmalıyız.

Bağlantıyı kontrol etmek için hem ping hem de traceroute komutlarını kullanabilirsiniz.

Kod:

PC3# ping SRV1
Type escape sequence to abort.
Sending 5, 100-byte ICMP Echos to 10.16.1.1, timeout is 2 seconds:
!!!!!
Success rate is 100 percent (5/5), round-trip min/avg/max = 1/1/2 ms
--------------------------------------------------------------------
PC3# ping SRV2
Type escape sequence to abort.
Sending 5, 100-byte ICMP Echos to 10.16.2.1, timeout is 2 seconds:
!!!!!
Success rate is 100 percent (5/5), round-trip min/avg/max = 1/1/2 ms

Kod:

PC4# ping SRV1
Type escape sequence to abort.
Sending 5, 100-byte ICMP Echos to 10.16.1.1, timeout is 2 seconds:
!!!!!
Success rate is 100 percent (5/5), round-trip min/avg/max = 1/1/2 ms
--------------------------------------------------------------------
PC4# ping SRV2
Type escape sequence to abort.
Sending 5, 100-byte ICMP Echos to 10.16.2.1, timeout is 2 seconds:
!!!!!
Success rate is 100 percent (5/5), round-trip min/avg/max = 1/1/2 ms

Gördüğünüz gibi, istemciler her iki sunucuya da ping atabiliyor. Dolayısıyla, topolojide tüm alt ağlar arasında IP erişilebilirliği korunmaktadır.