- Katılım
- 23 Ocak 2016
- Konular
- 8,370
- Mesajlar
- 18,385
- Online süresi
- 4mo 19d
- Reaksiyon Skoru
- 4,080
- Altın Konu
- 0
- Başarım Puanı
- 506
- MmoLira
- 39
- DevLira
- 0
ROHAN2 WORLD 1-120 TR TİPİ OFFICIAL YOHARA, BALATHOR VE AMON! 80. GÜNÜNDE! +10.000 ONLİNE! HİLE VE BOT %100 ENGELLİ HEMEN TIKLA!
Her hangi birisi,boş zamandan söz ediyorsa zamanını boşa harcadığını mı anlatmak ister?
O kişi belirli bir eyleme veya bir uğraşıya ayırdığı zamandan geriye kalan vakti mi belirtmek istiyordur?
Daha da somut olarak,iş hayatını kapsayan süreci dile getirme amacında olabilir.
Ancak,böyle bir yaklaşım,yani çalışma için harcanandan başkasını boş zaman kabul etmek hep doğru olmayabilir.
Yoğun bir iş ortamında bunalan,artık üretime bir katkı sağlayamayacağını hisseden birisinin bulunduğu ortamı vaktinden önce terk ederek bahçeye çıkması boş zaman mıdır?
Bu nedenle,kişinin asıl eylemi ile ona ayırdığı sürenin ilişkisini ayrı ayrı ele almak doğru değildir.
Böylece,bir kişinin yaptığı işe karşı olan bakış açısını ve harcadığı zamanın niteliğini anlayabilme yolu açılır.
En önemlisi de boş zaman kavramının aslında göreceli olduğunu,birisinin yaptığı tanımın diğerininkine benzemediğini söyleyebiliriz.
*
Boş zamanın hem birey hem de toplum yaşamında önemli bir yeri vardır.
Çeşitli toplumsal baskılar ve çalışma ortamındaki tekdüze işler karşısında sıkılıp en azından kafasını dinlendirmek isteyen ve bu amaçla kendisini alternatif mekanlara yönelten çok sayıda kişi vardır.
Çeşitli uğraşlarda gönüllü olarak görev alan,kültürünü arttırmak için farklı kurumlara giden,hatta sıkıntı veren ruhsal etkenleri unutmak amacıyla eğlenen kişi sayısının hiç de az olmadığını anlarız.
Fabrika,büyük atölye veya market gibi işyeri sahiplerinin yaptıkları bir uygulamayı oralara yolumuz düştüğünde görüyoruz.
Yoğun bir çaba ve dikkat gerektiren üretim eyleminde çalışan insanların bir süre sonunda bu özelliklerinin azalmaya başlayacağı uzun zamandan beri biliniyor.
Bu nedenle çalışanların üretim kapasitelerini düşürmemek amacıyla işyerlerinde spor salonları ve eğlenme amaçlı özel mekanlar vardır.
Bu gibi ortamlar elbette ki işveren için boş zaman geçirme yerleri değildir.
Buralardaki müzik yayınları,dikkatler dağılsın diye değil,verim atışı sağlansın diyedir.
*
Boş zaman ve çalışmaya birbirinin tersi anlamlar yüklemek veya boş zamanı,çalışma süresinden geriye kalan vakit olarak tanımlama yanıltıcı olduğu gibi,tam tersine çoğu kez bunlar birbiriyle bağlantılıdır.
Köy yaşamında çalışma ve boş zamanın birlikte olduğunu,giderek iç içe yer aldığını biliriz.
Ürünlerin tarlaya ekilmesi, bekleme süresi,vakti gelince hasat edilmesi ve pazarlama bir yıllık süreçte birbirini takip eden evrelerdir.
Her bir etap arasında kalan zamanın köylülerce boş zaman şeklinde algılanmaz.
Bir ressamın yoğun olarak çalıştığı süre ne olursa olsun bir ara tablosunun yanından uzaklaşarak başka bir eyleme başlaması,bu eylem, örneğin bir oyun bile olsa,boş zaman mıdır?
Oyun sırasında,bilincinin bir yerlerinde oluşturacağı tablonun tasarımına yer vermediğini söylemek doğru olmaz.
Sıkı bir şekilde ders çalışan öğrencinin kitaptan başını kaldırarak dışarıya bakması,beynini dinlendirmek,biraz sonra okuyacağı konuları daha kolay kavramak amacını taşır.
*
Boş zaman kavramının göreceli olduğunu kabul edersek çevremizdeki insanları daha kolay anlarız.
Her bir kişinin çalışma ve çalışma dışı zaman değerlendirmesi,boş zamana verdikleri önem ile ilgilidir.
Çalışmak için mi yaşamalı?Yaşamak için mi çalışmalı?
Hepimizin bu konu hakkında bir yorumu vardır.Ama gerçekten de çalışmayı yaşantılarının en önemli öğesi sayan kişiler vardır.
Çoğumuz böyle kişiler için boş zaman olmadığını düşünürüz.Böyle düşünmenin kanıtını vermemiz mümkün değildir.
Zira bu hamarat kişiler için boş zamanın ne anlama geldiğini bilemeyiz.
Yaşamlarının büyük bir kısmını çalışmaya ayıran insanlar,çalışma sürecinde, başka insanların boş zamanlarında edindikleri doyumdan daha fazlasını sağlarlar.
Dikkat edilirse,en azından aynı doyumu sağlamaları söz konusu değildir.Öyle olsaydı bir karşılaştırma söz konusu olurdu.
Oysa bu insanlar böyle bir kıyaslama yapmazlar,doğrudan doğruya fazla çalışmayı tercih ederler.
Bu durumun tersi de geçerlidir.
Boş zamanlarını çok önemseyen kişilerin çok yoğun çalışmadıklarını,oldukça sıkıcı ortamlarda bulunmadıklarını veya istemedikleri bir işi yapmak zorunda olmadıklarını söyleyemeyiz.
Ancak,bu durumla çelişen bir noktayı göz ardı edemeyiz.
Boş zamanlarını çok önemseyen kişilerin bir kısmı,ek ücret karşılığında fazla mesai yaparlar,yani daha fazla para kazanmak için boş zamanlarının azalmasını kabullenirler.
Ama böyle davranmalarının nedeninin ekonomik şartlar olduğunu unutmamak gerekir.
*
Boş zamanın nitelik,(eğlenme,hobi,vs)ve nicelik,(saat,gün,hafta) olarak değerlendirilmesi hem tarih hem de mekan açısından farklı özellikler gösterir.
Büyük bir kentte işe gidip gelme fazla vakit alır.Küçük kentlerde ve kasabalarda çalışanların bu yönden daha kazançlı olduklarını söyleyebiliriz.
Ancak nitelik olarak büyük kentlerin daha üstün olduğu bellidir.
Sinema,tiyatro.bale,konser gibi etkinliklerin yer aldığı mekanların sayısının yanı sıra güzel sanatlar veya spor gibi etkinliklerin çeşitliliğini göz önüne getirin.
Tarih yönünden farklılık ise elbette teknolojik seviye ile ilgilidir.
Televizyon ve bilgisayarın olmadığı dönemlerde yaşayan insanların boş zamanlarında yararlandıkları obje sayısı daha azdı.
İleri seviyede teknik gerektirmeyen satranç ve tavla gibi düşünmeyi sağlayan oyunların eski tarihlerde bulunması oldukça normaldir.
Diğer taraftan çalışanların yasalarla elde ettikleri çalışma süresinin geçmişe oranla daha kısa olduğunu söylemeliyiz.
*
İnsanların kendi boş zamanlarını değerlendirme biçimleri ile yaptıkları iş arasında bağlantı olduğunu düşünebiliriz.
Bazı kimseler çalıştıkları iş kolundaki eylemlerini özel yaşamlarında devam ettirirler.
Örneğin fabrikada kimyagerlik yapan bir kişi evinin bahçesinde deneylere devam edebilir.
Bu durumda çalışma-boş zaman ilişkisi belirsiz hale gelmiş olur.
Diğer taraftan,boş zamanlarını yaptıkları işle tam zıt hobilerle değerlendiren pek çok kişi vardır.
*
Bu konuda ele alınması gereken en önemli bölüm,emekliliktir.
Yaşamın çalışma aktivitesi ortadan kalktığı için emeklilik tümüyle bir boş zaman niteliği kazanır.
İnsanların çoğu,iş hayatını bitirip emeklilik dönemine başladıklarında,bu yeniliğe uyum sağlamakta zorlanır.
Bu sorunun derecesi,çalışma yaşamlarında yaptıkları iş ile ilgilidir.
Eğer üretimde bulundukları konuları benimsemişlerse,yani yaptıkları işleri sevmişlerse, veya o işleri yaratıcı bulmuşlarsa,emekli olduklarında benzer etkinliklerini hobi olarak sürdürebilirler.
Böylece uyum sorunu oldukça hafifler.
Ama yaptıkları işe aksi gözle bakanların yeni dönemi aynı olmayacaktıR
O kişi belirli bir eyleme veya bir uğraşıya ayırdığı zamandan geriye kalan vakti mi belirtmek istiyordur?
Daha da somut olarak,iş hayatını kapsayan süreci dile getirme amacında olabilir.
Ancak,böyle bir yaklaşım,yani çalışma için harcanandan başkasını boş zaman kabul etmek hep doğru olmayabilir.
Yoğun bir iş ortamında bunalan,artık üretime bir katkı sağlayamayacağını hisseden birisinin bulunduğu ortamı vaktinden önce terk ederek bahçeye çıkması boş zaman mıdır?
Bu nedenle,kişinin asıl eylemi ile ona ayırdığı sürenin ilişkisini ayrı ayrı ele almak doğru değildir.
Böylece,bir kişinin yaptığı işe karşı olan bakış açısını ve harcadığı zamanın niteliğini anlayabilme yolu açılır.
En önemlisi de boş zaman kavramının aslında göreceli olduğunu,birisinin yaptığı tanımın diğerininkine benzemediğini söyleyebiliriz.
*
Boş zamanın hem birey hem de toplum yaşamında önemli bir yeri vardır.
Çeşitli toplumsal baskılar ve çalışma ortamındaki tekdüze işler karşısında sıkılıp en azından kafasını dinlendirmek isteyen ve bu amaçla kendisini alternatif mekanlara yönelten çok sayıda kişi vardır.
Çeşitli uğraşlarda gönüllü olarak görev alan,kültürünü arttırmak için farklı kurumlara giden,hatta sıkıntı veren ruhsal etkenleri unutmak amacıyla eğlenen kişi sayısının hiç de az olmadığını anlarız.
Fabrika,büyük atölye veya market gibi işyeri sahiplerinin yaptıkları bir uygulamayı oralara yolumuz düştüğünde görüyoruz.
Yoğun bir çaba ve dikkat gerektiren üretim eyleminde çalışan insanların bir süre sonunda bu özelliklerinin azalmaya başlayacağı uzun zamandan beri biliniyor.
Bu nedenle çalışanların üretim kapasitelerini düşürmemek amacıyla işyerlerinde spor salonları ve eğlenme amaçlı özel mekanlar vardır.
Bu gibi ortamlar elbette ki işveren için boş zaman geçirme yerleri değildir.
Buralardaki müzik yayınları,dikkatler dağılsın diye değil,verim atışı sağlansın diyedir.
*
Boş zaman ve çalışmaya birbirinin tersi anlamlar yüklemek veya boş zamanı,çalışma süresinden geriye kalan vakit olarak tanımlama yanıltıcı olduğu gibi,tam tersine çoğu kez bunlar birbiriyle bağlantılıdır.
Köy yaşamında çalışma ve boş zamanın birlikte olduğunu,giderek iç içe yer aldığını biliriz.
Ürünlerin tarlaya ekilmesi, bekleme süresi,vakti gelince hasat edilmesi ve pazarlama bir yıllık süreçte birbirini takip eden evrelerdir.
Her bir etap arasında kalan zamanın köylülerce boş zaman şeklinde algılanmaz.
Bir ressamın yoğun olarak çalıştığı süre ne olursa olsun bir ara tablosunun yanından uzaklaşarak başka bir eyleme başlaması,bu eylem, örneğin bir oyun bile olsa,boş zaman mıdır?
Oyun sırasında,bilincinin bir yerlerinde oluşturacağı tablonun tasarımına yer vermediğini söylemek doğru olmaz.
Sıkı bir şekilde ders çalışan öğrencinin kitaptan başını kaldırarak dışarıya bakması,beynini dinlendirmek,biraz sonra okuyacağı konuları daha kolay kavramak amacını taşır.
*
Boş zaman kavramının göreceli olduğunu kabul edersek çevremizdeki insanları daha kolay anlarız.
Her bir kişinin çalışma ve çalışma dışı zaman değerlendirmesi,boş zamana verdikleri önem ile ilgilidir.
Çalışmak için mi yaşamalı?Yaşamak için mi çalışmalı?
Hepimizin bu konu hakkında bir yorumu vardır.Ama gerçekten de çalışmayı yaşantılarının en önemli öğesi sayan kişiler vardır.
Çoğumuz böyle kişiler için boş zaman olmadığını düşünürüz.Böyle düşünmenin kanıtını vermemiz mümkün değildir.
Zira bu hamarat kişiler için boş zamanın ne anlama geldiğini bilemeyiz.
Yaşamlarının büyük bir kısmını çalışmaya ayıran insanlar,çalışma sürecinde, başka insanların boş zamanlarında edindikleri doyumdan daha fazlasını sağlarlar.
Dikkat edilirse,en azından aynı doyumu sağlamaları söz konusu değildir.Öyle olsaydı bir karşılaştırma söz konusu olurdu.
Oysa bu insanlar böyle bir kıyaslama yapmazlar,doğrudan doğruya fazla çalışmayı tercih ederler.
Bu durumun tersi de geçerlidir.
Boş zamanlarını çok önemseyen kişilerin çok yoğun çalışmadıklarını,oldukça sıkıcı ortamlarda bulunmadıklarını veya istemedikleri bir işi yapmak zorunda olmadıklarını söyleyemeyiz.
Ancak,bu durumla çelişen bir noktayı göz ardı edemeyiz.
Boş zamanlarını çok önemseyen kişilerin bir kısmı,ek ücret karşılığında fazla mesai yaparlar,yani daha fazla para kazanmak için boş zamanlarının azalmasını kabullenirler.
Ama böyle davranmalarının nedeninin ekonomik şartlar olduğunu unutmamak gerekir.
*
Boş zamanın nitelik,(eğlenme,hobi,vs)ve nicelik,(saat,gün,hafta) olarak değerlendirilmesi hem tarih hem de mekan açısından farklı özellikler gösterir.
Büyük bir kentte işe gidip gelme fazla vakit alır.Küçük kentlerde ve kasabalarda çalışanların bu yönden daha kazançlı olduklarını söyleyebiliriz.
Ancak nitelik olarak büyük kentlerin daha üstün olduğu bellidir.
Sinema,tiyatro.bale,konser gibi etkinliklerin yer aldığı mekanların sayısının yanı sıra güzel sanatlar veya spor gibi etkinliklerin çeşitliliğini göz önüne getirin.
Tarih yönünden farklılık ise elbette teknolojik seviye ile ilgilidir.
Televizyon ve bilgisayarın olmadığı dönemlerde yaşayan insanların boş zamanlarında yararlandıkları obje sayısı daha azdı.
İleri seviyede teknik gerektirmeyen satranç ve tavla gibi düşünmeyi sağlayan oyunların eski tarihlerde bulunması oldukça normaldir.
Diğer taraftan çalışanların yasalarla elde ettikleri çalışma süresinin geçmişe oranla daha kısa olduğunu söylemeliyiz.
*
İnsanların kendi boş zamanlarını değerlendirme biçimleri ile yaptıkları iş arasında bağlantı olduğunu düşünebiliriz.
Bazı kimseler çalıştıkları iş kolundaki eylemlerini özel yaşamlarında devam ettirirler.
Örneğin fabrikada kimyagerlik yapan bir kişi evinin bahçesinde deneylere devam edebilir.
Bu durumda çalışma-boş zaman ilişkisi belirsiz hale gelmiş olur.
Diğer taraftan,boş zamanlarını yaptıkları işle tam zıt hobilerle değerlendiren pek çok kişi vardır.
*
Bu konuda ele alınması gereken en önemli bölüm,emekliliktir.
Yaşamın çalışma aktivitesi ortadan kalktığı için emeklilik tümüyle bir boş zaman niteliği kazanır.
İnsanların çoğu,iş hayatını bitirip emeklilik dönemine başladıklarında,bu yeniliğe uyum sağlamakta zorlanır.
Bu sorunun derecesi,çalışma yaşamlarında yaptıkları iş ile ilgilidir.
Eğer üretimde bulundukları konuları benimsemişlerse,yani yaptıkları işleri sevmişlerse, veya o işleri yaratıcı bulmuşlarsa,emekli olduklarında benzer etkinliklerini hobi olarak sürdürebilirler.
Böylece uyum sorunu oldukça hafifler.
Ama yaptıkları işe aksi gözle bakanların yeni dönemi aynı olmayacaktıR
