Ayyıldız2 | 2008 TR Yapısı • 1-99 Orta Emek Destan • Oto Avsız • 10 Temmuz 21:00 HEMEN TIKLA!
Bu Barışcı Adam, Barış Zamanlarında Da Diyalogları Aracılığıyla Savaşmayı Sürdürmüş, Sorduğu Sorularla Herkesi Rahatsız Etmiştir. Hatta Pek çok Kişi, Kendi Cahilliklerini Ortaya çıkaran Bu Adama Tekme-tokat Saldırmıştır. çünkü Sokrates, Genellikle Kişilerin Neye Inanmaları Ve Ne Yapmaları Gerektiğini Söylemeden, Onların Cahilliklerini Ortaya çıkaran Bir Diyalog Yöntemi Izlemektedir. Bu Bir Tür Sokrates Ironisidir. Gerçekte Güçlü Bir Yapıya Sahip Olan Sokrates, Kendisine Yönelik Fiziki Saldırılara Karşılık Vermez; Bu Durumu Hayretle Karşılayanlara Da Alaycı Bir Ifadeyle “bu Inanılmaz Bir şey. Keşke Kask Giyerek çıksaydım” Yanıtını Verir. Bir Keresinde Atina Sokaklarında Dolaşırken Kışkırttığı Birisi Ona Bir Tekme Atar. Bu Durum Karşısında Yanındakiler Sokrates’den Bir Tepki Göstermesini Ve Bir şeyler Yapmasını Isterler. Sokrates De Onlara “bir Eşek Bana Tekme Atsaydı Ondan şikayetçi Olmam Gerekir Miydi?” Yanıtını Verir. Sokrates Işte Böylesine Cesur Ve Aynı Zamanda Barışcı Bir Insandı.
Sokrates Her Türlü Dogmaya Karşı Olduğu Için Insanlara Ulaştıracak Hiçbir öğretisi Olmadığına Inanıyordu. Bir Düşün Insanı Olarak Kendisini Izleyenlere, Gerçeği Kendilerinde Bulmaları Yolunda Yardımcı Oluyordu. O Hep, Kişi Kendisinde Var Olanı Kendisi Bulamıyorsa, Onu Ona Dışardan Kimsenin Veremeyeceğini Savunuyordu. Bu Nedenle Sokrates, Herkesin Kendi Içinde Taşıdığı Gerçekleri Açığa çıkarıcı Bir Katalizör Olarak Göründü. O’na Göre Herkesin Kendi Gerçeği Vardır, Bunun Dışında Kendisinin Getirebileceği Bir şey Yoktur. Varlığı Ve Davranışlarıyla, Gerçeği Arayanlara, Gelecekteki Bütün Bilgeliğin Kökü Olan, Kendilerinde Taşıdıkları Gerçeğin Bir Parçasına Ulaşmalarında Yardımcı Oluyordu. Sokrates özel Teoriler öğreten Bir öğretmen Değil, Herkesi Kendi Kendisiyle Karşı Karşıya Getiren Bir öğreticidir. O’nun Rolü Herkesin Kendini Içinde Görebileceği Bir Ayna Olmaktı. Alcibiade, Sokrates’in Fizik çirkinliğinin Arkasında Atina’nın En Güzel Ruhunun Saklandığını Söyler; O’nu Diyonizos’un Kortejinde Ki Göbekli, Karga Burunlu, Itici Bir Kişilik Olan Silene’ye Benzetirdi. Oysa Atinalılar En Güzel Heykelciklerini Silene Biçimindeki Kasalarda Saklarlardı; Silene Ruh Güzelliğinin Sembolüydü. Her Güzel Ruhlu Insan Güzel Fiziksel Kalıplara Sahip Olmak Zorunda Değildi.
Sokrates’in Temel Düşüncesi, Formüle Edilebilecek Ve Böylece Bir Ruhtan Diğerine Aktarılabilecek Bir Gerçeğin Olmadığıdır. Bunun Içindir Ki, Bilinçlenmeyi Sağlamak Için, Karşısındakini En Beklemediği Bir Anda Ne Yapacağını Bilemez Duruma Düşürür. Işi Gücü, Başkalarının Hakkında Ne Düşüneceğini Umursamadan, Bir Insanın Başına Gelebilecek En Kötü Ve En Iyi şey Olan Bilinçlenme Fırsatını Herkese Vermekti. En Kötüsü Diyoruz çünkü Birden Bire Oluşan şok, çoğu Kez Kişinin şimdiye Kadar Görmek Istemediği Ve Görmeyi Reddettiği Gerçeklerin Getirdiği Acıların Kaynağıdır. Bunun Da Sonu Yoktur Zira Her Zaman Bir Cahilliğin Ardından Yeni Bir Cahillik Keşfedilecektir. Ne Var Ki, Bilinmeyenin Ya Da Yanlış Anlaşılanın Bilincine Varmak Uzun Ve Serüvenli Bir Işi Başlatır. Işte Bu Süreç Sayesinde Gerçeğin Deneyimini Yakalamak Olasıdır. Bütün Sokrates Yorumcuları Bu Konu üzerinde Aynı şekilde Düşünüyorlar.
Sokrates Her Türlü Dogmaya Karşı Olduğu Için Insanlara Ulaştıracak Hiçbir öğretisi Olmadığına Inanıyordu. Bir Düşün Insanı Olarak Kendisini Izleyenlere, Gerçeği Kendilerinde Bulmaları Yolunda Yardımcı Oluyordu. O Hep, Kişi Kendisinde Var Olanı Kendisi Bulamıyorsa, Onu Ona Dışardan Kimsenin Veremeyeceğini Savunuyordu. Bu Nedenle Sokrates, Herkesin Kendi Içinde Taşıdığı Gerçekleri Açığa çıkarıcı Bir Katalizör Olarak Göründü. O’na Göre Herkesin Kendi Gerçeği Vardır, Bunun Dışında Kendisinin Getirebileceği Bir şey Yoktur. Varlığı Ve Davranışlarıyla, Gerçeği Arayanlara, Gelecekteki Bütün Bilgeliğin Kökü Olan, Kendilerinde Taşıdıkları Gerçeğin Bir Parçasına Ulaşmalarında Yardımcı Oluyordu. Sokrates özel Teoriler öğreten Bir öğretmen Değil, Herkesi Kendi Kendisiyle Karşı Karşıya Getiren Bir öğreticidir. O’nun Rolü Herkesin Kendini Içinde Görebileceği Bir Ayna Olmaktı. Alcibiade, Sokrates’in Fizik çirkinliğinin Arkasında Atina’nın En Güzel Ruhunun Saklandığını Söyler; O’nu Diyonizos’un Kortejinde Ki Göbekli, Karga Burunlu, Itici Bir Kişilik Olan Silene’ye Benzetirdi. Oysa Atinalılar En Güzel Heykelciklerini Silene Biçimindeki Kasalarda Saklarlardı; Silene Ruh Güzelliğinin Sembolüydü. Her Güzel Ruhlu Insan Güzel Fiziksel Kalıplara Sahip Olmak Zorunda Değildi.
Sokrates’in Temel Düşüncesi, Formüle Edilebilecek Ve Böylece Bir Ruhtan Diğerine Aktarılabilecek Bir Gerçeğin Olmadığıdır. Bunun Içindir Ki, Bilinçlenmeyi Sağlamak Için, Karşısındakini En Beklemediği Bir Anda Ne Yapacağını Bilemez Duruma Düşürür. Işi Gücü, Başkalarının Hakkında Ne Düşüneceğini Umursamadan, Bir Insanın Başına Gelebilecek En Kötü Ve En Iyi şey Olan Bilinçlenme Fırsatını Herkese Vermekti. En Kötüsü Diyoruz çünkü Birden Bire Oluşan şok, çoğu Kez Kişinin şimdiye Kadar Görmek Istemediği Ve Görmeyi Reddettiği Gerçeklerin Getirdiği Acıların Kaynağıdır. Bunun Da Sonu Yoktur Zira Her Zaman Bir Cahilliğin Ardından Yeni Bir Cahillik Keşfedilecektir. Ne Var Ki, Bilinmeyenin Ya Da Yanlış Anlaşılanın Bilincine Varmak Uzun Ve Serüvenli Bir Işi Başlatır. Işte Bu Süreç Sayesinde Gerçeğin Deneyimini Yakalamak Olasıdır. Bütün Sokrates Yorumcuları Bu Konu üzerinde Aynı şekilde Düşünüyorlar.
