GRAVÜR

[ArchitectMan]

ROHAN2 WORLD 1-120 TR TİPİ OFFICIAL YOHARA, BALATHOR VE AMON! 80. GÜNÜNDE! +10.000 ONLİNE! HİLE VE BOT %100 ENGELLİ HEMEN TIKLA!

Çinko, bakır, ahşap ve linolyum gibi, asitli veya asitsiz tekniklerle kolayca işlenebilen materyaller üzerine oyma tekniği kullanılarak yapılan gravür sanatının tarihi çok eskiye dayanmaktadır. MÖ. 3000 yıllarında Çin’de alfabenin geliştirilip kullanılması ile ahşap benzeri malzemeler üzerine oyulan harfler ipek kumaşlara basılarak çoğaltılmaktaydı. MÖ. 2000’li yıllarda da Mezopotamyalıların tahta silindirleri damga veya mühür amaçlı oyarak tümsek kısımları renklendirip kil tabletlere baskı yaptıkları görülmektedir. Antik Mısır’da ise madeni paralar oyularak şekillendirilmektedir. MS. 2. yüzyılda Çin’de kâğıdın icat edilmesiyle birlikte resim ve baskı alanlarında önemli gelişmeler olmuştur. Kâğıt, Avrupa’da ilk kez 12. yüzyılda üretilmiş olsa da matbaanın yaygınlaşması 15. yüzyıla yani Rönesans’ın başlangıcına rastlar. Bu tarihi süreç gravür sanatının gelişmesine sebep olmuştur. Bu dönemde Hollanda’da geliştirilmiş olan gravür zaman içerisinde diğer ülkelere yayılarak genellikle kitap basımında uygulanan bir tekniğe dönüşmüştür. Gravür sanatı kent görünümleri, dini betimlemeler ve var olan sanat eserlerini çoğaltıp yayma amacıyla uygulanmış, tarihi yapılar, olaylar ve eserleri belgeleyerek nesiller ve kültürler arasında bir köprü olmuştur. 15.yüzyıldan itibaren Rönesans ile birlikte gravür tekniği sanatsal anlamda kullanılmaya başlanmış, bir matbaa tekniği olmaktan çıkarak sanatçıların kişisel ifade biçimine dönüşmüştür. Bu dönemde sanatçılar üretmiş oldukları sanatsal çalışmalardan çok sayıda baskı elde etmişlerdir. Gravürün diğer sanat dallarından ayrılan en belirgin özelliği çoğaltılabilir olmasıdır ve bu, gravür tekniğinin yaygınlaşmasına olanak sağlamıştır. Yağlıboya ve desen gibi biricik olmadığı ve aynı görselden çok sayıda baskı alma imkanı sağladığı için nispeten ucuz olmuş, bu sayede sanatı aristokrasinin tekelinden kurtararak halk tarafından ulaşılabilir hale getirmiştir.

Gravür sanatı, çizme eylemi ile doğrudan ve dolaysız olarak ilintili olduğundan, desen çizmenin bir başka yöntemi olarak görülebilir. Çinko veya bakır yüzeyinin zımpara ve kömür ile temizlenip pürüzlerinden arındırılması ve bu sayede sanatçının çalışabileceği hale getirmesi ile başlayan süreç, asitle indirgeme,mürekkeplendirme ve baskı alma işlemleri esnasında pek çok sürprize açık olduğundan, hatta ortam ısısının bile asidin işleyişini etkileyebileceğinden ve bu yüzden süreci tamamen kontrol altında tutmak neredeyse imkansız olduğundan, gravür ve baskıresim, yalnızca bir imajı çoğaltma yöntemi olarak değil, bütün bu değişkenlerle birlikte sanatçının bir takım sanatsal keşifler yapması ve öznel bir biçem geliştirmesine olanak sunan sanatsal bir disiplin olarak görülmelidir. Asitle indirgeme esnasında bir takım kimyasal işlemlerin uygulanması ve değişken baskı yöntemleri, gravür sanatçısı için; kurşun kalem, mürekkep, füzen, fırça, kağıdın ağırlığı, dokusu ve renginin bir desenci için ifade ettiğinden farklı değildir. Kaldı ki baskıresim tarihi boyunca, gelişen teknolojinin sunduğu cazip imkanlardan da faydalanarak, çalışmalarını başka baskı ustalarına yaptırıp baskı sayısını 500’e çıkartacak kadar aşırılığa kaçmakta hiçbir beis görmeyen baskı sanatçıları olsa da, atölyesine kapanıp bir modern simyacı gibi çalışarak baskı sayısını teke indirecek kadar tutucu baskı sanatçıları da mevcuttur.

Kaynakça
Araştırma Projesi (Ömer Faruk DUYSAK)

 

[Lorenzo]

Paylaşım için teşekkürler.

 

[Replicant]

Paylaşım için teşekkürler.