Still Wakes The Deep İnceleme

[KERİM ERBAY]

HERAKLES Otomatik Avlı kalıcı sunucu. 19 Haziran'da açılıyor. Atius & Wizard güvencesiyle hemen kayıt ol, ön kayıt ödülleri aktif. HEMEN TIKLA!

Çinli Oda'nın (The Chinese Room) korku türünde daha önce çalıştığını biliyorum, ancak bu ekibi yalnızca korku odaklı bir geliştirme stüdyosu olarak düşünmüyorum. Daha uzun zamandır, adlarının üzüntü ile özdeşleştiğini düşünüyorum. Dear Esther, Everybody's Gone to the Rapture ve hatta Amnesia: A Machine for Pigs gibi oyunlarda üzüntü, özlem ya da trajedi hissi belirgin bir şekilde öne çıkıyor. Still Wakes The Deep bu hüzünlü oyunlar zincirini devam ettiriyor ve bunu bir övgü olarak ifade ediyorum. Stüdyonun güçlü yönüne odaklanarak, oyunun akılda kalan korkuları daha etkileyici ve zorlayıcı bir hale getiriyor.

Still Wakes The Deep hakkında yazmakta zorlandım çünkü oyunun en iyi yönünü, yani tüm olayların merkezindeki canavarı, spoiler vermeden anlatmak istedim. Ancak oyunun nasıl tanıtıldığını görünce--"Bir petrol platformunda Şey (The Thing)"--bu konuda rahatladım. Görünüşe göre bu tanıtım, oyunun neye benzediğini oldukça doğru bir şekilde yansıtıyor. Mavi yakalı işçilerin bilinmeyen bir yaratıkla karşı karşıya kaldığı klasik bir korku teması bu. Alien'daki "uzayda kamyoncular" temasının özünde de benzer bir şey var. Çinli Oda, bu tür öncülerinden esinlenerek kendi hikayesini anlatıyor ve bunu alışılmadık bir ortamda sunuyor.

1975 Noel’i. İskoçya yakınlarındaki bir petrol platformunda, Caz McLeary, karada onu bekleyen kişisel sorunlardan kaçmak için bir arkadaşına katılır ve denizde çalışan diğerleriyle birlikte çalışır. Oyunun başındaki anlar, büyük ve korkutucu makinelere, fırtına sırasında çıkardıkları gürültülere ve denizin etrafı dövdüğü ortamda iyi bir şekilde zemin hazırlar. Kapalı alanlarda, tehlikeli ve baskıcı bir petrol platformunun ne kadar zorlayıcı olduğunu hatırlatan uyarı tabelalarıyla kaplı dar koridorlar dikkat çekiyor--bu canavarı gösteremeden bile. Dalgalar platformun etrafında çarparken ve yağmurla ıslanmış merdivenler, üstlerinde durduğunuzda heyecan verici birer eğlence aracı gibi hissettirdiğinde, oyunun mesajı açık: Bu yer güvenli değil ve insanlık burada yer almıyor. Kısa bir süre sonra matkap bir şeylere çarptığında, oyun bu tehditi ortaya çıkarmak konusunda dikkatli davranıyor, tıpkı iyi bir korku hikayesi gibi. Spoiler vermeden söyleyebilirim ki, tehdit ortaya çıktıktan sonra Still Wakes The Deep, oldukça keyif aldığım bir yöne sapıyor. Oyunun en korkutucu anları, hala sessizce saklanma yerlerine geçmenizi, her adımı stratejik olarak planlamanızı ve bunu sessizlikle yapmanızı gerektiriyor, ancak canavarın şekli bu tanıdık oyun döngülerine nadir bir unsur ekliyor; Peki, sizi takip eden varlık koridorlara, kapılara ve merdivenlere bağlı değilse ne yaparsınız? Hatta belirli bir şekle bağlı değilse?

Bu varlığın uzaylı benzeri nitelikleri kafa karıştırıcı ve korkutucu. Xenomorph gibi zeki ve titiz görünüyorlar ama aynı zamanda korkunç derecede insani. Bu, bir korku severin kaçırmaması gereken, deri altı sızlatan bir yaratık oluşturuyor. Aynı anda hem üzüntü hem de korku duyabilirsiniz, çünkü Çinli Oda, tanıdık unsurları orada tutarak ama çarpıtılmış ve işkence görmüş bir şekilde sunarak, gece terörleri sırasında şiddetlenen birinin hali gibi bir etki yaratıyor. Ne demek istediğini bilmeseniz de, uyanabilse, size özür dileyecektir. Ama şimdilik, tek yapabileceğiniz kaçmak.

Ancak canavarın fiziksel görünüşü her zaman anların nasıl geçtiğiyle desteklenmiş değil. Bazı uzun bölümlerde kovalanmadığımı görmekten rahatsız olmadım--korku tekdüze olmamalı, sonuçta. Ancak oyunun en heyecan verici anları bazen hayatta kalmak için çok kolay hale geldi. Sağlık barı olmadığından, karşılaşmalar bir vuruşla ölümle sonuçlanıyor. Başarılısınız ya da ölmüşsünüz. Arada kalan anlar, örneğin canavarı zor bela geçip kapıyı kapatmak, senaryoya bağlı. Bu durum, daha organik bir şekilde gerçekleşen tehlikeli anlara yer bırakmıyor. Hiç böyle anlar yaşamadım ve yaşamak isterdim.

Ayrıca, canavar saklanma yerlerine bakamıyor gibi görünüyor, bu da sizi bir yerden diğerine hareket ettiğinizde tamamen güvende hissettiriyor. El fenerleri bile canavarı kışkırtmıyor gibi görünüyor. Bu, nasıl karakterize edildikleri açısından makul olabilir, ancak o zaman başka tehditler olmalı ve ölmenin daha fazla yolu olmalı; başarılı ya da başarısız bir sonuçtan fazlası.

 

[Carissa]

Still Wakes The Deep İncelemesi

The Chinese Room daha önce korku türünde çalışmış olsa da, ekibin öncelikli olarak korku merkezli bir geliştirme stüdyosu olduğunu düşünmüyorum. Aksine, uzun zamandır isminin üzüntüyle eş anlamlı olduğunu düşünüyorum. Dear Esther, Everybody's Gone to the Rapture ve hatta Amnesia: A Machine for...

forum.turkmmo.com