Altın Konu Indika İncelemesi

Lorenzo · 2 May 2024

Indika tanımlaması zor bir oyun. Bir korku oyununa benziyor ama korkutucu değil; en azından geleneksel anlamda. Üçüncü şahıs bir bulmaca oyunu gibi oynanıyor ancak bulmacaların çoğu fazla düşünmeyi gerektirmiyor. Ancak Indika'nın kesinlikle olduğu şey, dikkat çekici görseller ve olgun yazılarla desteklenen, inanç ve şüphenin büyüleyici bir psikolojik incelemesidir. Bazen hırsları biraz hantallaşıyor, ancak geliştirici Odd Meter'ın bu baş döndürücü temaları ele alma ve neredeyse hepsini güvenle keşfetme kararı etkileyici bir başarı.

Bir mektubu teslim etmek için 19. yüzyıl Rusya'sının kabus gibi bir yorumunda seyahat eden, kafasındaki şeytani bir ses tarafından işkence gören bir rahibe olan Indika olarak oynuyorsunuz. Oyunun çoğu, A noktasından B noktasına seyahat etmek, birkaç bulmaca çözmek ve ara sahneleri izlemekten ibarettir; ancak bu görevlerin içinde iç gözlem ve kendini keşfetme anları da vardır. Yolda, Tanrı'nın kendisiyle konuştuğunu iddia eden İlya adında kaçak bir mahkumla tanışır. Ortaya çıkan şey, inanç ve şüphenin, sevgi ve nefretin, zevk ve ıstırabın incelikli bir keşfidir. Her iki karakter de aynı Tanrıya inanır; Indika, bir inananı inanmayanla karşı karşıya getirmek yerine, aynı inancın iki yorumu arasındaki boşluğu araştırıyor. Bu özgüllük, Odd Meter'ın Hıristiyanlığın farklı tonlarını derinlemesine incelemesine ve aynı metinlerin, ritüellerin ve duaların farklı anlamları tespit etmek için nasıl değiştirilebileceğini incelemesine olanak tanır.

Linkleri görebilmek için Turkmmo Forumuna ÜYE olmanız gerekmektedir.

Bu sık sık yapılan felsefi alışverişler kolayca abartılı veya keyfine düşkünlük olarak ortaya çıkabilir, ancak tüm bu düşünceler karakterlerin ve onların hikaye boyunca gelişimlerinin hizmetindedir. Örneğin Indika, İlya'ya manastıra kendi isteğiyle katıldığını ancak kararının kontrolü dışındaki duygu ve deneyimlerden kaynaklandığı için gerçekten kendi özgür iradesiyle rahibe olduğunu söyleyebilir mi? Ilya bu düşünceye karşı çıkıyor ve özgür iradenin biyolojik eğilimlerimizi aşmanın yolu olduğunu söylüyor. Bunun gibi yansıtıcı konuşmalar, inancıyla boğuşan ve hayatını anlamlandırmaya çalışan Indika'nın karakterinin anahtarıdır.

Indika'nın fantastik Isabella Inchbald tarafından canlandırılmasına ve Louis Boyer'in de Ilya'yı aynı özgüvenle canlandırmasına yardımcı oluyor. Her iki karaktere de hayat veren performanslarında saf bir özgünlük ve inanç var. Indika'nın sesindeki korku ve şüpheyi, İlya'nın sesindeki çaresizlik ve umudu duyabilirsiniz. Bu arada, Silas Carson'un şeytan tasviri, olayı ustaca anlatırken tavırları açısından esprili, sadist ve samimi. Yazım ve oyunculuklar harika olsa da zaman zaman tuhaf animasyonlar nedeniyle bunlar baltalanıyor. Bazen aksiyon biraz fazla robotik görünebilir veya diyalog, karakterin ağzıyla tam olarak senkronize olmayabilir. Bunlar genel olarak küçük sorunlar ama bazen beni sahneden çıkarmaya yetiyordu.

Yine de Indika şimdiye kadar oynadığım görsel açıdan en ilgi çekici oyunlardan biri. Geliştirici Odd Meter, oyunlarda nadiren görülen bir görünüm ve his elde etmek için çerçeveleme, renk ve ışıklandırmayı kullanıyor. Geniş açılı çekimler genellikle Indika'nın yüz özelliklerini bozar ve deneyime röntgenci bir his vermek için arka planı çarpıtır. Bu arada çerçeveleme, aksiyonu ve dünyayı vurguladığı için sürekli olarak etkileyicidir. Bir bölümde, kamyon büyüklüğündeki bir kurt tarafından kovalanan canavar, takla atıyor ve kendini bir su çarkına sıkıştırıyor. Aşağıda Indika, Ilya ve kafasındaki şeytan arasında, bir canavarın günahkâr olup olamayacağına dair bastırılmış bir konuşma yer alıyor; kamera, su çarkı tarafından suyun altına sürüklenen ölü kurdu izliyor. Yalnızca bağlam göz önüne alındığında bu korkunç bir sahnedir, ancak stilistik seçimler, tonun anı standart bir çekim/tersine çekim konuşmasından daha etkili bir şekilde karşılamasını sağlar.

Indika, bir inananı inanmayanla karşı karşıya getirmek yerine, aynı inancın iki yorumu arasındaki boşluğu araştırıyor.

Bu seçimler sadece gösteriş amaçlı da değil. Bunlar, Indika'nın Rusya'yı boydan boya dolaşırken yaşadığı iç karışıklığı yansıtan cesur ve bazen sarsıcı yaratıcı kararlardır. Dünyanın -en azından Indika açısından- ikiye bölündüğü bölümler var. Bu olduğunda, cehennem gibi kırmızı ışık sahneyi ıslatırken, baskıcı ve uyumsuz bir sentez devreye giriyor. Indika dua yoluyla etrafındaki dünyayı yeniden şekillendirebilir ve kaosu bastırabilir. İlerlemek için siz ve dolayısıyla Indika, Indika'nın kakofonik cehennemi ile sessiz gerçekliği arasında geçiş yaparak onun dünyasını parçalamalı ve birleştirmelisiniz. Nadir de olsa bu anlar, Indika'nın inanç ve şüphe temalarını güçlendirdiği için Indika'nın oynanışına ağırlık ve anlam katıyor.

Ancak oyunun bulmacaları için aynı şey her zaman söylenemez. Çoğu basit ve sıradandır: Bazı kutuları hareket ettirin, bir vinci kullanın ve asansörleri ve asansörleri stratejik olarak hizalayın. Oyun sizi Indika'ya ve onun sıradan hayatına alıştırdığı için, bunun gibi bulmacalar ilk saatlerde anlamlıdır. Ancak dünyası genişledikçe, Indika inancıyla mücadele ederken, bu yavan bulmacalar ton ve anlatım açısından uyumsuz gelmeye başlıyor, özellikle de bazı bulmacalar kelimenin tam anlamıyla dünyayı parçalamanıza izin verirken, diğerleri size bir kutuyu ittirirken.

Bu eleştiriler göz önünde bulundurulduğunda bu hikayenin film ya da kitap olarak anlatılması daha doğru gibi görünebilir. Ancak büyüleyici olan şey, Indika'nın içinde bulunduğu ortamı açıkça anlamasıdır. Temalarını yükseltmek için video oyunu kinayelerini yüzsüzce kullanıyor. Kritik anlarda haç işareti yapmak, sunakları aydınlatmak ve dini metinleri toplamak gibi inanç eylemleri için puan kazanacaksınız. Daha sonra bu puanları, Indika'nın kazanabileceği puan miktarını artıran becerilerin kilidini açmak için kullanabilirsiniz. Sorun şu ki, bu noktalar hiçbir şey yapmıyor . Yükleme ekranları bile bunların işe yaramaz olduğunu söylüyor. Bunların fark edilebilir bir değeri yoktur ve Indika'nın inancını ölçmenin basit bir yoludur.

Yine de hiçbirini kaçırmak istemedim. Her sunağı yaktım, her metni topladım ve her fırsatta haç işareti düğmesini (evet, bir düğme var) ezdim. Bu şeyleri oyunlaştırmak neredeyse aptalca, ancak Indika'yı aktif olarak inancını sorgularken keyfi bir "inanç" puanı oluştururken harekete geçirmek harika. Ben dindar olarak büyüdüm. Her pazar kiliseye gittim ve Katolik okuluna gittim. Hayatımda inançlarımı sorguladığım bir dönem oldu ama yine de o kökleşmiş ritüellerden bazılarına bağlı kaldım. Ortadan kaldıramadığım sessiz bir suçluluk duygusu vardı: ancak hareket ederek hafifletilebilecek bir duygu. Bir bakıma Indika, inanç ve şüphe duygularını güçlendirmek için video oyunlarının dilini ve benim onlara dair anlayışımı kullanıyormuş gibi geliyor. Indika, artık neye inandığından tam olarak emin olmayan bir rahibenin iç mücadelesini konu alıyor, ancak benim eylemlerim aracılığıyla onun geleneğe bağlılığını görmek çok güçlü.

Indika, inanç ve şüphe temalarını keşfetme konusunda mükemmel bir iş çıkarsa da, oyunun ihtiyaç duyduğu özenle ele almadığı bir konu var. Oyunun sonuna doğru belirli bir sahnede, hikayeye ve temalara ilişkin yorumunuza bağlı olarak gereksiz hissedebileceğiniz rahatsız edici bir bölgeye değiniyor. O noktaya kadar dünyada var olan kötülük soyut ve teorik gibi geliyor. Indika ve Ilya cehennemden ve şeytanlardan bahsediyorlar ama sanki Tanrı Indika'yı yolculuğunda koruyormuş gibi her zaman mesafeli geliyor. Ta ki oyunun cinsel saldırıyı ima eden son anlarına kadar. Bu sahnenin arkasındaki mantık Indika'nın inancını sınamaktır, ancak mevcut haliyle söz konusu sahne, Odd Meter'ın düzgün bir şekilde keşfetmek istediği bir şeyden ziyade, bir amaca giden bir araç gibi görünüyor.

Katolik Kilisesi'nin uzun ve lekeli cinsel istismar geçmişi göz önüne alındığında, Indika'da bu kadar kritik bir rol oynaması mantıklı, ancak gerekli dikkatle incelenmiyor. Sahne ve devamı açıkça pek çok farklı duyguyu ve spekülasyonları ortaya çıkarmayı amaçlıyor, ancak bu ani tepkiler bu kadar travmatik bir şeyden kaynaklandığında, hak edilmemiş gibi geliyor. Sanki oyun sizin de olabildiğince hızlı ilerlemenizi istiyormuş gibi, bu da hassas konuların sorgulanmasında oldukça titiz olan bir oyunda alışılmadık bir şekilde göze çarpıyor. Açık olmak gerekirse, Odd Meter bu sahneyi tamamen bozmuyor. Vahşet çoğu zaman inancın en zor sınavıdır ve saldırının kendisini göstermeme konusunda sağduyulu davrandılar. Ancak sahne sona erdiğinde, Indika'nın sonuca doğru hızla ilerlediği hissine kapılırken, ben hâlâ az önce olanları anlamlandırmaya çalışıyordum.

Geliştiricilerin dini ikonografiye dayanıp inancı anlamlı bir şekilde keşfetme konusunda başarısız olmalarından sık sık hayal kırıklığına uğruyorum. En büyük sanat eserlerinden bazıları, dinin araştırılması, vasiyeti ya da kınanması nedeniyle din nedeniyle var olmuştur. İnsanlık tarihi ayrılmaz bir şekilde dini inanca bağlıdır. Ancak birkaç istisna dışında oyunlar, dini sahte dogmaların ve fantastik tanrıların arkasına saklamadan din hakkında yorum yapmaktan kaçınıyor. Indika'nın Hıristiyanlığı doğrudan incelemesi, dinin ve inancın, tanınabilir ayrıntıların alegorik kurguyla değiştirildiği zaman sıklıkla kaybolan gri alanlarını daha iyi keşfetmesine olanak tanıyor. Uygulama zaman zaman aksasa da, bu zor temalarla boğuşma isteği ve çıkardığı sonuçlar Indika'yı büyüleyici bir yolculuğa dönüştürüyor.