HERAKLES Otomatik Avlı kalıcı sunucu. 19 Haziran'da açılıyor. Atius & Wizard güvencesiyle hemen kayıt ol, ön kayıt ödülleri aktif. HEMEN TIKLA!
Harold Halibut, sizi su altında kalmış bir uzay gemisindeki az bakım gerektiren bir işçinin yerine koyuyor. Gemideki sakinler için Harold, oldukça çekici, sevimli, hatta aptal bir adamdır; sadeliği ve işini yaparkenki kayıtsızlığıyla sevimlidir. Harold'a duvar yazılarını kaldırmak, temizlemek ve makineleri tamir etmekle görev veriliyor ve iş bittiğinde, günü bitiyor, uyuyor, uyanıyor; durulanıyor, tekrarlanıyor. Bu, Harold'ın görünen yüzüdür, ancak insanların görüş alanının dışında kalan, aldatıcı derecede içe dönük bir karakterdir; çoğunlukla hayatını bir not defterine karalanmış resimlerle belgeliyor ya da yalnızken kendini şakacı tiyatro oyunlarıyla ifade ediyor; örneğin şarkı söyleyip opera performansı sergiliyor. bir filtre sistemini temizlemek. Bu, karakterin yalnızca biz oyuncuların görebileceği bir yanıdır. Bir karakter olarak Harold, nasıl olduğunu tam olarak anlamasa da karmaşıktır . Doğduğu ve büyüdüğü bir uzay gemisinin sınırları içinde merakını ve kendi varlığını sorgulamaya ve keşfetmeye çalışıyor, ancak her zaman tam olarak ne aradığını anlayamıyor.
Oyun Harold Halibut, adı geçen karakterine çok benziyor: Benzersiz el yapımı estetiği ve büyüleyici derecede basit oynanışıyla görünüşte büyüleyici ve sevimli. Ancak bu karmaşık olmayan katmanın hemen altında, oyun her zaman bunları yanıtlayacak veya en güçlü yönlerini anlayacak donanıma sahip olmasa da, iç gözlem ve öz değer hakkında sorular sormaya çalışan bir hikaye var.
Harold Halibut, ortamına bir büyüteç koyarak birçok temayı ve konsepti keşfetme konusunda inanılmaz bir iş çıkarıyor. FEDORA, Soğuk Savaş sırasında Dünya'yı terk etmek üzere tasarlanan ve yaşanacak yeni bir gezegen aramak için 200 yıllık bir yolculuğa çıkan, ancak bulduğu yeni dünyada herhangi bir kara kütlesinden yoksun bir uzay gemisidir. Gidecek hiçbir yeri olmayan FEDORA, gezegene çarparak içindekileri kolonileştirmeyi öğrendikleri suların derinliklerine sürükler. Bu sırada Harold'ın akıl hocası ve asistan bilim adamı Mareaux, yaşanacak daha uygun bir gezegen bulmak için gemiyi uzaya geri gönderecek bir güç kaynağı bulmaya çalışır.
Bu arada Harold olarak FEDORA sakinlerinin hayatları, geminin politikası ve iç işleyişiyle iç içe geçiyorsunuz. Bu, Harold'ın, retro-geleceğin ilginç uzay gemisinde günlük yaşamını sürdürürken, PDA benzeri cihazında yaptığı görevlerin kontrol edilmesini içeren monoton bir süreçtir. Ancak Harold'ın hayatı, balık benzeri insansı bir varlığın gemiye bindiğini keşfettikten sonra aniden değişir ve bu, aslında bunca yıldır paylaştıkları gezegene dair yepyeni bir bakış açısı yaratır. İşte o anda Harold'ın görünüşte monoton olan hayatı tersine döner ve şimdiye kadar bildiği tek dünyanın ötesinde ne olduğuna dair merak uyandırır.
Harold Halibut tamamen el yapımı olduğundan görselliğiyle dikkat çekiyor. Karakterler, giyim eşyaları, mobilya parçaları, çaydanlıklar, kupalar, döşeme tahtaları ve diğer her şey gerçek dünyamızda el yapımıydı ve dijital olarak 3D oyuna tarandı. Görselleri Harold Halibut'u yılın görsel açıdan en ilgi çekici oyunlarından biri olarak anında ayırt ediyor. Ancak görünümüne hayran olmak kolay olsa da oyunun en güçlü özelliği dünyanın kendisi ve içindeki karakterlerdir.
Harold Halibut tamamen keşfetmeye, sohbete dayalı seçimlere ve ara sıra meydan okumayan mini oyunlara odaklanıyor. Harold Halibut özünde dünyaya ve içinde yaşayan karakterlere odaklanıyor; hikaye bir yana, oyunun en iyi olduğu yer burası. Harold olarak oynayabilseniz de, oyuna bir samimiyet duygusu veren ve zamanla yoğunluk hissini veren, etkileşimde bulunduğunuz karakterlerdir; bu da aslında pek çok şeyin olup bittiğini gösterir; bunlar oyunun en büyük başarısıdır.
18 saatim boyunca, her birinin kendi hikayesi olan yaklaşık iki düzine karakterle tanıştım ve hepsini sevdim. Yabancı bir türün keşfinden ya da gemi için bir güç kaynağı bulma aciliyetinden çok, en büyük motivasyonum FEDORA'daki herkesi ve herkesi tanımaktı. İster spor mağazası sahibi Slippie'nin komik düşünceleri, ister geminin kanunlarını uygulayan kurallara uygun Binbaşı olsun, her karakter çok yönlüdür; öğrenilecek, keşfedilecek ve çoğu zaman meydan okunacak derin kişiliklere sahiptir.
Bu karakterlerle geçirilen zamanın çoğu tamamen isteğe bağlı olsa da, oyunun hem komik hem de yürek burkan en önemli ve önemli anları FEDORA vatandaşlarıyla başlıyor ve bitiyor. Oyunun olay örgüsünün büyük şemasında konuşmalar önemsiz görünebilir, ancak bu el yapımı dünyayı canlı ve yaşanmış hissettirmek için çok değerlidir.
Karakterlerin bolluğuyla birlikte onları takip etme ihtiyacı da ortaya çıkıyor. Oyuna başladığım ilk zamanlarda, karakterlerin kadrosunu iyice tanımadan önce kimin kim olduğu ve nerede bulundukları konusunda sıklıkla kafam karışıyordu. Ancak oyunun ara noktalarının olmaması onun yararınaydı, çünkü bu beni birçok sektörde gezinmek için geminin işaretlerini kullanmaya yöneltti, aynı zamanda gerçek hayatta insanlarla yaptığım gibi bu karakterleri daha iyi öğrenip hatırlamamı sağladı. Ancak bu ilk aşamalar aynı zamanda gereksiz sürtüşmeler de yarattı ve benim oyalanmama ve zaman kaybetmeme neden oldu. Bu durum bana Harold'ın PDA'sında kimin bulunabileceğini hatırlatacak oyun içi bir sözlüğün eklenmesiyle hafifletilebilirdi.
Her karakterin hayata bakış açısı kadar görünüşü de farklı; su altında küçük bir koloninin sınırları içinde yaşamak gibi ortak bir bakış açısı olsa bile. FEDORA'ya inanılırlık kazandıran ve oyuna, oyunun diğer tüm olay örgüsünü gölgede bırakan hakim bir kalp ve ruh kazandıran şey onların hikayeleridir. Ancak zengin bir karakter kadrosu yaratma başarısı, diğer hikaye tutkularının ağırlığı altında onları doğru şekilde keşfetme mücadelelerine de yol açıyor.
Çok geniş karakter kadrosunun düşünce ve duygularının yanı sıra, ana olay örgüsünü yönlendiren çok sayıda fikir ve anlatı var. Bunlar, bir şirketin gizli amaçlarını ortaya çıkarmaktan, gölgelerde gizlenen gizli bir topluluğa ve FEDORA için bir güç kaynağı bulmanın aciliyetine kadar uzanıyor. Kuşkusuz kapsayıcı bir hikaye anlatmak gerekli olsa da, Harold Halibut'un oyuncak bebek evi boyutundaki doğası için fazla büyük fikirler gibi geliyorlar.
Harold'ın uzay gemisindeki dünyası, üzerinde yaşadığı yabancı dünyayla çarpışmaya başlayınca, gezegenin Flumuylum olarak bilinen sakinleriyle arkadaş olur. Balık benzeri insansıların felsefeleri insanlarınkiyle tam bir tezat oluşturuyor, ancak aynı zamanda balıklar insan olsaydı nasıl olacağını hayal edebileceğiniz türden bir şey: yaşam boyunca basitçe süzülen, var olan ve gözlemleyen, çok az şey veren bir tür. hiçbir şeyin anlamı yok. Bu zihniyet, Harold'un günlük varoluşuyla doğrudan çatışır: rutin olarak emir almaktan ve diğer insanların ondan beklediği şeyleri yapmaktan ibaret olan, çoğu zaman geminin şirket temelli ahlakına hizmet eden ve sokağa çıkma yasağı ya da sokağa çıkma yasağı gibi keyfi kurallara bağlı kalan bir hayat. su tüpü taşıma sisteminin parasını ödüyor. Harold'ın ve Flumuylum'un hayatları arasındaki ikilik, oyunda birkaç saat boyunca yan yana gelir, ta ki Harold, oyunun ikinci yarısına doğru varoluşçulukta hızlandırılmış bir rotaya girmeye zorlanıncaya kadar, kendi kontrolünün elinde olup olmadığını sorgulamasına neden olur. hayat. Oyun, yeni sormaya başladığı soruları yanıtlamak için sert bir dönüş yaptığından ve bunu yaparken aydınlatıcı olmaktan çok hantal hissettirdiğinden, sahne bir ton darbesiydi.
Harold'ın ani iç gözlem yolculuğu, diğer karakterlerin hikayeleri ve ideolojilerinin yanı sıra oyunun genel olay örgüsü ve komplolarının üstüne ve arasına sıkışmış durumda. Hiçbir fikir ya da tema ihtiyaç duyduğu ya da hak ettiği nefes alma alanına sahipmiş gibi gelmiyordu, bu da onların düşünce için yiyecek yerine daha çok geçici kaygılar gibi hissedebilecekleri anlamına geliyordu. Örneğin bir sahne, sanayileşme, kirlilik ve hayvansal ürünlerin insan ırkı tarafından tüketilmesi temalarına işaret ediyor, ancak bir daha asla bu konuya değinmiyor, hatta ilk etapta amacına yönelik tatmin edici bir geçiş çizgisi oluşturuyor.
Karakterlerini, hikâyesini ve temalarını bir araya getirmeye çalışırken odak noktasının karmakarışık olduğunu gördüm. Tüm karakterlere böylesine vurgu yapılması ve onları oyunun temel deneyiminin ayrılmaz bir parçası haline getirmesi sayesinde Harold, önemli bir anlatı akışına sahip tek karakter haline gelir; dünyasını yalnızca ayakçılık yapan bir çocuğun merceğinden görür ama dünyası altüst oldu ve sonunda hayatına daha fazla anlam katan bir bakış açısı oluştu. Ancak bunu yapmak için zaman harcarken, oyun da, tatminsizlik duygusuna bağlı olarak büyüdüğüm diğer karakterler için birçok konu bırakıyor. İklimsel son ortaya çıktığında, ortaya çıkan olayların ardındaki komplolarla daha az ilgilendim ve karakterlerin büyümesine daha çok odaklandım.
Harold Halibut, karakterlerini, iç işleyişini ve birbirleriyle olan ilişkilerini derinlemesine araştırırken en güçlü halini alıyor. Ancak dramatik bir sonuca varmaya çalışırken, karakterlerle ilişkileri geliştirmek için harcanan saatlerin çoğu, daha az ilgi çekici olay örgüsünün arka koltuğunda kaldı.
Oyunun kendi karakterlerinden biri olan postacı Buddy'den alıntı yapacak olursak, "bu gemideki her kişi kendine ait bir dünyadır." Kendini daha iyi anlamaya çalışan bir gemide mahsur kalan bir adamın hayatları ve bakış açıları, Harold'ın yolculuğunda anlatılacak en önemli hikayeler olmalıdır. Harold Halibut'un dünyası ve orada yaşayan insanlar, kelimenin tam anlamıyla ona ve hikayesine önem veren insanlar tarafından tasarlandı. Ve bu hikaye hırslarının ağırlığı altında boğuşurken, her yerindeki insan dokunuşları ortadadır. Bunlar oyunun kalbi ve ruhu ve bana da damgasını vurdular.
Linkleri görebilmek için Turkmmo Forumuna ÜYE olmanız gerekmektedir.
Oyun Harold Halibut, adı geçen karakterine çok benziyor: Benzersiz el yapımı estetiği ve büyüleyici derecede basit oynanışıyla görünüşte büyüleyici ve sevimli. Ancak bu karmaşık olmayan katmanın hemen altında, oyun her zaman bunları yanıtlayacak veya en güçlü yönlerini anlayacak donanıma sahip olmasa da, iç gözlem ve öz değer hakkında sorular sormaya çalışan bir hikaye var.
Harold Halibut, ortamına bir büyüteç koyarak birçok temayı ve konsepti keşfetme konusunda inanılmaz bir iş çıkarıyor. FEDORA, Soğuk Savaş sırasında Dünya'yı terk etmek üzere tasarlanan ve yaşanacak yeni bir gezegen aramak için 200 yıllık bir yolculuğa çıkan, ancak bulduğu yeni dünyada herhangi bir kara kütlesinden yoksun bir uzay gemisidir. Gidecek hiçbir yeri olmayan FEDORA, gezegene çarparak içindekileri kolonileştirmeyi öğrendikleri suların derinliklerine sürükler. Bu sırada Harold'ın akıl hocası ve asistan bilim adamı Mareaux, yaşanacak daha uygun bir gezegen bulmak için gemiyi uzaya geri gönderecek bir güç kaynağı bulmaya çalışır.
Bu arada Harold olarak FEDORA sakinlerinin hayatları, geminin politikası ve iç işleyişiyle iç içe geçiyorsunuz. Bu, Harold'ın, retro-geleceğin ilginç uzay gemisinde günlük yaşamını sürdürürken, PDA benzeri cihazında yaptığı görevlerin kontrol edilmesini içeren monoton bir süreçtir. Ancak Harold'ın hayatı, balık benzeri insansı bir varlığın gemiye bindiğini keşfettikten sonra aniden değişir ve bu, aslında bunca yıldır paylaştıkları gezegene dair yepyeni bir bakış açısı yaratır. İşte o anda Harold'ın görünüşte monoton olan hayatı tersine döner ve şimdiye kadar bildiği tek dünyanın ötesinde ne olduğuna dair merak uyandırır.
Linkleri görebilmek için Turkmmo Forumuna ÜYE olmanız gerekmektedir.
Harold Halibut tamamen el yapımı olduğundan görselliğiyle dikkat çekiyor. Karakterler, giyim eşyaları, mobilya parçaları, çaydanlıklar, kupalar, döşeme tahtaları ve diğer her şey gerçek dünyamızda el yapımıydı ve dijital olarak 3D oyuna tarandı. Görselleri Harold Halibut'u yılın görsel açıdan en ilgi çekici oyunlarından biri olarak anında ayırt ediyor. Ancak görünümüne hayran olmak kolay olsa da oyunun en güçlü özelliği dünyanın kendisi ve içindeki karakterlerdir.
Harold Halibut tamamen keşfetmeye, sohbete dayalı seçimlere ve ara sıra meydan okumayan mini oyunlara odaklanıyor. Harold Halibut özünde dünyaya ve içinde yaşayan karakterlere odaklanıyor; hikaye bir yana, oyunun en iyi olduğu yer burası. Harold olarak oynayabilseniz de, oyuna bir samimiyet duygusu veren ve zamanla yoğunluk hissini veren, etkileşimde bulunduğunuz karakterlerdir; bu da aslında pek çok şeyin olup bittiğini gösterir; bunlar oyunun en büyük başarısıdır.
18 saatim boyunca, her birinin kendi hikayesi olan yaklaşık iki düzine karakterle tanıştım ve hepsini sevdim. Yabancı bir türün keşfinden ya da gemi için bir güç kaynağı bulma aciliyetinden çok, en büyük motivasyonum FEDORA'daki herkesi ve herkesi tanımaktı. İster spor mağazası sahibi Slippie'nin komik düşünceleri, ister geminin kanunlarını uygulayan kurallara uygun Binbaşı olsun, her karakter çok yönlüdür; öğrenilecek, keşfedilecek ve çoğu zaman meydan okunacak derin kişiliklere sahiptir.
Bu karakterlerle geçirilen zamanın çoğu tamamen isteğe bağlı olsa da, oyunun hem komik hem de yürek burkan en önemli ve önemli anları FEDORA vatandaşlarıyla başlıyor ve bitiyor. Oyunun olay örgüsünün büyük şemasında konuşmalar önemsiz görünebilir, ancak bu el yapımı dünyayı canlı ve yaşanmış hissettirmek için çok değerlidir.
Karakterlerin bolluğuyla birlikte onları takip etme ihtiyacı da ortaya çıkıyor. Oyuna başladığım ilk zamanlarda, karakterlerin kadrosunu iyice tanımadan önce kimin kim olduğu ve nerede bulundukları konusunda sıklıkla kafam karışıyordu. Ancak oyunun ara noktalarının olmaması onun yararınaydı, çünkü bu beni birçok sektörde gezinmek için geminin işaretlerini kullanmaya yöneltti, aynı zamanda gerçek hayatta insanlarla yaptığım gibi bu karakterleri daha iyi öğrenip hatırlamamı sağladı. Ancak bu ilk aşamalar aynı zamanda gereksiz sürtüşmeler de yarattı ve benim oyalanmama ve zaman kaybetmeme neden oldu. Bu durum bana Harold'ın PDA'sında kimin bulunabileceğini hatırlatacak oyun içi bir sözlüğün eklenmesiyle hafifletilebilirdi.
Linkleri görebilmek için Turkmmo Forumuna ÜYE olmanız gerekmektedir.
Her karakterin hayata bakış açısı kadar görünüşü de farklı; su altında küçük bir koloninin sınırları içinde yaşamak gibi ortak bir bakış açısı olsa bile. FEDORA'ya inanılırlık kazandıran ve oyuna, oyunun diğer tüm olay örgüsünü gölgede bırakan hakim bir kalp ve ruh kazandıran şey onların hikayeleridir. Ancak zengin bir karakter kadrosu yaratma başarısı, diğer hikaye tutkularının ağırlığı altında onları doğru şekilde keşfetme mücadelelerine de yol açıyor.
Çok geniş karakter kadrosunun düşünce ve duygularının yanı sıra, ana olay örgüsünü yönlendiren çok sayıda fikir ve anlatı var. Bunlar, bir şirketin gizli amaçlarını ortaya çıkarmaktan, gölgelerde gizlenen gizli bir topluluğa ve FEDORA için bir güç kaynağı bulmanın aciliyetine kadar uzanıyor. Kuşkusuz kapsayıcı bir hikaye anlatmak gerekli olsa da, Harold Halibut'un oyuncak bebek evi boyutundaki doğası için fazla büyük fikirler gibi geliyorlar.
Harold'ın uzay gemisindeki dünyası, üzerinde yaşadığı yabancı dünyayla çarpışmaya başlayınca, gezegenin Flumuylum olarak bilinen sakinleriyle arkadaş olur. Balık benzeri insansıların felsefeleri insanlarınkiyle tam bir tezat oluşturuyor, ancak aynı zamanda balıklar insan olsaydı nasıl olacağını hayal edebileceğiniz türden bir şey: yaşam boyunca basitçe süzülen, var olan ve gözlemleyen, çok az şey veren bir tür. hiçbir şeyin anlamı yok. Bu zihniyet, Harold'un günlük varoluşuyla doğrudan çatışır: rutin olarak emir almaktan ve diğer insanların ondan beklediği şeyleri yapmaktan ibaret olan, çoğu zaman geminin şirket temelli ahlakına hizmet eden ve sokağa çıkma yasağı ya da sokağa çıkma yasağı gibi keyfi kurallara bağlı kalan bir hayat. su tüpü taşıma sisteminin parasını ödüyor. Harold'ın ve Flumuylum'un hayatları arasındaki ikilik, oyunda birkaç saat boyunca yan yana gelir, ta ki Harold, oyunun ikinci yarısına doğru varoluşçulukta hızlandırılmış bir rotaya girmeye zorlanıncaya kadar, kendi kontrolünün elinde olup olmadığını sorgulamasına neden olur. hayat. Oyun, yeni sormaya başladığı soruları yanıtlamak için sert bir dönüş yaptığından ve bunu yaparken aydınlatıcı olmaktan çok hantal hissettirdiğinden, sahne bir ton darbesiydi.
Harold'ın ani iç gözlem yolculuğu, diğer karakterlerin hikayeleri ve ideolojilerinin yanı sıra oyunun genel olay örgüsü ve komplolarının üstüne ve arasına sıkışmış durumda. Hiçbir fikir ya da tema ihtiyaç duyduğu ya da hak ettiği nefes alma alanına sahipmiş gibi gelmiyordu, bu da onların düşünce için yiyecek yerine daha çok geçici kaygılar gibi hissedebilecekleri anlamına geliyordu. Örneğin bir sahne, sanayileşme, kirlilik ve hayvansal ürünlerin insan ırkı tarafından tüketilmesi temalarına işaret ediyor, ancak bir daha asla bu konuya değinmiyor, hatta ilk etapta amacına yönelik tatmin edici bir geçiş çizgisi oluşturuyor.
Karakterlerini, hikâyesini ve temalarını bir araya getirmeye çalışırken odak noktasının karmakarışık olduğunu gördüm. Tüm karakterlere böylesine vurgu yapılması ve onları oyunun temel deneyiminin ayrılmaz bir parçası haline getirmesi sayesinde Harold, önemli bir anlatı akışına sahip tek karakter haline gelir; dünyasını yalnızca ayakçılık yapan bir çocuğun merceğinden görür ama dünyası altüst oldu ve sonunda hayatına daha fazla anlam katan bir bakış açısı oluştu. Ancak bunu yapmak için zaman harcarken, oyun da, tatminsizlik duygusuna bağlı olarak büyüdüğüm diğer karakterler için birçok konu bırakıyor. İklimsel son ortaya çıktığında, ortaya çıkan olayların ardındaki komplolarla daha az ilgilendim ve karakterlerin büyümesine daha çok odaklandım.
Harold Halibut, karakterlerini, iç işleyişini ve birbirleriyle olan ilişkilerini derinlemesine araştırırken en güçlü halini alıyor. Ancak dramatik bir sonuca varmaya çalışırken, karakterlerle ilişkileri geliştirmek için harcanan saatlerin çoğu, daha az ilgi çekici olay örgüsünün arka koltuğunda kaldı.
Oyunun kendi karakterlerinden biri olan postacı Buddy'den alıntı yapacak olursak, "bu gemideki her kişi kendine ait bir dünyadır." Kendini daha iyi anlamaya çalışan bir gemide mahsur kalan bir adamın hayatları ve bakış açıları, Harold'ın yolculuğunda anlatılacak en önemli hikayeler olmalıdır. Harold Halibut'un dünyası ve orada yaşayan insanlar, kelimenin tam anlamıyla ona ve hikayesine önem veren insanlar tarafından tasarlandı. Ve bu hikaye hırslarının ağırlığı altında boğuşurken, her yerindeki insan dokunuşları ortadadır. Bunlar oyunun kalbi ve ruhu ve bana da damgasını vurdular.
