Altın Konu Tchia İnceleme

Carissa · 6 Mar 2024

EGS_Tchia_Awaceb_S1_2560x1440-c501d53b85613739cf655a1b5bc22a64.jpg

The Legend of Zelda: Breath of the Wild 2017 yılında piyasaya sürüldüğünde açık dünya türünde yeni bir çağ başladı. Oyuncuları bir dünyaya bırakmak ve onlara takip edecekleri simgelerle dolu bir harita vermek yerine, Elden Ring'e kadar eşi benzeri olmayan daha serbest biçimli bir oyun tarzını teşvik etti. Büyük bütçeli oyunlar yavaş yavaş bazı fikirlerini benimserken, Sable gibi bağımsız yapımlar benzersiz görsel tarzları, ortamları ve risk alma istekliliğiyle meşaleyi taşıdı. Şimdi, Breath of the Wild'dan en iyi şekilde yararlanan giderek büyüyen oyunlar listesine katılan başka bir oyunumuz daha var: Tchia adında göze çarpan bir indie mücevher.

Gerçek dünya Yeni Kaledonya'dan ilham alan Tchia, başka türlü öğrenemeyeceğim bir takımadadaki etkileyici bir büyüme hikayesini keşfetmeme ve deneyimlememe olanak tanıyan güzel bir oyundur. Üstelik bu, Breath of the Wild'dan gerekli tüm dersleri alan ve eğitim tekerleklerini bırakıp oyuncuların keşfetmesine izin vermekten korkmayan bir açık dünya oyunudur. Az pişmiş hayvan ve nesne bulundurma oynanış sistemine rağmen Sable'dan bu yana oynadığım en iyi açık dünya oyunu.

The Legend of Zelda: Tears of the Kingdom çıkmadan önce yalnızca bir açık dünya oyunu daha oynayacak vaktiniz varsa, Tchia yapın; yeni bir yetişkinliğe geçiş klasiğidir.

Tchia, babasını insansı ağaç kurdu Meavora ve onun militan suç ortağı Pwi Dua'dan kurtarmaya çalışan genç bir kızı (Tchia adındaki) takip ediyor. Bu arada etrafındaki dünyayı keşfederek büyür, yeni insanlarla tanışır, aşık olur ve doğaüstü güçler kazanır. Bu basit bir reşit olma hikayesi, ancak ciddi bir üslup ve gerçek risklerle öne çıkan bir hikaye.

Çoğunlukla çocuklara uygun olsa da, Tchia ara sıra daha karanlık anlardan ve gerçek sonuçları olan eylemlerden korkmuyor. Pek çok video oyunu karakterinin kendilerini olay örgüsü zırhına sahip, sinirli ya da aşırı komik hissettiği bir çağda, Tchia'nın basit ama samimi anlatımı canlandırıcı. Daha geniş dünyadan da fazla ilgi görmeyen büyüleyici bir ülkeyi ve kültürü temsil ediyor.

Sanal turizm video oyunlarının sağlayabileceği değerlerden memnunsanız, Tchia'nın Pasifik takımadaları Yeni Kaledonya'ya nasıl saygı duruşunda bulunduğunu seveceksiniz. Oyunun bazı fantezi ve irfan unsurları, bunun gerçek dünyadaki Yeni Kaledonya olmadığını açıkça ortaya koyuyor, ancak bu, kültürel temsili ortadan kaldırmıyor. Oyuncuların bu oyunda keşfedebileceği adalar, Yeni Kaledonya'yı olabildiğince çekici kılmak için hazırlanmış gibi görünen canlı renkler ve çeşitli yaban hayatıyla gerçekten güzel.

Tchia'da Yeni Kaledonya'nın pek çok gerçek simgesi yer aldığından ve oyuncuların orada yaşayan vahşi yaşamın çoğunu kontrol etmesine olanak tanıdığından, mekana olan sevginiz siz oynadıkça da devam ediyor. Anadilini konuşan Yeni Kaledonyalı aktörlerin canlandırdığı karakterlerle bu durum ses tasarımına da yansıyor. Oyunun müzikleri, diğer video oyunu müziklerinde hiç görmediğimiz Yeni Kaledonya sesine sahip unutulmaz şarkılarla dolu. Hatta birden fazla ritim oyunu benzeri segment ve oyunun tamamen oynanabilir bir ukulele ile çağrıştırılabilen Ocarina of Time benzeri Soul Melodies'i bile ön planda tutuluyor.

İlham aldıkları kültürleri kucaklayan, tanıtan ve eğiten Mulaka, Alba: Bir Yaban Hayatı Macerası veya Never Alone gibi oyunları sevdiyseniz, Tchia da memnuniyetle aralarına katılıyor. Hikayesi ilgi çekici ve bunu oynamak bende Yeni Kaledonya hakkında daha fazla şey öğrenmek ve bir gün Yeni Kaledonya'yı ziyaret etmek istememi sağlıyor.

Tchia, oyuncuların önünde çok az engel bulunan bir açık dünya oyunudur. Breath of the Wild gibi oyunlardan ilham alan oyuncular, her adada ve aralarındaki okyanusta istedikleri gibi koşabilir, yelken açabilir, yüzebilir ve tırmanabilirler; tek sınırlama dayanıklılık sistemidir. Oyuncular bir hedeften diğerine seyahat ederken alabilecekleri pek çok ıvır zıvırla, kupa için tamamlanacak yarışlarla, yeni Ruh Melodileri öğrenmek için kaya dengeleme mücadeleleriyle ve oyuncunun istatistiklerini artıran Dayanıklılık Meyvesi gibi diğer öğelerle karşılaşacak.

Tchia, yapılacaklar listesi gibi hissetmek yerine, açık dünya koleksiyonlarının çoğunun takip edilmeye değer olmasını sağlamayı başarıyor. Her koleksiyon parçasının bir para birimi, yeni bir kıyafet veya oynanış yükseltmesi olsun, bir faydası vardır. Bu açık dünya o kadar büyük olmadığından keşif her zaman yönetilebilir. Oyunlar büyüdükçe, açık dünya oyunları oldukça şişirilebilir ve belirli alanların unutulmazlığından ödün verebilir, böylece oyuncular keşfedecek kadar geniş bir alana sahip olur. Oyunun iki büyük adası olan Ija Nöjan ve Madra Nöj'ün ve onları çevreleyen tüm küçük adaların tasarımını geliştirip geliştirerek, Tchia, tüm açık dünyayı tanıyabileceğiniz kadar kapsam açısından küçük kalıyor.

Bu da iyi bir şey çünkü Tchia'nın harita sistemi oyunculara tam olarak nerede olduklarını asla söylemiyor. Sabitlenmiş konumları ve hedefleri gösteren bir pusula yararlı olsa da, oyuncular isterlerse bu kullanıcı arayüzünün tamamını kaldırabilirler. Bu yaklaşım Tchia'nın güzelliğini ve açık dünyasının zarif tasarımını takdir etmemi sağladı. Bu, oyunun çok daha büyük olan Breath of the Wild veya Elden Ring'e göre sahip olduğu bir şey. Bu büyük oyunlardan birini yeniden başlatmak ve kaçınılmaz olarak bitirmemek yerine, açık dünya tasarımına yönelik bu yeni çağ yaklaşımını hızlı bir şekilde düzeltmek istersem, bunu tekrar oynama olasılığım daha yüksek.

Erkenden en iyi şekilde yararlanmak için mümkün olduğu kadar erken zamanda Dayanıklılık Meyvesi aramanızı öneririm çünkü bu, Tchia'nın tatmin edici hareketiyle mümkün olan en fazla zamanı geçirebilmenizi sağlayacaktır. Hemen hemen her yüzeye tırmanabiliyor, kendini ağaçlardan öne atabiliyor ve bir yaprakla havada süzülebiliyor. Tchia'da basit bir şekilde hareket etme eylemi çok keyifli, beni muhteşem manzaralar ve muhteşem müziklerle zenginleştirilmiş bir akış durumuna sokuyor.

Tchia'nın çekirdeği hakkında sevdiğim çok şey olsa da, bazı kısımları daha küçük kapsamından faydalanmıyor. Bu, kahramanın hayvanlara ve nesnelere sahip olmasına izin veren az gelişmiş Soul Jumping sisteminde en belirgindir. Geliştiricilere göre fikir, Yeni Kaledonya mitolojisiyle düzgün bir şekilde bağlantılı ve oyuncuların kontrol altına alabileceği şeylerin sayısı etkileyici. Maalesef bu olasılık okyanusu bir su birikintisi kadar derin. Her yerde oyuncuların kontrol edebileceği nesneler ve hayvanlar varken, ilerleme için gerekenler yalnızca düşmanlara zarar verecek yanıcı olanlar (veya oyun sonu çağrısı), kazabilen köpekler ve zincirleri kırabilen yengeçlerdir.

Bunları gerektiren durumlarda genellikle gerekli mülkiyeti çok yakın buluyordum ya da ihtiyacım olanı çağırmamı sağlayan Ukelele melodisini zaten öğrenmiştim. Bu, tepkisel bir oyun sistemini "ihtiyacın olanı doğur" kullanım durumuna indirger. Açık dünyasının özgürlüğüyle güzel bir şekilde birleşebilecek hedefleri tamamlamaya yönelik sürükleyici sim benzeri bir sistem potansiyeli var. Tchia o seviyeye pek ulaşamıyor ve oyun ilerledikçe kendimin daha az şeye sahip olduğumu fark ettim. Bu, geliştiricilerin hırslarının sınırlarının onlara yetiştiği alanlardan yalnızca biri.

Tchia ayrıca açık dünya bölümlerinde doğrusal anlarından çok daha iyi çalışıyor, ancak gerçekten açılması birkaç saat sürüyor. Bu yavaşlık ilk başta kendinizi kaptırmanızı biraz zorlaştırsa da, dünyaya serbest bırakıldığınızda kendinizi kaptırmanız kolaydır. Neyse ki hikaye, açılışın işe yaramasını sağlayacak kadar ilgi çekici ve oyuncuların herhangi bir sıkıntılı noktayı hafifletmek için oyun bölümlerini atlamalarına olanak tanıyan sağlam bir erişilebilirlik özelliği var.

Deneyimim en çok bir hedefi sabitlediğimde, pusulam dışında kullanıcı arayüzü bırakmadığımda ve kendimi ağaçtan ağaca atarak, hayvanlara ve nesnelere sahip olarak ve koleksiyon parçalarını toplayarak oraya ulaşmaya çalışırken mümkün olduğunca eğlendiğimde parladı. yol boyunca. Mükemmel müzikler ve hoş görsellerle birleştiğinde özgürce keşfedilen biri olarak zamanın nasıl geçtiğini anlamamak benim için kolay oldu. Tchia benim için tıkladığında kalbimi tamamen ele geçirdi.

Titreşimler sonuçta bazı pürüzlü kenarlara ve az gelişmiş topa sahip olma mekaniklerine ağır basıyor. Ortamı yaratıcı, benzersiz, saygılı ve karakterlerine ve film müziğine yansıyor. Daha önceki Sable gibi, Tchia da bağımsız ekiplerin kendi ağırlıklarının çok üzerinde performans gösterebileceğini ve ona ilham veren daha "yetişkin" oyunlara değerli alternatifler sunan açık dünya deneyimleri sunabileceğini gösteriyor.