Altın Konu Tron: Identity İnceleme

Carissa · 6 Mar 2024

Bir Tron video oyununu hayal ettiğinizde aklınıza ne geliyor? Belki de ölümüne yarıştığınız bir hafif bisiklet oyunu hayal ediyorsunuz. Belki diskleri fırlattığınız ve haydut programları derez ettiğiniz bir üçüncü şahıs aksiyon oyunu görüyorsunuz. Şu anda hayal ettiğiniz şey ne olursa olsun, etrafımızdaki dünya üzerinde ne kadar az kontrole sahip olduğumuza dair felsefi bir yaklaşım sergilemek için dijital dünyayı kullanan iki saatlik bir görsel roman olmayabilir. Tron: Identity tam olarak budur ve bunun atari günlerinden bu yana Disney IP'sinin en iyi kullanımı olduğu ortaya çıktı.

Şu anda Nintendo Switch ve PC'de bulunan Tron: Identity, Bithell Games ve Mike Bithell için mantıklı bir proje. Yönetmen daha önce 2010'ların sonunda robotlar ve uzaylı yaşam formlarıyla iletişim kurmayı öğrenmeyle ilgili iki fütürist başlık olan Subsurface Circular ve Quarantine Circular ile kısa biçimli, bilim kurgu görsel romanlarını denedi. Bağlamda, Tron dünyası bu öncül için doğal bir uyum olduğundan, bu oyunlar artık en son oyununun provası gibi geliyor. Bithell burada oyunculara Izgara'nın tüm ayrıntılarını daha iyi anlama şansı veren sürükleyici bir dijital gizem örüyor.

Tron: Identity, Tron serisinin şimdiye kadar bir video oyunundan aldığımız en düşünceli ve belki de saygılı kullanımıdır. Dizi dünyasının dijital sakinlerinin Grid'i nasıl algıladığını gerçekten merak eden kısa, beyinsel bir dedektif hikayesi. Bu, neon katmanların altında saklı insanlığı ortaya çıkarmak için Tron'u başka bir içi boş video oyunu oyun alanına indirgeme dürtüsüne direnen başarılı bir sınırlama deneyidir.

Tron: Identity, klasik bir bilim kurgu dedektif hikayesidir ve neredeyse bir Blade Runner oyununa benzemektedir (Bithell ve şirketin bir şans verildiğinde muhtemelen parkın dışına çıkabileceği bir proje). Hikaye, Grid'in merkezi yapısı The Repository'de meydana gelen bir hırsızlığın ardından başlıyor. Olayı çözmek için Query adlı bir program devreye sokulur ve binada hafızaları bir patlamayla karışan seçilmiş birkaç karakter sorgulanır. Hikaye çoğunlukla statik görüntüler, metin ve diyalog seçenekleriyle hareketli çizgi roman formatında oynanıyor.

Seslendirme eksikliği ve küçük kullanıcı arayüzü sinir bozucu bir karışıma neden olsa da Tron: Identity, keskin yazımı sayesinde görsel bir roman olarak parlıyor. Ana gizem, anlamlı kararlar sayesinde daha da etkili hale gelen sürükleyici bir neo-noir yaratıyor. Diyalog seçimleri burada gerçekten önemli (Pentiment'in yakın zamanda ustalıkla başardığı bir şey), çünkü her karakterin hikayeyi önemli ölçüde etkileyen küçük bir ilişki ağacı var. Çok fazla bilgi vermeden, kaşıntılı tetik parmağım sayesinde hikayemdeki kritik bir ipucunu heba ettim.

Burada çok fazla seçenek yok ve çoğu karakterin sadece üç potansiyel sonucu var, ancak bu, bittiği anda yeni bir dosyaya başlama isteği uyandırmak için yeterliydi. Krediler geldikten sonra hala çözülmesi gereken konular vardı.

Ancak burada en ilgi çekici olan şey, Bithell'in Tron dünyasını felsefi düşünme platformu olarak kullanmasıdır. Hikaye, yaratıcısı tarafından terk edilen ve programların kullanıcı girişi olmadan hareket ettiği bir Izgarada geçiyor. Kendimi her karakterin bu gerçekle nasıl başa çıktığını, gerçek dünyadaki dini tartışmaları yansıtan çok tanıdık bir inanç krizinden geçtiğini öğrenmek için istekli buldum. Bazı programlar sabırla yaratıcılarının geri dönmesini beklerken, diğerleri Izgara'nın kendilerinin olduğunu iddia etmek ister. The Repository'de alttan alta bir endişe hakim; her programın, durumları üzerinde hiçbir kontrolü olmadığı korkusuyla boğuştuğunu hissedebiliyorum. Varoluşlarında herkesin mücadele ettiği bir kaçınılmazlık var. Bu, Query'nin krizin ortasında bir tür kontrol bulmasına olanak tanıdığından, etkili seçim sistemini daha da anlamlı hale getiriyor.

Hikayenin dışında, Tron dünyası estetik düzeyde bir video oyununa açıkça uygun olmaya devam ediyor. Burada uğursuz elektronik parçalardan oluşan sağlam bir film müziği elde ediyoruz ve filmin havalı neon tonlarını yansıtan görseller tanıdık. Tron: Identity, görünümü nedeniyle seriyi sevenleri hayal kırıklığına uğratabilecek statik görselleriyle kesinlikle gösterişli değil, ancak ölçülü görünüm, anlatıya ve karakterlere yapılan vurguyu koruyor.

Diğer IP değişikliği, Bithell'in The Solitaire Conspiracy'sini hatırlatan basit bir mini oyun biçiminde geliyor. Bir karakterin hafızasını yeniden oluşturmak için oyuncuların enerji disklerini birleştirmeleri gerekir. Bu, oyuncuların bir kartı silmek için eşleşen takım elbiseleri veya sayıları eşleştirerek yarım daire şeklindeki kartları temizlemesi gereken basit ama eğlenceli bir bulmaca oyununda oynanır. Kartlar yalnızca bitişik oldukları veya üç nokta uzakta oldukları kartlarla eşleştirilebilir. Hikaye derinleştikçe diğer küçük kural komplikasyonları da ortaya çıkıyor; geç bulmacalar, pozisyonları atlayan veya temizlenmezse yeni kartlar ortaya çıkaran kartlar sunuyor.

Metin ağırlıklı bir hikayeyi bölmek için rastgele bir oyunlaştırma parçası gibi gelebilir, ancak hoş karşılanmayı abartmamaya dikkat eden, bağımlılık yaratan küçük bir mini oyundur. Kuralların anlaşılması kolaydır ve kendimi hiçbir zaman içinden çıkamadığım bir köşeye sıkışmış halde bulmadım (geri alma düğmesi ve yapay zekanın sizin için birkaç hamle yapmasına izin verme yeteneği bunu kolaylaştırmaya yardımcı olur). Sadece küçük kullanıcı arayüzünden zarar görüyor, bu da joystick kullanırken tek tek kartların seçilmesini biraz zorlaştırıyor. Bu oyunu gerçekten sevenler için, burada eğlenceli bir zaman öldürücü haline getiren özel bir sonsuz mod var.

Tron'u şık görselleri nedeniyle her zaman takdir etmişimdir ancak Tron: Identity'den, dünyasını çok daha iyi kavrayarak uzaklaştım. Özellikle yapay zekanın sıcak bir konu olduğu bir çağda, programları derinlemesine incelemek ve dijital duyarlılıkla ilgili sorular sormak için mükemmel bir zaman. Bazıları için biraz kafa karıştırıcı olabilir ve kesinlikle cevaplayabileceğinden daha fazla soru sorar, ancak bunların hepsi, takdir etmek için Tron hakkında önceden bilgi gerektirmeyen sürükleyici bir hikayeyi ortaya çıkarır.